అశ్వాంశ్చ దివ్యానిచ్ఛేయం పాణ్డురాన్వాతరంహసః। రథం చ మేఘనిర్ఘోషం సూర్యప్రతిమతేజసమ్
అదే విధంగా, నాకు దివ్యమైన, తెల్లగా, గాలివేగంతో పరిగెత్తే పాండుర అశ్వాలు కావాలి. మెఘంలా గర్జించే శబ్దంతో, సూర్యుడి తేజస్సుతో మెరిసే రథమూ కావాలి.
తథా కృష్ణస్య వీర్యేణ నాయుధం విద్యతే సమమ్। యేన నాగాన్పిశాచాంశ్చ నిహన్యాన్మాధవో రణే
అలాగే, కృష్ణుని వీర్యానికి సమానమైన ఆయుధం లేదు. యుద్ధంలో మాధవుడు నాగులను, పిశాచులను సంహరించడానికి తగిన ఆయుధం కావాలి.
ఉపాయం కర్మసిద్ధౌ చ భఘవన్వక్తుమర్హసి। నివారయేయం యేనేన్ద్రం వర్షమాణం మహావనే
భగవంతుడా, ఈ కార్యసిద్ధికి ఏ మార్గం ఉందో మాకు చెప్పాలి. అప్పుడు నేను, ఈ మహావనంలో వర్షం కురిపించే ఇంద్రుని అడ్డుకోగలను.
పౌరుషేణ తు యత్కార్యం తత్కర్తాఽహం స్మ పావక। కరణాని సమర్థాని భగవన్దాతుమర్హసి
పావకా, మనుష్యునిగా నేను చేయవలసినదంతా చేస్తాను. భగవంతుడా, దానికి అవసరమైన సాధనాలు నీవు ఇవ్వాలి.
ఏవముక్తః స భగవాన్ధూమకేతుర్హుతాశనః। చిన్తయామాస వరుణం లోకపాలం దిదృక్షయా
ఇలా అర్జునుడు అడిగినప్పుడు, ధూమకేతువైన హుతాశనుడు, లోకపాలుడైన వరుణుడిని చూడాలని మనసులో ఆలోచించాడు.
ఆదిత్యముదకే దేవం నివసన్తం జలేశ్వరమ్। స చ తచ్చిన్తితం జ్ఞాత్వా దర్శయామాస పావకమ్
ఆయన, నీటిలో నివసించే దేవుడైన ఆదిత్యుడిని, జలేశ్వరుడిని ధ్యానించాడు. ఆ దేవుడు ఆ ఆలోచనను గ్రహించి, పావకుని ఎదుట ప్రత్యక్షమయ్యాడు.
తమబ్రవీద్భమకేతుః ప్రతిగృహ్య జలేశ్వరమ్। చతుర్థం లోకపాలానాం దేవదేవం సనాతనమ్
ధూమకేతువు, లోకపాలులలో నాలుగవవాడైన, శాశ్వతుడైన దేవదేవుడైన జలేశ్వరుడిని ఆహ్వానించి, అతనితో ఇలా అన్నాడు.
సోమేన రాజ్ఞా యద్దత్తం ధనుశ్చైవేషుధీ చ తే। తత్ప్రయచ్ఛోభయం శీఘ్రం రథం చ కపిలక్షణమ్
సోముడు నీకు ఇచ్చిన ధనుస్సు, బాణాల సంచి రెండూ, అలాగే కపిల లక్షణాలతో ఉన్న రథాన్ని త్వరగా ఇక్కడకు తీసుకురా.
కార్యం చ సుమహత్పార్థో గాణ్డీవేన కరిష్యతి। చక్రేణ వాసుదేవశ్చ తన్మమాద్య ప్రదీయతామ్
పార్థుడు గాండీవంతో గొప్ప కార్యాన్ని చేయబోతున్నాడు. వాసుదేవుడు చక్రంతో సహాయపడతాడు. అవన్నీ నాకు ఇప్పుడే ఇవ్వు.
దదానీత్యేవ వరుణః పావకం ప్రత్యభాషత। తదద్భుతం మహావీర్యం యశఃకీర్తివివర్ధనమ్
వారుుణుడు పావకుని చూచి, "ఇవన్నీ ఇస్తాను" అని సమాధానమిచ్చాడు. అవన్నీ అద్భుతమైనవి, గొప్ప శక్తివంతమైనవి, కీర్తిని పెంచేవి.
