చిరరాత్రోషితాః స్మేహ బ్రాహ్మణస్య నివేశనే। రమమాణాః పురే రమ్యే లబ్ధభైక్షా మహాత్మనః
మనమంతా ఈ బ్రాహ్మణుని ఇంట్లో చాలా రోజులుగా ఉంటూ, ఈ అందమైన నగరంలో ఆనందంగా, భిక్షతో జీవించాము, ఓ మహాత్మా!
యానీహ రమణీయాని వనాన్యుపవనాని చ। సర్వాణి తాని దృష్టాని పునఃపునరరిన్దమ
ఇక్కడ ఉన్న అందమైన అరణ్యాలు, ఉద్యానవనాలు అన్నీ మళ్లీ మళ్లీ చూశాము, ఓ శత్రునాశకా!
పునర్దృష్టాని తానీహ ప్రీణయన్తి న నస్తథా। భైక్షం చ న తథా వీర లభ్యతే కురునన్దన
మళ్లీ మళ్లీ చూసిన తర్వాత అవి మనకు మునుపటిలా ఆనందాన్ని ఇవ్వడం లేదు; అలాగే, ఓ కురునందనా, భిక్ష కూడా మునుపటిలా సులభంగా దొరకడం లేదు.
తే వయం సాధు పఞ్చాలాన్గచ్ఛామ యది మన్యసే। అపూర్వదర్శనం వీర రమణీయం భవిష్యతి
కాబట్టి, నీకు అనుకూలమైతే, మనం పాంచాల దేశానికి వెళ్ళుదాం, ఓ వీరా! కొత్తదనం, అందం అక్కడ మనకు కనిపిస్తుంది.
సుభిక్షాశ్చైవ పఞ్చాలాః శ్రూయన్తే శత్రుకర్శన। యజ్ఞసేనశ్చ రాజాఽసౌ బ్రహ్మణ్య ఇతి సుశ్రుమ
పాంచాళ దేశంలో ఎప్పుడూ విరివిగా భిక్ష దొరుకుతుందని, యజ్ఞసేనుడు బ్రాహ్మణులను గౌరవిస్తాడని వినిపిస్తుంది, ఓ శత్రునాశకా!
ఏకత్ర చిరవాసశ్చ క్షమో న చ మతో మమ। తే తత్ర సాధు గచ్ఛామో యది త్వం పుత్ర మన్యసే
ఒక చోట ఎక్కువ కాలం ఉండడం మంచిది కాదు, నాకు నచ్చదు కూడా. కాబట్టి, నీకు ఇష్టమైతే మనం అక్కడికి వెళ్ళుదాం, నా కుమారా!
భవత్యా యన్మతం కార్యం తదస్మాకం పరం హితమ్। అనుజాంస్తు న జానామి గచ్ఛేయుర్నేతి వా పునః
నీకు ఏ పని సరైనదిగా అనిపిస్తే, అది మాకు ఎంతో మేలు చేస్తుంది. చిన్నవాళ్లు వెళ్ళాలా వద్దా అనే విషయం నాకు తెలియదు.
తతః కున్తీ భీమసేనమర్జునం యమజౌ తథా। ఉవాచ గమనం తే చ తథేత్యేవాబ్రువంస్తదా
ఆ తర్వాత కుంతీ, భీమసేనుడు, అర్జునుడు, యమద్వయులను పిలిచి, వెళ్ళమని చెప్పింది. వారు కూడా 'అలాగే' అని అంగీకరించారు.
తత ఆమన్త్ర్య తం విప్రం కున్తీ రాజసుతైః సహ। ప్రతస్థే నగరీం రమ్యాం ద్రుపదస్య మహాత్మనః
తర్వాత ఆ బ్రాహ్మణుడికి వీడ్కోలు చెప్పి, కుంతీ రాజకుమారులతో కలిసి మహాత్ముడు ద్రుపదుని అందమైన నగరానికి బయలుదేరింది.
