తచ్చాపి భుక్త్వాఽజరదॉయదవికారో వృకోదరః। వికారం నాభ్యజనయత్సుతీక్ష్ణమపి తద్విషమ్
అయినా, వృకోదరుడు ఆ విషాన్ని తిన్నా, అతనికి ఏమీ కాలేదు. ఎంత ఘోరమైన విషమైనా, అతనిపై ప్రభావం చూపలేదు.
భీమసంహననో భీమస్త్సమాదజరయద్విషమ్। తతోఽన్యదివసే రాజన్హన్తుకామో వృకోదరమ్
భీముని వంటి దేహం కలిగిన భీముడు, ఆ విషాన్ని తన బలంతో జీర్ణించేశాడు. ఆ తరువాత మరొక రోజు, రాజా, దుర్యోధనుడు మళ్లీ వృకోదరుణ్ని చంపాలని యత్నించాడు.
సౌబలేన సహాయేన ధార్తరాష్ట్రోఽభ్యచిన్తయత్। చిన్తయన్నాలభన్నిద్రాం దివారాత్రమతన్ద్రితః
సౌబలుడు తోడుగా ఉండగా, ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు ఎప్పుడూ ఆలోచిస్తూ, పగలు రాత్రి తేడా లేకుండా నిద్రపోకుండా తలపుల్లో మునిగిపోయాడు.
ఏవం దుర్యోధనః కర్ణః శకునిశ్చాపి సౌబలః। అనేకైరప్యుపాయైస్తాఞ్జిఘాంసన్తి స్మ పాణ్డవాన్
అలా దుర్యోధనుడు, కర్ణుడు, సౌబలుని కుమారుడు శకుని, ఇంకా మరికొందరు కలిసి పాండవులను ఎన్నో మార్గాల్లో హాని చేయాలని ప్రయత్నించారు.
వైశ్యా పుత్రస్తదాచష్ట పార్థానాం హితకామ్యయా। పాణ్డవా హ్యపి తత్సర్వం ప్రత్యజానన్నరిన్దమాః। ఉద్భావనమకుర్వన్తో విదురస్య మతే స్థితాః
అప్పుడు ఒక వైశ్యుని కుమారుడు, పాండవుల మేలు కోరుతూ, ఆ విషయాన్ని వారికి చెప్పాడు. కానీ రాజా, పాండవులు ఆ సంగతులన్నీ తెలుసుకుని, విదురుని మాటలు గుర్తుంచుకుని, బయటకు చెప్పకుండా నిశ్చలంగా ఉన్నారు.
తతస్తే మన్త్రయామాసుర్దుర్యోధనపురోగమాః। ప్రాణవాన్విక్రమీ చాపి శౌర్యే చ మహతి స్థితః
అంతటా దుర్యోధనుడు ముందుండగా, ఆ వీరులు అందరూ కలసి, ధైర్యం, శక్తి, పరాక్రమం కలిగి, గొప్ప సాహసంతో ఆలోచనలు చేశారు.
స్పర్ధతే చాపి సతతమస్మానేవ వృకోదరః। తం తు సుప్తం పురోద్యానే జలే శూలే క్షిపామహే
భీమసేనుడు ఎప్పుడూ మనతో పోటీ పడుతుంటాడు. అతడు తోటలో నిద్రపోతున్నప్పుడు, నీళ్ళలో ఉన్న కత్తిపైన పడేయాలని మనం చేయాలి.
తతో జలవిహారార్థం కారయామాస భారత। ప్రమాణకోట్యాముద్దేశే స్థలం కించిదుపేత్య హ
అప్పుడు, నీటిలో ఆటలు ఆడేందుకు, ఓ భాగంలో, తోట దగ్గర, ఒక చోట పెద్ద ఏర్పాట్లు చేశారు, ఓ భరత వంశీయా!
భక్ష్యం భోజ్యం చ పేయం చ చోష్యం లేహ్యమథాపి చ। ఉపపాదితం నరైస్తత్ర కుశలైః సూదకర్మణి
అక్కడ, నిపుణులైన వంటవారు తినడానికి, రుచిచూడడానికి, త్రాగడానికి, మింగడానికి, నాకడానికి అనేక రకాల వంటకాలు సిద్ధం చేశారు.
న్యవేదయంస్తత్పురుషా ధార్తరాష్ట్రాయ వై తదా। తతో దుర్యోధనస్తత్ర పాణ్డవానాహ దుర్మతిః
ఆ సేవకులు ఆ ఏర్పాట్లను అప్పుడు ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడికి తెలియజేశారు. దుర్యోధనుడు అక్కడ పాండవులను పిలిచి మాటాడాడు.
