నివర్తయత సంహృష్టా మమైషా పరమా మతిః। యది నిర్జిత్య వః పార్థో బలాద్గచ్ఛేత్స్వకం పురం
ఆనందంగా అతన్ని నిలిపివేయండి. ఇదే నా గొప్ప సలహా. పార్ధుడు మిమ్మల్ని బలవంతంగా ఓడించి తన ఊరికి వెళితే—
ప్రణశ్యేద్వో యశః సద్యో న తు సాన్త్వే పరాజయః। `పితృష్వసాయాః పుత్రో మే సంబన్ధం నార్హతి ద్విషామ్।' తచ్ఛ్రుత్వా వాసుదేవస్య తథా కర్తుం జనాధిప
మీ పేరు వెంటనే పోతుంది, కాని సాంత్వనతో ఓడితే అలా కాదు. నా మేనల్లుడు నాకు శత్రువుగా ఉండడాన్ని నేను ఇష్టపడను. వాసుదేవుడు ఇలా చెప్పినప్పుడు రాజు అలాగే చేశాడు.
ఉద్యోగం కృతవన్తస్తే భేరీం సన్నాద్య యాదవాః। అర్జునస్తు తదా శ్రుత్వా భేరీసన్నాదనం మహత్
తర్వాత యాదవులు సిద్ధమై, బేరీ మ్రోగించారు. ఆ గొప్ప బేరీ ధ్వని విని అర్జునుడు—
కౌన్తేయస్త్వరమాణస్తు సుభద్రామభ్యభాషత। ఆయాన్తి వృష్ణయః సర్వే ససుహృజ్జనబాన్ధవాః
కుంతీ కుమారుడు త్వరగా సుభద్రను చూచి ఇలా అన్నాడు: 'వృష్ణులు అందరూ, వారి స్నేహితులు, బంధువులతో కలిసి వస్తున్నారు.'
త్వదర్థం యోద్ధుకామాస్తే మదరక్తాన్తలోచనాః। ప్రమత్తానశుచీన్మూఢాన్సురామత్తాన్నరాధమాన్
నీ కోసం యుద్ధం చేయాలని కోపంతో కన్నులు ఎర్రబెట్టిన వారు, మత్తులో, అపరిశుద్ధంగా, మూర్ఖులై, మద్యం తాగి堕మైనవారు వస్తున్నారు.
వమనం పానశీలాంస్తాన్కరిష్యామి శరోత్తమైః। ఉతాహో వా మదోన్మత్తాన్నయిష్యామి యమక్షయమ్
మద్యం తాగి వాంతి చేసే వారిని నేను ఉత్తమమైన బాణాలతో సంహరిస్తాను. లేక మత్తులో పాగలై ఉంటే, వారిని యమలోకానికి పంపిస్తాను.
ఏవముక్త్వా ప్రియాం పార్థో న్యవర్తత మహాబలః। నివర్తమానం దృష్ట్వైవ సుభద్రా త్రస్తతాం గతా
ఇలా తన ప్రియమైనవారితో చెప్పి, మహాబలుడు పార్ధుడు వెనక్కు తిరిగాడు. అతడు వెనక్కు తిరుగుతున్నాడని చూసి సుభద్ర భయపడింది.
ఏవం మా వద పార్థేతి పాదయోః పతితా తదా। సుభద్రా తు కలిర్జాతా వృష్ణీనాం నిధాయ చ
‘ఇలా చెప్పవద్దు పార్ధా!’ అని సుభద్ర అతని పాదాలపై పడిపోయింది. వృష్ణుల మీద కోపంతో, సుభద్ర దుఃఖంతో నిండిపోయింది.
ఏవం బ్రువన్తః పౌరాస్తే హ్యపవాదరతాః ప్రభో। మమ శోకం వర్ధయన్తి తస్మాన్నాశం న చిన్తయే। పరివాదభయాన్ముక్తా త్వత్ప్రసాదాద్భవామ్యహమ్
పౌరులు నిందించడంలో మునిగిపోయి ఇలా మాట్లాడుతూ, నా దుఃఖాన్ని పెంచుతున్నారు ప్రభూ. అందువల్ల నేను నాశనం కావాలని కోరుకోను. నీ కృపతో నింద భయం లేకుండా ఉన్నాను.