వసత్సు తేషు ప్రచ్ఛన్నం పాణ్డవేషు మహాత్మసు। ఆజగామాథ తాన్ద్రష్టుం వ్యాసః సత్యవతీసుతః
పాండవులు గొప్ప మనసుతో, దాచుకుని ఉండగా, సత్యవతీ కుమారుడు వ్యాసుడు వారిని చూడటానికి వచ్చాడు.
తమాగతమభిప్రేక్ష్య ప్రత్యుద్గమ్య పరన్తపాః। ప్రణిపత్యాభివాద్యైనం తస్థుః ప్రాఞ్జలయస్తదా
వారు ఆయన వచ్చడాన్ని గమనించి, ముందుకు వెళ్లి, నమస్కరించి, గౌరవంగా చేతులు జోడించి నిలబడ్డారు.
సమనుజ్ఞాప్య తాన్సర్వానాసీనాన్మునిరబ్రవీత్। ప్రచ్ఛన్నం పూజితః పార్థైః ప్రీతిపూర్వమిదం వచః
అందరినీ కూర్చోమని అనుమతిచ్చి, పాండవులు ప్రేమతో గౌరవించిన ఆ ముని, రహస్యంగా ఇలా మాటలాడాడు.
అపి ధర్మేణ వర్తధ్వం శాస్త్రేణ చ పరన్తపాః। అపి విప్రేషు పూజా వః పూజార్హేషు న హీయతే
మీరు ధర్మాన్ని, శాస్త్రాలను పాటిస్తూ ఉన్నారా? బ్రాహ్మణులకు, గౌరవించదగిన వారికి మీరు యథావిధిగా గౌరవం చూపుతున్నారా?
అథ ధర్మార్థవద్వాక్యముక్త్వా స భగవానృషిః। విచిత్రాశ్చ కథాస్తాస్తాః పునరేవేదమబ్రవీత్
ఆ మహర్షి ధర్మార్థమయమైన మాటలు చెప్పి,色色 కథలు చెప్పి, మళ్లీ ఇలా అన్నాడు.
ఆసీత్తపోవనే కాచిదృషేః కన్యా మహాత్మనః। విలగ్నమధ్యా సుశ్రోణీ సుభ్రూః సర్వగుణాన్వితా
ఒకప్పుడు ఒక మహర్షికి తపోవనంలో ఒక కుమార్తె ఉండేది. ఆమె నడుము సన్నగా, నడుము అందంగా, కనుబొమ్మలు ఆకర్షణీయంగా, అన్నీ గుణాలు కలిగి ఉండేది.
కర్మభిః స్వకృతైః సా తు దుర్భగా సమపద్యత। నాధ్యగచ్ఛత్పతిం సా తు కన్యా రూపవతీ సతీ
ఆమె తన గత కర్మల వల్ల దురదృష్టవంతురాలైంది. అందంగా, సద్గుణాలు కలిగి ఉన్నా, ఆమెకు పెళ్లి కాలేదు.
తపస్తప్తుమథారేభే పత్యర్థమసుఖా తతః। తోషయామాస తపసా సా కిలోగ్రేణ శఙ్కరమ్
పెళ్లి కావాలని ఆశించి, ఆమె కఠినమైన తపస్సు చేసింది. ఆ తపస్సుతో శంకరుడిని ప్రసన్నం చేయాలని ప్రయత్నించింది.
తస్యాః స భగవాంస్తుష్టస్తామువాచ యశస్వినీమ్। వరం వరయ భద్రం తే వరదోఽస్మీతి శఙ్కరః
ఆమె తపస్సుతో సంతోషించిన శంకరుడు, ఆమెను చూసి, 'నీవు ఏ వరం కోరుకుంటే అడుగు, నేను వరాలిచ్చేవాడిని' అని అన్నాడు.
అథేశ్వరమువాచేదమాత్మనః సా వచో హితమ్। పతిం సర్వగుణోపేతమిచ్ఛామీతి పునఃపునః
అప్పుడు ఆమె తనకు మేలు కలిగేలా, 'ప్రభూ! అన్ని గుణాలు కలిగిన భర్తను కోరుకుంటున్నాను' అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పింది.
