భక్ష్యతాం భుజ్యతాం నిత్యం దీయతాం రమ్యతామితి। గీయేతాం పీయతాం చేతి శభ్దశ్చాసీద్గృహే గృహే
ఎప్పుడూ తినండి, ఆనందించండి, ఇవ్వండి, సంతోషించండి, పాడండి, త్రాగండి అని ప్రతి ఇంట్లో ఈ శబ్దం వినిపించేది.
తత్రతత్ర మహానాదైరుత్కృష్టతలనాదితైః। హృష్టం ప్రముదితం సర్వం దైత్యానామభవత్పురమ్
ప్రతి చోటా గొప్ప శబ్దాలతో, చప్పట్లు కొట్టడముతో, దైత్యుల నగరం ఆనందంతో, ఉల్లాసంతో నిండిపోయింది.
తైస్తైర్విహారైర్బహుభిర్దైత్యానాం కామరూపిణామ్। సమాః సంక్రీడతాం తేషామహరేకమివాభవత్
వివిధ వినోదాలతో, కావాలంటే ఏ రూపమైనా ధరించగల దైత్యులు, ఎన్నో సంవత్సరాలు ఒకటే రోజు లా కలిసి ఆడుకున్నారు.
ఉత్సవే వృత్తమాత్రే తు త్రైలోక్యాకాఙ్క్షిణావుభౌ। మన్త్రయిత్వా తతః సేనాం తావజ్ఞాపయతాం తదా
ఉత్సవం ముగిసిన వెంటనే, ఆ ఇద్దరూ మూడు లోకాలను ఆకాంక్షిస్తూ, కలిసి ఆలోచించి, తమ సేనను ఆదేశించారు.
సుహృద్భిరప్యనుజ్ఞాతౌ దైత్యైర్వృద్ధైశ్చ మన్త్రిభిః। కృత్వా ప్రాస్థానికం రాత్రౌ మఘాసు యయతుస్తదా
వారి స్నేహితులు, వృద్ధ దైత్యులు, మంత్రులు అనుమతించగా, వారు రాత్రి మఘా నక్షత్రంలో ప్రయాణానికి ఏర్పాట్లు చేసి బయలుదేరారు.
గదాపిట్టశధారిణ్యా శూలముద్గరహస్తయా। ప్రస్థితౌ సహ వర్మిణ్యా మహత్యా దైత్యసేనయా
గదలు, కవచాలు ధరించి, శూలాలు, ముసల్లు చేతబట్టి, వారు గొప్ప దైత్య సేనతో కలిసి బయలుదేరారు.
మఙ్గలైః స్తుతిభిశ్చాపి విజయప్రతిసంహితైః। చారణైః స్తూయమానౌ తౌ జగ్మతుః పరయా ముదా
మంగళగీతలు, విజయగీతలు పాడుతూ, చరణులు స్తుతిస్తూ, వారు ఎంతో ఆనందంతో ప్రయాణమయ్యారు.
తావన్తరిక్షముత్ప్లుత్య దైత్యౌ కామగమావుభౌ। దేవానామేవ భవనం జగ్మతుర్యుద్దుర్మదౌ
ఆ ఇద్దరు దైత్యులు, కావాలంటే ఎక్కడికైనా వెళ్లగలవారు, ఆకాశంలోకి ఎగిరి, ఉద్ధతితో దేవతల నివాసానికి వెళ్లారు.
తయోరాగమనం జ్ఞాత్వా వరదానం చ తత్ప్రభోః। హిత్వా త్రివిష్టపం జగ్ముర్బ్రహ్మలోకం తతః సురాః
వారి రాకను, ప్రభువు ఇచ్చిన వరాన్ని తెలుసుకొని, దేవతలు స్వర్గాన్ని వదిలి, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయారు.
తావిన్ద్రలోకం నిర్జిత్య యక్షరక్షోగణాంస్తదా। ఖేచరాణ్యపి భూతాని జఘ్నతుస్తీవ్రవిక్రమౌ
వారు ఇంద్రలోకాన్ని జయించి, యక్షులు, రాక్షసులను ఓడించి, ఆకాశంలో సంచరించే భూతాలను కూడా సంహరించారు.
అన్తర్భూమిగతాన్నాగాఞ్జిత్వా తౌ చ మహారథౌ। సముద్రవాసినీః సర్వా మ్లేచ్ఛజాతీర్విజిగ్యతుః
భూమిలోని నాగులను జయించి, సముద్రంలో నివసించే జాతులను, మ్లేచ్ఛులను కూడా వారు ఓడించారు.
