త్వయి స్థితే మహాభాగ పరవానస్మి ధర్మతః। స్వయం తు రుచిరే స్థానే వాసయేర్యదునన్దన
"మీరు ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు, నేను ధర్మపరంగా మీకు ఆధీనుడిని. యాదవులకు ఆనందాన్ని ఇచ్చేవాడా! మీరు ఇష్టపడే చోటే అతడు నివసించాలి."
ప్రీతః స తేన వాక్యేన పరిష్వజ్య జనార్దనమ్। బలదేవోఽబ్రవీద్వాక్యం చిన్తయిత్వా మహాబలః
ఆ మాటలు విని సంతోషించి, బలరాముడు జనార్దనుని ఆలింగనం చేసి, ఆలోచించి, శక్తివంతుడైన వాడు ఇలా అన్నాడు.
ఆరామే తు వసేద్ధీమాంశ్చతురో వర్షమాసకాన్। కన్యాగృహే సుభద్రాయా భుక్త్వా భోజనమిచ్ఛయా
"ఈ జ్ఞానవంతుడు ఆ నాలుగు నెలలు తోటలో ఉండాలి. భోజనం కావాలనుకుంటే సుభద్రా ఇంట్లో తినవచ్చు."
లతాగృహేషు వసతామితి మే ధీయతే మతిః। లబ్ధానుజ్ఞాస్త్వయా తాత మన్యన్తే సర్వయాదవాః
"వెల్లికుడులు పెరిగిన గృహాలలో అతడు నివసించాలి—ఇది నా అభిప్రాయం. నీ అనుమతితో, ప్రియమైనవాడా, అందరు యాదవులు అంగీకరిస్తున్నారు."
బలవాన్దర్శనీయశ్చ వాగ్మీ శ్రీమాన్బహుశ్రుతః। కన్యాపురసమీపే తు న యుక్తమితి మే మతిః
అతడు బలవంతుడు, ఆకర్షణీయమైన రూపంతో ఉన్నవాడు, మాటల్లో చాతుర్యంతో, ఐశ్వర్యవంతుడు, అనేక విషయాల్లో పండితుడు. అయినా, కన్యాపురం సమీపంలో అతడు ఉండడం సరికాదు అనిపిస్తోంది నాకు.
గురుః శాస్తా చ నేతా చ శాస్త్రజ్ఞో ధర్మవిత్తమః। త్వయోక్తం న విరుధ్యేహం కరిష్యామి వచస్తవ
అతడు గురువు, బోధకుడు, నాయకుడు, శాస్త్రజ్ఞుడు, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు. నువ్వు చెప్పింది నాకు అభ్యంతరం లేదు, నీ మాట ప్రకారం నేను చేస్తాను.
శుభాశుభస్య విజ్ఞాతా నాన్యోఽస్మి భువి కశ్చన
ఈ భూమిపై శుభం, అశుభం ఏది తెలుసుకునే సామర్థ్యం నాకే ఉంది, మరెవ్వరికీ లేదు.
అయం దేశాతిథిః శ్రీమాన్సర్వధర్మభృతాం వరః। ధృతిమాన్వినయోపేతః సత్యబాదీ జితేన్ద్రియః
ఈ అతిథి దూరదేశం నుంచి వచ్చాడు, ఐశ్వర్యవంతుడు, ధర్మాన్ని పాటించే వారిలో శ్రేష్ఠుడు, స్థిరమైన మనస్సు కలవాడు, వినయంతో, నిజాయితీగా మాట్లాడేవాడు, ఇంద్రియాలను జయించినవాడు.
యతిలిఙ్గధరో హ్యేష కో విజానాతి మానసమ్। త్వమిమం పుణ్డరీకాక్ష నీత్వా కన్యాపురం శుభమ్
ఇతడు యతుల వేషంలో ఉన్నాడు, ఎవరి మనసు ఎలా ఉందో ఎవరికీ తెలియదు. నీవు, కమలనయనా, ఇతడిని శుభమైన కన్యాపురానికి తీసుకెళ్ళు.
నివేదయ సుభద్రాయై మద్వాక్యపరిచోదితః। భక్ష్యైర్భోజ్యైశ్చ పానైశ్చ అన్నైరిష్టైశ్చ పూజయ
నా మాటలతో ప్రేరేపితురాలై సుభద్రకి తెలియజేయి. ఇతడిని భోజ్యాలు, భక్ష్యాలు, పానీయాలు, ఇష్టమైన పదార్థాలతో సత్కరించు.
