వ్యత్యయిత్వా తు తల్లిఙ్గం యతివేషం ధనఞ్జయః। ఆముచ్య కవచం వీరః సముచ్ఛ్రితమహద్ధనుః
ఆ తరువాత ధనంజయుడు తన యతి వేషాన్ని మార్చి, వీరుడిగా కవచాన్ని ధరించి, గొప్ప ధనుస్సును ఎత్తుకున్నాడు.
ఆరురోహ రథశ్రేష్ఠం శుక్లవాసా ధనఞ్జయః। మహేన్ద్రదత్తం ముకుటం తథైవాభరణాని చ
ధనంజయుడు తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, మహేంద్రుడు ఇచ్చిన కిరీటాన్ని, ఆభరణాలను వేసుకుని, అద్భుతమైన రథంపైకి ఎక్కాడు.
అలఙ్కృత్య తు కౌన్తేయః ప్రయాతుముపచక్రమే। తతః కన్యాపురే ఘోషస్తుములః సమపద్యత
కౌంతేయుడు అలంకరించుకుని ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు. అప్పుడు కన్యాపురంలో గొప్ప శబ్దం మోగింది.
దృష్ట్వా నవవరం పార్థం బాణఖడ్గధనుర్ధరమ్। అభీశుహస్తాం సుశ్రోణీమర్జునేన రథే స్థితామ్
బాణాలు, ఖడ్గం, ధనుస్సుతో అలంకరించిన కొత్త వరుడు పార్థుడిని, పగ్గాలు పట్టిన సుందర నడుము కలిగిన సుభద్రను రథంపై నిలబెట్టిన దృశ్యం చూసారు.
ఊచుః కన్యాస్తదా యాన్తీం వాసుదేవసహోదరామ్। సర్వకామసమృద్ధా త్వం సుభద్రే భద్రభాషిణి
అప్పుడు సఖులు వెళ్ళిపోతున్న వాసుదేవుని చెల్లెలైన సుభద్రను ఇలా పలికారు: 'సుభద్రా! నీకు కావలసినది అన్నీ లభించాయి, శుభవాక్యాలు పలికే నీవు ధన్యురాలివి.'
వాసుదేవప్రియం లబ్ధ్వా భర్తారం వీరమర్జునమ్। సర్వసీమన్తినీనాం త్వాం శ్రేష్ఠాం కృష్ణసహోదరీమ్
'వాసుదేవునికి ప్రియమైన వీరుడైన అర్జునుడిని భర్తగా పొందిన నీవు, అందరు సీమంతినుల్లో ఉత్తమురాలివి, కృష్ణుని చెల్లెలివి.'
మన్యామహే మహాభాగే సుభద్రే భద్రభాషిణి। యస్మాత్సర్వమనుష్యాణాం శ్రేష్ఠో భర్తా తవార్జునః
'సుభద్రా! శుభవాక్యాలు పలికే నీవు మహాభాగ్యవంతురాలివని మేము భావిస్తున్నాము. ఎందుకంటే అర్జునుడు, అందరి మనుషుల్లో ఉత్తముడు, నీ భర్తగా ఉన్నాడు.'
ఉపపన్నస్త్వయా వీరః సర్వలోకమహారథః। హే ప్రయాహి గృహాన్భద్రే సుహృద్భిః సంగమోఽస్తు తే
'నీవు ప్రపంచంలో గొప్ప రథసారథి అయిన వీరుడిని పొందావు. సుభద్రా! ఇంటికి వెళ్ళు, నీ స్నేహితులతో కలిసిపోనీ.'
ఏవముక్తా ప్రహృష్టాభిః సఖీభిః ప్రతినన్దితా। భద్రా భద్రజవోపేతానశ్వాన్పునరచోదయత్
అలా సఖులు ఆనందంతో అభినందించగా, భద్రా శుభమయమైన వేగంతో గుర్రాలను మళ్లీ పరుగెత్తించింది.
పార్శ్వే చామరహస్తా సా సఖీ తస్యాఙ్గనాఽభవత్। తతః కన్యాపురద్వారాత్సఘోషాదభినిఃసృతమ్
ఆమె పక్కన ఒక సఖి చామరాన్ని పట్టుకుని నిలబడి ఉంది. అప్పుడు శబ్దంతో కూడిన రథం కన్యాపుర ద్వారం నుంచి బయలుదేరింది.
