తతః కదాచిదఙ్గుష్ఠో భుఞ్జానస్య వ్యశీర్యత। అన్నాదుద్ధృత్య తచ్చాన్నముపభుఙ్క్తేఽవిశఙ్కితా
ఒకసారి అతను తినేటప్పుడు, అతని బొటనవేలు ఊడిపోయింది. ఆమె ఆ అన్నాన్ని తీసుకుని, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా తింది.
తేన తస్యాః ప్రసన్నేన కామవ్యాహారిణా తదా। వరం వృణీష్వేత్యసకృదుక్తా వవ్రే వరం తదా
అప్పుడు, తన సేవతో సంతోషించిన ఆ మహర్షి, తన ఇష్టానికి అనుగుణంగా మాట్లాడుతూ, 'వరం కోరుకో' అని పదే పదే చెప్పాడు. అప్పుడు ఆమె తన వరాన్ని కోరుకుంది.
నాహం వృద్ధో న కటుకో నేర్వ్యావాన్నైవ కోపనః। న చ దుర్గన్ధవదనో న కృశో న చ లోలుపః
నేను వృద్ధుడిని కాదు, కఠినుడిని కాదు, శక్తిలేనివాడిని కాదు, కోపంగా ఉండే వాడిని కాదు. నా నోటి నుండి దుర్గంధం రావడం లేదు, నేను బలహీనుడిని కాదు, లోభిగా కూడా లేను.
కథం త్వాం రమయామీహ కథం త్వాం వాసయామ్యహమ్। వద కల్యాణి భద్రం తే యథా త్వం మనసేచ్ఛసి
ఇక్కడ నిన్ను ఎలా సంతోషింపజేయగలను? నీవు కోరినట్లు నీతో ఎలా నివసించగలను? ఓ మంగళకరమైనవాడివి, నీ మనసుకు నచ్చినట్టు చెప్పు. నీకు శుభం కలుగుగాక.
సా తమక్లిష్టకర్మాణం వరదం సర్వకామదమ్। భర్తారమనవద్యాఙ్గీ ప్రసన్నం ప్రత్యువాచ హ
కాయమంతా నిష్కళంకంగా ఉన్న ఆవిడ, సర్వకామాలను ప్రసాదించే, సంతోషంగా ఉన్న తన భర్తను ఇలా సంబోధించింది.
పఞ్చధా ప్రవిభక్తాత్మా భగవాంల్లోకవిశ్రుతః। రమయ త్వమచిన్త్యాత్మన్పునశ్చైకత్వమాగతః
ప్రపంచమంతటా ప్రసిద్ధుడైన, ఐదు రూపాలుగా విడిపోయి మళ్లీ ఒక్కటైన ఓ అద్భుతాత్మా, నన్ను ఆనందించు.
తాం తథేత్యబ్రవీద్ధీమాన్మహర్షిర్వై మహాతపాః। స పఞ్చధా తు భూత్వా తాం రమయామాస సర్వతః
అప్పుడు ఆ మహర్షి, 'అలా జరుగుగాక' అని చెప్పి, ఐదు రూపాలుగా మారి, ఆమెను అన్ని విధాలా సంతోషింపజేశాడు.
నాలాయనీం సుకేశాన్తాం మౌద్గల్యశ్చారుహాసినీమ్। ఆశ్రమేష్వధికం చాపి పూజ్యమానో మహర్షిభిః
మౌద్గల్యుడు, అందమైన జుట్టు, మధురమైన నవ్వు కలిగిన నాళాయనీతో ఆశ్రమాలలో ఇతర మహర్షులకన్నా ఎక్కువగా గౌరవింపబడుతూ నివసించాడు.
స చచార యథాకామం కామరూపవపుః పునః। యదా యయౌ దివం చాపి తత్ర దేవర్షిభిః సహ
ఆయన తన ఇష్టానుసారం, కావలసిన రూపాలు ధరించి తిరిగాడు. ఆ తరువాత స్వర్గానికి వెళ్లినప్పుడు దేవతామహర్షులతో కూడి వెళ్లాడు.
చచార సోఽమృతాహారః సురలోకే చచార హ। పూజ్యమానస్తథా శచ్యా శక్రస్య భవనేష్వపి
ఆయన దేవతల లోకంలో అమృతాహారం తీసుకుంటూ విహరించాడు. శచీదేవి కూడా శక్రుని మహల్లో ఆయనను గౌరవించింది.
