సోఽశపత్కుపితోఽస్మాంస్తు బ్రాహ్మణః క్షత్రియర్షభ। గ్రాహభూతా జలే యూయం చరిష్యథ శతం సమాః
"ఆ బ్రాహ్మణుడు కోపంతో మమ్మల్ని శపించాడు, ఓ క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠుడా! 'మీరు నది జీవులై, వంద సంవత్సరాలు నీటిలో సంచరించాలి' అని అన్నాడు."
తతో వయం ప్రవ్యథితాః సర్వా భారతసత్తమ। అయామ శరణం విప్రం తం తపోధనమచ్యుతమ్
ఆ శాపం విని మేమంతా చాలా బాధపడి, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠా! ఆ తపస్సుతో నిండిన, స్థిరమైన బ్రాహ్మణుని ఆశ్రయించాము.
రూపేణ వయసా చైవ కన్దర్పేణ చ దర్పితాః। అయుక్తం కృతవత్యః స్మ క్షన్తుమర్హసి నో ద్విజ
"మన అందం, యవ్వనం, ఆకర్షణ వల్ల మేము గర్వంతో తగని పని చేసాము. దయచేసి మమ్మల్ని క్షమించు, ఓ బ్రాహ్మణా!"
ఏష ఏవ వధోఽస్మాకం స్వయం ప్రాప్తస్తపోధన। యద్వయం సంశితాత్మానం ప్రలోబ్ధుం త్వామిహాగతాః
"ఓ తపోధనుడా! మేము నిన్ను, స్థిరమైన మనస్సు కలవాడిని, మోహపెట్టడానికి వచ్చినందువల్ల ఈ శిక్ష మాకు తానే వచ్చిందని తెలుసుకున్నాము."
అవధ్యాస్తు స్త్రియః సృష్టా మన్యన్తే ధర్మచారిణః। తస్మాద్ధర్మేణ వర్ధ త్వం నాస్మన్హింసితుమర్హసి
"ధర్మాన్ని పాటించే వారు స్త్రీలను హింసించరాదు అని భావిస్తారు. అందుకే నీవు ధర్మంలో అభివృద్ధి చెందు, మమ్మల్ని హింసించకు."
సర్వభూతేషు ధర్మజ్ఞ మైత్రో బ్రాహ్మణ ఉచ్యతే। సత్యో భవతు కల్యాణ ఏష వాదో మనీషిణామ్
"ప్రతి జీవిలో ధర్మాన్ని తెలిసినవాడు, అందరికీ మిత్రుడవాడు బ్రాహ్మణుడు అని అంటారు. ఇది నిజమే కావాలని కోరుకుంటున్నాము, ఓ మంగళకరుడా! ఇదే మేధావుల మాట."
శరణం చ ప్రపన్నానాం శిష్టాః కుర్వన్తి పాలనమ్। శరణం త్వాం ప్రపన్నాః స్మ తస్మాత్త్వం క్షన్తుమర్హసి
"శరణు కోరినవారిని మంచి వారు రక్షిస్తారు. మేము నిన్ను శరణు కోరాము, అందుకే నీవు మమ్మల్ని క్షమించాలి."
ఏవముక్తః స ధర్మాత్మా బ్రాహ్మణః శుభకర్మకృత్। ప్రసాదం కృతవాన్వీర రవిసోమసమప్రభః
అలా అడిగిన తర్వాత, ఆ ధర్మాత్ముడు, శుభకార్యాలు చేసే బ్రాహ్మణుడు, సూర్యచంద్రుల్లా ప్రకాశిస్తూ, ఓ వీరా! మమ్మల్ని క్షమించాడు.
శతం శతసహస్రం తు సర్వమక్షయ్యవాచకమ్। పరిమాణం శతం త్వేతన్నేదమక్షయ్యవాచకమ్
వంద, వేలు వందలు అన్నీ అక్షయమని పిలుస్తారు. కానీ ఇక్కడ పరిమితి వందే, ఇది అక్షయమని చెప్పబడదు.
యదా చ వో గ్రాహభూతా గృహ్ణన్తీః పురుషాఞ్జలే। ఉత్కర్షతి జలాత్తస్మాత్స్థలం పురుషసత్తమః
మీరు పిశాచులుగా మారి, మీ చేతులతో మనుష్యులను పట్టుకుంటే, అప్పుడు ఉత్తముడు వారిని నీటిలోంచి బయటకు తీసి భూమిపై పెడతాడు.
