తస్మాన్ముక్తా వయం దాహాదిమం వృక్షముపాశ్రితాః। కాం దిశం ప్రతిపత్స్యామః ప్రాప్తాః క్లేశమనుత్తమమ్
అందువల్ల మేము ఆ అగ్నిలోంచి తప్పించుకుని, ఈ చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాం. ఇప్పుడు ఈ గొప్ప కష్టాన్ని ఎదుర్కొని, ఏ దిశగా పోవాలో తెలియడం లేదు.
సకామో భవ దుర్బుద్ధే ధార్తరాష్ట్రాల్పదర్శన। నూనం దేవాః ప్రసన్నాస్తే నానుజ్ఞాం మే యుధిష్ఠిరః
ధృతరాష్ట్రుని మూర్ఖుడా, చిన్న దృష్టి కలవాడా, నీవు సంతృప్తిగా ఉండు. యుధిష్ఠిరుడు నాకు అనుమతి ఇవ్వలేదు కాబట్టి, దేవతలు ఖచ్చితంగా నీపై ప్రసన్నంగా ఉన్నారు.
ప్రయచ్ఛతి వధే తుభ్యం తేన జీవసి దుర్మతే। నన్వద్య ససుతామాత్యం సకర్ణానుజసౌబలమ్
అతను నీకు ప్రాణదానం ఇచ్చాడు, మరణం నుంచి తప్పించాడని, నీవు నీ కుమారులతో, మంత్రులతో, కర్ణుడు, సోదరులు, శకునితో కలసి బతికిపోతున్నావు, దుర్మతి!
గత్వా క్రోధసమావిష్టః ప్రేషయిష్యే యమక్షయమ్। కిం ను శక్యం మయా కర్తుం యత్తేన క్రుధ్యతే నృపః
నేను కోపంతో నిండిపోయి, నిన్ను యమలోకానికి పంపిస్తాను. కానీ రాజు దీనిపై కోపపడుతున్నందున, నేను చేయగలిగింది ఏముంది?
ధర్మాత్మా పాణ్డవశ్రేష్ఠః పాపాచార యుధిష్ఠిరః। ఏవముక్త్వా మహాబాహుః క్రోధసన్దీప్తమానసః
ధర్మాత్ముడైన పాండవులలో శ్రేష్ఠుడైన యుధిష్ఠిరుడు, మహాబాహువు కోపంతో ఉవ్వెత్తున ఉన్నా, ఇలా అన్నప్పుడు కూడా, పాపమార్గాన్ని అనుసరించాడు.
కరం కరేణ నిష్పిష్య నిఃశ్వసన్దీనమానసః। పునర్దీనమనా భూత్వా శాన్తార్చిరివ పావకః
తన చేతిని మరో చేతితో బిగించి, లోపల బాధతో ఊపిరి పీల్చుకుంటూ, మళ్లీ దుఃఖంతో నిండిపోయి, మంటలు తగ్గిన అగ్నిలా నిశ్శబ్దంగా మారిపోయాడు.
భ్రాతౄన్మహీతలే సుప్తానవైక్షత వృకోదరః। విశ్వస్తానివ సంవిష్టాన్పృథగ్జనసమానివ
వృకోదరుడు తన సోదరులను భూమిపై నిద్రపోతూ చూశాడు. వారు నమ్మకంగా, ఒకే చోట పడుకుని, సామాన్య జనుల్లా కనిపించారు.
నాతిదూరేణ నగరం వనాదస్మాద్ధి లక్షయే। జాగర్తవ్యే స్వపన్తీమే హన్త జాగర్మ్యహంస్వయమ్
ఈ అడవికి పెద్దగా దూరంగా లేదు ఒక పట్టణం కనిపిస్తోంది. వీళ్లు నిద్రలో ఉన్నారు కాబట్టి, నేను తానే మేల్కొని ఉండాలి.
ప్రాశ్యన్తీమే జలం పశ్చాత్ప్రతిబుద్ధా జితక్లమాః। ఇతి భీమో వ్యవస్యైవ జజాగార స్వయం తదా
వారు నీరు తాగిన తర్వాత మేలుకుని, అలసటను జయిస్తారు. అప్పుడు నేను మెలకువగా ఉండాలని భావించి, భీముడు తానే కాపలా కాసాడు.
తత్ర తేషు శయానేషు హిడిమ్బో నామ రాక్షసః। అవిదూరే వనాత్తస్మాచ్ఛాలవృక్షం సమాశ్రితః
వారు నిద్రలో ఉన్నప్పుడు, హిడింబుడు అనే రాక్షసుడు, ఆ అడవికి దగ్గరగా, ఒక శాల చెట్టు కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు.
