కృష్ణాహేతోరనుప్రాప్తా దేవాః సందర్శనార్థినః। బ్రవీతు నో భవాన్సత్యం సన్దేహో హ్యత్ర నో మహాన్
'కృష్ణ కోసం దేవతలు కూడా ఆమెను కోరుకుంటూ వచ్చారు. నిజం చెప్పండి, ఈ విషయమై మాకు పెద్ద సందేహం ఉంది.'
అపి నః సంశయస్యాన్తే మనః సంతుష్టిమావహేత్। అపి నో భాగధేయాని శుభాని స్యుః పరన్తప
'మన సందేహానికి ముగింపు కలిగి మన హృదయాలు సంతృప్తిగా మారాలని కోరుకుంటున్నాం. మనకు మంగళం కలగాలని ఆశిస్తున్నాం, ఓ శత్రువులను జయించినవాడా.'
ఇచ్ఛయా బ్రూహి తత్సత్యం సత్యం రాజసు శోభతే। ఇష్టాపూర్తేన చ తథా వక్తవ్యమనృతం న తు
'నిజాన్ని స్వచ్ఛందంగా చెప్పు, రాజులకు నిజాయితీ శోభిస్తుంది. యజ్ఞం, దానం చేసినట్టు మాట్లాడాలి, అసత్యం మాత్రం చెప్పకూడదు.'
శ్రుత్వా హ్యమరసఙ్కాశ తవ వాక్యమరిందమ। ధ్రువం వివాహకరణమాస్థాస్యామి విధానతః
'నీ మాటలు అమరుల మాటలవలె వినిపిస్తున్నాయి, ఓ శత్రు సంహారకా! వాటిని విని, నేను వివాహాన్ని విధిగా నిర్వహిస్తాను.'
మా రాజన్విమనా భూస్త్వం పాఞ్చాల్య ప్రీతిరస్తు తే। ఈప్సితస్తే ధ్రువః కామః సంవృత్తోఽయమసంశయమ్
'రాజా, నీ మనసు కలత చెందకూడదు. పాంచాల కుమారుడా, నీకు ఆనందం కలగాలి. నీవు కోరుకున్నది నిస్సందేహంగా నెరవేరింది.'
వయం హి క్షత్రియా రాజన్పాణ్డోః పుత్రా మహాత్మనః। జ్యేష్ఠం మాం విద్ధి కౌన్తేయం భీమసేనార్జునావిమౌ
'మేము క్షత్రియులం, రాజా! మహాత్ముడైన పాండు కుమారులం. నేను పెద్దవాడిని, కుంతి కుమారుడిని, వీరు భీమసేనుడు, అర్జునుడు.'
ఆభ్యాం తవ సుతా రాజన్నిర్జితా రాజసంసది। యమౌ చ తత్ర కున్తీ చ యత్ర కృష్మా వ్యవస్థితా
'రాజా! నీ కుమార్తెను రాజసభలో వీరిద్దరూ గెలుచుకున్నారు. అక్కడే ద్వయములు, కుంతి, కృష్ణ కూడా ఉన్నారు.'
వ్యేతు తే మానసం దుఃఖం క్షత్రియాః స్మో నరర్షభ। పద్మినీవ సుతేయం తే హ్రదాదన్యహ్రదం గతా
'నీ మనసులోని బాధ పోయిపోవాలి, ఓ పురుషశార్దూలా! మేము క్షత్రియులం. నీ కుమార్తె పద్మం లాంటిది, ఒక సరస్సు నుంచి మరొక సరస్సుకు వెళ్ళినట్లయింది.'
ఇతి తథ్యం మహారాజ సర్వమేతద్బ్రవీమి తే। భవాన్హి గురురస్మాకం పరమం చ పరాయణమ్
మహారాజా, నేను నీకు ఇది యథార్థంగా చెప్పాను. ఎందుకంటే, నువ్వు మాకు గురువు, అత్యంత ఆశ్రయంగా ఉన్నావు.
తతః స ద్రుపదో రాజా హర్షవ్యాకులలోచనః। ప్రతివక్తుం ముదా యుక్తో నాశకత్తం యుధిష్టిరమ్
అప్పుడు ద్రుపదుడు ఆనందంతో కన్నీళ్లు పొర్లిస్తూ, ఆ సంతోషంలో యుధిష్ఠిరునికి వెంటనే సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.