స తథేతి ప్రతిజ్ఞాయ సహితో యతినా హరిః। కృత్వా తు సంవిదం తేన ప్రహృష్టః కేశవోఽభవత్
అలా చేస్తానని అంగీకరించి, హరి యతితో కలిసి, అతనితో ఏర్పాట్లు చేసుకుని, ఆనందంతో ఉన్నాడు.
పర్వతే తౌ విహృత్యైవ యథేష్టం కృష్ణపాణ్డవౌ। తాం పురీం ప్రవివేశాథ గృహ్య హస్తేన పాణ్డవమ్। ప్రవిశ్య చ గృహం రమ్యం సర్వభోగసమన్వితమ్
కృష్ణుడు, పాండవుడు ఇద్దరూ కొండపై ఇష్టానుసారం సంచరించి, ఆ తరువాత కృష్ణుడు పాండవుని చేయి పట్టుకుని ఆ నగరంలోకి ప్రవేశించారు. అందమైన, అన్ని సౌకర్యాలు ఉన్న ఇంట్లోకి వారు అడుగుపెట్టారు.
పార్థమావేదయామాస రుక్మిణీసత్యభామయోః। హృషీకేశవచః శ్రుత్వా తే ఉభే చోచతుర్భృశమ్
హృషీకేశుడు చెప్పిన మాటలు విని, రుక్మిణి, సత్యభామ ఇద్దరికీ పార్థుని వచ్చిన విషయాన్ని తెలియజేశాడు. వారు ఎంతో ఆనందంతో మాట్లాడారు.
మనోరథో మహానేష హృది నౌ పరివర్తతే। కదా ద్రక్షావ బీభత్సుం పాణ్డవం పురమాగతమ్
మన హృదయాల్లో ఈ గొప్ప కోరిక తిరుగుతోంది — బీభత్సుడు పాండవుడు నగరానికి వచ్చినప్పుడు ఎప్పుడు అతడిని చూస్తామా అని.
ఇత్యేవం హర్షమాణే తే వదన్త్యౌ సుభృశం ప్రియమ్। రుగ్మిణీసత్యభామే వై దృష్ట్వా ప్రీతోఽభవద్యతిః
ఇలా వారు ఎంతో ఆనందంగా, మధురంగా మాట్లాడుతుండగా, రుక్మిణి, సత్యభామలు యతిని చూసి హర్షంతో నిండిపోయారు.
సర్వేషాం హర్షమాణానాం పార్థో హర్షముపాగమత్। ప్రాప్తమజ్ఞాతరూపేణ చాగతం చార్జునం హరిః
అందరూ ఆనందంగా ఉండగా, పార్థుడూ సంతోషించాడు. హరి, ఎవరికీ తెలియని రూపంలో వచ్చిన అర్జునుని తీసుకొచ్చాడు.
సత్కృత్య పూజ్యమానం తు ప్రీత్యా చైవ హ్యపూజయత్। స తం ప్రియాతిథిం శ్రేష్ఠం సమీక్ష్య యతిమాగతమ్
ఆతిథ్యంతో, ప్రేమతో అతడిని సత్కరించారు, పూజించారు. ప్రియమైన అతిథి, శ్రేష్ఠుడైన యతి వచ్చాడని చూసి, అతడిని గౌరవంగా ఆహ్వానించారు.
సోదర్యాం భగినీం కృష్ణః సుభద్రామిదమబ్రవీత్। అయం దేశాతిథిర్భద్రే సంశితవ్రతవానృషిః
కృష్ణుడు తన సహోదరి సుభద్రను ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు: 'భద్రే! ఈ అతిథి దూరదేశం నుంచి వచ్చిన వ్రతస్థుడైన ఋషి.'
ప్రాప్నోతు సతతం పూజాం తవ కన్యాపురే వసన్। ఆర్యేణ చ పరిజ్ఞాతః పూజనీయో యతిస్త్వయా
ఇతడు కన్యాపురంలో నివసిస్తూ ఎప్పుడూ నీ చేత పూజను పొందాలి. ఆర్యులు గుర్తించిన ఈ యతిని నువ్వు గౌరవించాలి.
రాగాద్భరస్వ వార్ష్ణేయి భక్ష్యైర్భోజ్యైర్యతిం సదా। ఏష యద్యదృషిర్బ్రూయాత్కార్యమేవ న సంశయః
వృష్ణికుటుంబానికి చెందినవాడివి కావున, ప్రేమతో ఎప్పుడూ యతికి భోజ్యాలు, భక్ష్యాలు సమర్పించు. ఈ ఋషి ఏది చెప్పినా అది తప్పకుండా చేయాలి.
