ఋతేఽమరత్వం యువయోః సర్వముక్తం భవిష్యతి। అన్యద్వృణీతం మృత్యోశ్చ విధానమమరైః సమ్
'మరణమంతా తప్ప మిగతా మీ కోరికలన్నీ నెరవేర్చబడతాయి; మరణం కూడా అమరులకు వరంగా లేదు, ఇంకొక వరం కోరుకోండి.'
ప్రభవిష్యావ ఇతి యన్మహదభ్యుద్యతం తపః। యువయోర్హేతునానేన నామరత్వం విధీయతే
'మీరు శక్తివంతులమవుదామని చేసిన ఈ ఘోర తపస్సు వల్ల, మీకు అమరత్వం ఇవ్వబడదు.'
త్రైలోక్యవిజయార్థాయ భవద్భ్యామాస్థితం తపః। హేతునాఽనేన దైత్యేన్ద్రౌ న వాం కామం కరోమ్యహమ్
'మూడు లోకాలను జయించాలనే ఉద్దేశంతో మీరు తపస్సు చేశారు కాబట్టి, దైత్యేంద్రులారా, మీ కోరికను నేను నెరవేర్చను.'
సున్దోపసున్దావూచతుః। త్రిషు లోకేషు యద్భూతం కించిత్స్థావరజఙ్గమమ్। సర్వస్మాన్నౌ భయం న స్యాదృతేఽన్యోన్యం పితామహ
సుందుడు, ఉపసుందుడు ఇలా అన్నారు: 'మూడు లోకాలలో ఉన్న ఏదైనా స్థావరజంగమమైనదానినుండి మాకు భయం లేకుండా ఉండాలి; ఒకరినొకరు తప్ప మాకు ఎవరూ హాని చేయరాదు, పితామహా.'
యత్ప్రార్థితం యథోక్తం చ కామమేతద్దదాని వామ్। మృత్యోర్విధానమేతచ్చ యథావద్వా భవిష్యతి
మీరు కోరినదాన్ని, మీరు చెప్పినట్టు, ఈ కోరికను నేను మీకు ఇస్తున్నాను. మరణానికి సంబంధించిన వ్యవస్థ కూడా యథావిధిగా జరుగుతుంది.
తతః పితామహో దత్త్వా వరమేతత్తదా తయోః। నివర్త్య తపసస్తౌ చ బ్రహ్మలోకం జగామ హ
అప్పుడు పితామహుడు వారికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చి, వారి తపస్సును ఆపించి, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
లబ్ధ్వా వరాణి దైత్యేన్ద్రావథ తౌ భ్రాతరావుభౌ। అవధ్యౌ సర్వలోకస్య స్వమేవ భవనం గతౌ
వారు వరాలు పొందిన తరువాత, ఆ ఇద్దరు దైత్యేంద్రులు, అన్ని లోకాలకూ అవధ్యులై, తమ ఇంటికి తిరిగి వెళ్లారు.
తౌ తు లబ్ధవరౌ దృష్ట్వా కృతకామౌ మనస్వినౌ। సర్వః సుహృఞ్జనస్తాభ్యాం ప్రహర్షముపజగ్మివాన్
వారు వరాలు పొంది, కోరికలు నెరవేరి, ధృఢమైన మనస్సుతో ఉన్న వారిని చూసి, వారి స్నేహితులు, ప్రజలు అందరూ ఎంతో ఆనందపడ్డారు.
తతస్తౌ తు జటా భిత్త్వా మౌలినౌ సంబభూవతుః। మహార్హాభరణోపేతౌ విరజోమ్బరధారిణౌ
తర్వాత, వారు జటలను విడిచి, మౌళులను అలంకరించుకొని, విలువైన ఆభరణాలు ధరించి, తెల్లటి వస్త్రాలు వేసుకున్నారు.
అకాలకౌముదీం చైవ చక్రతుః సార్వకాలికీమ్। నిత్యః ప్రముదితః సర్వస్తయోశ్చైవ సుహృఞ్జనః
వారు అమావాస్య రాత్రిని ఎప్పటికీ ఉత్సవంగా మార్చారు. వారి స్నేహితులు, ప్రజలు ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉండేవారు.
