గఙ్గాం చైవానుయాస్యామ ఉద్యానవనశోభితామ్। సహితా భ్రాతరః సర్వే జలక్రీడామవాప్నుమః
మనమందరం కలిసి, తోటలు అడవులతో అలంకరించబడిన గంగానదికి వెళ్లి, నీటిలో ఆటలు ఆడుదాం.
ఏవమస్త్వితి తం చాపి ప్రత్యువాచ యుధిష్ఠిరః। తే రథైర్నగరాకారైర్దేశజైశ్చ గజోత్తమైః
‘అలా జరగనీ’ అని యుధిష్ఠిరుడు సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత, నగరంలా కనిపించే రథాలు, స్థానికంగా ప్రసిద్ధి చెందిన గొప్ప ఏనుగులతో వారు బయలుదేరారు.
నిర్యయుర్నగరాచ్ఛూరాః కౌరవాః పాణ్డవైః సహ। ఉద్యానవనమాసాద్య విసృజ్య చ మహాజనమ్
కౌరవ వీరులు పాండవులతో కలిసి నగరం నుంచి బయలుదేరి, తోట, అడవి చేరుకుని, అక్కడ ఉన్న జనాన్ని పంపించారు.
విశన్తి స్మ తదా వీరాః సింహా ఇవ గిరేర్గుహామ్। ఉద్యానమభిపశ్యన్తో భ్రాతరః సర్వ ఏవ తే
అప్పుడు ఆ వీరులు, సింహాలు కొండ గుహలోకి వెళ్లినట్టు, అందరూ కలిసి తోటను చూస్తూ లోపలికి ప్రవేశించారు.
ఉపస్థానగృహైః శుభ్రైర్వలభీభిశ్చ శోభితమ్। గవాక్షకైస్తథా జాలైర్యన్త్రైః సాంచారికైరపి
ఆ తోట అందమైన అతిథి గృహాలతో, పందిళ్లతో, కిటికీలతో, జాలీలతో, యంత్రాలతో అలంకరించబడి ఉండేది.
సంమార్జితం సౌధకారైశ్చిత్రకారైశ్చ చిత్రితమ్। దీర్ఘికాభిశ్చ పూర్ణాభిస్తథా పుష్కరిణీషు చ
అది రాజభవన సేవకులు శుభ్రం చేసి, చిత్రకారులు రంగురంగుల చిత్రాలతో అలంకరించి, పెద్ద చెరువులు, పద్మపుష్కరిణులతో నిండిపోయి ఉండేది.
జలం తచ్ఛుశుభే చ్ఛన్నం ఫుల్లైర్జలరుహైస్తథా। ఉపచ్ఛన్నా వసుమతీ తథా పుష్పైర్యథర్తుకైః
ఆ నీరు వికసించిన జలపుష్పాలతో కప్పబడి మెరిసిపోతుండేది. భూమి కూడా అన్ని ఋతువుల పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉండేది.
తత్రోపవిష్టాస్తే సర్వే పాణ్డవాః కౌరవాశ్చ హ। ఉపచ్ఛన్నాన్బహూన్కామాంస్తే భుఞ్జన్తి తతస్తతః
అక్కడ పాండవులు, కౌరవులు అందరూ కూర్చొని, ఎవరికవరు ఇష్టమైన అనేక సుఖాలను, ఎవరికీ కనిపించకుండా ఆస్వాదించారు.
అథోద్యానవరే తస్మింస్తథా క్రీడాగతాశ్చతే। పరస్పరస్య వక్త్రేషు దదుర్భక్ష్యాంస్తతస్తతః
ఆ గొప్ప తోటలో ఆటలలో మునిగిపోయిన వారు, ఒకరికి ఒకరు రకరకాల రుచికరమైన పదార్థాలు తినిపించారు.
తతో దుర్యోధనః పాపస్తద్భక్ష్యే కాలకూటకమ్। విషం ప్రక్షేపయామాస భీమసేనజిఘాంసయా
అప్పుడు దుర్యోధనుడు, దుష్టుడు, భీమసేనుడిని చంపాలని భావించి, ఆ భోజనంలో ప్రాణాంతకమైన విషాన్ని కలిపాడు.
