స్త్రీధర్మః పూర్వమేవాయం నిర్మితో మునిభిః సదా। సహధర్మచరీ భర్తురేకా ఏకస్య చోచ్యతే
స్త్రీధర్మం ప్రాచీనకాలంలో మునులు నిర్ణయించారు. భార్య భర్తకు ధర్మంలో తోడుగా ఉండాలి, అది ఒక్క భర్తకే వర్తించేది అని చెప్పబడింది.
ఏకో హి భర్తా నారీణాం కౌమార ఇతి లౌకికః। ఆపత్సు చ నియోగేన భర్తుర్నార్యాః పరః స్మృతః
సాధారణంగా యువతిలో ఒక భర్త మాత్రమే ఉంటాడు అని లోకంలో నడుస్తోంది. కానీ కష్టకాలంలో నియమం ప్రకారం, మరొకరిని భర్తగా పరిగణించవచ్చు.
గచ్ఛేత న తృతీయం తు తస్యా నిష్కృతిరుచ్యతే। చతుర్థే పతితా నారీ పఞ్చమే వర్ధకీ భవేత్
స్త్రీ మూడవవారిని ఆశ్రయించకూడదు, అదే ఆమెకు ప్రాయశ్చిత్తంగా చెప్పబడింది. నాలుగవవారితో కలిసిన స్త్రీ పతితురాలవుతుంది; ఐదవవారితో కలిసినప్పుడు వేశ్యగా మారుతుంది.
ఏవం గతే ధర్మపథే న వృణే బహుపుంస్కతామ్। అలోకాచరితాత్త్సమాత్కథం ముచ్యేయ సఙ్కరాత్
ఇలా ధర్మమార్గాన్ని అనుసరిస్తూ నేను అనేక భర్తలను కోరడం లేదు. అలాంటప్పుడు, సంప్రదాయానికి విరుద్ధంగా చేసిన పనివల్ల కలిగే కలవరంనుంచి నేను ఎలా విముక్తి పొందగలను?
అనావృతాః పురా నార్యో హ్యాసఞ్శుధ్యన్తి చార్తవే। సకృదుక్తం త్వయా నైతన్నాధర్మస్తే భవిష్యతి
పూర్వకాలంలో స్త్రీలు నియమాల్లేకుండా ఉండేవారు, ఋతుకాలంలో పవిత్రతను పొందేవారు. నీవు ఒక్కసారి మాత్రమే అడిగినందువల్ల, ఇది నీకు అధర్మంగా ఉండదు.
యది మే పతయః పఞ్చ రతిమిచ్ఛామి తైర్మిథః। కౌమారం చ భవేత్సర్వైః సంగమే సంగమే చ మే
నాకు ఐదుగురు భర్తలు ఉంటే, వారితో ఆనందాన్ని కోరితే, ప్రతి కలయికలో నా యవ్వనం అలాగే ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
పతిశుశ్రూషయా చైవ సిద్ధిః ప్రాప్తా మయా పురా। భోగేచ్ఛా చ మయా ప్రాప్తా స చ భోగశ్చ మే భవేత్
భర్తను సేవించడం వల్ల నేను పూర్వంలో సిద్ధిని పొందాను. ఆనందాన్ని కోరే మనస్సును కూడా పొందాను, ఆ ఆనందం నాకు లభించాలి.
రతిశ్చ భద్రే సిద్ధిశ్చ న భజేతే పరస్పరమ్। భోగానాప్స్యసి సిద్ధిం చ యోగేన చ మహత్త్వతామ్
ఓ సౌమ్యవతీ! ఆనందం, సిద్ధి రెండూ కలిసి ఉండవు. నీవు యోగబలంతో, మహత్త్వంతో, ఆనందాన్ని కూడా సిద్ధిని కూడా పొందుతావు.
