తతో రథవరాత్తూర్ణమవరుహ్య నరర్షభః। అభిగమ్య నరవ్యాఘ్రం ప్రహృష్టః పరిషస్వజే
అప్పుడా మహాపురుషుడు తన గొప్ప రథం నుంచి త్వరగా దిగిపడి, మానవసింహుడిని దగ్గరికి వెళ్లి, ఆనందంగా ఆలింగనం చేశాడు.
సోఽబ్రవీత్పార్థమాసాద్య దీర్ఘకాలమిదం తవ। నివాసమభిజానామి శఙ్ఖచక్రగదాధరాత్
ఆయన పార్ధుని దగ్గరికి వచ్చి, 'ఈ కాలం అంతా నీవు శంఖం, చక్రం, గదను ధరించిన వాడితో ఉన్నావని నాకు తెలుసు,' అని అన్నాడు.
న మేఽస్త్యవిదితం కించిద్యద్యదాచితం త్వయా। సుభద్రార్థం ప్రలోభేన ప్రీతస్తవ జనార్దనః
'సుభద్ర కోసం నీవు చేసిన ఏ పని నాకు తెలియనిది లేదు; నీవు ప్రార్థించగా జనార్దనుడు సంతోషించి సహాయం చేశాడు.'
ప్రాప్తస్య యతిలిఙ్గేన వాసితస్య ధనఞ్జయ। బన్ధుమానసి రామేణ మహేన్ద్రావరజేన చ
'యతి వేషంలో ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు, రాముడు, మహేంద్రుని తమ్ముడు నిన్ను స్నేహితుడిగా చూసారు, ధనంజయా.'
మామేవ చ సదాకాఙ్క్షీ మన్త్రిణం మధుసూదనః। అన్తరేణ సుభద్రాం చ త్వాం చ తాత ధనఞ్జయ
'మధుసూదనుడు ఎప్పుడూ నన్ను తన మంత్రిగా కోరేవాడు, కాని సుభద్రా విషయమై, నిన్ను మాత్రమే మినహాయించాడు, ప్రియమైన ధనంజయా.'
ఇమం రథవరం దివ్యం సర్వశస్త్రసమన్వితమ్। ఇదమేవానుయాత్రం చ నిర్దిశ్య గదపూర్వజః
'ఈ దివ్యమైన, అన్ని ఆయుధాలతో కూడిన రథాన్ని, ఈ అనుచరులను కూడా, గదపూర్వజుడు నీకే అప్పగించాడు.'
అన్తర్ద్వీపం తదా వీర గతో వృష్ణిసుఖావహః। దీర్ఘకాలావరుద్ధం త్వాం సంప్రాప్తం ప్రియయా సహ
'వృష్ణులకు ఆనందాన్ని కలిగించే వాడు అప్పట్లో అంతర్ద్వీపానికి వెళ్లాడు. చాలా కాలం తర్వాత నీవు నీ ప్రియమైనవారితో ఇక్కడికి వచ్చావు.'
పశ్యన్తు భ్రాతరః సర్వే వజ్రపాణిమివామరాః। ఆయాతే తు దశార్హాణామృషభే శార్ఙ్గధన్వని
'దశార్హులలో శార్ఙ్గధన్వుడు వచ్చినప్పుడు, అందరు అన్నదమ్ములు వజ్రాయుధుడిని దేవతలు చూస్తున్నట్టు నిన్ను చూడాలి.'
భద్రామనుగమిష్యన్తి రత్నాని చ వసూని చ। అరిష్టం యాహి పన్థానం సుఖీ భవ ధనఞ్జయ
'శుభం, రత్నాలు, ధనసంపదలు నీ వెంట వస్తాయి. సురక్షితమైన మార్గంలో వెళ్లి సంతోషంగా ఉండు, ధనంజయా.'
నష్టశోకైర్విశోకస్య సుహృద్భిః సంగమోఽస్తు తే
'నీ బాధలు పోయి, హర్షంతో, స్నేహితులతో మళ్లీ కలుసుకోవాలని కోరుకుంటున్నాను.'