స్వయముత్థాయ చైవాథ హృదయేన క్షురోపమః। స వాచాఽమృతకల్పశ్చ భ్రాతృవచ్చ సుహృద్యథా
ఆయన తానే లేచి, మనసు కత్తిలా పదునుగా ఉండేది. కానీ మాటలు అమృతంలా మధురంగా ఉండేవి. అన్నయ్యలా, నిజమైన మిత్రుడిలా ఎంతో స్నేహంగా ఉండేవాడు.
స్వయం ప్రక్షిపతే భక్ష్యం బహు భీమస్య పాకృత్। ప్రభక్షితం చ భీమేన తం వై దోషమజానతా
భీముడికోసం వండిన అన్నాన్ని తానే తీసుకొచ్చి పెట్టేవాడు. భీముడు కూడా ఎలాంటి అనుమానం లేకుండా, ఇచ్చినదాన్ని తినేవాడు.
తతో దుర్యోధనస్తత్ర హృదయేన హసన్నివ। కృతకృత్యమీవాత్మానం మన్యతే పురుషాధమః
అప్పుడా దుర్యోధనుడు, హృదయంలో నవ్వుతున్నట్టు భావించి, తాను చేసిన పని పూర్తయిందని, తానే గొప్పవాడినని అనుకున్నాడు.
తతస్తే సహితాః సర్వే జలక్రీడామకుర్వత। పాణ్డవా ధార్తరాష్ట్రాశ్చ తదా ముదితమానసాః
ఆ తరువాత అందరూ కలసి, పాండవులు, ధృతరాష్ట్ర కుమారులు సంతోషంగా నీటిలో ఆటలు ఆడారు.
విహారావసథేష్వేవ వీరా వాసమరోచయన్। భీమస్తు బలవాన్భుక్త్వా వ్యాయామాభ్యధికం జలే
ఆ వినోద గృహాల్లో వీరులు తమకు నచ్చిన చోట నివాసం ఏర్పర్చుకున్నారు. భీముడు మాత్రం బలవంతుడు కావడంతో, తిన్న తర్వాత ఇంకా ఎక్కువగా నీటిలో వ్యాయామం చేశాడు.
వాహయిత్వా కుమారాంస్తాఞ్జలక్రీడాగతాంస్తదా। ప్రమాణకోట్యాం వాసార్థీ సుష్వాపావాప్య తత్స్థలమ్
నీటిలో ఆటల కోసం వచ్చిన రాజకుమారులను భీముడు మోసి, చివరగా అలసిపోయి, ఒడ్డున విశ్రాంతి కోసం అక్కడే పడుకున్నాడు.
శీతం వాతం సమాసాద్య శ్రాన్తో మదవిమోహితః। విషేణ చ పరీతాఙ్గో నిశ్చేష్టః పాణ్డునన్దనః
చలిగాలి తగిలి, అలసటతో, విష ప్రభావంతో మత్తులో ఉన్న పాండు కుమారుడు, శరీరం పూర్తిగా బలహీనమై, కదలలేని స్థితిలో ఉన్నాడు.
తతో బద్ధ్వా లతాపాశైర్భీమం దుర్యోధనః స్వయమ్। `శూలాన్యప్సు నిఖాయాశు ప్రాదేశాభ్యన్తరాణి చ
అప్పుడు దుర్యోధనుడు తానే భీముడిని లతలతో గట్టిగా కట్టి, నీటిలో కొన్ని దూరాల్లో కఠినమైన కడ్డీలు తొక్కించాడు.
లతాపాశైర్దృఢం బద్ధం స్థలాజ్జలమపాతయత్। సశేషత్వాన్న సంప్రాప్తో జలే శూలిని పాణ్డవః
లతలతో గట్టిగా కట్టి, భీముడిని భూమి మీద నుంచి నీటిలోకి తోసేశాడు. కానీ విధి వల్ల, భీముడు నీటిలో ఉన్న కడ్డీల దగ్గరకు చేరలేదు.
పపాత యత్ర తత్రాస్య శూలం నాసీద్యదృచ్ఛయా।' స నిఃసంజ్ఞో జలస్యాన్తమవాగ్వై పాణ్డవోఽవిశత్। ఆక్రామన్నాగభవనే తదా నాగకుమారకాన్
అతడు పడిన చోట యాదృచ్ఛికంగా కడ్డీ ఏదీ లేకపోయింది. అజ్ఞాన స్థితిలో ఉన్న పాండవుడు, నీటి లోతుల్లోకి వెళ్లి, అక్కడ నాగ కుమారులను కలిసాడు.