క్రూరో మానుషమాంసాదో మహావీర్యపరాక్రమః। ప్రావృడ్జలధరశ్యామః పిఙ్గాక్షో దారుణాకృతిః
అతడు క్రూరుడు, మానవ మాంసాన్ని తినేవాడు, గొప్ప బలశాలి, పరాక్రమవంతుడు, మేఘంలా నలుపు, పింగళమైన కళ్లతో, భయంకరమైన రూపంతో ఉన్నాడు.
దష్ట్రాకరాలవదనః కరాలో భీమదర్శనః। లమ్బస్ఫిగ్లమ్బజఠరో రక్తశ్మశ్రుశిరోరుహః
పెద్ద దవడలు, భయంకరమైన ముఖం, చూడగానే భయపడేలా ఉండేవాడు. అతడి పిండాలు, పొట్టలు వేలాడుతూ, రక్తవర్ణపు గడ్డం, జుట్టుతో ఉన్నాడు.
మహావృక్షగలస్కన్ధః శఙ్కర్ణో విభీషణః। యదృచ్ఛయా తానపశ్యత్పాణ్డుపుత్రాన్మహారథాన్
పెద్ద చెట్టు వంటి భుజం కలిగిన శంకర్ణుడు విభీషణుడు, యాదృచ్ఛికంగా ఆ మహారథులైన పాండవులను చూశాడు.
విరూపరూపః పిఙ్గాక్షః కరాలో ఘోరదర్శనః। పిశితేప్సుః క్షుధార్తశ్చ జిఘ్రన్గన్ధం యదృచ్ఛయా
వికారమైన రూపం, పింగళమైన కళ్లతో, భయంకరంగా కనిపించే, మాంసం తినాలని ఆశతో, ఆకలితో బాధపడుతూ, యాదృచ్ఛికంగా మాంసపు వాసనను పట్టు చేసాడు.
ఊర్ధ్వాఙ్గులిః స కణ్డూయన్ధున్వన్రూక్షాఞ్శిరోరుహాన్। జృమ్భమాణో మహావక్త్రః పునఃపునరవేక్ష్య చ
వేళ్లను పైకి ఎత్తి, తలను గోకుతూ, పొడవాటి జుట్టును ఊడదీస్తూ, పెద్ద నోరు తెరిచి ఆపై ఆపై ఆవలకవైపు చూస్తూ, మళ్లీ మళ్లీ చుట్టూ చూశాడు.
హృష్టో మానుషమాంసస్య మహాకాయో మహాబలః। ఆఘ్రాయ మానుషం గన్ధం భగినీమిదమబ్రవీత్
మనిషి మాంసపు వాసన రావడంతో ఆనందంగా, పెద్ద శరీరం, గొప్ప బలముతో ఉన్న వాడు, ఆ వాసనను లోతుగా పీల్చి తన అక్కతో ఇలా అన్నాడు.
ఉపపన్నం చిరస్యాద్య భక్ష్యం మమ మనఃప్రియమ్। జిఘ్రతః ప్రస్రుతా స్నేహాజ్జిహ్వా పర్యేతి మే ముఖాత్
ఎంతోకాలం తర్వాత నేడు నాకు ఇష్టమైన, తినదగిన ఆహారం దొరికింది. వాసన పీల్చుతుంటే, ఆశతో నా నాలుక నోటిలోంచి బయటికి వస్తోంది.
అష్టౌ దంష్ట్రాః సుతీక్ష్ణాగ్రాశ్చిరస్యాపాతదుఃసహాః। దేహేషు మజ్జయిష్యామి స్నిగ్ధేషు పిశితేషు చ
ఎనిమిది పదునైన పళ్లతో, చాలా కాలంగా తినలేని ఆకలితో, నేను వాళ్ల శరీరాల్లో, మృదువైన మాంసంలో నా పళ్లను ముంచుతాను.
ఆక్రమ్య మానుషం కణ్ఠమాచ్ఛిద్య ధమనీమపి। ఉష్ణం నవం ప్రపాస్యామి ఫేనలిం రుధిరం బహు
మనిషి మెడను పట్టుకుని, నరాలను కోసి, వేడిగా, కొత్తగా, నురుగు వచ్చే రక్తాన్ని విరివిగా తాగుతాను.
