పఞ్చభిర్భ్రాతృభిః పార్థైర్ద్రోణః పరివృతో వభౌ। పఞ్చతారేణ సంయుక్తః సావిత్రేణేవ చన్ద్రమాః
ఐదుగురు పాండవులతో చుట్టుముట్టబడి, ద్రోణుడు ప్రకాశించాడు. అయిదు నక్షత్రాలతో కూడిన సావిత్రి నక్షత్ర సమూహంలో చంద్రుడు ఎలా ఉంటాడో అలా.
అశ్వత్థామ్నా చ సహితం భ్రాతౄణాం శతమూర్జితమ్। దుర్యోధనమమిత్రఘ్నముత్థితం పర్యవారయత్
అశ్వత్థామతో పాటు, వందమంది బలమైన సోదరులతో, శత్రువులను నశింపజేసే దుర్యోధనుడిని చుట్టుముట్టారు.
స తైస్తదా భ్రాతృభిరుద్యతాయుధై- ర్గదాగ్రపాణిః సమవస్థితైర్వృతః। బభౌ యథా దానవసంక్షయే పురా పునన్దరో దేవగణైః సమావృతః
ఆ సమయంలో, ఆయుధాలు ఎత్తిన సోదరులతో, చేతిలో గదలు పట్టుకుని నిలబడిన వారితో చుట్టుముట్టబడి, ఇంద్రుడు పూర్వం దేవతలతో కలిసి దానవులను సంహరించినప్పుడు ఎలా ప్రకాశించాడో అలా అతడు ప్రకాశించాడు.
ఏతస్మిన్నేవ కాలే తు తస్మిఞ్జనసమాగమే।' దత్తేఽవకాశే పురుషైర్విస్మయోత్ఫుల్లలోచనః। వివేశ రఙ్గం విస్తీర్ణం కర్ణః పరపురఞ్జయః
అదే సమయంలో, జనసమూహం కూడి, పురుషులు స్థలం ఇచ్చినప్పుడు, శత్రు నగరాలను జయించిన కర్ణుడు, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు విప్పి, విశాలమైన రంగప్రాంగణంలోకి ప్రవేశించాడు.
సహజం కవచం బిభ్రత్కుణ్డలోద్ద్యోతితాననః। స ధనుర్బద్ధనిస్త్రింశః పాదచారీవ పర్వతః
తనకు సహజంగా ఉన్న కవచాన్ని ధరించి, చెవుల్లో మెరిసే కుండలాలతో ముఖం ప్రకాశిస్తూ, విల్లు, ఖడ్గం ధరించి, పర్వతం నడిచేలా నిలబడి ఉన్నాడు.
కన్యాగర్భః పృథుయశాః పృథాయాః పృథులోచనః। తీక్ష్ణాంశోర్భాస్కరస్యాంశః కర్ణోఽరిగణసూదనః
కన్యక గర్భంలో జన్మించిన, విశాల కీర్తి కలిగిన, పృథయి కుమారుడు, విశాల నేత్రుడు, భాస్కరుని తేజస్సు భాగంగా పుట్టిన, శత్రు సమూహాలను సంహరించే కర్ణుడు.
సింహర్షభగజేన్ద్రాణాం బలవీర్యపరాక్రమః। దీప్తికాన్తిద్యుతిగుణైః సూర్యేన్దుజ్వలనోపమః
శక్తి, ధైర్యం, పరాక్రమంలో సింహం, ఎద్దు, గజరాజు లాంటి వాడు; కాంతి, అందం, ప్రకాశంలో సూర్యుడు, చంద్రుడు, అగ్ని లాంటి వాడు.
ప్రాంశుః కనకతాలాభః సింహసంహననో యువా। అసఙ్ఖ్యేయగుణః శ్రీమాన్భాస్కరస్యాత్మసంభవః
ఎత్తుగా, బంగారు వర్ణంతో, యువకుడు, సింహం లాంటి దేహ నిర్మాణంతో, లెక్కలేనన్ని గుణాలు కలవాడు, మహిమతో నిండినవాడు, సూర్యుని సంతానంగా పుట్టినవాడు.
స నిరీక్ష్య మహాబాహుః సర్వతో రఙ్గమణ్డలమ్। ప్రణామం ద్రోణకృపయోర్నాత్యాదృతమివాకరోత్
ఆ మహాబాహువు రంగస్థలాన్ని చుట్టూ చూసి, ద్రోణుడు, కృపాచార్యులకు నమస్కారం చేశాడు, కానీ పెద్దగా గౌరవంతో కాదు.
