పన్థా దేయో నృపైస్తేషామన్యైస్తైస్తస్య భూపతేః।' రాజ్ఞా సర్వేషా ధర్మేషు దేయః పన్థా ద్విజాతయే
వారికోసం ఇతరులు మార్గాన్ని విడిచిపెట్టాలి, ఓ రాజా! అందులోను, రాజులు ఎప్పుడూ ద్విజులకు ధర్మప్రకారం మార్గాన్ని ఇవ్వాలి.'
ఏవం పరస్పరం తౌ తు పథోఽర్థం వాక్యమూచతుః। అపసర్పాపసర్పేతి వాగుత్తరమకుర్వతామ్
అలా ఇద్దరూ మార్గం విషయంలో పరస్పరం వాదించారు. ఇద్దరూ 'తప్పుకో, తప్పుకో' అని చెప్పుకుంటూ, ఎవ్వరూ పక్కకు జరగలేదు.
ఋషిస్తు నాపచక్రామ తస్మిన్ధర్మపథే స్థితః। `అపి రాజా మునేర్మార్గాత్క్రోధాన్నాపజగామ హ
ధర్మమార్గంలో నిలబడిన ఋషి పక్కకు జరగలేదు. రాజు కూడా కోపంతో మునికి మార్గం ఇవ్వలేదు.
అముఞ్చన్తం తు పన్థానం తమృషిం నృపసత్తమః। జగామ కశయా మోహాత్తదా రాక్షసన్మునిమ్
ఋషి మార్గాన్ని విడిచిపెట్టకపోవడంతో, ఆ రాజులు లోకంలో అగ్రగణ్యుడు, మాయచేత మోహించబడి, ఆ సమయంలో రాక్షసుడు పట్టుకున్నట్టు, ఋషిని కోడితో కొట్టాడు.
కశాప్రహారాభిహతస్తతః స మునిసత్తమః। తం శశాప నృపశ్రేష్ఠం వాసిష్ఠః క్రోధమూర్చ్ఛితః
ఆ సమయంలో, దెబ్బ తగిలిన వసిష్ఠ మహర్షి కోపంతో ఉక్కిరిబిక్కిరై, ఆ రాజును శపించాడు.
హంసి రాక్షసవద్యస్మాద్రాజాపశద తాపసమ్। తస్మాత్త్వమద్యప్రభృతి పురుషాదో భవిష్యసి
నీవు రాక్షసుడిని చంపినట్టు ఒక తపస్విని హత్య చేశావు కాబట్టి, ఈ రోజు నుండి నీవు మానవ మాంసం తినే వాడవవు.
మనుష్యపిశితే సక్తశ్చరిష్యసి మహీమిమామ్। గచ్ఛ రాజాధమేత్యుక్తః శక్తినా వీర్యశక్తినా
నీవు మానవ మాంసాన్ని ఆశించి, ఈ భూమి మీద తిరుగుతావు. దుష్టుడా రాజా, శక్తి మహర్షి చెప్పినట్లు, నీవు అలా మారిపోతావు.
తతో యాజ్యనిమిత్తం తు విశ్వామిత్రవసిష్ఠయోః। వైరమాసీత్తదా తం తు విశ్వామిత్రోఽన్వపద్యత
ఆSacrifice విషయమై వసిష్ఠుడు, విశ్వామిత్రుడు ఇద్దరి మధ్య శత్రుత్వం మొదలైంది. అప్పటినుంచి విశ్వామిత్రుడు అతనిని వెంబడించసాగాడు.
తయోర్వివదతోరేవం సమీపముపచక్రమే। ఋషిరుగ్రతపాః పార్థ విశ్వామిత్రః ప్రతాపవాన్
వారు ఇద్దరూ వాదించుకుంటుండగా, ఘోర తపస్సు చేసిన, మహాతపస్వి అయిన విశ్వామిత్రుడు దగ్గరకు వచ్చాడు.
తతః స బుబుధే పశ్చాత్తమృషిం నృపసత్తమః। ఋషేః పుత్రం వసిష్ఠస్య వసిష్ఠమివ తేజసా
తర్వాత, ఆ మహారాజు, తనను శపించిన వాడు వసిష్ఠుని కుమారుడని, వసిష్ఠునితో సమానమైన తేజస్సుతో ఉన్నవాడని గ్రహించాడు.