తతో విపృథుమామన్త్ర్య పార్థః ప్రీతోఽభివాద్య చ। కృష్ణస్య మతమాస్థాయ కృష్ణస్య రథమాస్థితః
తర్వాత విపృథును వీడిపోగా, పార్థుడు సంతోషంతో నమస్కరించి, కృష్ణుడు చెప్పిన మాటను పాటిస్తూ, కృష్ణుని రథంపై ఎక్కాడు.
పూర్వమేవ తు పార్థాయ కృష్ణేన వినియోజితమ్। సర్వరత్నసుసంపూర్ణం సర్వభోగసమన్వితమ్
అప్పటికే పార్థునికి, కృష్ణుడు అన్ని రత్నాలతో నిండిన, అన్ని సౌఖ్యాలు కలిగిన రథాన్ని సిద్ధం చేయించాడు.
రథేన కాఞ్చనాఙ్గేన కల్పితేన యథావిధి। శైబ్యసుగ్రీవయుక్తేన కిఙ్కిణీజాలమాలినా
ఆ రథం బంగారు భాగాలతో అలంకరించబడి, విధిగా నిర్మించబడింది. శైబ్య, సుగ్రీవ అనే గుర్రాలు జోడించబడి, గంటల జాలతో అలంకరించబడింది.
సర్వశస్త్రోపపన్నేన జీమూతరవనాదినా। జ్వలనార్చిఃప్రకాశేన ద్విషతాం హర్షనాశినా
అందులో అన్ని ఆయుధాలు సిద్ధంగా ఉన్నాయి. అది మేఘం మోగినట్టు గర్జించేది, అగ్ని జ్వాలలా ప్రకాశించేది, శత్రువుల ఆనందాన్ని తొలగించేది.
సన్నద్ధః కవచీ ఖడ్గీ బద్ధగోధాఙ్గులిత్రవాన్। యుక్తః సేనానుయాత్రేణ రథణారోప్య మాధవీమ్। రథేనాకాశగేనైవ పయయౌ *స్వపురం ప్రతి
కవచం ధరించి, ఖడ్గాన్ని పట్టుకుని, గోధా అంగుళి తాడుతో, సైన్యం తోడుగా ఉండగా, మాధవిని రథంపై ఎక్కించుకుని, ఆకాశంలో పరిగెత్తే రథంతో తన నగరానికి బయలుదేరాడు.
హ్రియమాణాం తు తాం దృష్ట్వా సుభద్రాం సైనికా జనాః। విక్రోశన్తోఽద్రవన్సర్వే ద్వారకామభితః పురీమ్
సుభద్రను అపహరిస్తున్నదాన్ని చూసి, సైనికులు, ప్రజలు అరుస్తూ, అందరూ ద్వారకా నగర వైపు పరుగెత్తారు.
తే సమాసాద్య సహితాః సుధర్మామభితః సభామ్। సభాపాలస్య తత్సర్వమాచఖ్యుః పార్థవిక్రమమ్
వారు అందరూ కలిసి, సుధర్మా సభను చేరి, సభాపాలకునికి పార్థుని వీరత్వాన్ని వివరించారు.
తేషాం శ్రుత్వా సభాపాలో భేరీం సాన్నాహికీం తతః। సమాజఘ్నే మహాఘోషాం జామ్బూనదపరిష్కృతామ్
వారి మాటలు విని, సభాపాలకుడు వెంటనే బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న పెద్ద డప్పును మోగించాడు.
క్షుబ్ధాస్తేనాథ శబ్దేన భోజవృష్ణ్యన్ధకాస్తదా। `అన్తర్ద్వీపాత్సముత్పేతుః సహసా సహితాస్తదా।' అన్నపానమపాస్యాథ సమాపేతుః సమన్తతః
ఆ శబ్దంతో భోజులు, వృష్ణులు, అంధకులు అంతా అంతర్ద్వీపం నుంచి తక్షణమే పరుగెత్తి వచ్చారు. తినిపానాలు వదిలేసి, అన్ని వైపుల నుంచి చేరారు.
తత్ర జామ్బూనదాఙ్గాని స్పర్ధ్యాస్తరణవన్తి చ। మణివిద్రుమచిత్రాణి జ్వలితాగ్నిప్రభాణి చ
అక్కడ బంగారు పీఠాలు, పోటీ పీటలు, రత్నాలు, పగడాలతో అలంకరించిన ఆసనాలు, అగ్ని కాంతిలా మెరిసిపోతున్నాయి.
