వర్తమానః సతాం వృత్తే పుత్రలాభమవాప చ। పితృలోకం గతః పాణ్డురితః సప్తదశేఽహని
సజ్జనుల మార్గంలో నడుచుకుంటూ, పాండు కుమారులను పొందాడు. పదిహేడవ రోజు పాండు పితృలోకానికి వెళ్లిపోయాడు.
తం చితాగతమాజ్ఞాయ వైశ్వానరముఖే హుతమ్। ప్రవిష్టా పావకం మాద్రీ హిత్వా జీవితమాత్మనః
పాండు చితలో ప్రవేశించినట్లు తెలుసుకుని, వైశ్వానరాగ్ని లోపల అర్పించబడిన తరువాత, మాద్రి తన ప్రాణాన్ని విడిచిపెట్టి అగ్నిలో ప్రవేశించింది.
సా గతా సహ తేనైవ పతిలోకమనువ్రతా। తస్యాస్తస్య చ యత్కార్యం క్రియతాం తదనన్తరమ్
ఆమె భర్తకు అంకితమై, అతనితో పాటు భర్తలొకానికి వెళ్ళింది. ఆమెకు, అతనికీ చేయాల్సిన కార్యాలు తర్వాత చేయించండి.
పృథాం చ శరణం ప్రాప్తాం పాణ్డవాంశ్చ యశస్వినః। యథావదనుమన్యన్తాం ధర్మో హ్యేష సనాతనః
శరణు కోరిన కుంటిని, కీర్తివంతులైన పాండవులను యథావిధిగా గౌరవించాలి. ఇదే శాశ్వత ధర్మం.
ఇమే తయోః శరీరే ద్వే పుత్రాశ్చేమే తయోర్వరాః। క్రియాభిరనుగృహ్యన్తాం సహ మాత్రా పరంతపాః
ఇక్కడ వారిద్దరి శరీరాలు ఉన్నాయి, వీరి కుమారులు కూడా ఉన్నారు. వీరిని, తల్లితో పాటు, శత్రువులకు భయంకరులైన వీరులను, యోగ్యమైన విధంగా గౌరవించాలి.
ప్రేతకార్యే నివృత్తే తు పితృమేధం మహాయశాః। లభతాం సర్వధర్మజ్ఞః పాణ్డుః కురుకులోద్వహః
పిండప్రదానాది అంత్యక్రియలు పూర్తయ్యాక, అన్ని ధర్మాలను తెలిసిన, కురు వంశానికి గౌరవం తెచ్చిన పాండు పితృయజ్ఞం పొందాలి.
ఏవముక్త్వా కురూన్సర్వాన్కురూణామేవ పశ్యతామ్। క్షణేనాన్తర్హితాః సర్వే తాపసా గుహ్యకైః సహ
అలా కురువంశీయులందరితో చెప్పి, వారందరూ చూస్తుండగానే, ఆ తపస్వులు గుహ్యకులతో కలిసి ఒక్క క్షణంలో కనుమరుగయ్యారు.
గన్ధర్వనగరాకారం తథైవాన్తర్హితం పునః। ఋషిసిద్ధగణం దృష్ట్వా విస్మయం తే పరం యయుః
గంధర్వ నగరంలా కనిపించిన ఋషులు, సిద్ధులు అంతటా కనబడిన తరువాత మాయమై పోయిన దృశ్యం చూసి, వారు ఎంతో ఆశ్చర్యపోయారు.
పాణ్డోర్విదుర సర్వాణి ప్రేతకార్యాణి కారయ। రాజవద్రాజసింహస్య మాద్ర్యాశ్చైవ విశేషతః
విదురా, రాజులలో సింహుడైన పాండుకి, ముఖ్యంగా మాద్రికి, రాజులకు చేసే విధంగా అంత్యక్రియలు చేయించు.
పశూన్వాసాంసి రత్నాని ధనాని వివిధాని చ। పాణ్డోః ప్రయచ్ఛ మాద్ర్యాశ్చ యేభ్యో యావచ్చ వాఞ్ఛితమ్
పాండుకి, మాద్రికి చెందిన పశువులు, వస్త్రాలు, రత్నాలు, వివిధ ధనాలు — ఎవరు ఎంత కావాలనుకుంటే వారికి ఇవ్వండి.