తతః సమేత్య బహుభిస్తదా నాగైర్మహావిషైః। అదశ్యత భృశం భీమో మహాదంష్ట్రైర్విపోల్బణైః
అప్పుడు అనేక మహా విషములు అయిన నాగులు వచ్చి, పెద్ద పెద్ద పళ్లతో భీముడిని తీవ్రంగా కరవడం ప్రారంభించారు.
తతోఽస్య దశ్యమానస్య తద్విషం కాలకూటకమ్। హతం సర్పవిషేణైవ స్థావరం జఙ్గమేన తు
అతన్ని నాగులు కరవుతున్నప్పుడు, అతనిలో ఉన్న కాలకూట విషం, ఆ నాగుల విష ప్రభావంతో పోయింది.
దంష్ట్రాశ్చ దంష్ట్రిణాం తేషాం మర్మస్వపి నిపాతితాః। త్వచం నైవాస్య బిభిదుః సారత్వాత్పృథువక్షసః
నాగులు తమ పళ్లతో భీముడి ప్రాణస్థానాల్లో కొట్టినా, అతని విస్తారమైన వక్షస్సు గట్టి ఉండటంతో, చర్మాన్ని చీలలేకపోయారు.
తతః ప్రబుద్ధః కౌన్తేయః సర్వం సంఛిద్య బన్ధనమ్। పోథయామాస తాన్సర్పాన్కేచిద్భీతాః ప్రదుద్రువుః
ఆ తరువాత కుంతీ కుమారుడు మేలుకుని, తన బంధనాలన్నీ తెంచుకుని, నాగులను కొట్టడం మొదలుపెట్టాడు. కొందరు నాగులు భయంతో పారిపోయారు.
హతావశేషా భీమేన సర్వే వాసుకిమభ్యయుః। ఊచుశ్చ సర్పరాజానం వాసుకిం వాసవోపమమ్
భీముడి దెబ్బల నుంచి బతికిన నాగులు అందరూ వాసుకి అనే నాగరాజుని దగ్గరకు వెళ్లారు. వాసుకి దేవేంద్రుని వంటి మహిమాన్వితుడు.
అయం నరో వై నాగరేన్ద్ర హ్యప్సు బద్ధ్వా ప్రవేశితః। యథా చ నో మతిర్వీర విషపీతో భవిష్యతి
వారు నాగరాజు వాసుకిని ఉద్దేశించి, 'ప్రభూ! ఈ మనిషిని నీటిలో కట్టి పడేశారు. మా అనుమానానికి అతను ఏదో విషం తిన్నట్టు ఉంది' అన్నారు.
నిశ్చేష్టోఽస్మాననుప్రాప్తః స చ దష్టోఽన్వబుధ్యత। ససంజ్ఞశ్చాపి సంవృత్తశ్ఛిత్త్వా బన్ధనమాశు నః
'అతడు మేము దగ్గరకు వచ్చినప్పుడు కదలలేకపోయాడు. కానీ మేము కరవగానే, అతనికి స్పృహ వచ్చింది. వెంటనే మా బంధనాలు తెంచేసి, ఇప్పుడు పూర్తిగా జాగ్రత్తగా ఉన్నాడు.'
పోథయన్తం మహాబాహుం త్వం వై తం జ్ఞాతుమర్హసి। తతో వాసుకిరభ్యేత్య నాగైనుగతస్తదా
'మమ్మల్ని కొడుతున్న ఈ బలవంతుడెవరో మీరు తెలుసుకోవాలి.' అప్పుడు వాసుకి ఇతర నాగులతో కలిసి అక్కడికి వచ్చాడు.
పశ్యతి స్మ మహాబాహుం భీమం భీమపరాక్రమమ్। ఆర్యకేణ చ దృష్టః స పృథాయా ఆర్యకేణ చ
అప్పుడు మహాబలుడు భీముడు, whose పరాక్రమం భయంకరంగా ఉంది, అతన్ని ఆర్యకుడు, అలాగే పృథయ ఆర్యకుడు కూడా చూశారు.
తదా దౌహిత్రదౌహిత్రః పరిష్వక్తః సుపీడితమ్। సుప్రీతశ్చాభవత్తస్య వాసుకిః స మహాయశాః
ఆ సమయంలో మనవడు, తాత ఇద్దరూ గట్టిగా ఆలింగనం చేసుకున్నారు. గొప్ప పేరున్న వాసుకి, భీముడి మీద ఎంతో సంతోషం పొందాడు.