యత్నేన తు స తం హర్షం సన్నిగృహ్య పరంతపః। అనురూపం తదా వాచా ప్రత్యువాచ యుధిష్ఠిరమ్
ఆనందాన్ని కట్టడి చేస్తూ, శత్రువులను జయించే ద్రుపదుడు యుధిష్ఠిరునికి తగిన మాటలు చెప్పాడు.
పప్రచ్ఛ చైనం ధర్మాత్మా యథా తే ప్రద్రుతాః పురాత్। స తస్మై సర్వమాచఖ్యావానుపూర్వ్యేణ పాణ్డవః
ధర్మాత్ముడు ద్రుపదుడు, మీరు ముందుగా ఎలా పారిపోయారో అడిగాడు. అప్పుడు పాండవుడు అన్నీ క్రమంగా వివరించాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా ద్రుపదో రాజా కున్తీపుత్రస్య భాషితమ్। విగర్హయామాస తదా ధృతరాష్ట్రం నరేశ్వరమ్
కుంతీ కుమారుని మాటలు విని, ద్రుపదుడు అప్పుడే ధృతరాష్ట్రుడిని తప్పుబట్టాడు.
ఆశ్వాసయామాస చ తం కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్। ప్రతిజజ్ఞే చ రాజ్యాయ ద్రుపదో వదతాం వరః
ఆ తర్వాత ద్రుపదుడు కుంతీ కుమారుడు యుధిష్ఠిరుని ఓదార్చి, రాజ్యం నీదేనని ప్రమాణం చేశాడు.
తతః కున్తీ చ కృష్ణా చ భీమసేనార్జునావపి। యమౌ చ రాజ్ఞా సందిష్టం వివిశుర్భవనం మహత్
తర్వాత కుంతీ, కృష్ణ, భీమసేనుడు, అర్జునుడు, యమజులు—all రాజు చెప్పినట్లు ఆ మహా భవనంలోకి ప్రవేశించారు.
తత్ర తే న్యవసన్రాజన్యజ్ఞసేనేన పూజితాః। ప్రత్యాశ్వస్తస్తతో రాజా సహ పుత్రైరువాచ తమ్
అక్కడ యజ్ఞసేనుడు వారిని గౌరవించి, వారు ధైర్యం పొందిన తర్వాత, రాజు తన కుమారులతో కలిసి వారితో మాట్లాడాడు.
గృహ్ణాతు విధివత్పాణిమద్యాయం కురునన్దనః। పుణ్యేఽహని మహాబాహురర్జునః కురుతాం క్షణమ్
కురువంశజుడైన అర్జునుడు, శుభదినంలో నా కుమార్తెను సంప్రదాయానుసారం పెళ్లి చేసుకోవాలని, సమయం నిర్ణయించమని చెప్పాడు.
తమబ్రవీత్తతో రాజా ధర్మాత్మా చ యుధిష్ఠిరః। `మమాపి దారసంబన్ధః కార్యస్తావద్విశాంపతే
అప్పుడు ధర్మాత్ముడు యుధిష్ఠిరుడు, 'నా పెళ్లి కూడా జరగాలి, మహారాజా' అని అన్నాడు.
భవాన్వా విధివత్పాణిం గృహ్ణాతు దుహితుర్మమ। యస్య వా మన్యసే వీర తస్య కృష్ణాముపాదిశ
మహాబలుడా, నువ్వు నా కుమార్తెను సంప్రదాయంగా పెళ్లి చేసుకో, లేదా నువ్వు అనుకూలంగా భావించే వాడికి కృష్ణను ఇవ్వు.
సర్వేషాం మహిషీ రాజన్ద్రౌపదీ నో భవిష్యతి। ఏవం ప్రవ్యాహృతం పూర్వం మమ మాత్రా విశాంపతే
మహారాజా, ద్రౌపది మాకు అందరికీ రాణి అవుతుంది. ఇదే మా తల్లి ముందే చెప్పింది, రాజాధిరాజా.
అహం చాప్యనివిష్టో వై భీమసేనశ్చ పాణ్డవః। పార్థేన విజితా చైషా రత్నభూతా సుతా తవ
నేను ఇంకా పెళ్లి కాలేదు, భీమసేనుడూ అలాగే. పార్థుడు నీ రత్నమైన కుమార్తెను గెలుచుకున్నాడు.