దదృశుస్తం రథశ్రేష్ఠం జనా జీమూతనిస్వనమ్। సుభద్రాసఙ్గృహీతస్య రథస్య మహతః స్వనమ్
ప్రజలు ఆ గొప్ప రథాన్ని, మేఘగర్జన లాంటి శబ్దంతో, సుభద్ర రథాన్ని దూరంగా వెళ్తున్నదాన్ని చూశారు.
మేఘస్వనమివాకాశే శుశ్రువుః పురవాసినః। సుభద్రయా తు సంపన్నే తిష్ఠన్రథవరేఽర్జునః
పట్టణవాసులు ఆ రథశబ్దాన్ని ఆకాశంలో మేఘగర్జన వలె విన్నారు. సుభద్రతో కూడి అర్జునుడు అద్భుతమైన రథంపై నిలబడి ఉన్నాడు.
ప్రబభౌ చ తయోపేతః కైలాస ఇవ గఙ్గయా। పార్థః సుభద్రాసహితో విరరాజ మహారథః
ఆమెతో కలిసి పార్థుడు, కైలాస శిఖరానికి గంగా అలంకారంగా ఉండినట్లు, మహారథి అర్జునుడు సుభద్రతో ప్రకాశించాడు.
విరాజతే యథా శక్రో రాజఞ్శచ్యా సమన్వితః। సుభద్రాం ప్రేక్ష్య పార్థేన హ్రియమాణాం యశస్వినీమ్
రాజా! శచితో కూడిన ఇంద్రుడు ఎలా ప్రకాశిస్తాడో, అలా సుభద్రను అర్జునుడు రథంలో తీసుకెళ్తున్న దృశ్యాన్ని అందరూ చూశారు.
చక్రుః కిలకిలాశబ్దానాసాద్య బహవో జనాః। దాశార్హాణాం కులస్య శ్రీః సుభద్రా మద్రభాషిణీ
అక్కడ చాలామంది చేరి, పెద్ద శబ్దాలు చేశారు. దాశార్హుల వంశానికి మహిమ అయిన సుభద్రా, మద్రదేశపు మాటలో మాట్లాడింది.
అభికామా సకామేన పార్థేన సహ గచ్ఛతి। అథాపరే తు సంక్రుద్ధా గృహ్ణీత ఘ్నత మాచిరమ్
ఆమెను కోరుకుంటూ, ఆమె కూడా మనసుతో పార్థునితో కలిసి వెళ్ళింది. మరికొందరు కోపంతో, 'అతడిని పట్టుకోండి! కొట్టండి! ఆలస్యం చేయకండి!' అని అరచారు.
ఇతి సంవార్య శస్త్రాణి వవర్షురభితో దిశమ్। ఇతి సంభాషమాణానాం స నాదః సుమహానభూత్
అలా ఆయుధాలు ధరించి, చుట్టూ అన్ని వైపులా ఆయుధ వర్షం కురిపించారు. వారు మాట్లాడుకుంటుండగా, అక్కడ గొప్ప గొడవ మొదలైంది.
స తేన జనఘోషేణ వీరో గజ ఇవార్దితః। వవర్ష శరవర్షాణి న తు కంచన రోషయత్
ఆ వీరుడు, జనసమూహం చేసే శబ్దానికి బాధపడే ఏనుగులా, బాణాల వర్షం కురిపించాడు. అయినా ఎవ్వరికీ కోపం రాకుండా చూసాడు.
ముమోచ నిశితాన్బాణాన్దీప్యమానాన్స్వతేజసా। ప్రాసాదవరసఙ్ఘేషు హర్మ్యేషు భవనేషు చ
తన తేజంతో మెరిసే పదునైన బాణాలను, గోపురాలు, భవంతులు, మహాళయాలపై వదిలాడు.
క్షోభయిత్వా పురశ్రేష్ఠం గరుత్మానివ సాగరమ్। ప్రేక్షన్రైవకతద్వారం నిర్యయౌ భరతర్షభః
పురంలో పెద్ద కలకలం రేపి, గరుత్మంతుడు సముద్రాన్ని కదిలించినట్లు, రైవత ద్వారం వైపు చూసి, ఆ భారతవంశశ్రేష్ఠుడు బయలుదేరాడు.
