దృష్ట్వా చ తద్విస్మితాస్తే బభూవు- స్తేషామిన్ద్రస్తత్ర శూరో జగామ। సోఽపశ్యద్యోషామథ పావకప్రభాం యత్ర దేవీ గఙ్గా సతతం ప్రసూతా
అది చూసి అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు; వారిలో వీరుడు అయిన ఇంద్రుడు ముందుకు వెళ్లాడు. అక్కడ అగ్నిలా ప్రకాశించే ఒక యువతిని చూశాడు, అక్కడే గంగా దేవి ఎప్పుడూ జన్మిస్తుంది.
సా తత్ర యోషా రుదతీ జలార్థినీ గఙ్గాం దేవీం వ్యవగాహ్య వ్యతిష్ఠత్। తస్యాశ్రుబిన్దుః పతితో జలే య- స్తత్పద్మమాసీదథ తత్ర కాఞ్చనమ్
అక్కడ ఆ యువతి ఏడుస్తూ, నీటి కోసం తపిస్తూ, గంగా దేవిని చేరి నిలబడి ఉండిపోయింది. ఆమె కన్నీటి బొట్టు నీటిలో పడింది; ఆ చోట బంగారు కమలం పుట్టింది.
తదద్భుతం ప్రేక్ష్య వజ్రీ తదానీ- మపృచ్ఛత్తాం యోషితమన్తికాద్వై। కా త్వం భద్రే రోదిషి కస్య హేతో- ర్వాక్యం తథ్యం కామయేఽహం బ్రవీహి
ఆ అద్భుతాన్ని చూసిన ఇంద్రుడు, ఆ యువతిని దగ్గరగా అడిగాడు: 'భద్రే! నువ్వెవరు? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నిజం చెప్పు—నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది.'
త్వం వేత్స్యసే మామిహ యాఽస్మి శక్ర యదర్థం చాహం రోదిమి మన్దభాగ్యా। ఆగచ్ఛ రాజన్పురతో గమిష్యే ద్రష్టాఽసి తద్రోదిమి యత్కృతేఽహమ్
'ఇక్కడ నేనేనో, ఎందుకు ఏడుస్తున్నానో నువ్వు తెలుసుకుంటావు, శక్రా! రాజా! ముందుకు రా, నేను చూపిస్తాను; ఎందుకు ఏడుస్తున్నానో నువ్వు చూస్తావు.'
తాం గచ్ఛన్తీమన్వగచ్ఛత్తదానీం సోఽపశ్యదారాత్తరుణం దర్శనీయమ్। సిద్ధాసనస్థం యువతీసహాయం క్రీడన్తమక్షైర్గిరిరాజమూర్ధ్ని
ఆమె వెళ్ళగా, ఇంద్రుడు ఆమెను అనుసరించాడు. దూరంగా, పర్వతశిఖరంపై, సిద్ధాసనంలో కూర్చొని, యువతులతో కూడి పాశాకాలు ఆడుతున్న అందమైన యువకుడిని చూశాడు.
తమబ్రవీద్దేవరాజో మమేదం త్వం విద్ధి విద్వన్భువనం వశే స్థితమ్। ఈశోఽహస్మీతి సమన్యురబ్రవీ- ద్దృష్ట్వా తమక్షైః సుభృశం ప్రమత్తమ్
దేవేంద్రుడు ఆ యువకుడిని చూచి, కోపంతో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ లోకమంతా నా ఆధీనంలో ఉంది, నీవు తెలివైనవాడివి. నేనే అధిపతి!' అని, అతడు పాశాకాల్లో మునిగిపోయి ఉండటం చూసి చెప్పాడు.
క్రుద్ధం చ శక్రం ప్రసమీక్ష్య దేవో జహాయ శక్రం చ శైరుదైక్షత। సంస్తమ్భితోఽభూదథ దేవరాజ- స్తేనేక్షితః స్థాణురివావతస్థే
శక్రుడు కోపంగా ఉన్నాడని గమనించిన ఆ దేవుడు, అతనిని వదిలేసి, శక్రుని కఠినంగా చూశాడు. దేవేంద్రుని దృష్టితో స్థంభించిపోయి, స్థంభంలా కదలకుండా నిలబడ్డాడు.