భక్ష్యతాం భుజ్యతాం నిత్యం దీయతాం రమ్యతామితి। గీయేతాం పీయతాం చేతి శభ్దశ్చాసీద్గృహే గృహే
ఎప్పుడూ తినండి, ఆనందించండి, ఇవ్వండి, సంతోషించండి, పాడండి, త్రాగండి అని ప్రతి ఇంట్లో ఈ శబ్దం వినిపించేది.
తత్రతత్ర మహానాదైరుత్కృష్టతలనాదితైః। హృష్టం ప్రముదితం సర్వం దైత్యానామభవత్పురమ్
ప్రతి చోటా గొప్ప శబ్దాలతో, చప్పట్లు కొట్టడముతో, దైత్యుల నగరం ఆనందంతో, ఉల్లాసంతో నిండిపోయింది.
తైస్తైర్విహారైర్బహుభిర్దైత్యానాం కామరూపిణామ్। సమాః సంక్రీడతాం తేషామహరేకమివాభవత్
వివిధ వినోదాలతో, కావాలంటే ఏ రూపమైనా ధరించగల దైత్యులు, ఎన్నో సంవత్సరాలు ఒకటే రోజు లా కలిసి ఆడుకున్నారు.
ఉత్సవే వృత్తమాత్రే తు త్రైలోక్యాకాఙ్క్షిణావుభౌ। మన్త్రయిత్వా తతః సేనాం తావజ్ఞాపయతాం తదా
ఉత్సవం ముగిసిన వెంటనే, ఆ ఇద్దరూ మూడు లోకాలను ఆకాంక్షిస్తూ, కలిసి ఆలోచించి, తమ సేనను ఆదేశించారు.
సుహృద్భిరప్యనుజ్ఞాతౌ దైత్యైర్వృద్ధైశ్చ మన్త్రిభిః। కృత్వా ప్రాస్థానికం రాత్రౌ మఘాసు యయతుస్తదా
వారి స్నేహితులు, వృద్ధ దైత్యులు, మంత్రులు అనుమతించగా, వారు రాత్రి మఘా నక్షత్రంలో ప్రయాణానికి ఏర్పాట్లు చేసి బయలుదేరారు.
గదాపిట్టశధారిణ్యా శూలముద్గరహస్తయా। ప్రస్థితౌ సహ వర్మిణ్యా మహత్యా దైత్యసేనయా
గదలు, కవచాలు ధరించి, శూలాలు, ముసల్లు చేతబట్టి, వారు గొప్ప దైత్య సేనతో కలిసి బయలుదేరారు.
మఙ్గలైః స్తుతిభిశ్చాపి విజయప్రతిసంహితైః। చారణైః స్తూయమానౌ తౌ జగ్మతుః పరయా ముదా
మంగళగీతలు, విజయగీతలు పాడుతూ, చరణులు స్తుతిస్తూ, వారు ఎంతో ఆనందంతో ప్రయాణమయ్యారు.
తావన్తరిక్షముత్ప్లుత్య దైత్యౌ కామగమావుభౌ। దేవానామేవ భవనం జగ్మతుర్యుద్దుర్మదౌ
ఆ ఇద్దరు దైత్యులు, కావాలంటే ఎక్కడికైనా వెళ్లగలవారు, ఆకాశంలోకి ఎగిరి, ఉద్ధతితో దేవతల నివాసానికి వెళ్లారు.
తయోరాగమనం జ్ఞాత్వా వరదానం చ తత్ప్రభోః। హిత్వా త్రివిష్టపం జగ్ముర్బ్రహ్మలోకం తతః సురాః
వారి రాకను, ప్రభువు ఇచ్చిన వరాన్ని తెలుసుకొని, దేవతలు స్వర్గాన్ని వదిలి, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయారు.
తావిన్ద్రలోకం నిర్జిత్య యక్షరక్షోగణాంస్తదా। ఖేచరాణ్యపి భూతాని జఘ్నతుస్తీవ్రవిక్రమౌ
వారు ఇంద్రలోకాన్ని జయించి, యక్షులు, రాక్షసులను ఓడించి, ఆకాశంలో సంచరించే భూతాలను కూడా సంహరించారు.
అన్తర్భూమిగతాన్నాగాఞ్జిత్వా తౌ చ మహారథౌ। సముద్రవాసినీః సర్వా మ్లేచ్ఛజాతీర్విజిగ్యతుః
భూమిలోని నాగులను జయించి, సముద్రంలో నివసించే జాతులను, మ్లేచ్ఛులను కూడా వారు ఓడించారు.