తతః సర్వాం మహీం జేతుమారబ్ధావుగ్రశాసనౌ। సైనికాంశ్చ సమాహూయ సుతీక్ష్ణం వాక్యమూచతుః
తర్వాత, భూమంతటిని జయించేందుకు ప్రారంభించి, ఆ ఇద్దరు భయంకరమైన ఆదేశాలతో తమ సైనికులను పిలిపించి, కఠినంగా మాటలు చెప్పారు.
రాజర్షయో మహాయజ్ఞైర్హవ్యకవ్యైర్ద్విజాతయః। తేజో బలం చ దేవానాం వర్ధన్తి శ్రియం తథా
రాజర్షులు గొప్ప యజ్ఞాలతో, ద్విజులు దేవతలకు, పితృదేవతలకు హవిస్సులు సమర్పిస్తూ, దేవతల తేజస్సును, బలాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని పెంచుతున్నారు.
తేషామేవం ప్రవృత్తానాం సర్వేషామసురద్విషామ్। సంభూయ సర్వైరస్మాభిః కార్యః సర్వాత్మనా వధః
అసురులకు శత్రువులైన వారందరూ ఇలా తలమునకలై ఉన్నప్పుడు, మనమంతా కలసి, మన శక్తినంతా ఉపయోగించి, వారిని సంహరించాలి.
ఏవం సర్వాన్సమాదిశ్య పూర్వతీరే మహోదధేః। క్రూరాం మతిం సమాస్థాయ జగ్మతుః సర్వతోముఖౌ
అందరినీ ఈ విధంగా ఆదేశించి, మహాసముద్ర తూర్పు తీరంలో, క్రూరమైన సంకల్పంతో, వారు అన్ని దిశలకూ బయలుదేరారు.
యజ్ఞైర్యజన్తి యే కేచిద్యాజయన్తి చ యే ద్విజాః। తాన్సర్వాన్ప్రసభం హత్వా బలినౌ జగ్మతుస్తతః
యజ్ఞాలు చేసే వారు, యజ్ఞాలను నిర్వహించే ద్విజులు — వారందరినీ ఆ ఇద్దరు బలవంతులు బలాత్కారంగా హతమార్చి, అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు.
ఆశ్రమేష్వగ్నిహోత్రాణి మునీనాం భావితాత్మనామ్। గృహీత్వా ప్రక్షిపన్త్యప్సు విశ్రబ్ధం సైనికాస్తయోః
మునులు తపస్సులో నిమగ్నమై ఉండగా, వారి ఆశ్రమాలలోని అగ్నిహోత్రాలను ఆ ఇద్దరి సైనికులు పట్టుకుని, నిర్భయంగా నీటిలో వేసేశారు.
తపోధనైశ్చ యే క్రుద్ధైః శాపా ఉక్తా మహాత్మభిః। నాక్రామన్త తయోస్తేఽపి వరదాననిరాకృతాః
తపస్సుతో నిండిన మహాత్ములు కోపంతో శాపాలు చెప్పినా, ఆ ఇద్దరికి ఏమాత్రం హాని కలగలేదు; ఎందుకంటే వారికి వరదానాలు రక్షణగా ఉండేవి.
నాక్రామన్త యదా శాపా బాణా ముక్తాః శిలాస్వివ। నియమాన్సంపరిత్యజ్య వ్యద్రవన్త ద్విజాతయః
శాపాలు ప్రయోజనం లేకపోయి, బాణాలు రాళ్లపై తగిలినట్టు విఫలమయ్యాయి. అప్పుడు ద్విజులు తమ నియమాలు వదిలేసి, భయంతో పారిపోయారు.
పృథివ్యాం యే తపఃసిద్ధా దాన్తాః శమపరాయణాః। తయోర్భయాద్దుద్రువుస్తే వైనతేయాదివోరగాః
భూమిపై తపస్సులో సిద్ధిచెందిన, మనస్సు నిగ్రహించుకున్న, శాంతికి పరంగా ఉన్న వారు, ఆ ఇద్దరి భయంతో, గరుడుని చూసిన పాముల్లా పారిపోయారు.
