కున్తీ తు కృష్ణాం పరిగృహ్య సాధ్వీ- మన్తఃపురం ద్రుపదస్యావివేశ। స్త్రియశ్చ తాం కౌరవరాజపత్నీం ప్రత్యర్చయామాసురదీనసత్వాః
కుంతి ఆ ధర్మవంతురాలు, కృష్ణను హృదయపూర్వకంగా ఆలింగనం చేసి, ద్రుపదుని అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించింది. అక్కడ ఉన్న కౌరవ రాజు భార్యలు, మృదువైన హృదయంతో ఆమెకు గౌరవంగా ఆతిథ్యం చేశారు.
తాన్సింహవిక్రాన్తగతీన్నిరీక్ష్య మహర్షభాక్షానజినోత్తరీయాన్। గూఢోత్తరాంసాన్భుజగేన్ద్రభోగ- ప్రలమ్బబాహూన్పురుషప్రవీరాన్
అక్కడ ఉన్న ఆ పురుషులు సింహం లాంటి నడకతో, గొప్ప ఎద్దుల్లా కళ్లతో, మృగచర్మపు పైదుస్తులు ధరించి, భుజాలు దాచుకుని, పెద్ద పాము లాంటి పొడవైన చేతులతో, అగ్రగణ్యులుగా కనిపించారు.
రాజా చ రాజ్ఞః సచివాశ్చ సర్వే పుత్రాశ్చ రాజ్ఞః సుహృదస్తథైవ। ప్రేష్యాశ్చ సర్వే నిఖిలేన రాజ- న్హర్షం సమాపేతురతీవ తత్ర
రాజు, అతని మంత్రులు, కుమారులు, స్నేహితులు, సేవకులు అందరూ అక్కడ ఎంతో ఆనందంతో ఉల్లాసంగా ఉన్నారు.
తే తత్ర వీరాః పరమాసనేషు సపాదపీఠేష్వవిశఙ్కమానాః। యథానుపూర్వ్యాద్వివిశుర్నరాగ్ర్యా- స్తథా మహార్హేషు న విస్మయన్తః
ఆ వీరులు, ఎలాంటి సందేహం లేకుండా, అతి విలువైన ఆసనాలు, పాదపీఠాలు ఉన్న చోట, క్రమంగా ప్రవేశించి, ఆశ్చర్యపడకుండా, సుఖంగా కూర్చున్నారు.
ఉచ్చావచం పార్థివభోజనీయం పాత్రీషు జామ్బూనదరాజతీషు। దాసాశ్చ దాస్యశ్చ సుమృష్టవేషాః సంభోజకాశ్చాప్యుపజహ్రురన్నమ్
బంగారు, వెండి పాత్రల్లో రుచికరమైన, సాధారణమైన అన్నపానాలు తెచ్చారు. అందంగా అలంకరించబడిన పురుష సేవకులు, మహిళా సేవకులు, సహాయకులు అందరూ భోజనం వడ్డించారు.
తే తత్ర భుక్త్వా పురుషప్రవీరా యథాత్మకామం సుభృశం ప్రతీతాః। ఉత్క్రమ్య సర్వాణి వసూని రాజ- న్సాంగ్రామికం తే వివిశుర్నృవీరాః
ఆ అగ్రపురుషులు అక్కడ తాము కోరినంత తినిపట్టి, ఎంతో సంతృప్తితో మిగిలిన అన్నాన్ని అక్కడే వదిలి, రాజా, యుద్ధసభలోకి ప్రవేశించారు.
తల్లక్షయిత్వా ద్రుపదస్య పుత్రా రాజా చ సర్వైః సహ మన్త్రిముఖ్యైః। సమర్థయామాసురుపేత్య హృష్టాః కున్తీసుతాన్పార్థివరాజపుత్రాన్
ఇది గమనించిన ద్రుపదుని కుమారులు, రాజు, ముఖ్యమంత్రులతో కలిసి, ఆనందంగా వచ్చి, కుంతి కుమారులను రాజకుమారులుగా గుర్తించారు.
తత ఆహూయ పాఞ్చాల్యో రాజపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్। పరిగ్రహేణ బ్రాహ్మేణ పరిగృహ్య మహాద్యుతిః
ఆ తర్వాత పాంచాల రాజు తన కుమారుడు యుధిష్ఠిరుణ్ని పిలిపించి, బ్రాహ్మణ సంప్రదాయంతో గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు.
