అక్రూరః సారణశ్చైవ గదో బభ్రుర్విదూరథః। నిశఠశ్చారుదేష్ణశ్చ పృథుర్విపృథురేవ చ
అక్రూరుడు, సారణుడు, గదుడు, బభ్రువు, విదూరథుడు, నిశఠుడు, చారుదేష్ణుడు, పృథుడు, విపృథుడు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
సత్యకః సాత్యకిశ్చైవ భఙ్గకారమహారవౌ। హార్దిక్య ఉద్ధవశ్చైవ యే చాన్యే నానుకీర్తితాః
సత్యకుడు, సాత్యకుడు, భంగకారుడు, హార్దిక్యుడు, ఉద్ధవుడు, ఇంకా పేర్లకు చెప్పని మరికొందరు కూడా అక్కడ ఉన్నారు.
ఏతే పరివృతాః స్త్రీభిర్గన్ధర్వైశ్చ పృథక్పృథక్। తముత్సవం రైవతకే శోభయాఞ్చక్రిరే తదా
వీరు అందరూ వేర్వేరు స్త్రీలు, గంధర్వులతో చుట్టుముట్టబడి, ఆ రైవతక పర్వతంపై ఉత్సవాన్ని మరింత అందంగా చేశారు.
వాసదేవో యయౌ తత్ర సహ స్త్రీభిర్ముదాన్వితః। దత్త్వా దానం ద్విజాతిభ్యః పరివ్రాజమపశ్యత
వసుదేవుడు స్త్రీలతో ఆనందంగా అక్కడికి వచ్చాడు. ద్విజులకు దానం ఇచ్చి, పరివ్రాజకులను దర్శించాడు.
చిత్రకౌతూహలే తస్మిన్వర్తమానే మహాద్భుతే। వాసుదేవశ్చ పార్థశ్చ సహితౌ పరిజగ్మతుః
ఆ అద్భుతమైన కళా ప్రదర్శన జరుగుతుండగా, వసుదేవుడు, పార్థుడు ఇద్దరూ కలిసి అక్కడ సంచరించారు.
తత్ర చఙ్క్రమమాణౌ తౌ వసుదేవసుతాం శుభామ్। అలఙ్కృతాం సఖీమధ్యే భద్రాం దదృశతుస్తదా
అక్కడ వారు తిరుగుతూ, వసుదేవుని కుమార్తె అయిన అందమైన భద్రను, స్నేహితుల మధ్య అలంకరించబడి ఉన్నదిగా చూశారు.
దృష్ట్వైవ తామర్జునస్య కన్దర్పః సమజాయత। తం తదైకాగ్రమనసం కృష్ణః పార్థమలక్షయత్
ఆమెను చూసిన వెంటనే అర్జునునికి మనసులో కామం కలిగింది. కృష్ణుడు పార్థుడు మనసు పూర్తిగా ఆమెపై నిలిచిందని గమనించాడు.
అబ్రవీత్పురుషవ్యాఘ్రః ప్రసహన్నివ భారత। వనేచరస్య కిమిదం కామేనాలోడ్యతే మనః
పురుషశార్దూలుడు ఇలా అన్నాడు: "అరణ్యంలో తిరిగే వాడి మనసు ఎందుకు ఇంతగా కామంతో కలవరపడుతోంది?"
మమైషా భగినీ పార్థ సారణస్య సహోదరీ। సుభద్రా నామ భద్రం తే పితుర్మే దయితా సుతా। యది తే వర్తతే బుద్ధిర్వక్ష్యామి పితరం స్వయమ్
పార్థా, ఇదిగో నా అక్క, సారణుని సోదరి, ఆమె పేరు సుభద్రా. నాయన తండ్రికి ఎంతో ఇష్టమైన కుమార్తె. నీకు ఆసక్తి ఉంటే, నేనే తండ్రితో మాట్లాడతాను.
దుహితా వసుదేవస్య వాసుదేవస్య చ స్వసా। రూపేణ చైషా సంపన్నా కమివైషా న మోహయేత్
ఆమె వసుదేవుని కుమార్తె, వాసుదేవుని సోదరి. అందంలో అపూర్వంగా ఉంది. ఇలాంటి అమ్మాయిని ఎవరు ఆకర్షితులు కాకుండా ఉంటారు చెప్పు.