యదా తు పర్యాప్తమిహాస్య క్రీడయా తదా దేవీం రుదతీం తామువాచ। ఆనీయతామేష యతోఽహమారా- న్నైనం దర్పః పునరప్యావిశేత
అతడు చాలాసేపు ఆటలో మునిగిపోయిన తర్వాత, ఏడుస్తున్న ఆ దేవిని చూచి అన్నాడు: 'ఇతడిని ఇక్కడికి తీసుకురా, నాకు విసుగు వచ్చింది; అతడిలో మళ్లీ అహంకారం రాకూడదు.'
తతః శక్రః స్పృష్టమాత్రస్తయా తు స్రస్తైరఙ్గైః పతితోఽభూద్ధరణ్యామ్। తమబ్రవీద్భగవానుగ్రతేజా మైవం పునః శక్ర కృథాః కథంచిత్
ఆమె తాకగానే శక్రుని అవయవాలు బలహీనమై, నేలపై పడిపోయాడు. ఘనమైన తేజస్సు కలిగిన భగవంతుడు అతనితో అన్నాడు: 'శక్రా! ఇకపై ఇలా ఎప్పుడూ చేయవద్దు.'
నివర్తయైనం చ మహాద్రిరాజం బలం చ వీర్యం చ తవాప్రమేయమ్। ఛిద్రస్య చైవావిశ మధ్యమస్య యత్రాసతే త్వద్విధాః సూర్యభాసః
పర్వతరాజా! ఇతడిని అదుపులో పెట్టు; నీ బలానికి, శక్తికి కొలవలేని పరిమితి ఉంది. నీవు సూర్యుడిలా ప్రకాశించే వారితో కలిసి ఉండే మధ్య భాగంలో ప్రవేశించు.
స తద్వివృత్య వివరం మహాగిరే- స్తుల్యద్యుతీంశ్చతురోఽన్యాన్దదర్శ। స తానభిప్రేక్ష్య బభూవ దుఃఖితః కచ్చిన్నాహం భవితా వై యథేమే
అతడు ఆ మహాపర్వతపు గుహను తెరిచి, తానేలాగే ప్రకాశించే నలుగురిని చూశాడు. వారిని చూసి, 'నేను కూడా వీళ్లలా అవుతానా?' అని మనసులో బాధపడ్డాడు.
తతో దేవో గిరిశో వజ్రపాణిం వివృత్య నేత్రే కుపితోఽభ్యువాచ। దరీమేతాం ప్రవిశ త్వం శతక్రతో యన్మాం బాల్యాదవమంస్థాః పురస్తాత్
అప్పుడు పర్వతాధిపతి దేవుడు, కోపంగా తన కళ్ళు తెరిచి వజ్రాయుధుడైన శతక్రతువుతో అన్నాడు: 'నీవు చిన్నప్పుడే నన్ను తక్కువగా చూసినందుకే, ఈ గుహలోకి ప్రవేశించు.'
ఉక్తస్త్వేవం విభునా దేవరాజః ప్రావేపతాఽఽర్తో భృశమేవాభిషఙ్గాత్। స్రస్తైరఙ్గైరనిలేనేవ నున్న- మశ్వత్థపత్రం గిరిరాజమూర్ధ్ని
ప్రభువు ఇలా అన్నాక, దేవేంద్రుడు భయంతో బాగా వణికిపోయాడు. అతని అవయవాలు బలహీనమై, గాలి ఊదిన అశ్వత్థ వేపాకులా పర్వతశిఖరంపై వణికిపోయాడు.
స ప్రాఞ్జలిర్వై వృషవాహనేన ప్రవేపమానః సహసైవముక్తః। ఉవాచ దేవం బహురూపముగ్ర- మద్యాశేషస్య భువనస్య త్వం భవాద్యః
వృషధ్వజుడి ముందు చేతులు జోడించి, వణికుతూ నిలబడ్డాడు. ఒక్కసారిగా దేవుడు పలికాడు. అప్పుడు అతడు అనేక రూపాలు ధరించిన ఉగ్రుడైన దేవునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ రోజు నువ్వే ఈ జగత్తు అంతటికి ఆదిపురుషుడవు.'