మహేన్ద్రసేనయా సార్ధం పర్యధావద్రిరంసయా। సూర్యస్య చ రథం దివ్యమారుహ్య భగవాన్ప్రభుః
మహేంద్రుని సేనతో కలిసి, పర్వతాలపై తిరిగాడు. ఆ తరువాత సూర్యుని దివ్య రథాన్ని ఎక్కాడు.
పర్యుపేత్య పునర్మేరు మేరౌ వాసమరోచయత్। ఆకాశగఙ్గామాప్లుత్య తయా సహ తపోధనః
తిరిగి మేరు పర్వతానికి చేరుకుని అక్కడ నివాసం ఏర్పరిచాడు. ఆకాశగంగలో స్నానం చేసి, ఆమెతో కలిసి తపస్సు చేశాడు.
రశ్మిజాలేషు చన్ద్రస్య ఉవాచ చ యథాఽనిలః। గిరిరూపధరో యోగీ స మహర్షిస్తదా పునః
చంద్రుని కిరణాల మధ్య, వాయువులాగా మాట్లాడాడు. ఆ మహర్షి మళ్లీ పర్వతరూపాన్ని ధరించి యోగాన్ని ఆచరించాడు.
తత్ప్రభావేన సా తస్య మధ్యే జజ్ఞే మహానదీ। యదా పుష్పాకులః సాలః సంజజ్ఞే భగవానృషిః
ఆయన శక్తితో, మధ్యలో ఒక గొప్ప నది పుట్టింది. పుష్పాలతో నిండిన సాలవృక్షం పుష్పించగా, ఆ మహర్షి కనిపించాడు.
లతాత్వమనుసంపేదే తమేవాభ్యనువేష్టతీ। పుపోష చ వపుర్యస్య తస్య తస్యానుగం పునః
ఆ లత, ఆయనను అనుసరించి చుట్టుముట్టింది. ఆమె ఆయన శరీరాన్ని పోషిస్తూ, ఎప్పుడూ ఆయనతో పాటు ఉండేది.
సా పుపోష సమం భర్త్రా స్కన్ధేనాపి చచార హ। తతస్తస్య చ తస్యాశ్చ తుల్యా ప్రీతిరవర్ధత
ఆమె తన భర్తతో కలిసి ఆయనను పోషించింది. స్కందుడితో కూడి తిరిగింది. అప్పటి నుండి వారి పరస్పర ప్రేమ సమానంగా పెరిగింది.
తథా సా భగవాంస్తస్యాః ప్రసాదాదృషిసత్తమః। విరరామ చ సా చైవ దైవయోగేన భామినీ
అలా ఆమె కృపతో ఆ మహర్షి తపస్సు నిలిపేశాడు. ఆమె కూడా దైవకృపతో ఆగిపోయింది.
స చ తాం తపసా దేవీం రమయామాస యోగతః। ఏకపత్నీ తథా భూత్వా సదైవాగ్రే యశస్వినీ
ఆయన ఆ దేవిని తపస్సు, యోగంతో సంతోషింపజేశాడు. ఆమె ఒక్క భర్తకే అంకితమై, ఎప్పుడూ ప్రముఖురాలిగా నిలిచింది.
అరున్ధతీవ సీతేవ బభూవాతిపతివ్రతా। దమయన్త్యాశ్చ మాతుః స విశేషమధికం యయౌ
అరుంధతిలా, సీతలాగా, ఆమె భర్తకు అత్యంత విధేయురాలిగా మారింది. దమయంతి తల్లికన్నా అతను మరింత గొప్పవాడయ్యాడు.
ఏతత్తథ్యం మహారాజ మా తే భూద్బుద్ధిరన్యథా। సా వై నాలాయనీ జజ్ఞే దైవయోగేన కేనచిత్
ఇది నిజమే మహారాజా, నీ మనస్సు వేరేలా అనుకోకూడదు. ఆ నాళాయనీ నిజంగా దైవకృపతో జన్మించింది.