అన్తర్ధాయ తతోఽత్మానం విశ్వామిత్రోఽపి భారత। తావుభావతిచక్రామ చికీర్షన్నాత్మనః ప్రియమ్
భారతా, విశ్వామిత్రుడు తనను దాచుకుని, ఇద్దరూ తమకు నచ్చినదాన్ని సాధించేందుకు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయారు.
స తు శప్తస్తదా తేన శక్తినా వై నృపోత్తమః। జగామ శరణం శక్తిం ప్రసాదయితుమర్హయన్
శక్తి మహర్షి శాపం వల్ల బాధపడుతున్న ఆ రాజు, శక్తిని ప్రసన్నం చేసుకోవాలని ఆశించి, అతని ఆశ్రయానికి వెళ్లాడు.
తస్య భావం విదిత్వా స నృపతేః కురుసత్తమ। విశ్వామిత్రస్తతో రక్ష ఆదిదేశ నృపం ప్రతి
ఆ రాజు మనసులో ఏమి ఉందో తెలుసుకున్న విశ్వామిత్రుడు, ఓ కురు వంశ శ్రేష్ఠా, ఒక రాక్షసుని ఆ రాజును హింసించమని ఆజ్ఞాపించాడు.
శాపాత్తస్య తు విప్రర్షేర్విశ్వామిత్రస్య చాజ్ఞయా। రాక్షసః కిఙ్కరో నామ వివేశ నృపతిం తదా
ఆ మహర్షి శాపం వల్ల, విశ్వామిత్రుని ఆజ్ఞతో, కింకరుడు అనే రాక్షసుడు ఆ సమయంలో ఆ రాజులో ప్రవేశించాడు.
రక్షసా తం గృహీతం తు విదిత్వా మునిసత్తమః। విశ్వామిత్రోఽప్యపాక్రామత్తస్మాద్దేశాదరిన్దమ
ఆ రాజు రాక్షసుని వశమైపోయాడని తెలుసుకున్న వసిష్ఠ మహర్షి, విశ్వామిత్రుడు కూడా ఆ ప్రాంతాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
తతః స నృపతిర్విద్వాన్రక్షన్నాత్మానమాత్మనా। బలవత్పీడ్యమానోఽపి రక్షసాన్తర్గతేన హ
అప్పుడు ఆ జ్ఞానవంతుడు అయిన రాజు, లోపల రాక్షసుడు బాధించినా, తన బలంతో తనను తాను రక్షించుకుంటూ సహించసాగాడు.
దదర్శాథ ద్విజః కశ్చిద్రాజానం ప్రస్థితం వనమ్। అయాచత క్షుధాపన్నః సమాంసం భోజనం తదా
ఆ సమయంలో, ఒక బ్రాహ్మణుడు ఆ రాజు అరణ్యంలోకి వెళ్తున్నాడని చూసి, ఆకలితో బాధపడుతూ, మాంసం కావాలని అడిగాడు.
తమువాచాథ రాజర్షిర్ద్విజం మిత్రసహస్తదా। ఆస్స్వ బ్రహ్మంస్త్వమత్రైవ ముహూర్తం ప్రతిపాలయన్
అప్పుడు మిత్రసహ అనే రాజర్షి ఆ బ్రాహ్మణునితో, 'బ్రాహ్మణా, ఇక్కడే కొంతసేపు వేచి ఉండండి' అని అన్నాడు.
నివృత్తః ప్రతిదాస్యామి భోజనం తే యథేప్సితమ్। ఇత్యుక్త్వా ప్రయయౌ రాజా తస్థౌ చ ద్విజసత్తమః
'నేను తిరిగి వచ్చాక, నీకు కావలసిన భోజనం ఇస్తాను' అని చెప్పి, ఆ రాజు వెళ్లిపోయాడు. ఆ బ్రాహ్మణుడు అక్కడే ఎదురుచూశాడు.
తతో రాజా పరిక్రమ్య యథాకామం యథాసుఖమ్। నివృత్తోఽన్తఃపురం పార్థ ప్రవివేశ మహామనాః
తరువాత, ఆ రాజు తన ఇష్టానుసారం అడవిలో తిరిగి, ఆనందంగా తిరిగి వచ్చి, తన అంతఃపురంలోకి ప్రవేశించాడు.