తమబ్రవీదుగ్రవర్చాః ప్రహస్య నైవంశీలాః శేషమిహాప్నువన్తి। ఏతేఽప్యేవం భవితారః పురస్తా- త్తస్మాదేతాం దరీమావిశ్య శేష్య
ఉగ్రవర్చా నవ్వుతూ అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'ఇలాంటి ప్రవర్తన కలవారు ఇక్కడ మిగిలినదాన్ని పొందరు. వీరందరూ కూడా భవిష్యత్తులో అదే స్థితిని ఎదుర్కొంటారు. అందుకే, ఈ చెట్టు కొమ్ములోకి వెళ్లి అక్కడే ఉండండి.'
ఏషా భార్యా భవితా వో న సంశయో యోనిం సర్వే మానుషీమావిశధ్వమ్। తత్ర యూయం కర్మ కృత్వాఽవిషహ్యం బహూనన్యాన్నిధనం ప్రాపయిత్వా
ఆమె మీ భార్య అవుతుంది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. మీరు అందరూ మానవ జన్మలో ప్రవేశించాలి. అక్కడ మీరు ఎన్నో కష్టమైన పనులు చేసి, అనేక మందిని మరణానికి చేర్చాక—
కర్తవ్యమన్యద్వివిధార్థయుక్తమ్
ఇంకా ఎన్నో విధాలైన పనులను కూడా చేయాలి.
గమిష్యామో మానుషం దేవలోకా- ద్దురాధరో విహితో యత్ర మోక్షః। దేవాస్త్వస్మానాదధీరఞ్జనన్యాం ధర్మో వాయుర్మఘవానశ్వినౌ చ
మేము దేవలోకాన్ని వదిలి మానవ లోకానికి వెళ్తాము, అక్కడ మోక్షానికి దారి చాలా కష్టం. అక్కడ ధర్ముడు, వాయువు, మఘవంతుడు, అశ్వినులు దేవతలు మాకు తండ్రులుగా జననంలో ప్రవేశిస్తారు.
ఏతచ్ఛ్రుత్వా వజ్రపాణిర్వచస్తు దేవశ్రేష్ఠం పునరేవేదమాహ। వీర్యేణాహం పురుషం కార్యహేతో- ర్దద్యామేషాం పఞ్చమం మత్ప్రసూతమ్
ఈ మాటలు విని వజ్రాయుధుడు, దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడు, మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'ఈ కార్యం కోసం నా శక్తితో వీరికి ఐదవ కుమారుడిని నేను ప్రసాదిస్తాను.'
విశ్వభుగ్భూతధామా చ శిబిరిన్ద్రః ప్రతాపవాన్। శాన్తిశ్చతుర్థస్తేషాం వై తేజస్వీ పఞ్చమః స్మృతః
విశ్వభుక్ అనే భూతధాముడు, శిబి అనే ప్రతాపవంతుడు, శాంతి అనే నలుగురిలో నలుగురవాడు, తేజస్వి అనే ఐదవవాడు వీరిలో ప్రసిద్ధి చెందారు.
తేషాం కామం భగవానుగ్రధన్వా ప్రాదాదిష్టం సన్నిసర్గాద్యథోక్తమ్। తాం చాప్యేషాం యోషితం లోకకాన్తాం శ్రియం భార్యాం వ్యదధాన్మానుషేషు
వీరికి బలమైన ధనుస్సు కలిగిన భగవంతుడు కోరుకున్న వరాన్ని యథావిధిగా ఇచ్చాడు. అలాగే, అందరికీ లోకాలకు ప్రియమైన ఆ స్త్రీని మానవులలో వారి అదృష్టంగా భార్యగా కట్టబెట్టాడు.
తైరేవ సార్ధం తు తతః స దేవో జగామ నారాయణమప్రమేయమ్। అనన్తమవ్యక్తమజం పురాణం సనాతనం విశ్వమనన్తరూపమ్
తర్వాత ఆ దేవుడు వారితో కలిసి అపరిమితమైన, అనంతమైన, అవ్యక్తమైన, అజన్ముడైన, పురాతనమైన, శాశ్వతమైన, విశ్వరూపుడైన నారాయణుని వద్దకు వెళ్లాడు.
శుక్లమేకమపరం చాపి కృష్ణమ్
వారిలో ఒకరు తెలుపు రంగులో, మరొకరు నలుపు రంగులో ఉన్నారు.
