తాని వై శరజాలాని కౌన్తేయోఽభ్యహనచ్ఛరైః। జ్ఞాత్వా సర్వాఞ్శరాన్ఘోరాన్కర్ణోఽదావద్ద్రుతం బహిః
ఆ బాణవర్షాన్ని కౌంతేయుడు తన బాణాలతో అడ్డగించాడు. తన భయంకరమైన బాణాలన్నీ అడ్డుకుపోయినట్లు చూసి కర్ణుడు త్వరగా వెనక్కు వెళ్లిపోయాడు.
బ్రాహ్మం తేజస్తదాఽజయ్యం మన్యమానో మహారథః। అపరస్మిన్వనోద్దేశే వీరౌ శల్యవృకోదరౌ
ఆ బ్రాహ్మణుని తేజస్సు అజేయమని భావించిన మహారథి కర్ణుడు, అటు వనంలో మరో ప్రాంతానికి వెళ్లి, అక్కడ శల్యుడు, భీమసేనుడు ఉన్నారు.
బలినౌ యుద్ధసంపన్నౌ విద్యయా చ బలేన చ। అన్యోన్యమాహ్వయన్తౌ తు మత్తావివ మహాగజౌ
వారు ఇద్దరూ బలవంతులు, యుద్ధ నైపుణ్యం కలవారు, విద్యలోను బలంలోను ప్రావీణ్యం ఉన్నవారు. వారు పరస్పరం సవాల్ చేసుకుంటూ, మత్తులో ఉన్న రెండు గొప్ప ఏనుగులవలె ఎదురెదురుగా నిలిచారు.
ముష్టిభిర్జానుభిశ్చైవ నిఘ్నన్తావితరేతరమ్। ప్రకర్షణాకర్షణయోరభ్యాకర్షవికర్షణైః
వారు ఒకరిని ఒకరు ముష్టులతో, మోకాళ్లతో కొడుతూ, లాగుతూ, తోసుకుంటూ, బలంగా గట్టిగా పట్టుకుని పడగొట్టేందుకు ప్రయత్నించారు.
ఆచకర్షతురన్యోన్యం ముష్టిభిశ్చాపి జఘ్నతుః। తతశ్చటచటాశబ్దః సుఘోరో హ్యభవత్తయోః
వారు ఒకరినొకరు లాగుకుంటూ, ముష్టులతో కొట్టుకున్నారు. ఆ ఇద్దరి నుంచి భయంకరమైన చటచట శబ్దం వినిపించింది.
పాషాణసంపాతనిభైః ప్రహారైరభిజఘ్నతుః। ముహూర్తం తౌ తదాఽన్యోన్యం సమరే పర్యకర్షతామ్
వారు రాళ్లను ఢీకొట్టినట్లు గట్టిగా కొట్టుకున్నారు. కొంతసేపు ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో ఒకరినొకరు లాగుతూ తిరిగారు.
తతో భీమః సముత్క్షిప్య బాహుభ్యాం శల్యమాహవే। అపాతయత్కురుశ్రేష్ఠో బ్రాహ్మణా జహసుస్తదా
ఆ సమయంలో భీముడు తన బాహువులతో శల్యుడిని పైకి ఎత్తి నేలపై పడేశాడు. అప్పుడు కురువంశంలో ఉత్తములు, బ్రాహ్మణులు అందరూ నవ్వారు.
తత్రాశ్చర్యం భీమసేనశ్చకార పురుషర్షభః। యచ్ఛల్యం పాతితం భూమౌ నావధీద్బలినం బలీ
అక్కడ భీమసేనుడు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, ఒక ఆశ్చర్యకరమైన పని చేశాడు. శల్యుడు నేలపై పడిపోయినా, ఆ బలవంతుడిని చంపలేదు.
పాతితే భీమసేనేన శల్యే కర్ణే చ శఙ్కితే। `విస్మయః పరమో జజ్ఞే సర్వేషాం పశ్యతాం నృణామ్
భీమసేనుడు శల్యుడిని పడగొట్టినప్పుడు, కర్ణుడు ఆందోళన చెందాడు. అప్పుడు చూస్తున్న అందరికీ గొప్ప ఆశ్చర్యం కలిగింది.
తతో రాజసమూహస్య పశ్యతో వృక్షమారుజత్। తతస్తు భీమం సంజ్ఞాభిర్వారయామాస ధర్మరాట్
రాజుల సమూహం చూస్తుండగానే అతడు ఒక చెట్టెక్కాడు. ఆ తరువాత ధర్మరాజు సంకేతంతో భీముడిని ఆపాడు.
