బన్ధుపక్షభయాద్భీతా లజ్జయా చ యశస్వినీ। తామర్కః పునరేవేదబ్రవీద్భరతర్షభ।।?
బంధువుల కోసం భయంతో, సిగ్గుతో ఆ కీర్తివంతురాలు వెనుకాడింది. అప్పుడు సూర్యుడు మళ్లీ మాట్లాడాడు, ఓ భారత వంశశ్రేష్ఠా!
మత్ప్రసాదాన్న తే రాజ్ఞి భవితా దోష ఇత్యుత
నా అనుగ్రహంతో, ఓ రాణీ, నీవు ఎలాంటి అపవాదుకూ గురికావు.
ప్రసీద భగవన్మహ్యమవలేపో హి నాస్తి మే। త్వయైవ పరిహార్యం స్యాత్కన్యాభావస్య దూషణమ్
దయచేయు ప్రభూ, నాకు ఎలాంటి అహంకారమూ లేదు. కన్యత్వం పోయిన మచ్చను మీరు మాత్రమే తొలగించాలి.
వ్యపయాతు భయం తేఽద్య కుమారం ప్రసమీక్షసే। మయా త్వం చాప్యనుజ్ఞాతా పునః కన్యా భవిష్యసి
ఈ రోజు నీ భయం పోయిపోవాలి; నీవు కుమారుణ్ని చూస్తావు. నా అనుమతితో నీవు మళ్లీ కన్యకవిగా మారిపోతావు.
ఏవముక్తా తతః కున్తీ సంప్రహృష్టతనూరుహా। సఙ్గతాఽభూత్తదా సుభ్రూరాదిత్యేన మహాత్మనా
ఇలా సూర్యుడు చెప్పిన వెంటనే, కుంతీ ఆనందంతో ఒళ్లు గుబురుగా అయింది. అప్పుడు ఆ సుందరభ్రువుతో ఉన్న ఆమె, మహాత్ముడైన ఆదిత్యునితో ఏకమయ్యింది.
ప్రకాశకర్మా తపనః కన్యాగర్భం దదౌ పునః।' తత్ర వీరః సమభవత్సర్వశస్త్రభృతాం వరః
ప్రకాశించే సూర్యుడు, తన మహిమతో మళ్లీ ఆ కన్యక గర్భంలో శిశువును ఉంచాడు. అక్కడ ఓ వీరుడు జన్మించాడు, ఆయుధాలన్నిటిలోనూ ప్రావీణ్యం కలవాడు.
ఆముక్తకవచః శ్రీమాన్దేవగర్భః శ్రియాన్వితః। సహజం కవచం బిభ్రత్కుణ్డలోద్ద్యోతితాననః
ఆ బాలుడు సహజంగా కవచంతో, కాంతివంతుడిగా, దేవతల వంశంలో పుట్టినవాడిగా, అందంతో నిండినవాడిగా జన్మించాడు. అతని ముఖం కుండలాలతో ప్రకాశించింది.
అజాయత సుతః కర్ణః సర్వలోకేషు విశ్రుతః। ప్రాదాచ్చ తస్యై కన్యాత్వం పునః స పరమద్యుతిః
అతడు కర్ణుడు గా జన్మించాడు, అన్ని లోకాలలో ప్రసిద్ధి పొందాడు. ఆ పరమదీప్తి కలిగినవాడు ఆమెకు మళ్లీ కన్యత్వాన్ని ఇచ్చాడు.
దత్త్వా చ తపతాం శ్రేష్ఠో దివమాచక్రమే తతః। దృష్ట్వా కుమారం జాతం సా వార్ష్ణేయీ దీనమానసా
శిశువును ఇచ్చిన తర్వాత, తపస్సులో శ్రేష్ఠుడైన సూర్యుడు ఆకాశానికి వెళ్లిపోయాడు. కుమారుణ్ని జన్మించినట్టు చూసి, వర్ష్ణేయి అయిన ఆమె మనసులో దిగులుతో నిండిపోయింది.
ఏకాగ్రం చిన్తయామాస కిం కృత్వా సుకృతం భవేత్। గూహమానాపచారం సా బన్ధుపక్షభయాత్తదా
ఏం చేస్తే మంచిదవుతుందో అని, ఒక్క దృష్టితో ఆలోచించసాగింది. తన తప్పును దాచుకుంటూ, బంధువుల కోసం భయపడింది.
