తమాపతన్తం సంప్రేక్ష్య వసిష్ఠో భగవానృషిః। వారయామాస తేజస్వీ హుఙ్కారేణైవ భారత
అతడు దూసుకొస్తున్నాడని చూసి, వసిష్ఠ మహర్షి కేవలం 'హుం' అని ఒక్క శబ్దంతో అతడిని ఆపాడు, భారతా.
మన్త్రపూతేన చ పునః స తమభ్యుక్ష్య వారిణా। మోక్షయామాస వై శాపాత్తస్మాద్యోగాన్నరాధిపమ్
తర్వాత, మంత్రపుటమైన నీటితో అతడిని మళ్లీ ప్రోక్షణ చేసి, తన యోగబలంతో ఆ రాజును శాపం నుండి విముక్తుడిని చేశాడు.
స హి ద్వాదశ వర్షాణి వాసిష్ఠస్యైవ తేజసా। గ్రస్త ఆసీద్గ్రహేణేవ పర్వకాలే దివాకరః
వసిష్ఠుని తేజంతో పన్నెండు సంవత్సరాలు అతడు పట్టుబడినవాడిగా ఉండిపోయాడు, గ్రహణ సమయంలో సూర్యుడు గ్రహానికి చిక్కినట్లుగా.
రక్షసా విప్రముక్తోఽథ స నృపస్తద్వనం మహత్। తేజసా రఞ్జయామాస న్ధ్యాభ్రమివ భాస్కరః
రాక్షసుని నుండి విముక్తుడైన ఆ రాజు, ఆ గొప్ప అడవిని తన తేజంతో సాయంకాల మేఘాలను రంగు మారుస్తున్న సూర్యుడిలా ప్రకాశింపజేశాడు.
ప్రతిలభ్య తతః సంజ్ఞామభివాద్య కృతాఞ్జలిః। ఉవాచ నృపతిః కాలే వసిష్ఠమృషిసత్తమమ్
తర్వాత జ్ఞానం తిరిగి పొందిన రాజు, చేతులు జోడించి నమస్కరించి, సమయానికి వసిష్ఠ మహర్షిని గౌరవంగా ఉద్దేశించి మాటలాడాడు.
సౌదాసోఽహం మహాభాగ యాజ్యస్తే మునిసత్తమ। అస్మిన్కాలే యదిష్టం తే బ్రూహి కిం కరవాణి తే
మహాభాగా, నేను సౌదాసుడిని, మీరు యజ్ఞం చేయించారు. మహర్షీ, ఇప్పుడు మీకు ఏదైనా కావాలంటే చెప్పండి, నేను మీకోసం ఏమి చేయాలి?
వృత్తమేతద్యథాకాలం గచ్ఛ రాజ్యం ప్రశాధి వై। బ్రాహ్మణం తు మనుష్యేన్ద్ర మాఽవమంస్థాః కదాచన
నీతి ప్రకారం నడుచుకుంటూ రాజ్యాన్ని బాగా పాలించు. కానీ, ఓ రాజా, బ్రాహ్మణుడిని ఎప్పుడూ తక్కువగా చూడకూడదు.
నావమంస్యే మహాభాగ కదాచిద్బ్రాహ్మణర్షభాన్। త్వన్నిదేశే స్థితః సమ్యక్ పూజయిష్యామ్యహం ద్విజాన్
ఓ భాగ్యశాలి, నేను బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులను ఎప్పుడూ నిర్లక్ష్యం చేయను. నీ ఆదేశంలో ఉండి, నేను ద్విజులను యథావిధిగా గౌరవిస్తాను.
ఇక్ష్వాకూణాం చ యేనాహమనృణః స్యాం ద్విజోత్తమ। తత్త్వత్తః ప్రాప్తుమిచ్ఛామి సర్వవేదవిదాం వర
సర్వవేదాలను తెలిసినవాడా, ఇక్ష్వాకువంశానికి నేను ఋణం లేకుండా ఉండేందుకు కావలసినదాన్ని నీవు నాకు ఇచ్చాలని కోరుతున్నాను.
అపత్యాయేప్సితాయ త్వం మహిషీం గన్తుమర్హసి। శీలరూపగుణోపేతామిక్ష్వాకుకులవృద్ధయే
ఇక్ష్వాకువంశ వృద్ధి కోసం, మంచి స్వభావం, అందం, గుణాలు కలిగిన మహిషిని సంతానం కోసం నీవు సమీపించాలి.