కృతమేవ తు కల్యాణం సర్వం మమ భవేద్ధ్రువమ్। యది స్యాన్మమ వార్ష్ణేయీ మహిషీయం స్వసా తవ
నీ సోదరి అయిన ఈ వర్ష్ణికుల యువతిని నా భార్యగా చేసుకుంటే, నాకు అన్నీ శుభాలే కలుగుతాయి.
ప్రాప్తౌ తు క ఉపాయః స్యాత్తం వ్రవీహి జనార్దన। ఆస్థాస్యామి తదా సర్వం యది శక్యం నరేణ తత్
కానీ, ఆమెను పొందేందుకు ఏ మార్గం ఉంది చెప్పు జనార్దనా. మనిషి చేయగలిగినది ఏదైనా ఉంటే, నేను దాన్ని చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాను.
స్వయం వరః క్షత్రియాణాం వివాహః పురుషర్షభ। స చ సంశయితః పార్థ స్వభావస్యానిమిత్తతః
పురుషోత్తమా, క్షత్రియులలో స్వయంవరమే పెళ్లికి పరిపాటిగా ఉంది. కానీ, పార్థా, పరిస్థితుల వల్ల అది నిశ్చితంగా చెప్పలేం.
ప్రసహ్య హరణం చాపి క్షత్రియాణాం ప్రశస్యతే। వివాహహేతుః శూరాణామితి ధర్మవిదో విదుః
క్షత్రియులలో బలవంతంగా తీసుకెళ్లి పెళ్లి చేసుకోవడాన్ని కూడా ప్రశంసిస్తారు. ధర్మాన్ని తెలిసినవారు, ఇది వీరుల పద్ధతి అని అంటారు.
స త్వమర్జున కల్యాణీం ప్రసహ్య భగినీం మమ। `యతిరూపధరస్తం తు యథా కాలవిపాకతా।' హర స్వయంవరే హ్యస్యాః కో వై వేద చికీర్షితమ్
కాబట్టి అర్జునా, నా మంచి సోదరిని, యతివేషంలో, కాలం అనుకూలించగానే బలవంతంగా తీసుకెళ్ళు. ఆమె స్వయంవరంలో ఎవరి సంకల్పం ఏమిటో ఎవరికీ తెలియదు.
తతోఽర్జునశ్చ కృష్ణశ్చ వినిశ్చిత్యేతికృత్యతామ్। శీఘ్రగాన్పురుషానన్ప్రేషయామాసతుస్తదా
అంతట అర్జునుడు, కృష్ణుడు ఇద్దరూ ఈ కార్యాన్ని నిశ్చయించుకుని వెంటనే వేగంగా దూతలను పంపించారు.
ధర్మరాజాయ తత్సర్వమిన్ద్రప్రస్థగతాయ వై। శ్రుత్వైవ చ మహాబాహురనుజజ్ఞే సమాతృకః
అందరినీ ఇంద్రప్రస్థంలో ఉన్న ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుని దగ్గరికి పంపి విషయం చెప్పించారు. అతను తల్లి సమక్షంలో ఆమోదం తెలిపాడు.
భీమసేనస్తు తచ్ఛ్రుత్వా కృతకృత్యం స్మ మన్యతే। ఇత్యేవం మనుజైరుక్తం కృష్ణః శ్రుత్వా మహామతిః
భీమసేనుడు ఇది విని, పని పూర్తయిందని భావించాడు. అందరూ ఇలా చెప్పగా, మహామతి కృష్ణుడు కూడా విన్నాడు.
అనుజ్ఞాప్య తదా పార్థం హృది స్థాప్య చికీర్షితమ్। ఇత్యేవం మనుజైః సార్ధం ద్వారకాం సముపేయివాన్
అప్పుడు పార్థుని అనుమతి తీసుకుని, తన మనసులో సంకల్పాన్ని ఉంచుకుని, కృష్ణుడు ఇతరులతో కలిసి ద్వారకకు వెళ్లాడు.
చైరాః సంచారితే తస్మిన్ననుజ్ఞాతే యుధిష్ఠిరే। వాసుదేవాభ్యనుజ్ఞాతః కథయిత్వేతికృత్యతామ్
అప్పటికి గూఢచారులు పంపబడి, యుధిష్ఠిరుడు అనుమతి ఇచ్చారు. వాసుదేవుడు కార్యాన్ని వివరించి, అందరి సమ్మతిని పొందాడు.