యథా చ కున్తీ సత్కారం కుర్యాన్మాద్ర్యాస్తథా కురు। యథా న వాయుర్నాదిత్యః పశ్యేతాం తాం సుసంవృతామ్
కుంటిని గౌరవించాలి, అలాగే మాద్రిని కూడా గౌరవించాలి. ఆమెను గట్టిగా కాపాడాలి, గాలి గానీ, సూర్యుడు గానీ ఆమెను చూడకూడదు.
న శోచ్యః పాణ్డురనఘః ప్రశస్యః స నరాధిపః। యస్య పఞ్చ సుతా వీరా జాతాః సురసుతోపమాః
పాండు పాపరహితుడు, ప్రశంసనీయుడు. అతనిని శోకించాల్సిన అవసరం లేదు. ఎందుకంటే అతనికి దేవపుత్రులతో సమానమైన ఐదుగురు వీర కుమారులు పుట్టారు.
విదురస్తం తథేత్యుక్త్వా భీష్మేణ సహ భారత। పాణ్డుం సంస్కారయామాస దేశే పరమపూజితే
విదురుడు 'అలాగే' అని సమాధానం చెప్పి, భీష్మునితో కలిసి, అత్యంత గౌరవప్రదమైన స్థలంలో పాండుకి అంత్యక్రియలు నిర్వహించాడు.
తతస్తు నగరాత్తూర్ణమాజ్యగన్ధపురస్కృతాః। నిర్హృతాః పావకా దీప్తాః పాణ్డో రాజన్పురోహితైః
అనంతరం, నగరంనుండి, ఘృతసుగంధములు కలిగిన అగ్నులను పురోహితులు త్వరగా తీసుకొచ్చి, రాజా పాండుకి సమర్పించారు.
అథైనామార్తవైః పుష్పైర్గన్ధైశ్చ వివిధైర్వరైః। శిబికాం తామలఙ్కృత్య వాససాఽఽచ్ఛాద్య సర్వశః
తర్వాత, ఆ శవపేటికను వసంతపు పువ్వులతో, వివిధ సుగంధ ద్రవ్యాలతో అలంకరించి, పూర్తిగా వస్త్రంతో కప్పారు.
తాం తథా శోభితాం మాల్యైర్వాసోభిశ్చ మహాధనైః। అమాత్యా జ్ఞాతయశ్చైనం సుహృదశ్చోపతస్థిరే
అలా పుష్పమాలలు, విలువైన వస్త్రాలు, గొప్ప ధనంతో అలంకరించబడిన పాండువద్దకు మంత్రి, బంధువులు, స్నేహితులు చేరారు.
నృసింహం నరయుక్తేన పరమాలఙ్కృతేన తమ్। అవహన్ యానముఖ్యేన సహ మాద్ర్యా సుసంవృతమ్
మనుషులచే లాగబడే, అత్యంత అలంకరించబడిన రథంపై, మాద్రితో పాటు, ఆ నరసింహుడైన పాండును బాగా కప్పి తీసుకెళ్లారు.
పాణ్డురేణాతపత్రేణ చామరవ్యజనేన చ। సర్వవాదిత్రనాదైశ్చ సమలఞ్చక్రిరే తతః
తెలుపు గొడుగు, చామరా పంకజం, అన్ని వాద్యాల ధ్వనులతో అక్కడ పాండును ఘనంగా సత్కరించారు.
రత్నాని చాప్యుపాదాయ బహూని శతశో నరాః। ప్రదదుః కాఙ్క్షమాణేభ్యః పాణ్డోస్తస్యౌర్ధ్వదేహికే
అనేక రత్నాలను తీసుకొని, కావాలనుకున్న వారికి, పాండుకి జరిగే అంత్యక్రియలలో, నరులు వందల కొద్దీ ఇచ్చారు.
అథ చ్ఛత్రాణి శుభ్రాణి చామరాణి బృహన్తి చ। ఆజహ్రుః కౌరవస్యార్థే వాసాంసి రుచిరాణి చ
తర్వాత, కౌరవుని కోసం, తెల్లని గొడుగులు, పెద్ద చామరాలు, అందమైన వస్త్రాలు తెచ్చారు.