రాజంస్తవాత్మజా కృష్ణా వేద్యాం తేజస్వినీ శుభా। తస్మింస్తస్యా మనః సక్తం న చచాల కదాచన
ఓ రాజా! మీ కుమార్తె కృష్ణా, ప్రకాశవంతంగా, మంగళకరంగా ఉండి, తన మనసంతా ఆయనపైనే నిలిపింది. ఎప్పుడూ ఆమె మనసు ఆయననుంచి తడబాటు కాలేదు.
తథా ప్రణిహితో హ్యాత్మా తస్యాస్తస్మిన్ద్విజోత్తమే
అలాగే, ఆమె ఆత్మ కూడా ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠునిపైనే దృఢంగా నిలిచింది.
బ్రూహి తత్కారణం యేన బ్రహ్మన్నాలాయనీ శుభా। జాతా మమాధ్వరే కృష్మా సర్వవేదవిదాం వర
బ్రహ్మణుడా! నా యజ్ఞంలో ఆ మంగళకరమైన నాళాయనీ ఎలా కృష్ణగా జన్మించింది? దయచేసి ఆ కారణాన్ని నాకు చెప్పు, ఓ వేదవిదులలో శ్రేష్ఠుడా!
శృణు రాజన్యథా హ్యస్యా దత్తో రుద్రేణ వై వరః। యదర్థం చైవ సంభూతా తవ గేహే యశస్వినీ
రాజా! రుద్రుడు ఆమెకు ఎలా వరమిచ్చాడో, ఆమె ఎందుకు మీ ఇంట్లో జన్మించిందో వినండి.
హన్త త కథయిష్యామి కృష్మాయాః పౌర్వదేహికమ్। ఇన్ద్రసేనేతి విఖ్యాతా పురా నాలాయనీ శుభా
ఇప్పుడు నేను కృష్ణా యొక్క మునుపటి జన్మను చెబుతాను. ఆ మంగళకరమైన నాళాయనీ, పూర్వం ఇంద్రసేనగా ప్రసిద్ధి చెందింది.
మౌద్గల్యస్య పతిమాసాద్య చచార విగతజ్వరా। మౌద్గల్యస్య మహర్షేశ్చ రమమాణస్య వై తయా
ఆమె మౌద్గల్యుడిని భర్తగా పొందిన తరువాత, బాధలేకుండా జీవించింది. ఆ మహర్షి మౌద్గల్యునితో ఆనందంగా కాలం గడిపింది.
సంవత్సరగణా రాజన్వ్యతీయుః క్షణవత్తదా। తతః కదాచిద్ధర్మాత్మా తృప్తః కామైర్వ్యరజ్యత
ఓ రాజా! సంవత్సరాల తరబడి కాలం క్షణంలా గడిచిపోయింది. ఆ తరువాత, ఒక సమయంలో, ధర్మాత్ముడు కామసుఖాల్లో తృప్తి చెంది, విరక్తుడయ్యాడు.
అన్విచ్ఛన్పరమం ధర్మం బ్రహ్మయోగపరోఽభవత్। ఉత్ససర్జ స తాం విప్రః సా తదా చాపతద్భువి। మౌద్గల్యో రాజశార్దూల తపోభిర్భావితః సదా
అతడు పరమధర్మాన్ని అన్వేషిస్తూ బ్రహ్మయోగానికి మనసు పెట్టాడు. ఆమెను విడిచిపెట్టాడు. ఆమె భూమిపై పడిపోయింది. రాజులలో శ్రేష్ఠుడా! మౌద్గల్యుడు ఎప్పుడూ తపస్సుతో పరిపూర్ణుడై ఉండేవాడు.
ప్రసీద భగవన్మహ్యం న మాముత్స్రష్టుమర్హసి। అవితృప్తాస్మి బ్రహ్మర్షే కామానాం కామసేవనాత్
ప్రభూ! దయచేసి నన్ను వదిలిపెట్టవద్దు. బ్రహ్మర్షీ! నేను ఇంకా కామసుఖాల్లో తృప్తి చెందలేదు.
యస్మాత్త్వం మామనిఃశఙ్కా హ్యవక్తవ్యం భాషసే। ఆచరన్తీ తపోవిఘ్నం తస్మాచ్ఛృణు వచో మమ
నీవు నాతో ఎలాంటి సంకోచం లేకుండా చెప్పకూడని మాటలు మాట్లాడుతున్నావు. తపస్సుకు అడ్డుగా ప్రవర్తిస్తున్నావు. అందుకే నా మాట విను.