అన్యదేహాన్తరే చైవ రూపభాగ్యగుణాన్వితా। పఞ్చభిః ప్రాప్య కౌమారం మహాభాగా భవిష్యసి
ఇంకొక జన్మలో, అందం, అదృష్టం, గుణాలతో నిండినవిగా ఐదుగురితో యవ్వనాన్ని అనుభవించి, మహాభాగ్యవంతురాలవుతావు.
గచ్ఛ గఙ్గాజలస్థా చ నరం పశ్యసి యం శుభే। తమానయ మమాభ్యాశం సురరాజం శుచిస్మితే
పోయి, గంగా నదిలో నీళ్లు తాకుతూ నీవు ఎవరిని చూస్తావో, ఆ దేవేంద్రుడిని నా దగ్గరకు తీసుకురా, ఓ పవిత్రమైన నవ్వుతో ఉన్నవాడా!
ఇత్యుక్తా విశ్వరూపేణ రుద్రం కృత్వా ప్రదక్షిణమ్। జగామ గఙ్గాముద్దిశ్య పుణ్యాం త్రిపథగాం నదీమ్
విశ్వరూపుడు ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆమె రుద్రుని ప్రదక్షిణ చేసి, పవిత్రమైన త్రిపథగా గంగా నదివైపు వెళ్లింది.
పురా వై నైమిశారణ్యే దేవాః సత్రముపాసతే। తత్ర వైవస్వతో రాజఞ్శామిత్రమకరోత్తదా
పూర్వంలో నైమిశారణ్యంలో దేవతలు ఒక యజ్ఞాన్ని నిర్వహించేవారు. అక్కడ, ఓ రాజా! వైవస్వతుడు శామిత్రితో సఖ్యతను కలిగించాడు.
తతో యమో దీక్షితస్తత్ర రాజ- న్నామారయత్కంచిదపి ప్రజానామ్। తతః ప్రజాస్తా బహులా బభూవుః కాలాతిపాతాన్మరణప్రహీణాః
ఆ సమయంలో యముడు దీక్ష తీసుకుని, అక్కడ ప్రజలలో ఎవరి ప్రాణాన్ని కూడా తీసుకోలేదు. అందువల్ల ప్రాణులు విపరీతంగా పెరిగిపోయారు, కాలం గడుస్తూ మరణం లేకుండా పోయింది.
సోమశ్చ శక్రో వరుణః కుబేరః సాధ్యా రుద్రా వసవోఽథాశ్వినౌ చ। ప్రజాపతిర్భువనస్య ప్రణేతా సమాజగ్ముస్తత్ర దేవాస్తథాఽన్యే
సోముడు, ఇంద్రుడు, వరుణుడు, కుబేరుడు, సాధ్యులు, రుద్రులు, వసువులు, అశ్వినీదేవతలు, భువనాధిపతి ప్రజాపతి మరియు ఇతర దేవతలు అక్కడికి చేరుకున్నారు.
తతోఽబ్రువఁల్లోకగురుం సమేతా భయాత్తీవ్రాన్మానుషాణాం వివృద్ధ్యా। తస్మాద్భయాదుద్విజన్తః సుఖేప్సవః ప్రయామ సర్వే శరణం భవన్తమ్
అంతా కలసి, మానవుల సంఖ్య విపరీతంగా పెరిగినందుకు భయంతో, లోకగురువును ఉద్దేశించి ఇలా అన్నారు: భయంతో, సుఖాన్ని కోరుతూ మేమందరం మీ ఆశ్రయానికి వచ్చాము.
కిం వో భయం మానుషేభ్యో యూయం సర్వే యదాఽమరాః। మా వో మర్త్యసకాశాద్వై భయం భవితుమర్హతి
మీరు అందరూ అమరులు కాగా, మానవుల వల్ల మీకు ఏమి భయం? మృతులవల్ల మీకు భయం కలగకూడదు.
మర్త్యా అమర్త్యాః సంవృత్తా న విశేషోఽస్తి కశ్చన। అవిశేషాదుద్విజన్తో విశేషార్థమిహాగతాః
మనుషులు, దేవతలు ఇద్దరూ ఒకేలా అయిపోయారు; ఇక ఎలాంటి తేడా లేదు. ఈ తేడా లేకపోవడం వల్ల కలిగిన కలవరంతో, వారు ఇక్కడ తేడా కోసం వచ్చారు.