స సమాజజనః సర్వో నిశ్చలః స్థిరలోచనః। కోఽయమిత్యాగతక్షోభః కౌతూహలపరోఽభవత్
అక్కడ ఉన్న ప్రజలంతా కదలకుండా, చూపులు అతనిపైనే నిలిపి, ఆశ్చర్యంతో 'ఇతడు ఎవరు?' అని ఆసక్తిగా చూశారు.
సోఽబ్రవీన్మేఘగమ్భీరస్వరేణ వదతాం వరః। భ్రాతా భ్రాతరమజ్ఞాతం సావిత్రః పాకశాసనిమ్
అప్పుడు అతడు, మేఘగంభీరమైన స్వరంతో, మాటలలో శ్రేష్ఠుడు ఇలా అన్నాడు: 'బ్రాతా బ్రాతరాన్ని ఎదుర్కొంటున్నాడు, సావిత్రుడు వజ్రాయుధాన్ని ధరించిన వాడిని ఎదుర్కొంటున్నాడు.'
పార్థ యత్తే కృతం కర్మ విశేషవదహం తతః। కరిష్యే పశ్యతాం నౄణాం మాఽఽత్మనా విస్మయం గమః
'పార్థా, నీవు చేసిన కార్యాన్ని నేను కూడా ఇప్పుడు అందరి ముందూ చేస్తాను; నన్ను చూసి ఆశ్చర్యపడవద్దు.'
అసమాప్తే తతస్తస్య వచనే వదతాం వర। యన్త్రోత్క్షిప్త ఇవోత్తస్థౌ క్షిప్రం వై సర్వతో జనః
అతడు మాట పూర్తిచేయకముందే, అక్కడున్న ప్రజలంతా యంత్రంతో లేపినట్టు ఒక్కసారిగా లేచారు.
ప్రీతిశ్చ మనుజవ్యాఘ్ర దుర్యోధనముపావిశత్। హ్రీశ్చ క్రోధశ్చ బీభత్సుం క్షణేనాన్వావివేశ హ
ఆ సమయంలో మానవ సింహుడైన దుర్యోధనుడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు; అర్జునునిలో మాత్రం సిగ్గు, కోపం ఒక్కసారిగా ప్రవేశించాయి.
తతో ద్రోణాభ్యనుజ్ఞాతః కర్ణః ప్రియరణః సదా। యత్కృతం తత్ర పార్థేన తచ్చకార మహాబలః
ఆ తర్వాత ద్రోణుడు అనుమతినిచ్చిన వెంటనే, యుద్ధాన్ని ప్రేమించే కర్ణుడు, అర్జునుడు చేసిన ప్రతిదీ తన బలాన్ని చూపిస్తూ చేసాడు.
అథ దుర్యోధనస్తత్ర భ్రాతృభిః సహ భారత। కర్ణం పరిష్వజ్య ముదా తతో వచనమబ్రవీత్
తర్వాత దుర్యోధనుడు తన అన్నదమ్ములతో కలిసి కర్ణుడిని ఆనందంగా ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నాడు:
స్వాగతం తే మహాబాహో దిష్ట్యా ప్రాప్తోఽసి మానద। అహం చ కురురాజ్యం చ యథేష్టముపభుజ్యతామ్
'మహాబాహువా! స్వాగతం. అదృష్టవశాత్తు నువ్వు వచ్చావు. నాతో కలిసి కోరినట్లు కురు రాజ్యాన్ని, అందులోని సుఖాలను అనుభవించు.'
కృతం సర్వమహం మన్యే సఖిత్వం చ త్వయా వృణే। ద్వన్ద్వయుద్ధం చ పార్థేన కర్తుమిచ్ఛామ్యహం ప్రభో
'ఇప్పుడే నాకు అన్నీ పూర్తయ్యాయి అనిపిస్తోంది. నేను నిన్ను నా స్నేహితుడిగా కోరుకుంటున్నాను. నీవు అర్జునుడితో ద్వంద్వయుద్ధం చేయాలని కోరుకుంటున్నాను ప్రభూ.'
ఏవముక్తస్తు కర్ణేన రాజన్దుర్యోధనస్తదా। కర్ణం దీర్ఘాఞ్చితభుజం పరిష్వజ్యేదమబ్రవీత్
కర్ణుడు ఇలా పలికిన తరువాత, రాజైన దుర్యోధనుడు అతని దీర్ఘమైన భుజాలను ఆలింగనం చేసి ఇలా అన్నాడు:
భుఙ్క్ష్వ భోగాన్మయా సార్ధం బన్ధూనాం ప్రియకృద్భవ। దుర్హృదాం కురు సర్వేషాం మూర్ధ్ని పాదమరిన్దమ
'నాతో కలిసి సుఖాలను అనుభవించు, బంధువులకు ప్రీతికరుడవు కావాలి; శత్రువులందరి తలపై నీ పాదాన్ని ఉంచు, శత్రువులను జయించు.'
