ఆత్మనశ్చ తథా కున్త్యా ఏకోద్దేశే చకార సా। పాణ్డవాస్తు తతః స్నాత్వా శుద్ధాః సన్ధ్యాముపాస్య చ
కుంతీ కూడా తనంతట తానే స్నానం చేసి, పాండవులు స్నానం చేసి, సంధ్యావందనం చేసి పవిత్రులయ్యారు.
తృషితాః క్షుత్పిపాసార్తా జలమాత్రేణ వర్తయన్। శాలిహోత్రస్తతో జ్ఞాత్వా క్షుధార్తాన్పాణ్డవాంస్తదా
దాహం, ఆకలితో బాధపడుతూ, కేవలం నీళ్లు తాగుతూ కాలం గడిపారు. అప్పుడు శాలిహోత్రుడు, పాండవులు ఆకలితో బాధపడుతున్నారని గమనించాడు.
మనసా చిన్తయామాస పానీయం భోజనం మహత్। తతస్తే పాణ్డవాః సర్వే విశ్రాన్తాః పృథయా సహ
అతడు మనసులో నీళ్లు, మంచి భోజనం ఎలా దొరుకుతాయో ఆలోచించసాగాడు. అంతట పాండవులు అందరూ కుంతీతో కలిసి విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
యథా జతుగృహే వృత్తం రాక్షసేన కృతం చ యత్। కృత్వా కథా బహువిధాః కథాన్తే పాణ్డునన్దనమ్
జటుగృహంలో జరిగిన విషయాలు, రాక్షసుడు చేసిన పనులు ఇలా ఎన్నో కథలు చెప్పుకుంటూ, చివర్లో పాండవుడు మాట్లాడాడు.
కున్తీ రాజసుతా వాక్యం భీమసేనమథాబ్రవీత్। యథా పాణ్డుస్తథా మాన్యస్తవ జ్యేష్ఠో యుధిష్ఠిరః
అప్పుడు రాజమాత కుంతీ, భీమసేనుని చూచి ఇలా అన్నది: 'నీ తండ్రి పాండు ఎలా గౌరవించదగినవాడో, అలా నీ అన్న యుధిష్ఠిరుడు కూడా గౌరవించదగినవాడు.'
అహం ధర్మవిదాఽనేన మాన్యా గురుతరా తవ। తస్మాత్పాణ్డుహితార్థం మే యువరాజ హితం కురు
'ఈ ధర్మజ్ఞుడి వల్ల నేను నీకంటే ఎక్కువ గౌరవించదగినవాడిని. అందుకే పాండు వంశం కోసం, యువరాజు మేలుకోసం నీవు మంచి పని చేయాలి.'
నికృతా ధార్తరాష్ట్రేణ పాపేనాకృతబుద్ధినా। దుష్కృతస్య ప్రతీకారం న పశ్యామి వృకోదర
'దుర్యోధనుడు పాపాత్ముడిగా, దుష్టబుద్ధితో మనకు అన్యాయం చేశాడు. వృకోదరా, అతని దుర్మార్గానికి పరిహారం నాకు కనబడటం లేదు.'
తస్మాత్కతిపయాహేన యోగక్షేమం భవిష్యతి। క్షేమం దుర్గమిమం వాసం వత్స్యామ హి యథా వయమ్
'కాబట్టి కొన్ని రోజులు మన భద్రత, జీవనం ఇదిపైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. మనం ఈ దుర్గమయమైన చోట ఎట్లాగైనా సురక్షితంగా ఉండాలి.'
ఇదమన్యన్మహదుఃఖం ధర్మకృచ్ఛ్రం వృకోదర। దృష్ట్వైవ త్వాం మహాప్రాజ్ఞ అనఙ్గాభిప్రచోదితా
'ఇది ఇంకో పెద్ద కష్టం, ధర్మపరీక్ష వృకోదరా. నిన్ను చూసి, ఓ మహాపండితా, ఆమె కామంతో నిన్ను ఎన్నుకుంది.'
యుధిష్ఠిరం చ మాం చైవ వరయామాస ధర్మతః। ధర్మార్థం దేహి పుత్రం త్వం స నః శ్రేయః కరిష్యతి
'ఆమె యుధిష్ఠిరుని, నన్ను కూడా ధర్మబద్ధంగా కోరుకుంది. ధర్మార్థం కోసం నీవు ఆమెకు కుమారుణ్ని ఇవ్వు; అతడు మనకు శుభం తేవడమే.'
