తతో దేవా భయం జగ్మురుగ్రం దృష్ట్వా తయోస్తపః। తపోవిఘాతార్థమథో దేవా విఘ్నాని చక్రిరే
ఆ ఇద్దరి ఘోర తపస్సు చూసి దేవతలు భయపడిపోయారు. వాళ్ల తపస్సును భంగపర్చేందుకు దేవతలు అడ్డంకులు సృష్టించారు.
రత్నైః ప్రలోభయామాసుః స్త్రీభిశ్చోభౌ పునఃపునః। న చ తౌ చక్రతుర్భఙ్గం వ్రతస్య సుమహావ్రతౌ
రత్నాలతో, స్త్రీలతో మళ్లీ మళ్లీ ప్రలోభపెట్టినా, ఆ ఇద్దరూ తమ మహావ్రతాన్ని విడిచిపెట్టలేదు.
అథ మాయాం పునర్దేవాస్తయోశ్చక్రుర్మహాత్మనోః। భగిన్యో మాతరో భార్యాస్తయోశ్చాత్మజనస్తథా
ఆ మహాత్ములిద్దరిని మాయలో పడేయడానికి దేవతలు మళ్లీ మాయలు సృష్టించారు — అక్కచెల్లెళ్లు, తల్లులు, భార్యలు, పిల్లలను కూడా చూపించారు.
ప్రపాత్యమానా విస్రస్తాః శూలహస్తేన రక్షసా। భ్రష్టాభరణకేశాన్తా భ్రష్టాభరణవాససః
ఒక రాక్షసుడు శూలంతో ఆ స్త్రీలను లాగిపడేసి, వాళ్ల ఆభరణాలు, జుట్టు, వస్త్రాలు అన్నీ చిందర వందరయ్యాయి.
అభిభాష్య తతః సర్వాస్తౌ త్రాహీతి విచుక్రుశుః। న చ తౌ చక్రతుర్భఙ్గం వ్రతస్య సుమహావ్రతౌ
అందరూ ఆ ఇద్దరిని పిలిచి, 'మమ్మల్ని రక్షించండి!' అని అరవగా, ఆ ఇద్దరూ తమ మహావ్రతాన్ని విడిచిపెట్టలేదు.
యదా క్షోభం నోపయాతి నార్తిమన్యతరస్తయోః। తతః స్త్రియస్తా భూతం చ సర్వమన్తరధీయత
ఆ ఇద్దరిలో ఎవ్వరూ మనసు కదిలించుకోక, బాధపడకపోయినప్పుడు, ఆ స్త్రీలు, భూతాలు అన్నీ కనబడకుండా పోయాయి.
తతః పితామహః సాక్షాదభిగమ్య మహాసురౌ। వరేణ చ్ఛ్దయామాస క్వలోకహితః ప్రభుః
అప్పుడే పితామహుడు స్వయంగా వచ్చి, ఆ ఇద్దరు మహాసురులకు, లోకహితార్థంగా, వరం అడగమని చెప్పాడు.
తతః సున్దోపసున్దౌ తౌ భ్రాతరౌ దృఢవిక్రమౌ। దృష్ట్వా పితామహం దేవం తస్థతుః ప్రాఞ్జలీ తదా
అప్పుడు సుందుడు, ఉపసుందుడు అనే ధైర్యవంతులైన సోదరులు, దేవుడైన పితామహుడిని చూసి, చేతులు జోడించి నిలబడ్డారు.
ఊచతుశ్చ ప్రభుం దేవం తతస్తౌ సహితౌ తదా। ఆవయోస్తపసాఽనేన యది ప్రీతః పితామహః
తర్వాత ఆ ఇద్దరూ కలసి ప్రభువైన దేవునితో ఇలా అన్నారు: 'మా తపస్సుతో మీరు సంతోషపడితే...'
మాయావిదావస్త్రవిదౌ బలినౌ కామరూపిణౌ। ఉభావప్యమరౌ స్యావః ప్రసన్నో యది నౌ ప్రభుః
'మాయలో నిపుణులమై, ఆయుధాల్లో నైపుణ్యం కలిగి, బలవంతులమై, కావాలంటే ఏ రూపమైనా ధరించగలిగే మేమిద్దరం, ప్రభువు ప్రసన్నుడైతే, మరణించని వారు కావాలని కోరుకుంటున్నాము.'