తదా యూయం పునః సర్వాః స్వం రూపం ప్రతిపత్స్యథ। అనృతం నోక్తపూర్వం మే హసతాపి కదాచన
అప్పుడు మీ అందరికీ మళ్లీ మీ స్వరూపాలు లభిస్తాయి. నేను ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పలేదు, నవ్వుతూ కూడా కాదు.
తాని సర్వాణి తీర్థాని తతః ప్రభృతి చైవ హ। నారీతీర్థాని నామ్నేహ ఖ్యాతిం యాస్యన్తి సర్వశః। పుణ్యాని చ భవిష్యన్తి పావనాని మనీషిణాం
ఆ సమయం నుంచి ఆ పవిత్ర స్థలాలు ఇక్కడ 'స్త్రీతీర్థాలు' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతాయి. అవి జ్ఞానులకు పవిత్రంగా, పవనంగా మారతాయి.
తతోఽభివాద్య తం విప్రం కృత్వా చాపి ప్రదక్షిణమ్। అచిన్తయామోఽపసృత్య తస్మాద్దేశాత్సుదుఃఖితాః
ఆ బ్రాహ్మణుడిని నమస్కరించి, ప్రదక్షిణ చేసి, మేము అక్కడి నుంచి చాలా బాధతో వెళ్లిపోయాము.
క్వ ను నామ వయం సర్వాః కాలేనాల్పేన తం నరమ్। సమాగచ్ఛేమ యో నస్తద్రూపమాపాదయేత్పునః
మనం అందరం కలిసే, ఇంత తక్కువ సమయంలో, మళ్లీ మన పాత రూపాన్ని ఇచ్చే ఆ మనిషిని ఎక్కడ కలుసుకుంటామో?
తా వయం చిన్తయిత్వైవ ముహూర్తాదివ భారత। దృష్టవత్యో మహాభాగం దేవర్షిముత నారదమ్
ఓ భారతా! మేము ఇలా కొద్దిసేపు ఆలోచించి, మహాత్ముడైన దేవర్షి నారదుని చూశాము.
సంప్రహృష్టాః స్మ తం దృష్ట్వా దేవర్షిమమితద్యుతిమ్। అభివాద్య చ తం పార్థ స్థితాః స్మ వ్రీడితాననాః
అపార తేజస్సుతో ఉన్న ఆ దేవర్షిని చూసి మేము ఆనందపడ్డాము. ఓ పార్థా! ఆయనకు నమస్కరించి, మేము లజ్జతో నిలబడ్డాము.
స నోఽపృచ్ఛద్దుఃఖమూలముక్తవత్యో వయం చ తమ్। శ్రఉత్వా తత్ర యథావృత్తమిదం వచనమబ్రవీత్
ఆయన మాకు బాధ కారణం ఏమిటో అడిగాడు. మేము జరిగినదంతా చెప్పాము. వినిన తర్వాత ఆయన ఇలా అన్నాడు.
దక్షిణే సాగరానూపే పఞ్చ తీర్థాని సన్తి వై। పుణ్యాని రమణీయాని తాని గచ్ఛత మా చిరం
దక్షిణ సముద్ర తీరంలో ఐదు పవిత్రమైన, అందమైన తీర్థాలు ఉన్నాయి. ఆలస్యం చేయకుండా అక్కడికి వెళ్లండి.
తత్రాశు పురుషవ్యాఘ్రః పాణ్డవేయో ధనఞ్జయః। మోక్షయిష్యతి శుద్ధాత్మా దుఃఖాదస్మాన్న సంశయః
అక్కడ పాండవులలో ధనంజయుడు, పవిత్ర హృదయుడు, మిమ్మల్ని నిస్సందేహంగా బాధ నుండి విముక్తి చేస్తాడు.
ఇత్యుక్త్వా నారదః సర్వాస్తత్రైవాన్తరధీయత।' తస్య సర్వా వయం వీర శ్రుత్వా వాక్యమితో గతాః। తదిదం సత్యమేవాద్య మోక్షితాహం త్వయాఽనఘ
అలా చెప్పి నారదుడు అక్కడే కనబడకుండా పోయాడు. ఓ వీరా! ఆయన మాటలు విని మేము అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాము. నీవు నన్ను నేడు నిజంగా విముక్తి చేశావు, పాపరహితుడా!