భేజిరే పురుషవ్యాఘ్రా వృష్ణ్యన్ధకమహారథాః। సింహాసనాని శతశో ధిష్ణ్యానీవ హుతాశనాః
వృష్ణి, అంధక మహారథులు, పురు షవ్యాఘ్రులు, వందలాది సింహాసనాలను యజ్ఞస్థలాల్లా ఆక్రమించారు.
తేషాం సముపవిష్టానాం దేవానామివ సన్నయే। ఆచఖ్యౌ చేష్టితం జిష్ణోః సభాపాలః సహానుగః
వారు అందరూ దేవతలు సభలో కూర్చున్నట్టు కూర్చుంటే, సభాపాలకుడు తన అనుచరులతో కలిసి జిష్ణువు చేసిన కార్యాన్ని వివరించాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా వృష్ణివీరాస్తే మదసంరక్తలోచనాః। అమృష్యమాణాః పార్థస్య సముత్పేతురహఙ్కృతాః
అది విని వృష్ణి వీరుల కళ్ళు మదంతో ఎర్రగా మారాయి. పార్థుని పని తట్టుకోలేక, గర్వంతో లేచారు.
యోజయధ్వం రథానాశు ప్రాసానాహరతేతి చ। ధనూంషి చ మహార్హాణి కవచాని బృహన్తి చ
'వేగంగా రథాలు సిద్ధం చేయండి! భుజాలు తెచ్చండి!' అని వారు అరచారు. గొప్ప విల్లు, పెద్ద కవచాలు కూడా తెప్పించమన్నారు.
సూతానుచ్చుక్రుశుః కేచిద్రథాన్యోజయతేతి చ। స్వయం చ తురగాన్కేచిదయుఞ్జన్హేమభూషితాన్
కొంతమంది రథసారథులు 'రథాలు సిద్ధం చేయండి!' అని అరవగా, మరికొందరు స్వయంగా బంగారు అలంకరణలతో ఉన్న గుర్రాలను జోడించారు.
రథేష్వానీయమానేషు కవచేషు ధ్వజేషు చ। అభిక్రన్దే నృవీరాణాం తదాసీత్తుములం మహత్
రథాలు, కవచాలు, జెండాలు తెస్తుండగా, యోధుల అరుపులు పెద్ద గొంతుతో మారుమోగాయి.
వనమాలీ తతః క్షీబః కైలాసశిఖరోపమః। నీలవాసా మదోత్సిక్త ఇదం వచనమబ్రవీత్
అప్పుడు వనమాలి, కైలాస శిఖరంలా ఎత్తుగా, నీల వస్త్రాలు ధరించి, మదంతో ఉప్పొంగి, వేగంగా ఇలా అన్నాడు.
కిమిదం కురుథాప్రజ్ఞాస్తూష్ణీంభూతే జనార్దనే। అస్య భావమవిజ్ఞాయ సంక్రుద్ధా మోఘగర్జితాః
'జనార్దనుడు మౌనంగా ఉండగా, మీరు బుద్ధిలేని వారు లా ఇలా చేస్తున్నదేమిటి? ఆయన మనసు ఏమిటో తెలుసుకోకుండా, కోపంతో వృథాగా గర్జిస్తున్నారు.'
ఏష తావదభిప్రాయమాఖ్యాతు స్వం మహామతిః। యదస్య రుచిరం కర్తుం తత్కురుధ్వమతన్ద్రితాః
ఈ మహామతి తన ఉద్దేశాన్ని స్పష్టంగా చెప్పాడు. ఆయనకు ఏది ఇష్టమైతే, మీరు ఆలస్యం చేయకుండా అదే చేయండి.
తతస్తే తద్వచః శ్రుత్వా గ్రాహ్యరూపం హలాయుధాత్। తూష్ణీంభూతాస్తతః సర్వే సాధుసాధ్వితి చాబ్రువన్
అప్పుడు హలాయుధుని మాటలు వినగానే, అవి సమంజసంగా అనిపించి అందరూ మౌనంగా ఉండిపోయారు. తర్వాత 'బాగుంది, బాగుంది' అని ప్రశంసించారు.