వైవస్వతో వ్యాపృతః సత్రహేతో- స్తేన త్విమే న మ్రియన్తే మనుష్యాః। తస్మిన్నేకాగ్రే కృతసర్వకార్యే తత ఏషాం భవితైవాన్తకాలః
వైవస్వతుడు యజ్ఞంలో తలమునకగా ఉన్నాడు. అందువల్ల ఈ మనుషులు మరణించటం లేదు. అతడు తన పనులన్నీ పూర్తిచేసిన తర్వాత, వారి మరణకాలం తప్పక వస్తుంది.
వైవస్వతస్యైవ తనుర్విభక్తా వీర్యేణ యుష్మాకముత ప్రవృద్ధా। సైషామన్తో భవితా హ్యన్తకాలే న తత్ర వీర్యం భవితా నరేషు
వైవస్వతుని రూపంలో ఒక భాగమే ప్రబలంగా ఉంది, అది మీ శక్తితో పెరిగింది. వారి అంతం నిర్ణీత సమయంలో వస్తుంది; అప్పుడప్పుడు మనుషుల్లో మీ శక్తి పనిచేయదు.
తతస్తు తే పూర్వజదేవవాక్యం శ్రుత్వా జగ్ముర్యత్ర దేవా యజన్తే। సమాసీనాస్తే సమేతా మహాబలా భాగీరథ్యాం దదృశుః పుణ్డరీకమ్
అప్పుడా పురాతన దేవతల మాటలు విని, వారు దేవతలు యజ్ఞం చేసే చోటికి వెళ్లారు. అందరూ కలసి అక్కడ కూర్చుని, భాగీరథి నదిలో ఒక కమలాన్ని చూశారు.
దృష్ట్వా చ తద్విస్మితాస్తే బభూవు- స్తేషామిన్ద్రస్తత్ర శూరో జగామ। సోఽపశ్యద్యోషామథ పావకప్రభాం యత్ర దేవీ గఙ్గా సతతం ప్రసూతా
అది చూసి అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు; వారిలో వీరుడు అయిన ఇంద్రుడు ముందుకు వెళ్లాడు. అక్కడ అగ్నిలా ప్రకాశించే ఒక యువతిని చూశాడు, అక్కడే గంగా దేవి ఎప్పుడూ జన్మిస్తుంది.
సా తత్ర యోషా రుదతీ జలార్థినీ గఙ్గాం దేవీం వ్యవగాహ్య వ్యతిష్ఠత్। తస్యాశ్రుబిన్దుః పతితో జలే య- స్తత్పద్మమాసీదథ తత్ర కాఞ్చనమ్
అక్కడ ఆ యువతి ఏడుస్తూ, నీటి కోసం తపిస్తూ, గంగా దేవిని చేరి నిలబడి ఉండిపోయింది. ఆమె కన్నీటి బొట్టు నీటిలో పడింది; ఆ చోట బంగారు కమలం పుట్టింది.
తదద్భుతం ప్రేక్ష్య వజ్రీ తదానీ- మపృచ్ఛత్తాం యోషితమన్తికాద్వై। కా త్వం భద్రే రోదిషి కస్య హేతో- ర్వాక్యం తథ్యం కామయేఽహం బ్రవీహి
ఆ అద్భుతాన్ని చూసిన ఇంద్రుడు, ఆ యువతిని దగ్గరగా అడిగాడు: 'భద్రే! నువ్వెవరు? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు? నిజం చెప్పు—నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది.'