యాజకైః శుక్లవాసోభిర్హూయమానా హుతాశనాః। అగచ్ఛన్నగ్రతస్తస్య దీప్యమానాః స్వలఙ్కృతాః
తెల్ల వస్త్రాలు ధరించిన యాజకులు ఆ హోమాగ్నులను పిలిచి ముందుగా నడిపించారు. ఆ అగ్నులు ప్రకాశిస్తూ, అలంకారాలతో మెరిసిపోతూ ముందుకు సాగాయి.
బ్రాహ్మణాః క్షత్రియా వైశ్యాః శూద్రాశ్చైవ సహస్రశః। రుదన్తః శోకసంతప్తా అనుజగ్ముర్నరాధిపమ్
బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు వేలాదిగా దుఃఖంతో, శోకంతో ఏడుస్తూ రాజును అనుసరించారు.
అయమస్మానపాహాయ దుఃఖే చాధాయ శాశ్వతే। కృత్వా చాస్మాననాథాంశ్చ క్వ యాస్యతి నరాధిపః
మనల్ని వదిలేసి, శాశ్వతమైన బాధలో ముంచి, అనాథల్ని చేసి, రాజు ఇప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్తాడో!
క్రోశన్తః పాణ్డవాః సర్వే భీష్మో విదుర ఏవ చ। `బాహ్లీకః సోమదత్తశ్చ తథా భూరిశ్రవా నృపః
పాండవులందరూ, భీష్ముడు, విదురుడు, అలాగే బాహ్లికుడు, సోమదత్తుడు, భూరిశ్రవుడు—all రాజులు—ఎడవసాగారు.
అన్యోన్యం వై సమాశ్లిష్య అనుజగ్ముః సహస్రశః।' రమణీయే వనోద్దేశే గఙ్గాతీరే సమే శుభే
వెయ్యలాది మంది ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకుంటూ, అందరూ కలిసి అందమైన, సుందరమైన గంగానది తీరంలోని అరణ్యంలోకి వెళ్లారు.
న్యాసయామాసురథం తాం శిబికాం సత్యవాదినః। సభార్యస్య నృసింహస్య పాణ్డోరక్లిష్టకర్మణః
అప్పుడు సత్యవంతులు, పాండు మహారాజు మరియు ఆయన భార్య ఉన్న శిబికను అక్కడ ఉంచారు. పాండు మహారాజు నిర్దోషమైన కార్యాలు చేసినవాడు.
తతస్తస్య శరీరం తు సర్వగన్ధాధివాసితమ్। శుచికాలీయకాదిగ్ధం దివ్యచన్దనరూషితమ్
ఆయన శరీరాన్ని అన్ని రకాల సుగంధాలతో పరిమళింపజేసి, శుద్ధమైన కాలికా నూనెతో పూసి, దివ్యమైన చందనంతో రుద్దారు.
పర్యషిఞ్చఞ్జలేనాశు శాతకుమ్భమయైర్ఘటైః। చన్దనేన చ శుక్లేన సర్వతః సమలేపయన్
బంగారు పాత్రలతో నీళ్లు త్వరగా చల్లి, తెల్లటి చందనంతో అన్ని వైపులా ఆయనను పూసారు.
కాలాగురువిమిశ్రేణ తథా తుఙ్గరసేన చ। అథైనం దేశజైః శుక్లైర్వాసోభిః సమయోజయన్
కాళాగురు, తుంగరసం కలిపిన సుగంధాలతో, ఆ తర్వాత అక్కడి తెల్ల వస్త్రాలతో ఆయనను అలంకరించారు.
సంఛన్నః స తు వాసోభిర్జీవన్నివ నరాధిపః। శుశుభే స నవ్యాఘ్రో మహార్హశయనోచితః
ఆ వస్త్రాలతో కప్పబడిన రాజు, బ్రతికినవాడిలా, కొత్త పులిలా, విలాసవంతమైన మంచంపై పడుకున్నట్టు మెరిసిపోయాడు.