ఏవముక్తస్తతః పార్థః ప్రియయా భద్రయా తదా। గమనాయ మతిం చక్రే పార్థః సత్యపరాక్రమః
అప్పుడు తన ప్రియమైన, మంచితనంతో ఉన్న భార్య ఇలా చెప్పిన తరువాత, సత్యపరాక్రముడు పార్ధుడు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
స్తితపూర్వం తదాఽఽభాష్య పరిష్వజ్య ప్రియాం తదా। ఉత్థాప్య చ పునః పార్థో యాహి యాహీతి చాబ్రవీత్
ఆ సమయంలో సాంత్వనగా మాటలు చెప్పి, ప్రియమైనవారిని ఆలింగనం చేసి, మళ్లీ లేపి, 'వెళ్ళు, వెళ్ళు!' అని అన్నాడు పార్ధుడు.
తతః సుభద్రా త్వరితా రశ్మీన్సంగృహ్య పాణినా। చోదయామాస జవనాఞ్శీగ్రమశ్వాన్కృతత్వరా
తర్వాత సుభద్ర వేగంగా తన చేతితో reigns పట్టుకొని, గుర్రాలను త్వరగా పరుగెత్తించింది.
తతస్తు కృతసన్నాహా వృష్ణివీరాః సమాహితాః। ప్రత్యానయార్థం పార్థస్య జవనైస్తురగోత్తమైః
తర్వాత వృష్ణి వీరులు, సంపూర్ణంగా ఆయుధాలు ధరించి, పార్ధుడిని తిరిగి తీసుకురావాలని సంకల్పించి, ఉత్తమమైన వేగవంతమైన గుర్రాలతో బయలుదేరారు.
రాజమార్గమనుప్రాప్తా దృష్ట్వా పార్థస్య విక్రమమ్। ప్రాసాదపఙ్క్తిస్తమ్భేషు వేదికాసు ధ్వజేషు చ
రాజమార్గంలోకి ప్రవేశించి, పార్ధుని పరాక్రమాన్ని చూసి, వారు ప్రాసాదాల వరుస తుద్దులపై, వేదికలపై, జెండాల వద్ద నిలబడ్డారు.
అర్జునస్య శరాన్దృష్ట్వా విస్మయం పరమం గతాః। కేశవస్య వచస్తథ్యం మన్యమానాస్తు యాదవాః
అర్జునుడు వేసిన బాణాలను చూసి యాదవులు గొప్ప ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యారు. కేశవుడు చెప్పిన మాటలు నిజమేనని వారు నమ్మారు.
అతీత్య తం రైవతకం శ్రుత్వా తు విపృథోర్వచః। అర్జునేన కృతం శ్రుత్వా గన్తుకామాస్తు వృష్ణయః
రైవతక పర్వతాన్ని దాటి, విపృథు మాటలు విని, అర్జునుడు చేసిన కార్యాన్ని తెలుసుకున్న వృష్ణులు వెళ్లిపోవాలని అనుకున్నారు.
శ్రుత్వా దీర్ఘం గతం పార్థం న్యవర్తన్త మహారథాః। పురోద్యానమతిక్రమ్య విశాలం చ గిరివ్రజమ్
పార్థుడు చాలా దూరం వెళ్లిపోయాడని విని, మహారథులు రాజబాగులను, విస్తారమైన గిరివ్రజ నగరాన్ని దాటి తిరిగి వెళ్లిపోయారు.
సానుముజ్జయినీం చైవ వనాన్యుపవనాని చ। పుణ్యేష్వానర్తరాష్ట్రేషు వాపీపద్మసరాంసి చ
ఉజ్జయినీ పర్వతశ్రేణులు, అరణ్యాలు, వనాలు, అనంతరం పవిత్రమైన అనర్తదేశంలో ఉన్న చెరువులు, తామరపూల సరస్సులు, కుంటలు వారు దాటి వెళ్లారు.
ప్రాప్య ధేనుమతీతీర్థమశ్వరోధసరః ప్రతి। ప్రేక్షావర్తం తతః శైలమమ్బుదం చ నగోత్తమమ్
ధేనుమతీ తీర్థాన్ని, గుర్రాలు నీరు తాగే సరస్సును చేరుకొని, అక్కడి నుంచి ప్రేక్షావర్త పర్వతాన్ని, అంబుద అనే ఎత్తయిన శిఖరాన్ని చూశారు.