దదానీత్యేవ తం తత్ర రాజానం ప్రత్యువాచ హ। వసిష్ఠః పరమేష్వాసం సత్యసన్ధో ద్విజోత్తమః
అప్పుడు ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడు, సత్యవ్రతుడు, పరమశరధారి వసిష్ఠుడు అక్కడ రాజుని చూసి, 'ఇస్తాను' అని సమాధానమిచ్చాడు.
తతః ప్రతియయౌ కాలే వసిష్ఠః సహ తేన వై। ఖ్యాతాం పురీమిమాం లోకేష్వయోధ్యాం మనుజేశ్వర
తర్వాత, సమయానికి వసిష్ఠుడు అతనితో కలిసి లోకంలో ప్రసిద్ధమైన ఈ అయోధ్య నగరానికి వచ్చాడు.
తం ప్రజాః ప్రతిమోదన్త్యః సర్వాః ప్రత్యుద్గతాస్తదా। విపాప్మానం మహాత్మానం దివౌకస ఇవేశ్వరమ్
అప్పుడు ప్రజలు అందరూ ఆనందంతో, పాపరహితుడైన ఆ మహాత్ముడిని, దేవతలు తమ ప్రభువును ఎలా ఆహ్వానిస్తారో అలా, ఎదుర్కొని వచ్చారు.
సుచిరాయ మనుష్యేన్ద్రో నగరీం పుణ్యలక్షణామ్। వివేశ సహితస్తేన వసిష్ఠేన మహర్షిణా
చాలా కాలం తర్వాత, ఆ రాజు మహర్షి వసిష్ఠునితో కలిసి, పుణ్యలక్షణాలున్న ఆ నగరంలో ప్రవేశించాడు.
దదృశుస్తం మహీపాలమయోధ్యావాసినో జనాః। పురోహితేన సహితం దివాకరమివోదితమ్
అయోధ్యవాసులు ఆ రాజును, తన పురోహితుడితో కలిసి, ఉదయించిన సూర్యునిలా చూశారు.
స చ తాం పూరయామాస లక్ష్మ్యా లక్ష్మీవతాం వరః। అయోధ్యాం వ్యోమ శీతాంశుః శరత్కాల ఇవోదితః
శ్రీవంతులలో శ్రేష్ఠుడు అయిన అతడు, ఆ అయోధ్యను శోభతో నింపాడు. ఆకాశంలో శరదృతువులో ఉదయించే చంద్రుడిలా.
సంసక్తిమృష్టపన్థానం పతాకాధ్వజశోభితమ్। మనః ప్రహ్లాదయామాస తస్య తత్పురముత్తమమ్
స్వచ్చమైన, బాగా నడిచే వీధులు, జెండాలు, పతాకాలతో అలంకరించబడిన ఆ ఉత్తమ నగరం అతని మనసుకు ఆనందాన్ని ఇచ్చింది.
తుష్టపుష్టజనాకీర్ణా సా పురీ కురునన్దన। అశోభత తదా తేన శక్రేణేవామరావతీ
సంతృప్తి, సంపదలతో నిండిన ఆ నగరం, ఆ సమయంలో అతని వల్ల, ఓ కురునందన, ఇంద్రుని వల్ల అమరావతి ఎలా ప్రకాశిస్తుందో అలా వెలిగింది.
తతః ప్రవిష్టే రాజర్షౌ తస్మింస్తత్పురముత్తమమ్। రాజ్ఞస్తస్యాజ్ఞయా దేవీ వసిష్ఠముపచక్రమే
తర్వాత, ఆ రాజర్షి ఆ ఉత్తమ నగరంలో ప్రవేశించినప్పుడు, రాజు ఆజ్ఞతో దేవి వసిష్ఠుని దగ్గరకు వెళ్లింది.
ఋతావథ మహర్షిస్తు సంబభూవ తయా సహ। దేవ్యా దివ్యేన విధినా వసిష్ఠః శ్రేష్ఠభాగృషిః
తర్వాత, ఋతుకాలంలో, మహర్షి వసిష్ఠుడు, ఋషుల్లో శ్రేష్ఠుడు, ఆ దేవితో దివ్యవిధిగా సంయోగమయ్యాడు.