తామథ ప్రత్యువాచేదమీశానో వదతాం వరః। పఞ్చ తే పతయో భద్రే భవిష్యన్తీతి భారతాః
అప్పుడు ఆ పరమేశ్వరుడు, 'భద్రే! నీకు ఐదుగురు భర్తలు కలుగుతారు' అని అన్నాడు.
ఏవముక్తా తతః కన్యా దేవం వరదమబ్రవీత్। ఏకమిచ్ఛామ్యహం దేవ త్వత్ప్రసాదాత్పతిం ప్రభో
అలా చెప్పగానే, ఆ యువతి, 'దేవా! నీ అనుగ్రహంతో నాకు ఒక్క భర్తే కావాలి' అని ప్రార్థించింది.
పునరేవాబ్రవీద్దేవ ఇదం వచనముత్తమమ్। పఞ్చకృత్వస్త్వయా హ్యుక్తః పతిం దేహీత్యహం పునః
దేవుడు మళ్లీ, 'నీవు ఐదు సార్లు భర్తను ఇవ్వమని కోరినావు. అందుకే నేను మళ్లీ చెబుతున్నాను' అని అన్నాడు.
ద్రుపదస్య కులే జజ్ఞే సా కన్యా దేవరూపిణీ
ఆ దేవతాస్వరూపిణి యువతి ద్రుపదుని వంశంలో జన్మించింది.
నిర్దిష్టా భవతాం పత్నీ కృష్ణా పార్షత్యనిన్దితా। పాఞ్చాలనగరే తస్మాన్నివసధ్వం మహాబలాః। సుఖినస్తామనుప్రాప్య భవిష్యథ న సంశయః
ప్రిషతుని కుమార్తె అయిన నిందలేని కృష్ణా మీకు భార్యగా నిర్ణయించబడింది. అందువల్ల, మహాబలులారా! పాంచాల నగరంలో నివసించండి. ఆమెను పొందిన తర్వాత మీరు సంతోషంగా ఉంటారు, ఇందులో సందేహం లేదు.
ఏవముక్త్వా మహాభాగః పాణ్డవాన్స పితామహః। పార్థానామన్త్ర్య కున్తీం చ ప్రాతిష్ఠత మహాతపాః
ఇలా చెప్పి, మహాత్ముడైన భీష్ముడు పాండవులకు, కుంతికి వీడ్కోలు చెప్పి, అక్కడినుంచి బయలుదేరాడు.
గతే భగవతి వ్యాసే పాణ్డవా హృష్టమానసాః। `తే ప్రయాతా నరవ్యాఘ్రా మాత్రా సహ పరన్తపాః
వేదవ్యాసుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, పాండవులు ఆనందంతో తల్లితో కలిసి ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యారు.
బ్రాహ్మణాన్గచ్ఛతో పశ్యన్పాఞ్చాలాన్సగణాన్పథి। అథ తే బ్రాహ్మణా ఊచుః పాణ్డవాన్బ్రహ్మచారిణః
వారు ప్రయాణిస్తూ ఉండగా, మార్గంలో బ్రాహ్మణులను, పాంచాళులను గుంపులుగా చూశారు. అప్పుడు ఆ బ్రాహ్మణులు పాండవులను అడిగారు.
క్వ భవన్తో గమిష్యన్తి కుతో వాఽఽగచ్ఛథేతి హ
మీరు ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు? ఎక్కడినుంచి వచ్చారు?
భవన్తో నోఽభిజానన్తు సహితాన్బ్రహ్మచారిణః। గచ్ఛతో నస్తు పాఞ్చాలాన్ద్రుపదస్య పురం ప్రతి
మేమంతా కలిసి బ్రహ్మచారులుగా, ద్రుపదుని నగరమైన పాంచాలదేశానికి వెళ్తున్నామని మీరు తెలుసుకోండి.
ఇచ్ఛామో భవతో జ్ఞాతుం పరం కౌతూహలం హి నః
మా వద్ద curiosity ఎక్కువగా ఉంది. మీ దగ్గర నుంచి తెలుసుకోవాలని మనసు ఉంది.