త్వం వేత్స్యసే మామిహ యాఽస్మి శక్ర యదర్థం చాహం రోదిమి మన్దభాగ్యా। ఆగచ్ఛ రాజన్పురతో గమిష్యే ద్రష్టాఽసి తద్రోదిమి యత్కృతేఽహమ్
'ఇక్కడ నేనేనో, ఎందుకు ఏడుస్తున్నానో నువ్వు తెలుసుకుంటావు, శక్రా! రాజా! ముందుకు రా, నేను చూపిస్తాను; ఎందుకు ఏడుస్తున్నానో నువ్వు చూస్తావు.'
తాం గచ్ఛన్తీమన్వగచ్ఛత్తదానీం సోఽపశ్యదారాత్తరుణం దర్శనీయమ్। సిద్ధాసనస్థం యువతీసహాయం క్రీడన్తమక్షైర్గిరిరాజమూర్ధ్ని
ఆమె వెళ్ళగా, ఇంద్రుడు ఆమెను అనుసరించాడు. దూరంగా, పర్వతశిఖరంపై, సిద్ధాసనంలో కూర్చొని, యువతులతో కూడి పాశాకాలు ఆడుతున్న అందమైన యువకుడిని చూశాడు.
తమబ్రవీద్దేవరాజో మమేదం త్వం విద్ధి విద్వన్భువనం వశే స్థితమ్। ఈశోఽహస్మీతి సమన్యురబ్రవీ- ద్దృష్ట్వా తమక్షైః సుభృశం ప్రమత్తమ్
దేవేంద్రుడు ఆ యువకుడిని చూచి, కోపంతో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ లోకమంతా నా ఆధీనంలో ఉంది, నీవు తెలివైనవాడివి. నేనే అధిపతి!' అని, అతడు పాశాకాల్లో మునిగిపోయి ఉండటం చూసి చెప్పాడు.
క్రుద్ధం చ శక్రం ప్రసమీక్ష్య దేవో జహాయ శక్రం చ శైరుదైక్షత। సంస్తమ్భితోఽభూదథ దేవరాజ- స్తేనేక్షితః స్థాణురివావతస్థే
శక్రుడు కోపంగా ఉన్నాడని గమనించిన ఆ దేవుడు, అతనిని వదిలేసి, శక్రుని కఠినంగా చూశాడు. దేవేంద్రుని దృష్టితో స్థంభించిపోయి, స్థంభంలా కదలకుండా నిలబడ్డాడు.
యదా తు పర్యాప్తమిహాస్య క్రీడయా తదా దేవీం రుదతీం తామువాచ। ఆనీయతామేష యతోఽహమారా- న్నైనం దర్పః పునరప్యావిశేత
అతడు చాలాసేపు ఆటలో మునిగిపోయిన తర్వాత, ఏడుస్తున్న ఆ దేవిని చూచి అన్నాడు: 'ఇతడిని ఇక్కడికి తీసుకురా, నాకు విసుగు వచ్చింది; అతడిలో మళ్లీ అహంకారం రాకూడదు.'
తతః శక్రః స్పృష్టమాత్రస్తయా తు స్రస్తైరఙ్గైః పతితోఽభూద్ధరణ్యామ్। తమబ్రవీద్భగవానుగ్రతేజా మైవం పునః శక్ర కృథాః కథంచిత్
ఆమె తాకగానే శక్రుని అవయవాలు బలహీనమై, నేలపై పడిపోయాడు. ఘనమైన తేజస్సు కలిగిన భగవంతుడు అతనితో అన్నాడు: 'శక్రా! ఇకపై ఇలా ఎప్పుడూ చేయవద్దు.'
నివర్తయైనం చ మహాద్రిరాజం బలం చ వీర్యం చ తవాప్రమేయమ్। ఛిద్రస్య చైవావిశ మధ్యమస్య యత్రాసతే త్వద్విధాః సూర్యభాసః
పర్వతరాజా! ఇతడిని అదుపులో పెట్టు; నీ బలానికి, శక్తికి కొలవలేని పరిమితి ఉంది. నీవు సూర్యుడిలా ప్రకాశించే వారితో కలిసి ఉండే మధ్య భాగంలో ప్రవేశించు.