ప్రతివాక్యం తు నేచ్ఛామి ఆవయోర్వచనం కురు
'కానీ నేను వాదించాలనుకోవడం లేదు; మేము చెప్పినట్లు నీవు చేయు.'
శాసనం తే కరిష్యామి వేదశాసనమిత్యపి। సమక్షం భ్రాతృమధ్యే తు తాం చోవాచ స రాక్షసీమ్
'నీ ఆజ్ఞను నేను వేదశాసనంలా పాటిస్తాను.' అన్నాడు. అన్నదమ్ముల మధ్యలో, ఆ రాక్షసికి ఇలా చెప్పాడు.
శృణు రాక్షసి సత్యేన సమయం తే వదామ్యహమ్।' యావత్కాలేన భవతి పుత్రస్యోత్పాదనం శుభే
'ఓ రాక్షసీ, నేను నిజంగా నీతో ఒప్పందం చెబుతున్నాను. కుమారుడు పుట్టేంతవరకు,'
తావత్కాలం చరిష్యామి త్వయా సహ సుమధ్యమే। `విశేషతో మత్సకాశే మా ప్రకాశయ నీచతామ్
'ఆ కాలం వరకు నేను నీతో ఉంటాను, సుందరి. ముఖ్యంగా, నా దగ్గర నీ తక్కువ జన్మను ఎవరికీ చెప్పవద్దు.'
సా తథేతి ప్రతిజ్ఞాయ హిడిమ్బా రాక్షసీ తథా
అప్పుడు హిడింబ రాక్షసీ, 'అలాగే' అని ఒప్పుకుంది.
గతాఽహని నివేశేషు భోజ్యం రాజార్హమానయత్। సా కదాచిద్విహారార్థం హిడిమ్బా కామరూపిణీ
పగటిపూట, ఆమె ఊర్లలోకి వెళ్లి రాజులకు తగిన భోజనం తీసుకొచ్చేది. కొన్నిసార్లు వినోదార్థంగా, కావలసిన రూపం ధరించి హిడింబ తిరిగేది.
భీమసేనముపాదాయ ఊర్ధ్వమాచక్రమం తదా। శైలశృఙ్గేషు రమ్యేషు దేవతాయతనేషు చ
ఆమె భీమసేనుని తీసుకుని, అందమైన కొండశిఖరాలు, దేవాలయాలకు వెళ్లేది.
మృగపక్షివిఘృష్టేషు రమణీయేషు సర్వేషు। కృత్వా సా పరమం రూపం సర్వాభరణభూషితా
మృగపక్షులు తిరిగే అందమైన ప్రదేశాల్లో, ఆమె అన్ని ఆభరణాలతో అలంకరించి, అద్భుతమైన రూపాన్ని ధరించేది.
సంజల్పన్తీ సుమధురం రమయామాస పాణ్డవమ్। తథైవ వనదుర్గేషు పర్వతద్రుమసానుషు
ఆమె మధురమైన, ఆకర్షణీయమైన మాటలతో పాండవుని ఆనందింపజేసింది. అట్లే అడవి కొండల్లో, చెట్ల మధ్య, పర్వతశిఖరాలపై కూడా అతడికి సంతోషాన్ని కలిగించింది.
సరస్తు రమణీయేషు పద్మోత్పలవనేషు చ। నదీద్వీపప్రదేశేషు వైడూర్యసికతేషు చ
అందమైన సరస్సుల్లో, కమలాలూ ఉట్పలాల తోటల్లో, నదులూ ద్వీపాల ప్రాంతాల్లో, వైడూర్యపు వన్నె కలిగిన ఇసుకలపై కూడా ఆమె అతడిని ఆనందింపజేసింది.
దేవారణ్యేషు పుణ్యేషు తథా పర్వతసానుషు। సుతీర్థవనతోయాసు తథా గిరినదీషు చ
దేవతల పవిత్ర అడవుల్లో, పర్వతశిఖరాల్లో, పవిత్ర తీరాల్లో, అడవి ప్రవాహాల్లో, అలాగే కొండ నదుల్లో కూడా ఆమె అతడికి సంతోషాన్ని ఇచ్చింది.