తతః సర్వాం మహీం జేతుమారబ్ధావుగ్రశాసనౌ। సైనికాంశ్చ సమాహూయ సుతీక్ష్ణం వాక్యమూచతుః
తర్వాత, భూమంతటిని జయించేందుకు ప్రారంభించి, ఆ ఇద్దరు భయంకరమైన ఆదేశాలతో తమ సైనికులను పిలిపించి, కఠినంగా మాటలు చెప్పారు.
రాజర్షయో మహాయజ్ఞైర్హవ్యకవ్యైర్ద్విజాతయః। తేజో బలం చ దేవానాం వర్ధన్తి శ్రియం తథా
రాజర్షులు గొప్ప యజ్ఞాలతో, ద్విజులు దేవతలకు, పితృదేవతలకు హవిస్సులు సమర్పిస్తూ, దేవతల తేజస్సును, బలాన్ని, ఐశ్వర్యాన్ని పెంచుతున్నారు.
తేషామేవం ప్రవృత్తానాం సర్వేషామసురద్విషామ్। సంభూయ సర్వైరస్మాభిః కార్యః సర్వాత్మనా వధః
అసురులకు శత్రువులైన వారందరూ ఇలా తలమునకలై ఉన్నప్పుడు, మనమంతా కలసి, మన శక్తినంతా ఉపయోగించి, వారిని సంహరించాలి.
ఏవం సర్వాన్సమాదిశ్య పూర్వతీరే మహోదధేః। క్రూరాం మతిం సమాస్థాయ జగ్మతుః సర్వతోముఖౌ
అందరినీ ఈ విధంగా ఆదేశించి, మహాసముద్ర తూర్పు తీరంలో, క్రూరమైన సంకల్పంతో, వారు అన్ని దిశలకూ బయలుదేరారు.
యజ్ఞైర్యజన్తి యే కేచిద్యాజయన్తి చ యే ద్విజాః। తాన్సర్వాన్ప్రసభం హత్వా బలినౌ జగ్మతుస్తతః
యజ్ఞాలు చేసే వారు, యజ్ఞాలను నిర్వహించే ద్విజులు — వారందరినీ ఆ ఇద్దరు బలవంతులు బలాత్కారంగా హతమార్చి, అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు.
ఆశ్రమేష్వగ్నిహోత్రాణి మునీనాం భావితాత్మనామ్। గృహీత్వా ప్రక్షిపన్త్యప్సు విశ్రబ్ధం సైనికాస్తయోః
మునులు తపస్సులో నిమగ్నమై ఉండగా, వారి ఆశ్రమాలలోని అగ్నిహోత్రాలను ఆ ఇద్దరి సైనికులు పట్టుకుని, నిర్భయంగా నీటిలో వేసేశారు.
తపోధనైశ్చ యే క్రుద్ధైః శాపా ఉక్తా మహాత్మభిః। నాక్రామన్త తయోస్తేఽపి వరదాననిరాకృతాః
తపస్సుతో నిండిన మహాత్ములు కోపంతో శాపాలు చెప్పినా, ఆ ఇద్దరికి ఏమాత్రం హాని కలగలేదు; ఎందుకంటే వారికి వరదానాలు రక్షణగా ఉండేవి.
నాక్రామన్త యదా శాపా బాణా ముక్తాః శిలాస్వివ। నియమాన్సంపరిత్యజ్య వ్యద్రవన్త ద్విజాతయః
శాపాలు ప్రయోజనం లేకపోయి, బాణాలు రాళ్లపై తగిలినట్టు విఫలమయ్యాయి. అప్పుడు ద్విజులు తమ నియమాలు వదిలేసి, భయంతో పారిపోయారు.
పృథివ్యాం యే తపఃసిద్ధా దాన్తాః శమపరాయణాః। తయోర్భయాద్దుద్రువుస్తే వైనతేయాదివోరగాః
భూమిపై తపస్సులో సిద్ధిచెందిన, మనస్సు నిగ్రహించుకున్న, శాంతికి పరంగా ఉన్న వారు, ఆ ఇద్దరి భయంతో, గరుడుని చూసిన పాముల్లా పారిపోయారు.