ఆకారజ్ఞస్తథా భ్రాతుః పాణ్డవోఽపి న్యవర్తత। ధర్మరాజశ్చ కౌరవ్య దుర్యోధనమమర్షణమ్
తమ్ముడి సంకేతాన్ని అర్థం చేసుకున్న పాండవుడు వెనక్కి తగ్గాడు. ధర్మరాజు, ఓ కౌరవుడా, కోపంతో ఉన్న దుర్యోధనుడిని అదుపు చేశాడు.
అయోధయత్సభామధ్యే పశ్యతాం వై మహీక్షితామ్। తతో దుర్యోధనస్తం తు హ్యవజ్ఞాయ యుధిష్ఠిరమ్
అతడు సభ మధ్యలో, రాజులు చూస్తుండగా యుద్ధం చేశాడు. దుర్యోధనుడు యుధిష్ఠిరుని పట్టించుకోకుండా, ఆ సమయంలో అతనితో యుద్ధం చేయలేదు.
నాయోధయత్తదా తేన బలవాన్వై సుయోధనః। ఏతస్మిన్నన్తరేఽవిధ్యద్బాణేనానతపర్వణా
ఆ సమయంలో ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు, శత్రువులను సంహరించే దుర్యోధనుడిని పదునైన బాణంతో గాయపరిచాడు.
దుర్యోధనమమిత్రఘ్నం ధర్మరాజో యుధిష్ఠిరః। తతో దుర్యోధనః క్రుద్ధో దణ్డాహత ఇవోరగః
అప్పుడు దుర్యోధనుడు కోపంతో, దండుతో కొట్టిన పాము లా మారిపోయి, రాజును ఎదుర్కొంటూ తన శక్తిని చూపించాడు.
ప్రత్యయుధ్యత రాజానం యత్నం పరమమాస్థితః। ఛిత్త్వా రాజా ధనుః సజ్యం ధార్తరాష్ట్రస్య సంయుగే
రాజు యుద్ధంలో ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడి బాణాన్ని కోసి, బాణవర్షాన్ని కురిపించి, అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయాడు.
అభ్యవర్షచ్ఛరౌఘైస్తం స హిత్వా ప్రాద్రవద్రణమ్। దుఃశాసనస్తు సంక్రుద్ధః సహదేవేన పార్థివ
అతడిని బాణాలతో గాయపరిచి, అక్కడి నుంచి పరుగెత్తాడు. దుఃశాసనుడు మాత్రం తీవ్రమైన కోపంతో సహదేవునితో యుద్ధానికి దిగాడు.
యుద్ధ్వా చ సుచిరం కాలం సహదేవేన నిర్జితః। ఉత్సృజ్య చ ధనుః సఙ్ఖ్యే జానుభ్యామవనీం గతః। ఉత్థాయ సోఽభిదుద్రావ సోసిం జగ్రాహ చర్మ చ
దీర్ఘకాలం సహదేవునితో యుద్ధం చేసి, ఓడిపోయాడు. యుద్ధంలో తన విల్లు వదిలేసి, మోకాళ్ల మీద నేలపై పడిపోయాడు. లేచి, ఖడ్గం, కవచం పట్టుకుని ముందుకు దూకాడు.
వికర్ణచిత్రసేనాభ్యాం నిగృహీతశ్చ కౌరవః। మా యుద్ధమితి కౌరవ్య బ్రాహ్మణేనాబలేన వై
వికర్ణుడు, చిత్రసేనుడు, అలాగే ఒక బలహీన బ్రాహ్మణుడు 'యుద్ధం చేయవద్దు కౌరవుడా' అని చెప్పి అతడిని ఆపారు.
దుఃసహో నకులశ్చోభౌ యుద్ధం కర్తుం సముద్యతై। తౌ దృష్ట్వా కౌరవా యుద్ధం వాక్యమూచుర్మహాబలౌ
దుఃసహుడు, నకులుడు ఇద్దరూ యుద్ధానికి సిద్ధమయ్యారు. వారిని చూసిన కౌరవులు, మహాబలులు ఇలా మాట్లాడారు.
నివర్తన్తాం భవన్తో వై కుతో విప్రేషు క్రూరతా। దుర్బలా బ్రాహ్మణాశ్చేమే భవన్తో వై మహాబలాః
'మీరు వెనక్కి తిరిగి పోండి. బ్రాహ్మణుల పట్ల ఎందుకు క్రూరత? వీరు బలహీనులు, మీరు మహాబలులు.'
ద్వావత్ర బ్రాహ్మణౌ క్రూరౌ వాయ్విన్ద్రసదృశౌ బలే। యే వా కే వా నమస్తేభ్యో గచ్ఛామః స్వపురం వయమ్
'ఇక్కడ ఇద్దరు భయంకరమైన బ్రాహ్మణులు ఉన్నారు. వీరి బలం వాయువు, ఇంద్రునితో సమానం. వీరు ఎవరో కావచ్చు, వారికి నమస్కరిస్తూ మేము మా ఊరికి వెళ్తాము.'
ఏవం సంభాషమాణాస్తే న్యవర్తన్తాథ కౌరవాః। జహృషుర్బ్రాహ్మణాస్తత్ర సమేతాస్తత్ర సఙ్ఘశః
అలా మాట్లాడిన కౌరవులు వెనక్కి వెళ్లిపోయారు. అక్కడ చేరిన బ్రాహ్మణులు గుంపులుగా ఆనందించారు.
బహుశస్తే తతస్తత్ర క్షత్రియా రణమూర్ధని। ప్రేక్షమాణాస్తథాఽతిష్ఠన్బ్రాహ్మణాంశ్చ సమన్తతః
ఆ సమరభూమిలో అనేక మంది క్షత్రియులు అక్కడ నిలబడి, యుద్ధాన్ని గమనిస్తూ, బ్రాహ్మణులను四వైపులా చుట్టుముట్టారు.
బ్రాహ్మణాశ్చ జయం ప్రాప్తాః కన్యామాదాయ నిర్యయుః। విజితే భీమసేనేన శల్యే కర్ణే చ నిర్జితే
భీమసేనుడు విజయం సాధించిన తరువాత, శల్యుడు, కర్ణుడు ఓడిపోయిన తరువాత, బ్రాహ్మణులు ఆ యువతిని తీసుకుని గెలుపుతో అక్కడినుండి వెళ్లిపోయారు.
దుర్యోధనే చాపయాతే తథా దుఃశాసనే రణాత్।' శఙ్కితాః సర్వరాజానః పరివవ్రుర్వృకోదరమ్
దుర్యోధనుడు యుద్ధాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోయి, దుఃశాసనుడు కూడా వెనక్కి తగ్గినప్పుడు, మిగతా రాజులు భయంతో భీమసేనుని చుట్టుముట్టారు.
ఊచుశ్చ సహితాస్తత్ర సాధ్విమౌ బ్రాహ్మణర్షభౌ। విజ్ఞాయేతాం క్వజన్మానౌ క్వనివాసౌ తథైవ చ
అక్కడ ఉన్న అందరూ కలసి, 'ఈ ఇద్దరు గొప్ప బ్రాహ్మణులు ఎవరు? వీరి వంశం, నివాసం ఏమిటో తెలుసుకుందాం' అని అన్నారు.
కో హి రాధాసుతం కర్ణం శక్తో యోధయితుం రణే। అన్యత్ర రామాద్ద్రోణాద్వా పాణ్డవాద్వా కిరీటినః
రాధాదేవి కుమారుడైన కర్ణుడితో యుద్ధం చేయగలవారు రాముడు, ద్రోణుడు, కిరీటధారి పాండవుడు తప్ప మరెవ్వరూ లేరు కదా?
కృష్ణాద్వా దేవకీపుత్రాత్కృపాద్వాపి శరద్వతః। కో వా దుర్యోధనం శక్తః ప్రతియోథయితుం రణే
దేవకీపుత్రుడైన కృష్ణుడు లేదా శరద్వతుని కుమారుడైన కృపాచార్యుడు తప్ప, యుద్ధంలో దుర్యోధనుని ఎదుర్కొనగలవారు మరెవ్వరూ లేరు.
తథైవ మద్రాధిపతిం శల్యం బలవతాంవరమ్। బలదేవాదృతే వీరాత్పాణ్డవాద్వా వృకోదరాత్
అలాగే, మద్రదేశాధిపతి శల్యుడిని బలరాముడు లేదా వీరుడైన భీమసేనుడు తప్ప మరెవ్వరూ ఓడించలేరు.
వీరాద్దుర్యోధనాద్వాఽన్యః శక్తః పాతయితుం రణే। క్రియతామవహారోఽస్మాద్యుద్ధాద్బ్రాహ్మణసంవృతాత్
వీరుడైన దుర్యోధనుడు తప్ప మరెవ్వరూ యుద్ధంలో ఇలాంటి యోధుడిని పడగొట్టలేరు. బ్రాహ్మణులు ఉన్న ఈ యుద్ధాన్ని మనం వదిలిపెట్టేద్దాం.