నైషా తవ మమైషేతి తతస్తౌ మన్యురావిశత్। తస్యా రూపేణ సంమత్తౌ విగతస్నేహసౌహృదౌ
"ఆమె నీది కాదు, నాదే!" అని ఇద్దరినీ కోపం పట్టుకుంది. ఆమె అందానికి మత్తులో, వారి ప్రేమ, స్నేహం అంతా పోయింది.
తస్యా హేతోర్గదే భీమే సంగృహ్ణీతాముభౌ తదా। ప్రగృహ్య చ గదే భీమే తస్యాం తౌ కామమోహితౌ
ఆమె కోసం ఇద్దరూ భారీ గదలు పట్టుకుని, కామమందు మత్తులో ఆ భయంకరమైన ఆయుధాలను తీసుకున్నారు.
అహంపూర్వమహంపూర్వమిత్యన్యోన్యం నిజఘ్నతుః। తౌ గదాభిహతౌ భీమౌ పేతతుర్ధరణీతలే
"ముందుగా నేనే! ముందుగా నేనే!" అని ఒకరినొకరు గదలతో కొట్టుకుని, ఇద్దరూ భూమిపై పడిపోయారు.
రుధిరేణావసిక్తాఙ్గౌ ద్వావివార్కౌ నభశ్చ్యుతౌ। తతస్తా విద్రుతా నార్యః స చ దైత్యగణస్తథా
రక్తంలో మునిగిన వారి శరీరాలు, ఆకాశం నుంచి పడిన రెండు సింహాలను పోలి కనిపించాయి. వెంటనే ఆ మహిళలు, అలాగే దైత్యగణం అక్కడి నుంచి పారిపోయారు.
పాతాలమగమత్సర్వో విషాదభయకమ్పితః। తతః పితామహస్తత్ర సహదేవైర్మహర్షిభిః
అందరూ భయంతో వణికిపోతూ విషాదంతో పాతాళంలోకి దిగిపోయారు. ఆ తరువాత, పితామహుడు దేవతలతో, మహర్షులతో కలిసి అక్కడికి వచ్చారు.
ఆజగామ విశుద్ధాత్మా పూజయంశ్చ తిలోత్తమామ్। వరేణ చ్ఛన్దయామాస భగవాన్ప్రపితామహః
పవిత్రమైన హృదయంతో ఉన్నవాడు తిలోత్తమను పూజిస్తూ అక్కడికి వచ్చాడు. ఆ భగవంతుడైన పితామహుడు ఆమెకు కావాల్సిన వరాన్ని కోరుకోమని చెప్పాడు.
వరం దిత్సుః స తత్రైనాం ప్రీతః ప్రాహ పితామహః। ఆదిత్యచరితాఁల్లోకాన్విచరిష్యసి భామిని
ఆమెకు వరమిచ్చేందుకు ఆనందంగా ఉన్న పితామహుడు ఇలా అన్నాడు: "ఓ ప్రకాశవంతమైనవాడా! నీవు సూర్యునిలా లోకాలన్నింటిలో సంచరిస్తావు."
తేజసా చ సుదృష్టాం త్వాం న కరిష్యతి కశ్చన। ఏవం తస్యై వరం దత్వా సర్వలోకపితామహః
నీ తేజస్సుతో ఎవరూ నిన్ను నేరుగా చూడలేరు. ఇలా ఆ వరాన్ని ఇచ్చి, అన్ని లోకాలకూ పితామహుడు—
ఇన్ద్రే త్రైలోక్యమాధాయ బ్రహ్మలోకం గతః ప్రభుః। ఏవం తౌ సహితౌ భఊత్వా సర్వార్థేష్వేకనిశ్చయౌ
ఇంద్రునికి మూడు లోకాల బాధ్యతను అప్పగించి, ఆ ప్రభువు బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయాడు. అలా, వారు ఇద్దరూ అన్ని విషయాల్లో ఏకమై—
తిలోత్తమార్థం సంక్రుద్ధావన్యోన్యమభిజఘ్నతుః। తస్మాద్బ్రవీమి వః స్నేహాత్సర్వాభరతసత్తమాః
తిలోత్తమ కారణంగా కోపంతో ఒకరినొకరు కొట్టుకున్నారు. అందుకే, నా ప్రేమతో నేను మీ అందరికీ చెబుతున్నాను, ఓ భారతులారా—
యథా వో నాత్ర భేదః స్యాత్సర్వేషాం ద్రౌపదీకృతే। తథా కురుత భద్రం వో మమ చేత్ప్రియమిచ్ఛథ
ద్రౌపదిని కారణంగా మీలో ఎవరికీ విభేదాలు రాకుండా చూసుకోండి. మీరు నన్ను సంతోషపెట్టాలనుకుంటే అలా ప్రవర్తించండి.