గఙ్గాం చైవానుయాస్యామ ఉద్యానవనశోభితామ్। సహితా భ్రాతరః సర్వే జలక్రీడామవాప్నుమః
మనమందరం కలిసి, తోటలు అడవులతో అలంకరించబడిన గంగానదికి వెళ్లి, నీటిలో ఆటలు ఆడుదాం.
ఏవమస్త్వితి తం చాపి ప్రత్యువాచ యుధిష్ఠిరః। తే రథైర్నగరాకారైర్దేశజైశ్చ గజోత్తమైః
‘అలా జరగనీ’ అని యుధిష్ఠిరుడు సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆ తరువాత, నగరంలా కనిపించే రథాలు, స్థానికంగా ప్రసిద్ధి చెందిన గొప్ప ఏనుగులతో వారు బయలుదేరారు.
నిర్యయుర్నగరాచ్ఛూరాః కౌరవాః పాణ్డవైః సహ। ఉద్యానవనమాసాద్య విసృజ్య చ మహాజనమ్
కౌరవ వీరులు పాండవులతో కలిసి నగరం నుంచి బయలుదేరి, తోట, అడవి చేరుకుని, అక్కడ ఉన్న జనాన్ని పంపించారు.
విశన్తి స్మ తదా వీరాః సింహా ఇవ గిరేర్గుహామ్। ఉద్యానమభిపశ్యన్తో భ్రాతరః సర్వ ఏవ తే
అప్పుడు ఆ వీరులు, సింహాలు కొండ గుహలోకి వెళ్లినట్టు, అందరూ కలిసి తోటను చూస్తూ లోపలికి ప్రవేశించారు.
ఉపస్థానగృహైః శుభ్రైర్వలభీభిశ్చ శోభితమ్। గవాక్షకైస్తథా జాలైర్యన్త్రైః సాంచారికైరపి
ఆ తోట అందమైన అతిథి గృహాలతో, పందిళ్లతో, కిటికీలతో, జాలీలతో, యంత్రాలతో అలంకరించబడి ఉండేది.
సంమార్జితం సౌధకారైశ్చిత్రకారైశ్చ చిత్రితమ్। దీర్ఘికాభిశ్చ పూర్ణాభిస్తథా పుష్కరిణీషు చ
అది రాజభవన సేవకులు శుభ్రం చేసి, చిత్రకారులు రంగురంగుల చిత్రాలతో అలంకరించి, పెద్ద చెరువులు, పద్మపుష్కరిణులతో నిండిపోయి ఉండేది.
జలం తచ్ఛుశుభే చ్ఛన్నం ఫుల్లైర్జలరుహైస్తథా। ఉపచ్ఛన్నా వసుమతీ తథా పుష్పైర్యథర్తుకైః
ఆ నీరు వికసించిన జలపుష్పాలతో కప్పబడి మెరిసిపోతుండేది. భూమి కూడా అన్ని ఋతువుల పువ్వులతో అలంకరించబడి ఉండేది.
తత్రోపవిష్టాస్తే సర్వే పాణ్డవాః కౌరవాశ్చ హ। ఉపచ్ఛన్నాన్బహూన్కామాంస్తే భుఞ్జన్తి తతస్తతః
అక్కడ పాండవులు, కౌరవులు అందరూ కూర్చొని, ఎవరికవరు ఇష్టమైన అనేక సుఖాలను, ఎవరికీ కనిపించకుండా ఆస్వాదించారు.
అథోద్యానవరే తస్మింస్తథా క్రీడాగతాశ్చతే। పరస్పరస్య వక్త్రేషు దదుర్భక్ష్యాంస్తతస్తతః
ఆ గొప్ప తోటలో ఆటలలో మునిగిపోయిన వారు, ఒకరికి ఒకరు రకరకాల రుచికరమైన పదార్థాలు తినిపించారు.
తతో దుర్యోధనః పాపస్తద్భక్ష్యే కాలకూటకమ్। విషం ప్రక్షేపయామాస భీమసేనజిఘాంసయా
అప్పుడు దుర్యోధనుడు, దుష్టుడు, భీమసేనుడిని చంపాలని భావించి, ఆ భోజనంలో ప్రాణాంతకమైన విషాన్ని కలిపాడు.