కృష్ణస్య మతమాస్థాయ ప్రయయౌ భరతర్షభః। ద్వారకాయా ఉపవనే తస్థౌ వై కార్యసాధనః
కృష్ణుని సలహా మేరకు, భరతవంశశ్రేష్ఠుడు ద్వారకకు సమీపంలోని ఒక తోటలో తన కార్యాన్ని సాధించేందుకు ఉండిపోయాడు.
నివృత్తే హ్యుత్సవే తస్మిన్గిరౌ రైవతకే తదా। వృష్ణయోఽప్యగమన్సర్వే పురీం ద్వారవతీమను
రైవతక పర్వతంపై ఉత్సవం ముగిసిన తర్వాత, వృష్ణికులందరూ కూడా ద్వారక నగరానికి తిరిగి వెళ్లారు.
చిన్తయానస్తతో భద్రాముపవిష్టః శిలాతలే। రమణీయే వనోద్దేశే బహుపాదపసంవృతే
అక్కడ, సుభద్రను ఆలోచిస్తూ, అందమైన అడవిలో, ఎన్నో చెట్ల మధ్య, ఒక రాయిమీద కూర్చుని ఉన్నాడు.
సాలతాలాశ్వకర్ణైశ్చ బకులైరర్జునైస్తథా। చమ్పకాశోకపున్నాగైః కేతకైః పాటలైస్తథా
ఆ అడవిలో శాల, తాళ, అశ్వకర్ణ, బకుల, అర్జున, చంపక, అశోక, పున్నాగ, కేతక, పాటల చెట్లు ఉన్నాయి.
కర్ణికారైరశోకైశ్చ అఙ్కోలైరతిముక్తకైః। ఏవమాదిభిరన్యైశ్చ సంవృతే స శిలాతలే
అలాగే, కర్ణికార, అశోక, అంకోల, అతిముక్తక వంటి ఇతర చెట్లు కూడా ఆ రాయిని చుట్టుముట్టి ఉన్నాయి.
పునఃపునశ్చిన్తయానః సుభద్రాం భద్రభాషిణీమ్। యదృచ్ఛయా చోపపన్నాన్వృష్ణివీరాన్దదర్శ సః
మధురంగా మాట్లాడే సుభద్రను మళ్లీ మళ్లీ ఆలోచిస్తూ, యదృచ్ఛగా వృష్ణికుల వీరులు అక్కడికి వచ్చి కనిపించారు.
బలదేవం చ హార్దిక్యం సామ్బం సారణమేవ చ। ప్రద్యుమ్నం చ గదం చైవ చారుదేష్ణం విదూరథమ్
బలరాముడు, హార్దిక్యుని కుమారుడు, సాంబుడు, సారణుడు, ప్రద్యుమ్నుడు, గదుడు, చారుదేష్ణుడు, విదూరథుడు— వీరందరినీ అక్కడ చూశాడు.
భానుం చ హరితం చైవ విపృథుం పృథుమేవ చ। తథాన్యాంశ్చ బహూన్పశ్యన్హృది శోకమధారయత్
భాను, హరిత, విపృథు, పృథు మరియు మరికొంతమంది యాదవులను కూడా చూసి, అతని హృదయంలో దుఃఖాన్ని దాచుకున్నాడు.
తతస్తే సహితాః సర్వే యతిం దృష్ట్వా సముత్సుకాః। వృష్ణయో వినయోపేతాః పరివార్యోపతస్థిరే
ఆ సమయంలో యాదవులు అందరూ ఆ తపస్విని చూసి ఉత్సాహంగా, వినయంతో చుట్టుముట్టి దగ్గరగా వచ్చారు.
తతోఽర్జునః ప్రీతమనాః స్వాగతం వ్యాజహార సః। ఆస్యతామాస్యతాం సర్వై రమణీయే శిలాతలే
అప్పుడు అర్జునుడు ఆనందంతో, "మీకు స్వాగతం! అందరూ ఈ అందమైన రాతిబండపై కూర్చోండి," అని ఆహ్వానించాడు.