సాగరస్య ప్రదేశేషు భణిహేమయుతేషు చ। గుహ్యకానాం నివాసేషు కులపర్వతసానుషు
సముద్రతీరాలలో, బంగారం రత్నాలతో అలంకరించబడిన ప్రదేశాల్లో, గుహ్యకుల నివాసాలలో, పెద్ద పెద్ద పర్వతశిఖరాల్లో కూడా ఆమె అతడిని ఆనందింపజేసింది.
సర్వర్తుఫలవృక్షేషు మానసేషు వనేషు చ। బిభ్రతీ పరమం రూపం రమయామాస పాణ్డవమ్
ప్రతి ఋతువులో పండ్లిచ్చే చెట్లలో, మానసికంగా ఆనందించే అడవుల్లో, ఆమె తన అపూర్వమైన అందాన్ని చూపిస్తూ పాండవుని సంతోషపరిచింది.
యథా సుమోదతే స్వర్గే సుకృత్యప్సరసా సహ। సుతరాం పరమప్రీతస్తథా రేమే మహాద్యుతిః
యువతులు స్వర్గంలో పుణ్యవంతురాలైన అప్సరసతో ఎలా ఆనందిస్తారో, అలాగే మహాతేజస్వి భీముడు కూడా అత్యంత ఆనందంతో కాలాన్ని గడిపాడు.
శుభం హి జఘనం తస్యాః సవర్ణమణిమేఖలమ్। న తతర్ప తదా మృద్గన్భీమసేనో ముహుర్ముహుః
ఆమె అందమైన నితంబాలు, సమానవర్ణపు మణిమయమెఖలతో అలంకరించబడి ఉన్నా, భీమసేనుడు పునఃపునః చూసినా తృప్తిపడలేకపోయాడు.
రమయన్తీ తతో భీమం తత్రతత్ర మనోజవా। సా రేమే తేన సంహర్షాత్తృప్యన్తీ చ ముహుర్ముహుః
ఆమె మనస్సు వేగంతో అక్కడక్కడ భీముని ఆనందింపజేసింది. ఆమె కూడా అతనితో కలిసి మరింత సంతోషంతో కాలాన్ని గడిపింది.
అహస్సు రమయన్తీ సా నిశాకాలేషు పాణ్డవమ్। ఆనీయ వై స్వకే గేహే దర్శయామాస మాతరమ్
పగలు ఆమె పాండవుని ఆనందింపజేసేది. రాత్రిపూట తన ఇంటికి తీసుకెళ్లి, తల్లికి అతడిని చూపించేది.
భ్రాతృభిః సహితో నిత్యం స్వపతే పాణ్డవస్తథా। కున్త్యాః పరిచరన్తీ సా తస్యాః పార్శ్వేవసన్నిశాం
పాండవుడు ఎల్లప్పుడూ తన అన్నదమ్ములతో కలిసి నిద్రించేవాడు. ఆమె మాత్రం కుంతిని సేవిస్తూ, రాత్రింబవళ్ళు ఆమె పక్కనే ఉండేది.
కామాంశ్చ ముఖవాసాదీనానయిష్యతి భోజనమ్। తస్యాం రాత్ర్యాం వ్యతీతాయామాజగామ మహావ్రతః
ఆమె కోరినట్లుగా ముఖవాసాలు, ఇతర భోజనాలు తీసుకువచ్చేది. ఆ రాత్రి ముగిసిన తరువాత, మహావ్రతుడు అక్కడికి వచ్చాడు.
పారాశర్యో మహాప్రాజ్ఞో దివ్యదర్శీ మహాతపాః। తేఽభివాద్య మహాత్మానం కృష్ణద్వైపాయనం శుభమ్। తస్థుః ప్రాఞ్జలయః సర్వే సస్నుషా చైవ మాధవీ
పరాశరుని కుమారుడు, మహాజ్ఞాని, దివ్యదృష్టి కలిగిన, మహాతపస్వి కృష్ణద్వైపాయనుడు వచ్చాడు. అందరూ చేతులు జోడించి ఆయనకు నమస్కరించారు. మాధవీ కూడా కోడలు గా ఆయనకు వందనం చేసింది.