పర్యపృచ్ఛదదీనాత్మా కున్తీపుత్రం సువర్చసమ్। కథం జానీమ భవతః క్షత్రియాన్బ్రాహ్మణానుత
అతడు మృదువైన మనసుతో, కాంతిమంతుడైన కుంతి కుమారుణ్ని అడిగాడు: 'మీరు క్షత్రియులా, బ్రాహ్మణులా అని మేము ఎలా తెలుసుకోవాలి?'
వైశ్యాన్వా గుణసంపన్నానథ వా శూద్రయోనిజాన్। మాయామాస్థాయ వా సిద్ధాంశ్చరతః సర్వతోదిశమ్
'లేక ఉత్తమమైన వైశ్యులా, శూద్రుల వంశంలో పుట్టినవారా, లేక మాయాశక్తితో ఎక్కడైనా సంచరించే సిద్ధులా?'
కృష్ణాహేతోరనుప్రాప్తా దేవాః సందర్శనార్థినః। బ్రవీతు నో భవాన్సత్యం సన్దేహో హ్యత్ర నో మహాన్
'కృష్ణ కోసం దేవతలు కూడా ఆమెను కోరుకుంటూ వచ్చారు. నిజం చెప్పండి, ఈ విషయమై మాకు పెద్ద సందేహం ఉంది.'
అపి నః సంశయస్యాన్తే మనః సంతుష్టిమావహేత్। అపి నో భాగధేయాని శుభాని స్యుః పరన్తప
'మన సందేహానికి ముగింపు కలిగి మన హృదయాలు సంతృప్తిగా మారాలని కోరుకుంటున్నాం. మనకు మంగళం కలగాలని ఆశిస్తున్నాం, ఓ శత్రువులను జయించినవాడా.'
ఇచ్ఛయా బ్రూహి తత్సత్యం సత్యం రాజసు శోభతే। ఇష్టాపూర్తేన చ తథా వక్తవ్యమనృతం న తు
'నిజాన్ని స్వచ్ఛందంగా చెప్పు, రాజులకు నిజాయితీ శోభిస్తుంది. యజ్ఞం, దానం చేసినట్టు మాట్లాడాలి, అసత్యం మాత్రం చెప్పకూడదు.'
శ్రుత్వా హ్యమరసఙ్కాశ తవ వాక్యమరిందమ। ధ్రువం వివాహకరణమాస్థాస్యామి విధానతః
'నీ మాటలు అమరుల మాటలవలె వినిపిస్తున్నాయి, ఓ శత్రు సంహారకా! వాటిని విని, నేను వివాహాన్ని విధిగా నిర్వహిస్తాను.'
మా రాజన్విమనా భూస్త్వం పాఞ్చాల్య ప్రీతిరస్తు తే। ఈప్సితస్తే ధ్రువః కామః సంవృత్తోఽయమసంశయమ్
'రాజా, నీ మనసు కలత చెందకూడదు. పాంచాల కుమారుడా, నీకు ఆనందం కలగాలి. నీవు కోరుకున్నది నిస్సందేహంగా నెరవేరింది.'
వయం హి క్షత్రియా రాజన్పాణ్డోః పుత్రా మహాత్మనః। జ్యేష్ఠం మాం విద్ధి కౌన్తేయం భీమసేనార్జునావిమౌ
'మేము క్షత్రియులం, రాజా! మహాత్ముడైన పాండు కుమారులం. నేను పెద్దవాడిని, కుంతి కుమారుడిని, వీరు భీమసేనుడు, అర్జునుడు.'
ఆభ్యాం తవ సుతా రాజన్నిర్జితా రాజసంసది। యమౌ చ తత్ర కున్తీ చ యత్ర కృష్మా వ్యవస్థితా
'రాజా! నీ కుమార్తెను రాజసభలో వీరిద్దరూ గెలుచుకున్నారు. అక్కడే ద్వయములు, కుంతి, కృష్ణ కూడా ఉన్నారు.'
వ్యేతు తే మానసం దుఃఖం క్షత్రియాః స్మో నరర్షభ। పద్మినీవ సుతేయం తే హ్రదాదన్యహ్రదం గతా
'నీ మనసులోని బాధ పోయిపోవాలి, ఓ పురుషశార్దూలా! మేము క్షత్రియులం. నీ కుమార్తె పద్మం లాంటిది, ఒక సరస్సు నుంచి మరొక సరస్సుకు వెళ్ళినట్లయింది.'
ఇతి తథ్యం మహారాజ సర్వమేతద్బ్రవీమి తే। భవాన్హి గురురస్మాకం పరమం చ పరాయణమ్
మహారాజా, నేను నీకు ఇది యథార్థంగా చెప్పాను. ఎందుకంటే, నువ్వు మాకు గురువు, అత్యంత ఆశ్రయంగా ఉన్నావు.