ఆరాచ్ఛృఙ్గమథాసాద్య తీర్ణః కరవతీం నదీమ్। ప్రాప్య సాల్వేయరాష్ట్రాణి నిషధానప్యతీత్య చ
దూరంగా ఉన్న శిఖరాన్ని చేరుకొని, వారు కరవతీ నదిని దాటి, సాల్వేయ దేశాలను చేరి, నిషధాన్ని కూడా దాటి వెళ్లారు.
దేవాపృథుపురం పశ్యన్ సర్వతః సుసమాహితః। తమతీత్య మహాబాహుర్దేవారణ్యమపశ్యత
దేవపృథు పురాన్ని అన్ని వైపులా జాగ్రత్తగా పరిశీలిస్తూ, దాటి, బలవంతుడు దేవారణ్యాన్ని చూశాడు.
పూజయామాసురాయాన్తం దేవారణ్యే మహర్షయః। స వనాని నదీః శైలాన్ గిరిప్రస్రవణాని చ
దేవారణ్యంలో ఉన్న మహర్షులు అతను వచ్చినప్పుడు అతనికి సత్కారం చేశారు. అతను అక్కడ అడవులు, నదులు, పర్వతాలు, పర్వత ప్రవాహాలు చూశాడు.
అతీత్య చ తదా పార్థః సుభద్రాసారథిస్తదా। కౌరవం విషయం ప్రాప్య విశోకః సమపద్యత
ఆ సమయంలో సుభద్రను రథసారథిగా చేసుకున్న పార్ధుడు ఆ ప్రాంతాలను దాటి, కౌరవుల దేశాన్ని చేరుకొని, దుఃఖాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
సోదర్యాణాం మహాబాహుః సింహాశయమివాశయమ్। దూరాదుపవనోపేతం సమన్తాత్సలిలావృతమ్
బలవంతుడు తన సహోదరితో కలిసి, సింహం తన గుహలో విశ్రాంతి తీసుకునేలా, దూరంగా ఉన్న వనంలో, చుట్టూ నీటితో నిండిన ప్రదేశంలో విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు.
భద్రయా ముదితో జిష్ణుర్దదర్శ వృజినం పురమ్
భద్రతో ఆనందంగా ఉన్న జిష్ణువు వ్రజినపురాన్ని చూశాడు.
క్రోశణాత్రే పురస్యాసీద్గోష్ఠం పార్థస్య శోభనమ్। తత్రాపి యాత్వా బీభత్సుర్నివిష్టో యదుకన్యయా
క్రోశనాత్ర అనే పట్టణ ఉపనగరంలో పార్ధునికి ఒక మంచి పశువుల స్థలం ఉండేది. అక్కడ బీభత్సుడు యాదవ కుమార్తెతో కలిసి నివసించాడు.
తతః సుభద్రాం సత్కృత్య పార్థో వచనమబ్రవీత్। గోపికానాం తు వేషేణ గచ్ఛ త్వం వృజినం పురమ్
అనంతరం పార్ధుడు సుభద్రను సత్కరించి ఇలా అన్నాడు: 'నీవు గోపికా వేషంలో వ్రజినపురానికి వెళ్ళు.'
కామవ్యాహారిణీ కృష్ణా రోచతాం తే వచో మమ। దృష్ట్వా తు పరుషం బ్రూయాత్సహ తత్ర మయాగతామ్
'కృష్ణా! నీ మాటలు సరదాగా ఉండాలి. నా మాట నీవు స్వీకరించాలి. అక్కడ ఎవరు కఠినంగా మాట్లాడితే, నీవు నాతో కలిసి వచ్చానని చెప్పు.'
అన్యవేషేణ తు గతాం దృష్ట్వా సా త్వాం ప్రియం వదేత్। యత్తు సా ప్రథమం బ్రూయాన్న తస్యాస్తి నివర్తనమ్
'వేరే వేషంలో నిన్ను చూసి ఆమె మృదువుగా మాట్లాడితే, ఆమె మొదట చెప్పిన మాటను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మార్చకూడదు.'
తస్మాన్మానం చ దర్పం చ వ్యపనీయ స్వయం వ్రజ। తస్య తద్వచనం శ్రుత్వా సుభద్రా ప్రత్యభాషత
'అందువల్ల, గర్వాన్ని, అహంకారాన్ని విడిచిపెట్టి నీవే స్వయంగా వెళ్ళు.' అర్జునుడు చెప్పిన మాటలు విని, సుభద్ర ఇలా సమాధానమిచ్చింది.