సర్వశస్త్రైరనాధృష్యం సర్వశస్త్రప్రమాథి చ। సర్వాయుధమహామాత్రం పరసైన్యప్రధర్షణమ్
అవి అన్ని ఆయుధాలతో ఎదుర్కోలేని, అన్ని ఆయుధాలను ధ్వంసం చేసే, అన్ని ఆయుధాల సమాహారంగా ఉండి, శత్రు సైన్యాన్ని జయించగలవిగా ఉన్నాయి.
ఏకం శతసహస్రేణ సంమితం రాష్ట్రవర్ధనమ్। చిత్రముచ్చావచైర్వర్ణైః శోభితం శ్లక్ష్ణమవ్రణమ్
ఒకే ధనుస్సు, లక్ష ధనుస్సులకు సమానంగా ఉండి, రాజ్యాన్ని అభివృద్ధి చేసేలా ఉంది. అది రంగురంగుల అలంకారాలతో, మెరిసేలా, మృదువుగా, ఎలాంటి మచ్చలు లేకుండా ఉంది.
దేవదానవగన్ధర్వైః పూజితం శాశ్వతీః సమాః। ప్రాదాచ్చైవ ధనూరత్నమక్షయ్యౌ చ మహేషుధీ
దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు ఎన్నో యుగాలుగా గౌరవించిన ఆ మహోన్నతుడు, అపూర్వమైన విల్లు, రెండు ఎప్పటికీ తరిగిపోని బాణపు సంచులను ఇచ్చాడు.
రథం చ దివ్యాశ్వయుజం కపిప్రవరకేతనమ్। ఉపేతం రాజతైరశ్వైర్గాన్ధర్వైర్హేమమాలిభిః
దివ్యమైన గుర్రాలు జోడించబడిన రథాన్ని, గొప్ప వానరుని జెండాతో, వెండి వర్ణపు గంధర్వ గుర్రాలు బంగారు హారాలతో అలంకరించబడి ఉన్న రథాన్ని ఇచ్చాడు.
పాణ్డురాభ్రప్రతీకాశైర్మనోవాయుసమైర్జవే। సర్వోపకరణైర్యుక్తమజయ్యం దేవదానవైః
ఆ గుర్రాలు తెల్ల మబ్బుల్లా మెరిసిపోతూ, మనసు లేదా గాలిలా వేగంగా పరిగెత్తేవి. అన్ని ఆయుధాలతో కూడిన ఆ రథాన్ని దేవతలు, దానవులు కూడా జయించలేరు.
భావుమన్తం మహాఘోషం సర్వరత్నమనోరమమ్। ససర్జ యం సుతపసా భౌమనో భువనప్రభుః
భూమనుడు తపస్సుతో సృష్టించిన ఆ అద్భుతమైన, ఘనమైన ధ్వని చేసే, అన్ని రత్నాలతో అలంకరించబడిన, అందమైన రథం లోకపతి సృష్టించాడు.
ప్రజాపతిరనిర్దేశ్యం యస్య రూపం రవేరివ। యం స్మ సోమః సమారుహ్య దానవానజయత్ప్రభుః
ఆ రథం రూపం సూర్యునిలా వర్ణించలేనిది. సోముడు ఆ రథంపై ఎక్కి దానవులను జయించాడు.
నవమేఘప్రతీకాశం జ్లలన్తమివ చ శ్రియా। ఆశ్రితౌ తం రథశ్రేష్ఠం శక్రాయుధసమావుభౌ
కొత్త మేఘంలా మెరిసే, మహా వైభవంతో ప్రకాశించే ఆ ఉత్తమ రథాన్ని ఇద్దరు వీరులు ఇంద్రాయుధాలతో ఎక్కారు.
తాపనీయా సురుచిరా ధ్వజయష్టిరనుత్తమా। తస్యాం తు వానరో దివ్యః సింహశార్దూలకేతనః
ఆ రథానికి తాపనీయమైన బంగారంతో చేసిన, అత్యంత మెరిసే, అపూర్వమైన జెండా దండ ఉంది. దానిపై సింహం, పులి గుర్తులతో కూడిన దివ్య వానరుడు వెలిగిపోతూ ఉన్నాడు.
హనూమాన్నామ తేజస్వీ కామరూపీ మహాబలః।' దిధక్షన్నివ తత్ర స్మ సంస్థితో మూర్ధ్న్యశోభత। ధ్వజే భూతాని తత్రాసన్వివిధాని మహాన్తి చ
ఆ వానరుడు హనుమంతుడు. అతడు తేజోవంతుడు, కావలసిన రూపం ధరించగలడు, అపార బలశాలి. అగ్ని వలె దహించాలనే ఉత్సాహంతో జెండా మీద వెలుగుతూ నిలిచాడు. ఆ జెండాపై అనేక మహా ప్రాణులు కూడా ఉన్నాయి.