ఏవముక్తా మహాత్మానో నారదేన మహర్షిణా। సమయం చక్రిరే రాజంస్తేఽన్యోన్యవశమాగతాః। సమక్షం తస్య దేవర్షేర్నారదస్యామితౌజసః
మహర్షి నారదుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆ మహాత్ములు అందరూ పరస్పరం ఒప్పందం చేసుకున్నారు. వారు నారదుని సమక్షంలో ఒకరికి ఒకరు లోబడి ఒప్పుకున్నారు.
ఏకైకస్య గృహే కృష్ణా వసేద్వర్షమకల్మషా' ద్రౌపద్యా నః సహాసీనానన్యోన్యం యోఽభిదర్శయేత్। స నో ద్వాదశ మాసాని బ్రహ్మచారీ వనే వసేత్
ప్రతి ఒక్కరి ఇంట్లో కృష్ణా, ఏటా ఒక సంవత్సరం పవిత్రంగా నివసించాలి. ద్రౌపదితో కూర్చుని ఉండగా, ఇంకొకరిని చూసినవాడు పన్నెండు నెలలు వనంలో బ్రహ్మచారిగా ఉండాలి.
కృతే తు సమయే తస్మిన్పాణ్డవైర్ధర్మచారిభిః। నారదోఽప్యగమత్ప్రీత ఇష్టం దేశం మహామునిః
ధర్మాన్ని పాటించే పాండవులు ఆ ఒప్పందాన్ని చేసిన తరువాత, మహర్షి నారదుడు సంతోషంతో తాను కోరుకున్న స్థలానికి వెళ్లిపోయాడు.
ఏవం తైః సమయః పూర్వం కృతో నారదచోదితైః। న చాభిద్యన్త తే సర్వే తదాన్యోన్యేన భారత
అలా నారదుని ప్రేరణతో వారు ముందుగా ఆ ఒప్పందాన్ని చేసుకున్నారు. ఆ సమయంలో వారిలో ఎవ్వరూ దాన్ని ఉల్లంఘించలేదు, ఓ భారత.
అభ్యనన్దన్త తే సర్వే తదాన్యోన్యం చ పాణ్డవాః। ఏతద్విస్తరశః సర్వమాఖ్యాతం తే నరాధిప
అప్పుడు పాండవులు అందరూ పరస్పరం ఆనందించారు. రాజా! ఈ సంగతులన్నీ నీకు విస్తృతంగా వివరించాను.
కాలే చ తస్మిన్సంపన్నే యథావజ్జనమేజయ
ఆ కాలం పూర్తయ్యాక, ఓ జనమేజయ—
ఏవం తే సమయం కృత్వా న్యవసంస్తత్ర పాణ్డవాః। వశే శస్త్రప్రతాపేన కుర్వన్తోఽన్యాన్మహీక్షితః
అలా ఆ ఒప్పందాన్ని చేసుకుని, పాండవులు అక్కడే నివసిస్తూ, తమ ఆయుధబలంతో ఇతర రాజులను వశపరిచారు.
తేషాం మనుజసింహానాం పఞ్చానామమితౌజసామ్। బభూవ కృష్ణా సర్వేషాం పార్థానాం వశవర్తినీ
అపారమైన శక్తి కలిగిన ఆ ఐదుగురు మానవసింహులందరిలో, కృష్ణా (ద్రౌపది) అందరికీ విధేయురాలిగా ఉండింది.
తే తయా తైశ్చ సా వీరైః పతిభిః సహ పఞ్చభిః। బభూవ పరమప్రీతా నాగైరివ సరస్వతీ
ఆమె, తన ఐదుగురు వీర భర్తలతో కలిసి, సర్పులతో సరస్వతిలా పరమానందంగా ఉండింది.