గచ్ఛ జానీహి కే త్వేతే శేరతే వనమాశ్రితాః। మానుషో బలవాన్గన్ధో ఘ్రాణం తర్పయతీవ మే
పో, వీళ్లు ఎవరో, అడవిలో పడుకుని ఉన్నారు తెలుసుకో. మనిషి వాసన నా ముక్కును బాగా తృప్తిపరిచింది.
హత్వైతాన్మానుషాన్సర్వానానయస్వ మమాన్తికమ్। అస్మద్విషయసుప్తేభ్యో నైతేభ్యో భయమస్తి తే
ఈ మనుషులందరినీ చంపి నాకొచ్చేలా తీసుకొచ్చి వేయి. మన ప్రాంతంలో నిద్రపోతున్నవారికి వీళ్ల వల్ల నీకు ఎలాంటి భయం లేదు.
ఏషాముత్కృత్య మాంసాని మానుషాణాం యథేష్టతః। భక్షయిష్యావ సహితౌ కురు పూర్ణం వచో మమ
ఈ మనుషుల మాంసాన్ని మన ఇష్టానికి తీయగా, ఇద్దరం కలిసి తినుదాం. నా మాటను పూర్తిగా నెరవేర్చు.
భక్షయిత్వా చ మాంసాని మానుషాణాం ప్రకామతః। నృత్యావ సహితావావాం దత్తతాలావనేకశః
మనుషుల మాంసాన్ని తినేసి మనసు తీరిన తర్వాత, ఇద్దరం కలిసి చేతులు కొట్టుకుంటూ మళ్లీ మళ్లీ నాట్యం చేద్దాం.
ఏవముక్తా హిడిమ్బా తు హిడిమ్బేన మహావనే। భ్రాతుర్వచనమాజ్ఞాయ త్వరమాణేవ రాక్షసీ
అలా అన్న హిడింబుడి మాట విని, ఆ మహావనంలో హిడింబి తన అన్న మాటను వెంటనే పాటించింది.
ఆప్లుత్యాప్లుత్య చ తరూనగచ్ఛత్పాణ్డవాన్ప్రతి।' జగామ తత్ర యత్ర స్మ శేరతే పాణ్డవా వనే
ఆమె చెట్టు మీద నుంచి మరో చెట్టు మీదికి దూకుతూ, పాండవుల వైపు వెళ్లి, వారు అడవిలో పడుకుని ఉన్న చోటికి చేరింది.
దదర్శ తత్ర సా గత్వా పాణ్డవాన్పృథయా సహ। శయానాన్భీమసేనం చ జాగ్రతం త్వపరాజితమ్
అక్కడికి వెళ్లి, ఆమె పృథతో పాటు పాండవులను పడుకుని ఉండగా, అపరాజితుడైన భీమసేనుడు మేలుకుని ఉన్నాడని చూసింది.
ఉపాస్యమానాన్భీమేన రూపయౌవనశాలినః। సుకుమారాంశ్చ పార్థాన్సా వ్యాయామేన చ కర్శితాన్
ఆమె భీముడి సంరక్షణలో ఉన్న, అందమైన, యౌవనంతో మెరిసే, సున్నితమైన, శ్రమతో క్షీణించిన పార్థులను చూసింది.
దుఃఖేన సంప్రయుక్తాంశ్చ సహజ్యేష్ఠాన్ప్రమాథినః। రౌద్రీ సతీ రాజపుత్రం దర్శనీయప్రదర్శనమ్
బాధతో ఉన్న సహోదరులను, గొప్పవారైన పెద్దవారిని, భయంకరమైనవారిని, రాజ కుమారుడిని, అందంగా కనిపించే వాడిని ఆమె చూశింది.
దృష్ట్వైవ భీమసేనం సా సాలస్కన్ధమివోద్యతమ్। రాక్షసీ కామయామాస రూపేణాప్రతిమం భువి
భీమసేనుడిని, చెట్టు కాండంలా ఎత్తుగా ఉన్న వాడిని చూసిన రాక్షసీ, భూమిపై అతని అందానికి సమానం లేనిది చూసి అతనిని కోరుకుంది.
అన్తర్గతేన మనసా చిన్తయామాస రాక్షసీ'। అయం శ్యామో మహాబాహుః సింహస్కన్ధో మహాద్యుతిః
రాక్షసీ తన మనసులో ఇలా ఆలోచించింది: 'ఈ ముదురు చర్మం, గొప్ప భుజాలు, సింహపు భుజం, మహోన్నత తేజస్సు కలవాడు...'