నాదేన రిపుసైన్యానాం యేషాం సంజ్ఞా ప్రణశ్యతి। స తం నానాపతాకాభిః శోభితం రథసత్తమమ్
అతని గర్జనతో శత్రు సైన్యాల మనస్సు గందరగోళమవుతుంది. ఆ రథం అనేక జెండాలతో అలంకరించబడి ప్రకాశిస్తూ నిలిచింది.
ప్రదక్షిణముపావృత్య దైవతేభ్యః ప్రణమ్య చ। సన్నద్ధః కవచీ ఖడ్గీ బద్ధగోధాఙ్గులిత్రకః
దేవతలకు ప్రదక్షిణగా తిరిగి, నమస్కరించి, కవచం ధరించి, ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని, గోదా అంగుళికలు కట్టుకుని అర్జునుడు సిద్ధమయ్యాడు.
ఆరురోహ తదా పార్థో విమానం సుకృతీ యథా। తచ్చ దివ్యం ధనుః శ్రేష్ఠం బ్రహ్మణా నిర్మితం పురా
తర్వాత పార్థుడు ఆ రథాన్ని ఎక్కాడు, ధర్మాత్ముడు స్వర్గవాహనాన్ని ఎక్కినట్టు. బ్రహ్మదేవుడు పూర్వం తయారు చేసిన ఆ దివ్యమైన, ఉత్తమమైన విల్లు తీసుకున్నాడు.
గాణ్డీవముపసంగృహ్య బభూవ ముదితోఽర్జునః। హుతాశనం పురస్కృత్య తతస్తదపి వీర్యవాన్
గాండీవాన్ని తీసుకుని అర్జునుడు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయాడు. అప్పుడు అగ్నిని ప్రార్థించి, ఆ వీరుడు తాను సిద్ధమయ్యాడు.
జగ్రాహ బలమాస్థాయ జ్యయా చ యుయుజే ధనుః। మౌర్వ్యాం తు యోజ్యమానాయాం బలినా పాణ్డవేన హ
తన బలాన్ని కూడగట్టి, విల్లు తాడును కట్టాడు. పాండవుడు ఆ తాడును బలంగా బిగించగా, దాని ధ్వని వినినవారి హృదయాలు కలవరపడ్డాయి.
యేఽశృష్వన్కూజితం యత్ర తేషాం వై వ్యథితం మనః। లబ్ధ్వా రథం ధనుశ్చైవ తథాఽక్షయ్యే మహేషుధీ
ఆ ధ్వని వినినవారి మనస్సు భయంతో నిండిపోయింది. అర్జునుడు ఆ రథాన్ని, విల్లును, రెండు ఎప్పటికీ తరిగిపోని బాణపు సంచులను పొందాడు.
బభూవ కల్యః కౌన్తేయః ప్రహృష్టః సాహ్యకర్మణి। వజ్రనాభం తతశ్చక్రం దదౌ కృష్ణాయ పావకః
కుంతీ కుమారుడు రాబోయే యుద్ధానికి ఉత్సాహంతో, ఆనందంతో మెరిసిపోయాడు. అప్పుడు అగ్ని, కృష్ణునికి వజ్రపు అంచుతో కూడిన చక్రాన్ని ఇచ్చాడు.
ఆగ్నేయమస్త్రం దయితం స చ కల్యోఽభవత్తదా। అబ్రవీత్పావకశ్చైవమేతేన మధుసూదన
అగ్నేయాస్త్రం అనే ప్రియమైన ఆయుధాన్ని కూడా ఇచ్చాడు. ఆ సమయంలో కృష్ణుడు కూడా ప్రకాశంతో నిండిపోయాడు.
అమానుషానపి రణే జేష్యసి త్వమసంశయమ్। అనేన తు మనుష్యాణాం దేవానామపి చాహవే
అగ్ని ఇలా అన్నాడు: 'మధుసూదనా! దీని ద్వారా నువ్వు యుద్ధంలో మానవేతర శత్రువులను కూడా నిస్సందేహంగా జయిస్తావు. మానవులు, దేవతలు ఎవరైనా యుద్ధంలో నువ్వే విజేతవవుతావు.'
రక్షఃపిశాచదైత్యానాం నాగానాం చాధికస్తథా। భవిష్యసి న సన్దేహః ప్రవరోఽపి నిబర్హణే
రాక్షసులు, పిశాచులు, దైత్యులు, నాగులను కూడా జయించడంలో నువ్వు అందరికన్నా శ్రేష్ఠుడవుతావు. వీరి సంహారంలో నీకు ఎవరూ సమానం ఉండరు.