మఞ్జూషాం రత్నసంపూర్ణాం కృత్వా బాలసమాశ్రితామ్। ఉత్ససర్జ కుమారం తం జలే కున్తీ మహాబలమ్
రత్నాలతో నిండిన పెట్టెను తయారు చేసి, ఆ శక్తివంతుడైన బాలుణ్ని అందులో పెట్టి, కుంతీ నీటిలో వదిలేసింది.
తముత్సృష్టం జలే గర్భం రాధాభర్తా మహాయశాః। పుత్రత్వే కల్పయామాస సభార్యః సూతనన్దనః
నీటిలో వదిలిన ఆ శిశువును, రాధా భర్త అయిన మహాప్రతిష్ఠ కలిగినవాడు కనుగొని, తన భార్యతో కలిసి సూతపుత్రుడిగా దత్తత తీసుకున్నాడు.
నామధేయం చ చక్రాతే తస్య బాలస్య తావుభౌ। వసునా సహ జాతోఽయం వసుషేణో భవత్వితి
ఆ ఇద్దరూ ఆ బాలునికి పేరు పెట్టారు — 'ఈవాడు ధనంతో పుట్టాడు, కాబట్టి వసుసేనుడు అని పిలవాలి' అన్నారు.
స వర్ధమానో బలవాన్సర్వాస్త్రేషూద్యతోఽభవత్। ఆపృష్ఠతాపాదాదిత్యముపాతిష్ఠత వీర్యవాన్
అతడు పెరుగుతూ బలవంతుడిగా, అన్ని ఆయుధాల్లో నైపుణ్యం కలవాడిగా మారాడు. తరువాత, తన తపస్సు వల్ల ఆదిత్యుని దర్శించడానికి వెళ్లాడు.
తస్మిన్కాలే తు జపతస్తస్య వీరస్య ధీమతః। నాదేయం బ్రాహ్మణేష్వాసీత్కించిద్వసు మహీతలే
ఆ సమయంలో, ఆ ధైర్యవంతుడైన, జ్ఞానవంతుడైన వాడు జపం చేస్తూ ఉండగా, భూమిపై ఎక్కడా బ్రాహ్మణులకు దానం చేయడానికి ఏదీ దొరకలేదు.
తతః కాలే తు కస్మింశ్చిత్స్వప్నాన్తే కర్ణమబ్రవీత్। ఆదిత్యో బ్రాహ్మణో భూత్వా శృణు వీర వచో మమ
అప్పుడు, ఒక రాత్రి చివరలో కలలో, సూర్యుడు బ్రాహ్మణుడి రూపంలో కర్ణుడిని ఇలా అన్నాడు: 'ఓ వీరా! నా మాట విను.'
ప్రభాతాయాం రజన్యాం త్వామాగమిష్యతి వాసవః। న తస్య భిక్షా దాతవ్యా విప్రరూపీ భవిష్యతి
రాత్రి ముగిసి ఉదయం వచ్చినప్పుడు, ఇంద్రుడు నీ వద్దకు వస్తాడు. అతడు బ్రాహ్మణుడి రూపంలో వస్తాడు కనుక, అతనికి దానం ఇవ్వకూడదు.
నిశ్చయోఽస్యాపహర్తుం తే కవచం కుణ్డలే తథా। అతస్త్వాం బోధయామ్యేష స్మర్తాసి వచనం మమ
అతని ఉద్దేశం నీ కవచాన్ని, కుండలాలను తీసుకోవడమే. అందుకే నేను నిన్ను హెచ్చరిస్తున్నాను. నా మాటలు గుర్తుపెట్టుకో.
శక్రో మాం విప్రరూపేణ యది వై యాచతే ద్విజ। కథం తస్మై న దాస్యామి యథా చాస్మ్యవబోధితః
శక్రుడు బ్రాహ్మణుడి రూపంలో వచ్చి నన్ను అడిగితే, నేను ఎలా ఇవ్వకుండా ఉండగలను? నన్ను ఇలా ఉపదేశించారు కదా!
విప్రాః పూజ్యాస్తు దేవానాం సతతం ప్రియమిచ్ఛతామ్। తం దేవదేవం జానన్వై న శక్తోఽస్మ్యవమన్త్రణే
దేవతల అనుగ్రహం కోరేవారు ఎప్పుడూ బ్రాహ్మణులను గౌరవించాలి. అతడు దేవతల అధిపతి అని తెలిసినా, నేను అతన్ని నిర్లక్ష్యం చేయలేను.