స్వయముత్థాయ చైవాథ హృదయేన క్షురోపమః। స వాచాఽమృతకల్పశ్చ భ్రాతృవచ్చ సుహృద్యథా
ఆయన తానే లేచి, మనసు కత్తిలా పదునుగా ఉండేది. కానీ మాటలు అమృతంలా మధురంగా ఉండేవి. అన్నయ్యలా, నిజమైన మిత్రుడిలా ఎంతో స్నేహంగా ఉండేవాడు.
స్వయం ప్రక్షిపతే భక్ష్యం బహు భీమస్య పాకృత్। ప్రభక్షితం చ భీమేన తం వై దోషమజానతా
భీముడికోసం వండిన అన్నాన్ని తానే తీసుకొచ్చి పెట్టేవాడు. భీముడు కూడా ఎలాంటి అనుమానం లేకుండా, ఇచ్చినదాన్ని తినేవాడు.
తతో దుర్యోధనస్తత్ర హృదయేన హసన్నివ। కృతకృత్యమీవాత్మానం మన్యతే పురుషాధమః
అప్పుడా దుర్యోధనుడు, హృదయంలో నవ్వుతున్నట్టు భావించి, తాను చేసిన పని పూర్తయిందని, తానే గొప్పవాడినని అనుకున్నాడు.
తతస్తే సహితాః సర్వే జలక్రీడామకుర్వత। పాణ్డవా ధార్తరాష్ట్రాశ్చ తదా ముదితమానసాః
ఆ తరువాత అందరూ కలసి, పాండవులు, ధృతరాష్ట్ర కుమారులు సంతోషంగా నీటిలో ఆటలు ఆడారు.
విహారావసథేష్వేవ వీరా వాసమరోచయన్। భీమస్తు బలవాన్భుక్త్వా వ్యాయామాభ్యధికం జలే
ఆ వినోద గృహాల్లో వీరులు తమకు నచ్చిన చోట నివాసం ఏర్పర్చుకున్నారు. భీముడు మాత్రం బలవంతుడు కావడంతో, తిన్న తర్వాత ఇంకా ఎక్కువగా నీటిలో వ్యాయామం చేశాడు.
వాహయిత్వా కుమారాంస్తాఞ్జలక్రీడాగతాంస్తదా। ప్రమాణకోట్యాం వాసార్థీ సుష్వాపావాప్య తత్స్థలమ్
నీటిలో ఆటల కోసం వచ్చిన రాజకుమారులను భీముడు మోసి, చివరగా అలసిపోయి, ఒడ్డున విశ్రాంతి కోసం అక్కడే పడుకున్నాడు.
శీతం వాతం సమాసాద్య శ్రాన్తో మదవిమోహితః। విషేణ చ పరీతాఙ్గో నిశ్చేష్టః పాణ్డునన్దనః
చలిగాలి తగిలి, అలసటతో, విష ప్రభావంతో మత్తులో ఉన్న పాండు కుమారుడు, శరీరం పూర్తిగా బలహీనమై, కదలలేని స్థితిలో ఉన్నాడు.
తతో బద్ధ్వా లతాపాశైర్భీమం దుర్యోధనః స్వయమ్। `శూలాన్యప్సు నిఖాయాశు ప్రాదేశాభ్యన్తరాణి చ
అప్పుడు దుర్యోధనుడు తానే భీముడిని లతలతో గట్టిగా కట్టి, నీటిలో కొన్ని దూరాల్లో కఠినమైన కడ్డీలు తొక్కించాడు.
లతాపాశైర్దృఢం బద్ధం స్థలాజ్జలమపాతయత్। సశేషత్వాన్న సంప్రాప్తో జలే శూలిని పాణ్డవః
లతలతో గట్టిగా కట్టి, భీముడిని భూమి మీద నుంచి నీటిలోకి తోసేశాడు. కానీ విధి వల్ల, భీముడు నీటిలో ఉన్న కడ్డీల దగ్గరకు చేరలేదు.
పపాత యత్ర తత్రాస్య శూలం నాసీద్యదృచ్ఛయా।' స నిఃసంజ్ఞో జలస్యాన్తమవాగ్వై పాణ్డవోఽవిశత్। ఆక్రామన్నాగభవనే తదా నాగకుమారకాన్
అతడు పడిన చోట యాదృచ్ఛికంగా కడ్డీ ఏదీ లేకపోయింది. అజ్ఞాన స్థితిలో ఉన్న పాండవుడు, నీటి లోతుల్లోకి వెళ్లి, అక్కడ నాగ కుమారులను కలిసాడు.