తతః క్షిప్తమివాత్మానం మత్వా పార్థోఽభ్యభాషత। కర్ణం భ్రాతృసమూహస్య మధ్యేఽచలమివ స్థితమ్
తర్వాత, తనను నిర్లక్ష్యం చేసినట్టు భావించిన అర్జునుడు, అన్నదమ్ముల మధ్య అచలంగా నిలబడి ఉన్న కర్ణుని చూచి ఇలా అన్నాడు:
అనాహూతోపసృష్టానామనాహూతోపజల్పినామ్। యే లోకాస్తాన్హతః కర్ణ మయా త్వం ప్రతిపత్స్యసే
'అహ్వానించకుండా వచ్చేవాళ్లకు, అనుమతి లేకుండా మాట్లాడేవాళ్లకు లభించే లోకాలను, నీవు నన్నిచే హతుడవై పొందుతావు కర్ణా.'
రఙ్గోఽయం సర్వసామాన్యః కిమత్ర తవ ఫాల్గున। వీర్యశ్రేష్ఠాశ్చ రాజానో బలం ధర్మోఽనువర్తతే
ఈ పోరుబడి అందరికీ ఓపెన్గానే ఉంది, ఫాల్గుణా, నీకు ఇక్కడ ఏ హక్కు ఉంది? రాజుల్లో ధైర్యవంతులు ముందుంటారు, బలానికి ధర్మమే తోడుగా ఉంటుంది.
కిం క్షేపైర్దుర్బలాయాసైః శరైః కథయ భారత। గురోః సమక్షం యావత్తే హరామ్యద్య శిరః శరైః
బలహీనులపై బాణాలు వేసి శ్రమ ఎందుకు వృథా చేస్తున్నావు, భారతా? చెప్పు, గురువు ఎదుటే ఈ రోజు నీ తలని నా బాణాలతో తీయగలను.
తతో ద్రోణాభ్యనుజ్ఞాతః పార్తః పరపురఞ్జయః। భ్రాతృభిస్త్వరయాశ్లిష్టో రణాయోపజగామ తమ్
అప్పుడు ద్రోణుడు అనుమతించగానే, శత్రు నగరాలను జయించిన పార్థుడు, తన అన్నదమ్ముల ఆతురతతో ఆలింగనం పొందుతూ యుద్ధానికి అతని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తతో దుర్యోధనేనాపి స భ్రాత్రా సమరోద్యతః। పరిష్వక్తః స్థితః కర్ణః ప్రగృహ్య సశరం ధనుః
అలాగే, కర్ణుడు కూడా యుద్ధానికి సిద్ధమై, తన అన్న దుర్యోధనుని ఆలింగనం చేసుకొని, బాణాలతో కూడిన విల్లు పట్టుకొని నిలిచాడు.
తతః సవిద్యుత్స్తనితైః సేన్ద్రాయుధపురోగమైః। ఆవృతం గగనం మేఘైర్బలాకాపఙ్క్తిహాసిభిః
ఆ సమయంలో, మెఘాలు మెరుపులతో, మోగుతున్న మేఘగర్జనలతో, ఇంద్రుని ఆయుధాలతో కూడి, పక్షుల వరుసలతో ఆకాశాన్ని పూర్తిగా కప్పేశాయి.
తతః స్నేహాద్ధరిహయం దృష్ట్వా రఙ్గావలోకినమ్। భాస్కరోఽప్యనయన్నాశం సమీపోపగతాన్ఘనాన్
తర్వాత, హరిహయుని కుమారుడు రంగాన్ని చూస్తున్నాడని ప్రేమతో చూసిన సూర్యుడు, దగ్గరికి వచ్చి కూడిన మేఘాలను పారద్రోలాడు.
మేఘచ్ఛాయోపగూఢస్తు తతోఽదృశ్యత ఫాల్గునః। సూర్యాతపపరిక్షిప్తః కర్ణోఽపి సమదృశ్యత
ఆ సమయంలో ఫాల్గుణుడు మేఘాల నీడలో కనబడకుండా పోయాడు, కర్ణుడు మాత్రం సూర్యకాంతిలో ప్రకాశిస్తూ కనిపించాడు.
ధార్తరాష్ట్రా యతః కర్ణస్తస్మిన్దేశే వ్యవస్థితాః। భారద్వాజః కృపో భీష్మో యతః పార్థస్తతోఽభవన్
కర్ణుడు ఉన్న చోట ధృతరాష్ట్రుని కుమారులు చేరారు; పార్థుడు ఉన్న చోట భరద్వాజుడు, కృపాచార్యుడు, భీష్ముడు ఉన్నారు.