అన్తర్గతస్తదా రాజా శ్రుత్వా బ్రాహ్మణభాషితమ్। సోఽన్తఃపురం ప్రవిశ్యాథ న సస్మార నరాధిపః
అప్పుడు ఆ రాజు, బ్రాహ్మణుడు చెప్పిన మాటలు విన్నాడు. కానీ అంతఃపురంలోకి వెళ్లిన తర్వాత, ఆ బ్రాహ్మణుని మాటను మర్చిపోయాడు.
తతోఽర్ధరాత్ర ఉత్థాయ సూదమానాయ్య సత్వరమ్। ఉవాచ రాజా సంస్మృత్య బ్రాహ్మణస్య ప్రతిశ్రుతమ్
ఆపై అర్ధరాత్రి లేచి, వంటకారుడిని త్వరగా పిలిపించి, బ్రాహ్మణునికి ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని గుర్తు చేసుకుని, అతనితో మాట్లాడాడు.
గచ్ఛాముష్మిన్వనోద్దేశే బ్రాహ్మణో మాం ప్రతీక్షతే। అన్నార్థీ తం త్వమన్నేన సమాంసేనోపపాదయ
ఆ అడవి భాగానికి మనం వెళ్లుదాం. అక్కడ ఒక బ్రాహ్మణుడు నన్ను ఎదురు చూస్తున్నాడు, అతడికి అన్నం కావాలి. నువ్వు అతడికి కావలసినంత అన్నాన్ని సమానంగా ఇవ్వు.
ఏవముక్తస్తతః సూదః సోఽనాసాద్యామిషం క్వచిత్। నివేదయామాస తదా తస్మై రాజ్ఞే వ్యథాన్వితః
ఇలా చెప్పగానే, ఆ వంటవాడు ఎక్కడా మాంసం దొరకక, బాధతో రాజుకు ఆ విషయం చెప్పాడు.
రాజా తు రక్షసావిష్టః సూదమాహ గతవ్యథః। అప్యేనం నరమాంసేన భోజయేతి పునః పునః
అయితే, ఆ రాజు రాక్షస ప్రభావంతో భయాన్ని వదిలేసి, వంటవాడిని మళ్లీ మళ్లీ పిలిచి, 'అతడికి మనుష్య మాంసం పెట్టి తినిపించు' అని చెప్పాడు.
తథేత్యుక్త్వా తతః సూదః సంస్థానం వధ్యఘాతినామ్। గత్వాఽఽజహార త్వరితో నరమాంసమపేతభీః
'అలాగే' అని చెప్పి, ఆ వంటవాడు భయపడకుండా వేగంగా వధశాలలోకి వెళ్లి, అక్కడి నుండి మనుష్య మాంసాన్ని తీసుకొచ్చాడు.
ఏతత్సంస్కృత్య విధివదన్నోపహితమాశు వై। తస్మై ప్రాదాద్బ్రాహ్మణాయ క్షుధితాయ తపస్వినే
ఆ మాంసాన్ని విధిగా శుద్ధి చేసి, త్వరగా అన్నంగా తయారు చేసి, ఆకలితో ఉన్న ఆ బ్రాహ్మణునికి పెట్టాడు.
స సిద్ధచక్షుషా దృష్ట్వా తదన్నం ద్విజసత్తమః। అభోజ్యమిదమిత్యాహ క్రోధపర్యాకులేక్షణః
ఆ బ్రాహ్మణుడు తన తపస్సు వల్ల కలిగిన దృష్టితో ఆ అన్నాన్ని చూసి, కన్నులు కోపంతో ఎర్రగా మారి, 'ఇది తినదగినది కాదు' అని అన్నాడు.
యస్మాదభోజ్యమన్నం మే దదాతి స నృపాధమః
ఈ రాజు నాకు తినరాని అన్నం ఇచ్చినందుకు—
సక్తో మానుషమాంసేషు యథోక్తః శక్తినా పురా। ఉద్వేజనీయో భూతానాం చరిష్యతి మహీమిమామ్
—మనుష్య మాంసంలో ఆసక్తి కలిగి, శక్తి ముందే చెప్పినట్టు, భూతాలకు భయంకరంగా ఈ భూమి మీద తిరుగుతాడు.