ఏష నః సమయో రాజఁల్లబ్ధస్య సహ భోజనమ్। న చ తం హాతుమిచ్ఛామః సమయం రాజసత్తమ
మహారాజా, మేము పొందినదాన్ని, భోజనాన్ని కూడా పంచుకోవాలని మేము ఒప్పుకున్నాం. ఆ ఒప్పందాన్ని మేము విడిచిపెట్టాలనుకోవడం లేదు, రాజశ్రేష్ఠా.
అక్రమేణ నివేశే చ ధర్మలోపో మహాన్భవేత్।' సర్వేషాం ధర్మతః కృష్ణా మహిషీ నో భవిష్యతి। ఆనుపూర్వ్యేణ సర్వేషాం గృహ్ణాతు జ్వలనే కరాన్
క్రమం లేకుండా చేస్తే ధర్మానికి పెద్ద నష్టం వస్తుంది. అందువల్ల కృష్ణ మాకు అందరికీ ధర్మబద్ధంగా రాణి కావాలి. ఒక్కొక్కరుగా అగ్నిలో ఆమె చేతిని పట్టుకోవాలి.
ఏకస్య బహ్వ్యో విహితా మహిష్యః కురునన్దన। నైకస్యా బహవః పుంసః శ్రూయన్తే పతయః క్వచిత్
కురువంశంలో ఒక వానికి అనేక భార్యలు ఉండవచ్చు. కానీ ఒక మహిళకు అనేక భర్తలు ఎక్కడా వినిపించలేదు.
సోఽయం న లోకే వేదే వా జాతు ధర్మః ప్రశస్తే।' లోకవేదవిరుద్ధం త్వం నాధర్మం ధర్మవిచ్ఛుచిః। కర్తుమర్హసి కౌన్తేయ కస్మాత్తే బుద్ధిరీదృశీ
ఇలాంటి ధర్మం లోకంలోనూ, వేదంలోనూ ఎప్పుడూ లేదు. నువ్వు ధర్మశుద్ధుడివి, లోకానికి, వేదానికి విరుద్ధంగా నడవకూడదు. కౌంతేయా, నీకు ఇలాంటి ఆలోచన ఎందుకు వచ్చింది?
సూక్ష్మో ధర్మో మహారాజ నాస్య విద్మో వయం గతిమ్। పూర్వేషామానుపూర్వ్యేణ యాతం వర్త్మాఽనుయామహే
మహారాజా, ధర్మం చాలా సూక్ష్మమైనది. దాని మార్గం మాకు తెలియదు. అందుకే, పూర్వీకులు నడిచిన దారినే క్రమంగా అనుసరిద్దాం.
న మే వాగనృతం ప్రాహ నాధర్మే ధీయతే మతిః। ఏవం చైవ వదత్యమ్బా మమ చైతన్మనోగతమ్
నాకు అసత్యం మాట్లాడే అలవాటు లేదు, నా మనసు కూడా అధర్మం వైపు వెళ్లదు. మా తల్లి కూడా ఇదే విధంగా మాట్లాడుతుంది. ఇదే నా హృదయంలో ఉంది.
ఆశ్రమే రుద్రనిర్దిష్టాద్వ్యాసాదేతన్మయా శ్రుతమ్।' ఏష ధర్మో ధ్రువో రాజంశ్చరైనమవిచారయన్। మా చ శఙ్కా తత్ర తే స్యాత్కథంచిదపి పార్థివ
రుద్రుడు సూచించిన ఆశ్రమంలో, వ్యాసుడి దగ్గర నేను ఇది విన్నాను. ఇదే నిజమైన ధర్మం, రాజా! దీనిని సందేహం లేకుండా ఆచరించు. నీకు ఎలాంటి అనుమానం రావద్దు.
త్వం చ కున్తీ చ కౌన్తయ ధృష్టద్యుమ్నశ్చ మే సుతః। కథయన్త్వితి కర్తవ్యం శ్వః కాల్యే కరవామహే
కౌంతేయా! నువ్వు, కుంతీ, నా కుమారుడు ధృష్టద్యుమ్నుడు — మీరు ముగ్గురు ఈ విషయాన్ని మాట్లాడుకోవాలి. రేపు ఉదయం మనం దాని ప్రకారం పని చేద్దాం.
తే సమేత్య తతః సర్వే కథయన్తి స్మ భారత। అథ ద్వైపాయనో రాజన్నభ్యాగచ్ఛద్యదృచ్ఛయా
అందరూ కలిసి మాట్లాడారు, ఓ భారతా! అదే సమయంలో ద్వైపాయనుడు అనుకోకుండా అక్కడికి వచ్చాడు, రాజా!