కేశో యోఽసౌ వర్ణతః కృష్ణ ఉక్తః
కేశుడు అనే వాడు నలుపు రంగులో ఉన్నవాడిగా చెప్పబడతాడు.
యే తే పూర్వం శక్రరూపా నిబద్ధా- స్తస్యాం దర్యాం పర్వతస్యోత్తరస్య। ఇహైవ తే పాణ్డవా వీర్యవన్తః శక్రస్యాంశః పాణ్డవః సవ్యసాచీ
ఇంతకు ముందు ఇంద్రుని రూపాలు ధరించిన వారు ఆ ఉత్తర పర్వతంలోని చెట్టు కొమ్ములో ఉన్నారు. ఇప్పుడు వీరే వీరమైన పాండవులు. వీరిలో సవ్యసాచీ ఇంద్రుని భాగంగా ఉన్నాడు.
ఏవమేతే పాణ్డవాః సంబభూవు- ర్యే తే రాజన్పూర్వమిన్ద్రా బభూవుః। లక్ష్మీశ్చైషాం పూర్వమేవోపదిష్టా భార్యా యైషా ద్రౌపదీ దివ్యరూపా
ఇలా, రాజా! ఈ పాండవులు గతంలో ఇంద్రులు అయినవారు. వీరికి ముందే ఈ అదృష్టం నిర్ణయించబడింది—దివ్యరూపం కలిగిన ద్రౌపదీ అనే భార్య.
కథం హి స్త్రీ కర్మణా తే మహీతలా- త్సముత్తిష్ఠేదన్యతో దైవయోగాత్। యస్యా రూపం సోమసూర్యప్రకాశం గన్ధశ్చాస్యాః కోశమాత్రాత్ప్రవాతి
ఒక స్త్రీ, తన కర్మఫలంతో, భూమి మీద నుంచి దేవతల యోగం లేకుండా ఎలా ఉద్భవించగలదు? ఆమె అందం చంద్రుని, సూర్యుని వెలుగు లాగా మెరిసిపోతుంది; ఆమె శరీరం నుంచే పరిమళం వెదజల్లుతుంది.
ఇదం చాన్యత్ప్రీతిపూర్వం నరేన్ద్ర దదాని తే వరమత్యద్భుతం చ। దివ్యం చక్షుః పశ్య కున్తీసుతాంస్త్వం పుణ్యైర్దివ్యైః పూర్వదేహైరుపేతాన్
ఇంకా, రాజా! ప్రేమతో నీకు మరో అద్భుతమైన వరం ఇస్తున్నాను: నీవు కుంతీ కుమారులను దివ్యదృష్టితో చూడగలవు; వారు గత జన్మల్లో సంపాదించిన పుణ్యాలతో, దివ్యశరీరాలతో ఉన్నారు.
తతో వ్యాసః పరమోదారకర్మా శుచిర్విప్రస్తపసా తస్య రాజ్ఞః। చక్షుర్దివ్యం ప్రదదౌ తాంశ్చ సర్వాన్ రాజాఽపశ్యత్పూర్వదేహైర్యథావత్
తర్వాత, మహాత్ముడైన, పవిత్రుడైన, తపస్సుతో ప్రసిద్ధుడైన వ్యాసుడు ఆ రాజుకు దివ్యదృష్టిని ప్రసాదించాడు. రాజు వారందరినీ గత జన్మల దివ్యశరీరాలతో చూశాడు.
తతో దివ్యాన్హేమకిరీటమాలినః శక్రప్రఖ్యాన్పావకాదిత్యవర్ణాన్। బద్ధాపీడాంశ్చారురూపాంశ్చ యూనో వ్యూఢోరస్కాంస్తాలమాత్రాన్దదర్శ
ఆ తర్వాత, వారు బంగారు కిరీటాలు ధరించి, ఇంద్రునిలా ప్రకాశిస్తూ, అగ్ని, సూర్యుల వర్ణంతో మెరిసిపోతూ, అలంకరించిన జటలు, అందమైన రూపాలు, యవ్వనంతో, విస్తారమైన ఛాతులతో, తాళపాకలంత ఎత్తుతో కనిపించారు.