ఋతేఽమరత్వం యువయోః సర్వముక్తం భవిష్యతి। అన్యద్వృణీతం మృత్యోశ్చ విధానమమరైః సమ్
'మరణమంతా తప్ప మిగతా మీ కోరికలన్నీ నెరవేర్చబడతాయి; మరణం కూడా అమరులకు వరంగా లేదు, ఇంకొక వరం కోరుకోండి.'
ప్రభవిష్యావ ఇతి యన్మహదభ్యుద్యతం తపః। యువయోర్హేతునానేన నామరత్వం విధీయతే
'మీరు శక్తివంతులమవుదామని చేసిన ఈ ఘోర తపస్సు వల్ల, మీకు అమరత్వం ఇవ్వబడదు.'
త్రైలోక్యవిజయార్థాయ భవద్భ్యామాస్థితం తపః। హేతునాఽనేన దైత్యేన్ద్రౌ న వాం కామం కరోమ్యహమ్
'మూడు లోకాలను జయించాలనే ఉద్దేశంతో మీరు తపస్సు చేశారు కాబట్టి, దైత్యేంద్రులారా, మీ కోరికను నేను నెరవేర్చను.'
సున్దోపసున్దావూచతుః। త్రిషు లోకేషు యద్భూతం కించిత్స్థావరజఙ్గమమ్। సర్వస్మాన్నౌ భయం న స్యాదృతేఽన్యోన్యం పితామహ
సుందుడు, ఉపసుందుడు ఇలా అన్నారు: 'మూడు లోకాలలో ఉన్న ఏదైనా స్థావరజంగమమైనదానినుండి మాకు భయం లేకుండా ఉండాలి; ఒకరినొకరు తప్ప మాకు ఎవరూ హాని చేయరాదు, పితామహా.'
యత్ప్రార్థితం యథోక్తం చ కామమేతద్దదాని వామ్। మృత్యోర్విధానమేతచ్చ యథావద్వా భవిష్యతి
మీరు కోరినదాన్ని, మీరు చెప్పినట్టు, ఈ కోరికను నేను మీకు ఇస్తున్నాను. మరణానికి సంబంధించిన వ్యవస్థ కూడా యథావిధిగా జరుగుతుంది.
తతః పితామహో దత్త్వా వరమేతత్తదా తయోః। నివర్త్య తపసస్తౌ చ బ్రహ్మలోకం జగామ హ
అప్పుడు పితామహుడు వారికి ఆ వరాన్ని ఇచ్చి, వారి తపస్సును ఆపించి, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
లబ్ధ్వా వరాణి దైత్యేన్ద్రావథ తౌ భ్రాతరావుభౌ। అవధ్యౌ సర్వలోకస్య స్వమేవ భవనం గతౌ
వారు వరాలు పొందిన తరువాత, ఆ ఇద్దరు దైత్యేంద్రులు, అన్ని లోకాలకూ అవధ్యులై, తమ ఇంటికి తిరిగి వెళ్లారు.
తౌ తు లబ్ధవరౌ దృష్ట్వా కృతకామౌ మనస్వినౌ। సర్వః సుహృఞ్జనస్తాభ్యాం ప్రహర్షముపజగ్మివాన్
వారు వరాలు పొంది, కోరికలు నెరవేరి, ధృఢమైన మనస్సుతో ఉన్న వారిని చూసి, వారి స్నేహితులు, ప్రజలు అందరూ ఎంతో ఆనందపడ్డారు.
తతస్తౌ తు జటా భిత్త్వా మౌలినౌ సంబభూవతుః। మహార్హాభరణోపేతౌ విరజోమ్బరధారిణౌ
తర్వాత, వారు జటలను విడిచి, మౌళులను అలంకరించుకొని, విలువైన ఆభరణాలు ధరించి, తెల్లటి వస్త్రాలు వేసుకున్నారు.
అకాలకౌముదీం చైవ చక్రతుః సార్వకాలికీమ్। నిత్యః ప్రముదితః సర్వస్తయోశ్చైవ సుహృఞ్జనః
వారు అమావాస్య రాత్రిని ఎప్పటికీ ఉత్సవంగా మార్చారు. వారి స్నేహితులు, ప్రజలు ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉండేవారు.