శాసనాత్పురుషేన్ద్రస్య బలేన మహతా బలీ। గిరౌ రైవతకే నిత్యం బభూవ విపృథుశ్రవాః
పురుషశ్రేష్ఠుడి ఆజ్ఞతో, గొప్ప బలంతో విపృథుశ్రవా ఎప్పుడూ రైవత పర్వతంపై ఉండేవాడు.
ప్రవాసే వాసుదేవస్య తస్మిన్హలధరోపమః। సంబభూవ తదా గోప్తా పురస్య పురవర్ధనః
వాసుదేవుడు లేని సమయంలో, హలధరుడిలా అతడు పట్టణాన్ని కాపాడుతూ, అభివృద్ధి చేశాడు.
ప్రాప్య పాణ్డవనిర్యాణం నిర్యయౌ విపృథుశ్రవాః। నిశమ్య పురనిర్ఘోషం స్వమనీకమచోదయత్
పాండవుడు బయలుదేరిన సంగతి తెలుసుకుని, విపృథుశ్రవా బయలుదేరాడు. పట్టణంలో గొడవ విని, తన సైన్యాన్ని ముందుకు నడిపించాడు.
సోఽభిపత్య తదాధ్వానం దదర్శ పురుషర్షభమ్। నిఃసృతం ద్వారకాద్వారాదంశుమన్తమివామ్బిరాత్
ఆ మార్గంలో ముందుకు వెళ్లి, ద్వారకా ద్వారం నుంచి వెలువడుతున్న పురుషశ్రేష్ఠుడిని, అంబుదిలోనుంచి ఉదయించే సూర్యుడిలా చూశాడు.
సవిద్యుతమివామ్భోదం ప్రేక్షతాం తం ధనుర్ధరమ్। పార్థమానర్తయోధానాం విస్మయః సమపద్యత
ఆ ధనుర్ధారి, మెరుపులతో కూడిన మేఘంలా కనిపించగా, ఆనర్త సైనికులకు ఆశ్చర్యం కలిగింది.
ఉదీర్ణరథనాగాశ్వమనీకమభివీక్ష్య తత్। ఉవాచ పరమప్రీతా సుభద్రా భద్రభాషిణీ
రథాలు, ఏనుగులు, కుదిరిన గుర్రాలతో కూడిన ఆ సైన్యాన్ని చూసి, మంగళమయమైన మాటలు చెప్పే సుభద్రా ఎంతో ఆనందంతో మాట్లాడింది.
సంగ్రహీతుమభిప్రాయో దీర్ఘకాలకృతో మమ। యుధ్యమానస్య సఙ్గ్రామే రథం తవ నరర్షభ
ఓ నరశ్రేష్ఠా! యుద్ధంలో నీవు పోరాడుతున్నప్పుడు, నీ రథానికి పగ్గాలు పట్టాలని నేను ఎప్పటినుంచో కోరుకుంటున్నాను.
ఓజస్తేజోద్యుతిబలైరన్వితస్య మహాత్మనః। పార్థ తే సారథిత్వేన భవితా శిక్షితాస్మ్యహమ్
ఓ పార్థా! నీకు ఉన్న బలము, తేజస్సు, విక్రమం, మహిమలతో పాటు, నీకు రథసారధిగా ఉండటానికి నేనూ శిక్షణ పొందాను.
ఏవముక్తః ప్రియాం ప్రీతః ప్రత్యువాచ నరర్షభః। చోదయాశ్వానసంసక్తాన్విశ్తు విపృథోర్బలమ్
ప్రియమైన ఆమె ఇలా చెప్పగా, నరశ్రేష్ఠుడు సంతోషంతో, 'ఈ గుర్రాలను వేగంగా నడుపు, మనం విపృథుశ్రవా సైన్యంలోకి ప్రవేశిద్దాం' అని అన్నాడు.
బహుభిర్యుధ్యమానస్య తావకాన్విజిఘాంసతః। పశ్య బాహుబలం భద్రే శరాన్విక్షిపతో మమ
బహుళమందితో యుద్ధం చేస్తూ, నీ బంధువులను ఓడించాలనుకునేవారిని ఎదుర్కొంటున్నప్పుడు, నేను బాణాలు వదిలే విధంగా నా బాహుబలాన్ని చూడుము, ఓ మంగళకరమైనవాడా!