యద్యేవం శృణు మే వీర వరం తే సోఽపి దాస్యతి। శక్తిం త్వమపి యాచేథాః సర్వశత్రువిబాధినీమ్
అలా అయితే, నా మాట విను వీరా! అతడు నీకు ఒక వరం ఇస్తాడు. నువ్వు అన్ని శత్రువులను సంహరించే శక్తివంతమైన ఆయుధాన్ని అడుగు.
ఏవముక్త్వా ద్విజః స్వప్నే తత్రైవాన్తరధీయత। కర్ణః ప్రబుద్ధస్తం స్వప్నం చిన్తయానోఽభవత్తదా
అలా చెప్పి ఆ బ్రాహ్మణుడు కలలోనే అదృశ్యమయ్యాడు. కర్ణుడు లేచి, ఆ కల గురించి ఆలోచించసాగాడు.
తమిన్ద్రో బ్రాహ్మణో భూత్వా పుత్రార్థం భూతభావనః। కుణ్డలే ప్రార్థయామాస కవచం చ మహాద్యుతిః
ప్రజలను సృష్టించే మహాత్ముడైన ఇంద్రుడు తన కుమారుని కోసం బ్రాహ్మణుడి రూపంలో వచ్చి, కర్ణుని వద్ద కవచాన్ని, కుండలాలను అడిగాడు.
ఉత్కృత్యావిమనాః స్వాఙ్గాత్కవచం రుధిరస్రవమ్। కర్ణౌ పార్శ్వే చ ద్వే ఛిత్త్వా ప్రాయచ్ఛత్స కృతాఞ్జలిః
కర్ణుడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, తన శరీరం నుండి రక్తం కారుతున్న కవచాన్ని కోసి, రెండు కుండలాలను కూడా తీసి, చేతులు జోడించి వాటిని ఇచ్చాడు.
ప్రతిగృహ్య తు దేవేశస్తుష్టస్తేనాస్య కర్మణా। అహో సాహసమిత్యాహ మనసా వాసవో హసన్
అవన్నీ స్వీకరించిన దేవేంద్రుడు, కర్ణుని కార్యానికి సంతోషించి, మనసులో నవ్వుతూ, 'అహా! ఎంత ధైర్యం!' అని అనుకున్నాడు.
దేవదానవయక్షాణాం గన్ధర్వోరగరక్షసామ్। న తం పశ్యామి యో హ్యేతత్కర్మ కర్తా భవిష్యతి
దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసుల్లో ఎవ్వరూ ఇలాంటి పనిని చేయగలరని నేను చూడలేదు.
ప్రీతోఽస్మి కర్మణా తేన వరం బ్రూహి యదిచ్ఛసి
నీ ఈ కార్యానికి నేను సంతోషించాను. నీవు కోరుకున్న వరాన్ని చెప్పు.
శక్తిం తస్మై దదౌ శక్రో విస్మయాద్వాక్యమబ్రవీత్। దేవదానవయక్షాణాం గన్ధర్వోరగరక్షసామ్
శక్రుడు అతనికి ఒక శక్తిని ఇచ్చి, ఆశ్చర్యంతో ఇలా అన్నాడు: 'దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, గంధర్వులు, నాగులు, రాక్షసుల్లో—'
యస్మై క్షేప్స్యసి రుష్టః సన్సోఽనయా న భవిష్యతి। హత్వైకం సమరే శత్రుం తతో మామాగమిష్యతి। ఇత్యుక్త్వాన్తర్దధే శక్రో వరం దత్త్వా తు తస్య వై
ఈ ఆయుధాన్ని నీవు కోపంతో ఎవరిపై ప్రయోగించినా, వారు బ్రతకరు. యుద్ధంలో ఒక శత్రువును సంహరించిన తర్వాత, అది మళ్లీ నా వద్దకు వస్తుంది. ఇలా చెప్పి, శక్రుడు వరం ఇచ్చి అదృశ్యమయ్యాడు.
ప్రాఙ్నామ తస్య కథితం వసుషేణ ఇతి క్షితౌ। కర్ణో వైకర్తనశ్చైవ కర్మణా తేన సోఽభవత్
అంతకు ముందు భూమిపై అతడిని వసుశేనుడు అని పిలిచేవారు. ఈ కార్యం వల్ల అతడు వికర్తనుని కుమారుడిగా కర్ణుడు అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందాడు.