శశంస రామాయ యుధిష్ఠిరం స భీమం సజిష్ణుం చ యమౌ చ వీరౌ। శనైఃశనైస్తాన్ప్రసమీక్ష్య రామో జనార్దనం ప్రీతమనా దదర్శ హ
అప్పుడు కృష్ణుడు రామునికి యుధిష్ఠిరుడు, భీముడు, అర్జునుడు, ధర్మపుత్రులైన ఇద్దరు వీరులను చూపించాడు. రాముడు ఒక్కొక్కరిని శాంతంగా గమనిస్తూ, జనార్దనుని ఆనందంతో చూశాడు.
అన్యే తు వీరా నృపపుత్రపౌత్రాః కృష్ణాగతైర్నత్రమనఃస్వభావైః। వ్యాయచ్ఛమానా దదృశుర్న తాన్వై సన్దష్టదన్తచ్ఛదతామ్రనేత్రాః
ఇతర రాజకుమారులు, రాజపౌత్రులు, కృష్ణా సమక్షంలో మనస్సు స్థిరంగా లేక, ఎంత ప్రయత్నించినా వారిని స్పష్టంగా చూడలేకపోయారు. వారి దంతాలు గట్టిగా కరచి, కళ్లలో ఎరుపు మెరుపులతో ఉన్నారు.
తథైవ పార్థాః పృథుబాహవస్తే వీరౌ యమౌ చైవ మహానుభావౌ। తాం ద్రౌపదీం ప్రేక్ష్య తదా స్మ సర్వే కన్దర్పబాణాభిహతా బభూవుః
అలాగే, పృథయ కుమారులు, విస్తారమైన భుజాలు కలిగిన వారు, ధర్మపుత్రులైన ఇద్దరు మహావీరులు, ఆ సమయంలో ద్రౌపదిని చూసి అందరూ మన్మథుని బాణాలకు తగిలినవారిలా అయ్యారు.
దేవర్షిగన్ధర్వసమాకులం త- త్సుపర్ణనాగాసురసిద్ధజుష్టమ్। దివ్యేన గన్ధేన సమాకులం చ దివ్యైశ్చ పుష్పైరవకీర్యమాణమ్
ఆ ప్రదేశం దేవతలు, ఋషులు, గంధర్వులతో కిక్కిరిసిపోయింది. అక్కడ సుపర్ణులు, నాగులు, అసురులు, సిద్ధులు కూడా ఉన్నారు. ఆకాశమంతా దివ్యమైన పరిమళంతో నిండిపోయి, ఆకాశంలో దివ్యపుష్పాలు వర్షించాయి.
మహాస్వనైర్దున్దుభినాదితైశ్చ బభూవ తత్సఙ్కులమన్తరిక్షమ్। విమానసంబాధమభూత్సమన్తా- త్సవేణువీణాపణవానునాదమ్
ఆకాశం మహా శబ్దాలతో, డుండుభి మ్రోగులతో, అన్ని వైపులా విమానాలతో నిండిపోయింది. వంశీలు, వీణలు, పణవాల శబ్దాలతో ప్రతిధ్వనించసాగింది.
సమాజవాటోపరి సంస్థితానాం మేఘైః సమన్తాదివ గర్జమానైః। తతస్తు తే రాజగణాః క్రమేణ కృష్ణానిమిత్తం కృతవిక్రమాశ్చ। సకర్ణదుర్యోధనశాల్వశల్య- ద్రౌణాయనిక్రాథసునీథవక్రాః
సమాజవాటికపై, మేఘాలు మ్రోగుతున్నట్లు, రాజుల గుంపులు ఒక్కొక్కరుగా కృష్ణా కోసం తమ శౌర్యాన్ని ప్రదర్శించారు. కర్ణుడు, దుర్యోధనుడు, శాల్వుడు, శల్యుడు, ద్రౌణి, నికృతి, సునీతుడు, వక్రుడు — వీరందరూ పాల్గొన్నారు.
కలిఙ్గవఙ్గాధిపపాణ్డ్యపౌణ్డ్రా విదేహరాజో యవనాధిపశ్చ। అన్యే చ నానానృపపుత్రపౌత్రా రాష్ట్రాధిపాః పఙ్కజపత్రనేత్రాః
కలింగ, వంగ, పాండ్య, పౌండ్ర రాజులు, విదేహరాజు, యవనాధిపతి, ఇంకా అనేకమంది రాజకుమారులు, రాజపౌత్రులు, దేశాధిపతులు, పద్మదళాల్లాంటి కళ్లతో అక్కడ హాజరయ్యారు.
కిరీటహారాఙ్గదచక్రవాలై- ర్విభూషితాఙ్గాః పృథుబాహవస్తే। అనుక్రమం విక్రమసత్వయుక్తా బలేన వీర్యేణ చ నర్దమానాః
వారు విస్తారమైన భుజాలతో, కిరీటాలు, హారాలు, ఆంగదాలు, కంకణాలతో అలంకరించబడి, ఒక్కొక్కరు తమ శౌర్యాన్ని, బలాన్ని ప్రదర్శిస్తూ గర్జించారు.
తత్కార్ముకం సంహననోపపన్నం సజ్యం న శేకుర్మనసాఽపి కర్తుమ్। తే విక్రమన్తః స్ఫురతా దృఢేన విక్షిప్యమాణా ధనుషా నరేన్ద్రాః
ఆ ధనుస్సు ఎంత గొప్పదో, దాన్ని మనసులో కూడా ఎవరూ సజ్జం చేయలేకపోయారు. ఎంత ప్రయత్నించినా, రాజులు ఆ ధృడమైన, కంపించే ధనుస్సు వలన వణికిపోయారు.
విచేష్టమానా ధరణీతలస్థా యథాబలం శైక్ష్యగుణక్రమాశ్చ। గతౌజసః స్నస్తకిరీటహారా వినిఃశ్వసన్తః శమయాంబభూవుః
వారు భూమిపై తమ శక్తికి తగినట్లు, విద్యను ఉపయోగిస్తూ ప్రయత్నించారు. శక్తి తగ్గిపోయి, కిరీటాలు, హారాలు ఊడిపడి, అలసటతో ఊపిరి పీల్చుకుంటూ వెనక్కి తగ్గిపోయారు.
హహాకృతం తద్ధనుషా దృఢేన విస్రస్తహారాఙ్గదచక్రవాలమ్। కృష్ణానిమిత్తం వినివృత్తకామం రాజ్ఞాం తదా మణ్డలమార్తమాసీత్
ఆ ధృడమైన ధనుస్సు చేసిన శబ్దం అందరినీ ఆశ్చర్యపరిచింది. వారి హారాలు, ఆంగదాలు, కంకణాలు ఊడిపోయాయి. కృష్ణా కారణంగా రాజుల వలయం నిరాశ, బాధతో నిండిపోయింది.
ఏవం తేషు నివృత్తేషు క్షత్రియేషు సమన్తతః। చేదీనామధిపో వీరో బలవానన్తకోపమః
అలా చుట్టూ ఉన్న క్షత్రియులు అందరూ వెనక్కి తగ్గిన తర్వాత, చెదిరాజులలో శక్తివంతుడైన, యముని పోలిక కలిగిన వీరుడు లేచాడు.
దమఘోషాత్మజో ధీమాఞ్శిశుపాలో మహాద్యుతిః। ధనుషోఽభ్యాశమాగమ్య తస్థౌ రాజ్ఞాం సమక్షతః
దమఘోషుని కుమారుడైన, తెలివైన, మహాతేజస్వి శిశుపాలుడు, ధనుస్సు దగ్గరకు వచ్చి, రాజులందరి ముందూ నిలిచాడు.
తదప్యారోప్యమాణం తు మాషమాత్రేఽభ్యతాడయత్। ధనుషా పీడ్యమానస్తు జానుభ్యామగమన్మహీమ్
అతడు ఆ ధనుస్సును ఎక్కించేందుకు ప్రయత్నిస్తూ, దాని తాడును మాశపొట్టులోంత దూరంలోకి తెచ్చి కొట్టాడు. కానీ ఆ ధనుస్సు ఒత్తిడికి అతడు మోకాలిపై పడిపోయాడు.
తత ఉత్థాయ రాజా స స్వరాష్ట్రాణ్యభిజగ్మివాన్। తతో రాజా జరాసన్ధో మహావీర్యో మహాబలః
అప్పుడతడు లేచి, తన రాజ్యంలోకి తిరిగి వెళ్లిపోయాడు. ఆ తర్వాత మహాబలశాలి, మహావీరుడైన జరాసంధుడు ముందుకు వచ్చాడు.
కమ్బుగ్రీవః పృథువ్యంసో మత్తవారణవిక్రమః। మత్తవారణతామ్రాక్షో మత్తవారణవేగవాన్
శంఖంలాంటి మెడ, విశాలమైన ఛాతీ, మత్తులో ఉన్న ఏనుగు బలంతో, మత్తులో ఉన్న ఏనుగు వలె ఎరుపు కళ్లతో, మత్తులో ఉన్న ఏనుగు వేగంతో జరాసంధుడు ముందుకు వచ్చాడు.
ధనుషోఽభ్యాశమాగత్య తస్థౌ గిరిరివాచలః। ధనురారోప్యమాణం తు సర్షమాత్రేఽభ్యతాడయత్
ఆ ధనుస్సు దగ్గరికి వచ్చి, అతడు పర్వతంలా అచంచలంగా నిలిచాడు. ఆ ధనుస్సును వంగించేటప్పుడు, ఆ ధనుస్సును ఆవాలు పరిమాణంలో తాకాడు.
తతః శల్యో మహావీర్యో మద్రరాజో మహాబలః। ధనురారోప్యమాణం తు ముద్గమాత్రేఽభ్యతాడయత్
తర్వాత మద్రదేశాధిపతి శల్యుడు, గొప్ప బలశాలి, ఆ ధనుస్సును వంగించేటప్పుడు, మినుము పరిమాణంలో తాకాడు.