మథితైరాశ్రమైర్భగ్నైర్వికీర్ణకలశస్రువైః। శూన్యమాసీజ్జగత్సర్వం కాలేనేవ హతం తదా
ఆశ్రమాలు దోచబడి, ధ్వంసమై, పూజా పాత్రలు చెల్లాచెదురై, పగిలిపోయి, ఆ కాలంలో ప్రపంచం మొత్తం ఖాళీగా, కాలమహిమ వల్ల నాశనమైనట్టు కనిపించింది.
తతో రాజన్నదృశ్యద్భిర్ఋషిభిశ్చ మహాసురౌ। ఉభౌ వినిశ్చయం కృత్వా వికుర్వాతే వధైషిణౌ
అప్పుడు, ఓ రాజా, ఋషులు చూడలేకపోయినా, ఆ ఇద్దరు మహాసురులు నిర్ణయం తీసుకుని, చుట్టూ సంచరిస్తూ హింసకు సిద్ధమయ్యారు.
ప్రభిన్నకరటౌ మత్తౌ భూత్వా కుఞ్జరరూపిణౌ। సంలీనమపి దుర్గేషు నిన్యతుర్యమసాదనమ్
పగిలిన దంతాలతో మత్తుగా ఉన్న ఏనుగుల రూపంలో, వారు కోటల్లో దాగి ఉన్నవారినీ మరణానికి నడిపించారు.
సింహౌ భూత్వా పునర్వ్యాఘ్రౌ పునశ్చాన్తర్హితావుభౌ। తైస్తైరుపాయైస్తౌ క్రూరావృషీన్దృష్ట్వా నిజఘ్నతుః
సింహాలుగా, మళ్లీ పులులుగా, మరలా కనిపించకుండా మారుతూ, ఆ ఇద్దరు క్రూరులు అనేక యుక్తులతో ఎదురైన మునులను హతమార్చారు.
నివృత్తయజ్ఞస్వాధ్యాయా ప్రనష్టనృపతిద్విజా। ఉత్సన్నోత్సవయజ్ఞా చ బభూవ వసుధా తదా
యజ్ఞాలు, వేదపఠనం ఆగిపోయి, రాజులు, ద్విజులు నశించి, ఉత్సవాలు, పూజలు అంతరించి, భూమి ఇలా అయింది.
హాహాభూతా భయార్తా చ నివృత్తవిపణాపణా। నివృత్తదేవకార్యా చ పుణ్యోద్వాహవివర్జితా
భయంతో, ఆర్తనాదాలతో నిండిపోయి, మార్కెట్లు, దుకాణాలు మూసివేసి, దేవతల పనులు నిలిచిపోయి, పవిత్ర వివాహాలు లేకుండా పోయాయి.
నివృత్తకృషిగోరక్షా విధ్వస్తనగరాశ్రమా। అస్థికఙ్కాలసంకీర్ణా భూర్బభూవోగ్రదర్శనా
వ్యవసాయం, పశుపోషణ ఆగిపోయి, పట్టణాలు, ఆశ్రమాలు ధ్వంసమై, ఎక్కడ చూసినా ఎముకలు, కంకాళాలు పడి ఉండి, భూమి భయంకరంగా మారింది.
నివృత్తపితృకార్యం చ నిర్వషట్కారమఙ్గలమ్। జగత్ప్రతిభయాకారం దుష్ప్రేక్ష్యమభవత్తదా
పితృకార్యాలు నిలిచిపోయి, మంగళ శబ్దాలు ఆగిపోయి, ప్రపంచం భయానకంగా, చూడలేనంత భయపెట్టేలా మారిపోయింది.
చన్ద్రాదిత్యౌ గ్రహాస్తారా నక్షత్రాణి దివౌకసః। జగ్ముర్విషాదం తత్కర్మ దృష్ట్వా సున్దోపసున్దయోః
చంద్రుడు, సూర్యుడు, గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, దేవతలు — అందరూ సుందుడు, ఉపసుందుల కృత్యాలు చూసి విచారంలో మునిగిపోయారు.
ఏవం సర్వా దిశో దైత్యౌ జిత్వా క్రూరేణ కర్మణా। నిఃసపత్నౌ కురుక్షేత్రే నివేశమభిచక్రతుః
ఇలా ఆ ఇద్దరు దైత్యులు అన్ని దిశలను క్రూరమైన పనులతో జయించి, ప్రత్యర్థులు లేకుండా, కురుక్షేత్రంలో స్థిరపడ్డారు.