ఏతాస్తు మమ తాః సఖ్యశ్చతస్రోఽన్యా జలే శ్రితాః। కురు కర్మ శుభం వీర ఏతాః సర్వా విమోక్షయ
ఇవే నా స్నేహితులు, ఇంకో నలుగురు నీటిలో ఉన్నారు. ఓ వీరా! మంచి పని చేసి వారందరినీ విముక్తి చేయు.
తతస్తాః పాణ్డవశ్రేష్ఠః సర్వా ఏవ విశాంపతే। `అవగాహ్య చ తత్తీర్థం గృహీతో గ్రాహిభిస్తదా
అప్పుడా పాండవశ్రేష్ఠుడు ఆ తీర్థంలోకి ప్రవేశించి, అక్కడ పిశాచులు అతన్ని పట్టుకున్నారు.
గ్రాహీభిశ్చోత్తతారాశు తరయామాస తత్క్షణాత్। సా చాప్సరా బభూవాశు సర్వాభరణభూషితా
పిశాచులు పట్టుకున్నా, వెంటనే అతను బయటకు వచ్చి వారిని రక్షించాడు. ఆమే వెంటనే అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించబడిన అప్సరసగా మారింది.
ఏవం క్రమేణ తాః సర్వా మోక్షయామాస వీర్యవాన్
ఇలా క్రమంగా ఆ వీరుడు వారందరినీ ఒక్కొక్కరుగా విముక్తి చేశాడు.
ఉత్థాయ చ జలాత్తస్మాత్ప్రతిలభ్య వపుః స్వకమ్। తాస్తదాఽప్సరసో రాజన్నదృశ్యన్త యథా పురా
నీటిలోంచి బయటకు వచ్చి, తమ స్వరూపాన్ని మళ్లీ పొందిన ఆ అప్సరసలు, రాజా! మునుపటిలానే కనబడారు.
తీర్థాని శోధయిత్వా తు తథానుజ్ఞాయ తాః ప్రభుః। చిత్రాఙ్గదాం పునర్ద్రష్టుం మణలూరం పునర్యయౌ
ఆ పవిత్ర స్థలాలను శుద్ధి చేసి, వారికి అనుమతి ఇచ్చి, ఆ ప్రభువు మళ్లీ చిత్రాంగదను చూడటానికి మణలూరుకు వెళ్లాడు.
తస్యామజనయత్పుత్రం రాజానం బభ్రువాహనమ్। తం దృష్ట్వా పాణ్డవో రాజంశ్చిత్రవాహనమబ్రవీత్
ఆమెలో రాజు బభ్రువాహనుని కుమారునిగా కనెను. ఆ బాలుడిని చూసిన పాండవుడు, రాజు చిత్రవాహనునితో ఇలా అన్నాడు.
చిత్రాఙ్గదాయాః శుల్కం త్వం గృహాణ బభ్రువాహనమ్। అనేన చ భవిష్యామి ఋణాన్ముక్తో నరాధిప
చిత్రాంగదకు శుల్కంగా బభ్రువాహనుని తీసుకో. ఇలా చేయడం వల్ల నేను నా ఋణం నుంచి విముక్తుడవుతాను, ఓ రాజా.
చిత్రాఙ్గదాం పునర్వాక్యమబ్రవీత్పాణ్డునన్దనః। ఇహైవ భవ భద్రం తే వర్ధేథా బభ్రువాహనమ్
పాండునందనుడు మళ్లీ చిత్రాంగదతో ఇలా అన్నాడు: "నీవు ఇక్కడే ఉండి సుఖంగా ఉండు. బభ్రువాహనుడు ఎదిగి పెద్దవాడవ్వాలి."
ఇన్ద్రపస్థనివాసం మే త్వం తత్రాగత్య రంస్యసి। కున్తీ యుధిష్ఠిరం భీమం భ్రాతరౌ మే కనీయసౌ
నీవు ఇంద్రప్రస్థానికి వచ్చినప్పుడు అక్కడ ఆనందంగా గడుపుతావు. కుంటి, యుధిష్ఠిరుడు, భీముడు, నా ఇద్దరు తమ్ముళ్లు—