తతస్తస్యాం సముత్పన్నే గర్భే స మునిసత్తమః। రాజ్ఞాభివాదితస్తేన జగామ మునిరాశ్రమమ్
ఆమె గర్భవతి అయిన తర్వాత, ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు, రాజు గౌరవంతో వందనం చేసిన తరువాత, తన ఆశ్రమానికి వెళ్లిపోయాడు.
దీర్ఘకాలేన సా గర్భం సుషువే న తు తం యదా। తదా దేవ్యశ్మనా కుక్షిం నిర్బిభేద యశస్వినీ
చాలా కాలం గర్భాన్ని ధరించినా, ఆమె ప్రసవించలేదు. అప్పుడు ఆ కీర్తిశాలి రాణి, రాయితో తన కడుపును చీల్చింది.
తతో ద్వాదశమే వర్షే స జజ్ఞే పురషర్షభః। అశ్మకో నామ రాజర్షిః పౌదన్యం యో న్యవేశయత్
అలా, పదకొండవ సంవత్సరం ముగిసిన తర్వాత, రాజపుత్రుల్లో శ్రేష్ఠుడు, అశ్మకుడు అనే రాజర్షి జన్మించాడు. అతడు పౌడన్యాన్ని స్థాపించాడు.
ఆశ్రమస్థా తతః పుత్రమదృశ్యన్తీ వ్యజాయత। శక్తేః కులకరం రాజన్ ద్వితీయమివ శక్తినమ్
తర్వాత, ఆశ్రమంలో నివసిస్తున్న అదృశ్యంతి, శక్తి వంశాన్ని నిలబెట్టిన, రెండవ శక్తిలా ఉన్న కుమారుని ప్రసవించింది, ఓ రాజా.
జాతకర్మాదికాస్తస్య క్రియాః స మునిసత్తమః। పౌత్రస్య భరతశ్రేష్ఠ చకార భగవాన్స్వయమ్
అతిశ్రేష్ఠుడైన ముని తన మనవుడికి జనన సంస్కారం మొదలైన అన్ని కర్మలను, ఓ భరత వంశోత్తమా, స్వయంగా నిర్వహించాడు.
పరాసుః స యతస్తేన వసిష్ఠః స్థాపితో మునిః। గర్భస్థేన తతో లోకే పరాశర ఇతి స్మృతః
తండ్రి పరలోకానికి వెళ్ళినందువల్ల వసిష్ఠుడు ఆ బాలుడికి సంరక్షకుడిగా నియమించబడ్డాడు. ఆ సమయంలో అతడు తల్లి గర్భంలో ఉండగా ఈ సంఘటన జరిగినందున, లోకంలో అతడిని పరాశరుడు అని పిలిచారు.
అమన్యత స ధర్మాత్మా వసిష్ఠం పితరం మునిః। జన్మప్రభృతి తస్మింస్తు పితరీవాన్వవర్తత
ధర్మబుద్ధి గల ఆ ముని వసిష్ఠుడిని తన తండ్రిగా భావించాడు. పుట్టినప్పటి నుండి ఆయనను తండ్రిలా గౌరవిస్తూ ప్రవర్తించాడు.
స తాత ఇతి విప్రర్షిం వసిష్ఠం ప్రత్యభాషత। మాతుః సమక్షం కౌన్తేయ అదృశ్యన్త్యాః పరన్తప
కౌంతేయా, తన తల్లి అదృశ్యంతి సమక్షంలో, పరాశరుడు వసిష్ఠ మహర్షిని 'తాత' అని సంబోధించాడు.
తాతేతి పరిపూర్ణార్థం తస్య తన్మధురం వచః। అదృశ్యన్త్యశ్రుపూర్ణాక్షీ శృణ్వతీ తమువాచ హ
అతడు 'తాత' అని పూర్తి హృదయంతో మధురంగా పిలిచినప్పుడు, అదృశ్యంతి కన్నీళ్లు నిండిన కళ్లతో ఆ మాటలు విని అతనితో ఇలా చెప్పింది.
మా తాత తాతతాతేతి బ్రూహ్యేనం పితరం పితుః। రక్షసా భక్షితస్తాత తవ తాతో వనాన్తరే
నా బిడ్డా, వసిష్ఠుడిని తండ్రి అని పిలవకూడదు. నీ తండ్రిని అడవిలో రాక్షసుడు తినేశాడు, నా కుమారుడా.