వర్తమానేషు ధర్మేణ పాణ్డవేషు మహాత్మసు। వ్యవర్ధన్కురవః సర్వే హీనదోషాః సుఖాన్వితాః
పాండవులు ధర్మబద్ధంగా జీవిస్తూ ఉండగా, కౌరవులందరూ తప్పుల్లేకుండా, సుఖంగా అభివృద్ధి చెందారు.
అథ దీర్ఘేణ కాలేన బ్రాహ్మణస్య విశాంపతే। కస్యచిత్తస్కరా జహ్రుః కేచిద్గా నృపసత్తమ
కొంత కాలం గడిచిన తరువాత, ఓ రాజేంద్రా! ఒక బ్రాహ్మణుని ఆవులను కొందరు దొంగలు దొంగిలించారు.
హ్రియమాణే ధనే తస్మిన్బ్రాహ్మణః క్రోధమూర్చ్ఛితః। ఆగమ్య ఖాణ్డవప్రస్థముదక్రోశత్స పాణ్డవాన్
ఆ బ్రాహ్మణుడు తన ధనం దొంగలు తీసుకుపోతున్నప్పుడు కోపంతో ఊగిపోయి, ఖాండవప్రస్థానికి వచ్చి పాండవులను ఆవేదనతో పిలిచాడు.
హ్రియతే గోధనం క్షుద్రైర్నృశంసైరకృతాత్మభిః। ప్రసహ్య చాస్మద్విషయాదభ్యధావత పాణ్డవాః
మన గోధనాన్ని దుష్టులు, క్రూరులు, ధర్మహీనులు బలవంతంగా తీసుకుపోతున్నారు; పాండవులు కూడా మన ప్రాంతం నుంచి బలవంతంగా వెళ్లిపోయారు.
బ్రాహ్మణస్య ప్రశాన్తస్య హవిర్ధ్వాఙ్క్షైః ప్రలుప్యతే। శార్దూలస్య గుహాం శూన్యాం నీచః క్రోష్టాభిమర్దతి
శాంతంగా ఉన్న బ్రాహ్మణుని హవిస్సులను దొంగలు నాశనం చేస్తున్నారు; ఇది పులి లేని గుహను నీచమైన నక్క ధ్వంసం చేసినట్లే.
అరక్షితారం రాజానం బలిషద్భాగహారిణమ్। తమాహుః సర్వలోకస్య సమగ్రం పాపచారిణమ్
రాజు తన ప్రజలను రక్షించకుండా, కేవలం పన్ను మాత్రమే వసూలు చేస్తే, అటువంటి వాడిని అందరూ పాపాత్ముడిగా నిందిస్తారు.
బ్రాహ్మణస్వే హృతే చోరైర్ధర్మార్థే చ విలోపితే। రోరూయమాణే చ మయి క్రియతాం హస్తధారణా
బ్రాహ్మణుని సొత్తు దొంగలు దోచుకుపోయి, ధర్మం నశించిపోయినప్పుడు, నేను ఏడుస్తున్నాను; ఎవరో ఆయుధం ఎత్తి రక్షించాలి.
రోరూయమాణస్యాభ్యాశే భృశం విప్రస్య పాణ్డవః। తాని వాక్యాని శుశ్రావ కున్తీపుత్రో ధనఞ్జయః
ఏడుస్తున్న ఆ బ్రాహ్మణుని దగ్గర పాండవుడు ఆ మాటలు వినిపించుకున్నాడు; కుంతీ కుమారుడు ధనంజయుడు ఆ మాటలను శ్రద్ధగా ఆలకించాడు.
శ్రుత్వైవ చ మహాబాహుర్మా భైరిత్యాహ తం ద్విజమ్। ఆయుధాని చ యత్రాసన్పాణ్డవానాం మహాత్మనాం
వీటిని విన్న వెంటనే బలవంతుడైన వాడు ఆ బ్రాహ్మణునికి "భయపడవద్దు" అని చెప్పి, పాండవుల ఆయుధాలు ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు.
కృష్ణయా సహ తత్రాస్తే ధర్మరాజో యుధిష్ఠిరః। సంప్రవేశాయ చాశక్తో గమనాయ చ పాణ్డవః
ఆయుధాల దగ్గర కృష్ణతో కలిసి ధర్మరాజు యుదిష్ఠిరుడు ఉన్నాడు; కానీ పాండవుడు లోపలికి వెళ్లలేక, బయటికి కూడా రాలేకపోయాడు.