భక్ష్యతాం భుజ్యతాం నిత్యం దీయతాం రమ్యతామితి। గీయేతాం పీయతాం చేతి శభ్దశ్చాసీద్గృహే గృహే
ఎప్పుడూ తినండి, ఆనందించండి, ఇవ్వండి, సంతోషించండి, పాడండి, త్రాగండి అని ప్రతి ఇంట్లో ఈ శబ్దం వినిపించేది.
తత్రతత్ర మహానాదైరుత్కృష్టతలనాదితైః। హృష్టం ప్రముదితం సర్వం దైత్యానామభవత్పురమ్
ప్రతి చోటా గొప్ప శబ్దాలతో, చప్పట్లు కొట్టడముతో, దైత్యుల నగరం ఆనందంతో, ఉల్లాసంతో నిండిపోయింది.
తైస్తైర్విహారైర్బహుభిర్దైత్యానాం కామరూపిణామ్। సమాః సంక్రీడతాం తేషామహరేకమివాభవత్
వివిధ వినోదాలతో, కావాలంటే ఏ రూపమైనా ధరించగల దైత్యులు, ఎన్నో సంవత్సరాలు ఒకటే రోజు లా కలిసి ఆడుకున్నారు.
ఉత్సవే వృత్తమాత్రే తు త్రైలోక్యాకాఙ్క్షిణావుభౌ। మన్త్రయిత్వా తతః సేనాం తావజ్ఞాపయతాం తదా
ఉత్సవం ముగిసిన వెంటనే, ఆ ఇద్దరూ మూడు లోకాలను ఆకాంక్షిస్తూ, కలిసి ఆలోచించి, తమ సేనను ఆదేశించారు.
సుహృద్భిరప్యనుజ్ఞాతౌ దైత్యైర్వృద్ధైశ్చ మన్త్రిభిః। కృత్వా ప్రాస్థానికం రాత్రౌ మఘాసు యయతుస్తదా
వారి స్నేహితులు, వృద్ధ దైత్యులు, మంత్రులు అనుమతించగా, వారు రాత్రి మఘా నక్షత్రంలో ప్రయాణానికి ఏర్పాట్లు చేసి బయలుదేరారు.
గదాపిట్టశధారిణ్యా శూలముద్గరహస్తయా। ప్రస్థితౌ సహ వర్మిణ్యా మహత్యా దైత్యసేనయా
గదలు, కవచాలు ధరించి, శూలాలు, ముసల్లు చేతబట్టి, వారు గొప్ప దైత్య సేనతో కలిసి బయలుదేరారు.
మఙ్గలైః స్తుతిభిశ్చాపి విజయప్రతిసంహితైః। చారణైః స్తూయమానౌ తౌ జగ్మతుః పరయా ముదా
మంగళగీతలు, విజయగీతలు పాడుతూ, చరణులు స్తుతిస్తూ, వారు ఎంతో ఆనందంతో ప్రయాణమయ్యారు.
తావన్తరిక్షముత్ప్లుత్య దైత్యౌ కామగమావుభౌ। దేవానామేవ భవనం జగ్మతుర్యుద్దుర్మదౌ
ఆ ఇద్దరు దైత్యులు, కావాలంటే ఎక్కడికైనా వెళ్లగలవారు, ఆకాశంలోకి ఎగిరి, ఉద్ధతితో దేవతల నివాసానికి వెళ్లారు.
తయోరాగమనం జ్ఞాత్వా వరదానం చ తత్ప్రభోః। హిత్వా త్రివిష్టపం జగ్ముర్బ్రహ్మలోకం తతః సురాః
వారి రాకను, ప్రభువు ఇచ్చిన వరాన్ని తెలుసుకొని, దేవతలు స్వర్గాన్ని వదిలి, బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లిపోయారు.
తావిన్ద్రలోకం నిర్జిత్య యక్షరక్షోగణాంస్తదా। ఖేచరాణ్యపి భూతాని జఘ్నతుస్తీవ్రవిక్రమౌ
వారు ఇంద్రలోకాన్ని జయించి, యక్షులు, రాక్షసులను ఓడించి, ఆకాశంలో సంచరించే భూతాలను కూడా సంహరించారు.