సఖీభిః సహితా భద్రే భవాస్య వశవర్తినీ। పురా హి యతయో భద్రే యే భైక్షార్థమనువ్రతాః
నీ స్నేహితులతో కలిసి, భద్రే, ఇతడికి విధేయురాలిగా ఉండాలి. ఎందుకంటే, గతంలో భిక్షార్థంగా వ్రతాలు పాటించే యతులు, భద్రే,
తే బభూవుర్దశార్హాణాం కన్యాపురనివాసినః। తేభ్యో భోజ్యాని భక్ష్యాణి యథాకాలమతన్ద్రితాః। కన్యాపురగతాః కన్యాః ప్రయచ్ఛన్తి యశస్విని
వారు దశార్హుల కన్యాపురంలో నివసించేవారు. అప్పుడు కన్యాపురంలో ఉన్న యువతులు, సమయానికి అలసత్వం లేకుండా, వారికి భోజ్యాలు, భక్ష్యాలు సమర్పించేవారు, ఓ కీర్తిశాలి.
సా తథేత్యబ్రవీత్కృష్ణం కరిష్యామి యథాఽఽథ మామ్। తోషయిష్యామి వృత్తేన కర్మణా చ ద్విజర్షభమ్
ఆమె కృష్ణుడికి, "అలాగే జరుగుతుంది. మీరు చెప్పినట్లు నేను చేస్తాను. నా ప్రవర్తనతో, నా పనులతో ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడిని సంతోషపరుస్తాను," అని సమాధానం ఇచ్చింది.
ఏవమేతేన రూపేణ కంచిత్కాలం ధనఞ్జయః। ఉవాస భక్ష్యైర్భోజ్యైశ్చ భద్రయా పరమార్చితః
అలా ధనంజయుడు కొంతకాలం అక్కడ ఉండగా, భద్రా అతనికి రుచికరమైన భోజనాలు, తినుబండారాలతో ఎంతో గౌరవంగా ఆతిథ్యం ఇచ్చింది.
తస్య సర్వగుణోపేతాం వాసుదేవసహోదరీమ్। పశ్యతః సతతం భద్రాం ప్రాదురాసీన్మనోభవః
వసుదేవుని సోదరి, అన్ని గుణాలతో కూడిన భద్రను ఎప్పుడూ చూస్తూ ఉండగా, అతని మనసులో కామభావం కలిగింది.
గూహయన్నివ చాకారమాలోక్య వరవర్ణినీమ్। దీర్ఘముష్ణం వినిశ్వస్య పార్థః కామవశం గతః
అతడు తన మనసులోని భావాన్ని దాచుకుంటూ, ఆ అందమైన భద్రను చూస్తూ, దీర్ఘంగా వేడిగా ఊపిరి వదిలాడు. పార్థుడు అప్పుడే కామానికి లోనయ్యాడు.
స కృష్ణాం ద్రౌపదీం మేనే న రూపే భద్రయా సమామ్। ప్రాప్తాం భూమాన్విన్ద్రసేనాం సాక్షాద్వా వరుణాత్మజామ్
ద్రౌపదిని స్వయంగా భూమి నుండి పొందినవాడైనా, ఆమె వరుణుని కుమార్తె అయినా, రూపంలో భద్రకు సమానంగా లేరని అతడు భావించాడు.
అతీతకాలే సంప్రాప్తే సర్వాస్తాపి సురస్త్రియః। న సమా భద్రయా లోకే ఇత్యేవం మన్యతేఽర్జునః
నిర్దిష్టమైన కాలం గడిచిన తర్వాత, అర్జునుడు ఈ లోకంలో భద్రకు సమానమైన దేవకన్యలు లేరని అనుకున్నాడు.
అతీతసమయే కాలే సోదర్యాణాం ధనఞ్జయః। న సస్మార సుభద్రాయాం కామాఙ్కుశనివారితః
ఆ కాలంలో, ధనంజయుడు తన కోరికల వల్ల నియంత్రించబడి, సోదరీమణులలో సుభద్రను గుర్తించలేదు.
క్రీడారతిపరాం భద్రాం సఖీగణసమావృతామ్। ప్రీయతే స్మార్జునః పశ్యన్స్వాహామివ విభావసుః
ఆడుకుంటూ, సఖులతో ఆనందంగా ఉన్న భద్రను చూస్తూ, అర్జునుడు, అగ్ని స్వాహను చూసి ఆనందపడినట్టు, ఎంతో సంతోషపడ్డాడు.