తదైవాగాత్స్వయం రాజ్యం పశ్చాదనవలోకయన్। ఇదం ధనుర్వరం కోఽద్య సజ్యం కుర్వీత పార్థివః
అప్పుడే రాజు స్వయంగా వచ్చాడు, వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా, 'ఈ ధనుర్విద్యలో నేటి రాజుల్లో ఎవరు ఈ గొప్ప ధనుస్సును వంగించగలరు?' అని అనుకున్నాడు.
ఇతి నిశ్చిత్య మనసా భూయ ఏవ స్థితస్తదా। తతో దుర్యోధనో రాజా ధార్తరాష్ట్రః పరన్తపః
ఇలా మనసులో నిర్ణయించుకుని, మళ్లీ అక్కడే నిలిచాడు. ఆ తరువాత ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు, శత్రువులను జయించే దుర్యోధనుడు అక్కడ నిలిచాడు.
మానీ దృఢాస్త్రసంపన్నః సర్వైశ్చ నృపలక్షణైః। ఉత్థితః సహసా తత్ర భ్రాతృమధ్యే మహాబలః
అతడు గర్వంతో, దృఢమైన ఆయుధ నైపుణ్యంతో, అన్ని రాజల లక్షణాలతో, తన అన్నదమ్ముల మధ్యలో ఒక్కసారిగా లేచి నిలిచాడు.
విలోక్య ద్రౌపదీం హృష్టో ధనుషోఽభ్యాశమాగమత్। స బభౌ ధనురాదాయ శక్రశ్చాపధరో యథా
ద్రౌపదిని చూసి ఆనందంతో, ధనుస్సు దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆ ధనుస్సును ఎత్తుకుని, ఇంద్రుడు తన విల్లు పట్టినట్లుగా ప్రకాశించాడు.
ధనురారోపయామాస తిలమాత్రేఽభ్యతాడయత్। ఆరోప్యమాణం తద్రాజా ధనుషా బలినా తదా
అతడు ధనుస్సును వంగించటం ప్రారంభించి, నువ్వులు పరిమాణంలో తాకాడు. ఆ సమయంలో ఆ బలవంతుడు రాజు ఆ ధనుస్సును వంగించేవాడు.
ఉత్తానశయ్యమపతదఙ్గుల్యన్తరతాడితః। స యయౌ తాడితస్తేన వ్రీడన్నివ నరాధిపః
విల్లు వేస్తూ వేళ్ల మధ్య తాకి, మెత్తగా పడిపోయాడు. అలా తాకబడిన రాజు, కొంత సిగ్గుపడుతూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
తతో వైకర్తనః కర్ణో వృషా వై సూతనన్దనః। ధనురభ్యాశమాగమ్య తోలయామాస తద్ధనుః
తర్వాత కర్ణుడు, రథసారధి కుమారుడు, మానవులలో గొప్పవాడు, ఆ ధనుస్సు దగ్గరకు వచ్చి దాన్ని ఎత్తేందుకు ప్రయత్నించాడు.
తం చాప్యారోప్యమాణం తద్రోమమాత్రేఽభ్యతాడయత్। త్రైలోక్యవిజయీ కర్ణః సత్వే త్రైలోక్యవిశ్రుతః
అతడు ఆ ధనుస్సును వంగించేటప్పుడు, వెంట్రుక పరిమాణంలో తాకాడు. మూడు లోకాల్ని జయించిన కర్ణుడు, బలవంతుడిగా లోకంలో ప్రసిద్ధి పొందాడు.
ధనుషా సోఽపి నిర్ధూత ఇతి సర్వే భయాకులాః। ఏవం కర్ణే వినిర్ధూతే ధనుషా చ నృపోత్తమాః
అతడిని కూడా ఆ ధనుస్సు దూరంగా తోసేసింది. అందరూ భయంతో ఉలిక్కిపడ్డారు. అలా కర్ణుడు ధనుస్సు చేతిలోనుండి విసిరిపడినప్పుడు, ఉత్తమ రాజులు
చక్షుర్భిరపి నాపశ్యన్వినమ్రముఖపఙ్కజాః। దృష్ట్వా కర్ణం వినిర్ధూతం లోకే వీరా నృపోత్తమాః
తమ కళ్లతో చూడలేక, ముఖాలు వంచుకుని ఉండిపోయారు. కర్ణుడు ధనుస్సు చేతిలోనుండి విసిరిపడిన దృశ్యాన్ని చూసి, వీరులు, ఉత్తమ రాజులు
నిరాశా ధనురుద్ధారే ద్రౌపదీసంగమేఽపి చ
ధనుస్సును ఎత్తడంలోనూ, ద్రౌపదిని పొందడంలోనూ ఆశలు కోల్పోయారు.
తస్మింస్తు సంభ్రాన్తజనే సమాజే నిక్షిప్తవాదేషు జనాధిపేషు। కున్తీసుతో జిష్ణురియేష కర్తుం సజ్యం ధనుస్తత్సశరం చ వీరః
అందరూ అయోమయంగా ఉన్న ఆ సభలో, రాజులు ఆశలు వదిలేసినప్పుడు, కుంతీ కుమారుడు అర్జునుడు, విజేత, ఆ ధనుస్సును బాణంతో కూడి వంగించేందుకు సిద్ధమయ్యాడు.