తతః స ద్రుపదో రాజా హర్షవ్యాకులలోచనః। ప్రతివక్తుం ముదా యుక్తో నాశకత్తం యుధిష్టిరమ్
అప్పుడు ద్రుపదుడు ఆనందంతో కన్నీళ్లు పొర్లిస్తూ, ఆ సంతోషంలో యుధిష్ఠిరునికి వెంటనే సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.
యత్నేన తు స తం హర్షం సన్నిగృహ్య పరంతపః। అనురూపం తదా వాచా ప్రత్యువాచ యుధిష్ఠిరమ్
ఆనందాన్ని కట్టడి చేస్తూ, శత్రువులను జయించే ద్రుపదుడు యుధిష్ఠిరునికి తగిన మాటలు చెప్పాడు.
పప్రచ్ఛ చైనం ధర్మాత్మా యథా తే ప్రద్రుతాః పురాత్। స తస్మై సర్వమాచఖ్యావానుపూర్వ్యేణ పాణ్డవః
ధర్మాత్ముడు ద్రుపదుడు, మీరు ముందుగా ఎలా పారిపోయారో అడిగాడు. అప్పుడు పాండవుడు అన్నీ క్రమంగా వివరించాడు.
తచ్ఛ్రుత్వా ద్రుపదో రాజా కున్తీపుత్రస్య భాషితమ్। విగర్హయామాస తదా ధృతరాష్ట్రం నరేశ్వరమ్
కుంతీ కుమారుని మాటలు విని, ద్రుపదుడు అప్పుడే ధృతరాష్ట్రుడిని తప్పుబట్టాడు.
ఆశ్వాసయామాస చ తం కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్। ప్రతిజజ్ఞే చ రాజ్యాయ ద్రుపదో వదతాం వరః
ఆ తర్వాత ద్రుపదుడు కుంతీ కుమారుడు యుధిష్ఠిరుని ఓదార్చి, రాజ్యం నీదేనని ప్రమాణం చేశాడు.
తతః కున్తీ చ కృష్ణా చ భీమసేనార్జునావపి। యమౌ చ రాజ్ఞా సందిష్టం వివిశుర్భవనం మహత్
తర్వాత కుంతీ, కృష్ణ, భీమసేనుడు, అర్జునుడు, యమజులు—all రాజు చెప్పినట్లు ఆ మహా భవనంలోకి ప్రవేశించారు.
తత్ర తే న్యవసన్రాజన్యజ్ఞసేనేన పూజితాః। ప్రత్యాశ్వస్తస్తతో రాజా సహ పుత్రైరువాచ తమ్
అక్కడ యజ్ఞసేనుడు వారిని గౌరవించి, వారు ధైర్యం పొందిన తర్వాత, రాజు తన కుమారులతో కలిసి వారితో మాట్లాడాడు.
గృహ్ణాతు విధివత్పాణిమద్యాయం కురునన్దనః। పుణ్యేఽహని మహాబాహురర్జునః కురుతాం క్షణమ్
కురువంశజుడైన అర్జునుడు, శుభదినంలో నా కుమార్తెను సంప్రదాయానుసారం పెళ్లి చేసుకోవాలని, సమయం నిర్ణయించమని చెప్పాడు.
తమబ్రవీత్తతో రాజా ధర్మాత్మా చ యుధిష్ఠిరః। `మమాపి దారసంబన్ధః కార్యస్తావద్విశాంపతే
అప్పుడు ధర్మాత్ముడు యుధిష్ఠిరుడు, 'నా పెళ్లి కూడా జరగాలి, మహారాజా' అని అన్నాడు.
భవాన్వా విధివత్పాణిం గృహ్ణాతు దుహితుర్మమ। యస్య వా మన్యసే వీర తస్య కృష్ణాముపాదిశ
మహాబలుడా, నువ్వు నా కుమార్తెను సంప్రదాయంగా పెళ్లి చేసుకో, లేదా నువ్వు అనుకూలంగా భావించే వాడికి కృష్ణను ఇవ్వు.
సర్వేషాం మహిషీ రాజన్ద్రౌపదీ నో భవిష్యతి। ఏవం ప్రవ్యాహృతం పూర్వం మమ మాత్రా విశాంపతే
మహారాజా, ద్రౌపది మాకు అందరికీ రాణి అవుతుంది. ఇదే మా తల్లి ముందే చెప్పింది, రాజాధిరాజా.