తం దృష్ట్వా రక్షిణస్తత్ర తథా బహుతిథేఽహని। న్యవేదయంస్తథా రాజ్ఞే యథావృత్తం నరాధిప
ఆ మునిని అలా అనేక రోజుల పాటు చూసిన రక్షకులు, జరిగినదాన్ని రాజుకు వివరంగా తెలియజేశారు.
రాజా చ తమృషిం శ్రుత్వా నిష్క్రమ్య సహ మన్త్రిభిః। ప్రసాదయామాస తదా శూలస్థమృషిసత్తమమ్
రాజు ఆ ముని విషయం విని, తన మంత్రులతో కలిసి బయటకు వచ్చి, శూలంపై ఉన్న ఆ మునిశ్రేష్ఠుడిని శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నించాడు.
యన్మయాఽపకృతం మోహాదజ్ఞానాదృషిసత్తమ। ప్రసాదయే త్వాం తత్రాహం న మే త్వం క్రోద్ధుమర్హసి
'మునిశ్రేష్ఠా, మోసమో, అజ్ఞానమో వల్ల నేను మీకు చేసిన తప్పుకు క్షమించండి. మీరు నాపై కోపపడకండి.' అని రాజు ప్రార్థించాడు.
ఏవముక్తస్తతో రాజ్ఞా ప్రసాదమకరోన్మునిః। కృతప్రసాదం రాజా తం తతః సమవతారయత్
రాజు ఇలా అడిగిన తరువాత, ఆ ముని అతనికి క్షమించాడు. రాజు క్షమాపణ పొందిన తరువాత, మునిని శూలం నుంచి దించాడు.
అవతార్య చ శూలాగ్రాత్తచ్ఛూలం నిశ్చకర్ష హ। అశక్నువంశ్చ నిష్క్రష్టుం శూలం మూలే స చిచ్ఛిదే
శూలపు అంచు నుంచి మునిని దించాక, ఆ శూలాన్ని బయటకు తీయడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ తీయలేకపోయి, దాని వేరును కోసేశాడు.
స తథాన్తర్గతేనైవ శూలేన వ్యచరన్మునిః। కణ్ఠపార్శ్వాన్తరస్థేన శఙ్కునా మునిరాచత్। పుష్పభాజనధారీ స్యాదితి చిన్తాపరోఽభవత్
అలా శూలం లోపలే ఉండగా, ఆ ముని తిరుగుతూ ఉండేవాడు. గొంతు, ప్రక్కల్లో శూలపు అంచు ఉండగా, 'నేను పుష్పపాత్రాన్ని మోసుకెళ్లాలి' అని ఆలోచించాడు.
స చాతితపసా లోకాన్విజిగ్యే దుర్లభాన్పరైః
తన గొప్ప తపస్సుతో, ఇతరులకు అందని లోకాలను ఆయన జయించాడు.
అణీమాణ్డవ్య ఇతి చ తతో లోకేషు గీయతే। స గత్వా సదనం విప్రో ధర్మస్య పరమార్థవిత్
అందుకే ఆయనను ప్రజలు అణిమాండవ్యుడు అని పిలుస్తారు. ఆ మహర్షి, పరమార్థాన్ని తెలిసినవాడు, ధర్ముని ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఆసనస్థం తతో ధర్మం దృష్ట్వోపాలభత ప్రభుమ్। కిం ను తద్దుష్కృతం కర్మ మయా కృతమజానతా
అక్కడ కూర్చున్న ధర్మునిని చూసి, ఆయనను ఇలా అడిగాడు: 'నేను తెలియక చేసిన దోషమైన పనేమిటో చెప్పండి.'
యస్యేయం ఫలనిర్వృత్తిరీదృశ్యాసాదితా మయా। శీఘ్రమాచక్ష్వ మే తత్త్వం పశ్య మే తపసో బలమ్
'దాని ఫలితంగా నాకు ఈ విధంగా బాధ వచ్చింది. నిజాన్ని త్వరగా చెప్పండి; నా తపస్సు శక్తిని చూడండి.'
పతఙ్గికానాం పుచ్ఛేషు త్వయేషీకా ప్రవేశితా। కర్మణస్తస్య తే ప్రాప్తం ఫలమేతత్తపోధన
'నీవు పురుగుల తోకల్లో గడ్డి ముక్కలు పెట్టావు. ఆ పనికి ఇదే ఫలితం, ఓ తపస్వీ.'
స్వల్పమేవ యథా దత్తం దానం బహుగుణం భవేత్। అధర్మ ఏవం విప్రర్షే బహుదుఃఖఫలప్రదః
'ఎలా చిన్న దానం చేసినా అది ఎన్నో రెట్లు ఫలిస్తుంది, అలాగే పాపం కూడా, ఓ మహర్షీ, ఎన్నో బాధలు ఇస్తుంది.'
కస్మిన్కాలే మయా తత్తు కృతం బ్రూహి యథాతథమ్। తేనోక్తం ధర్మరాజేన బాలభావే త్వయా కృతమ్
'ఆ పని నేను ఎప్పుడు చేశాను? నిజంగా చెప్పు.' అప్పుడు ధర్ముడు ఇలా అన్నాడు: 'నీవు చిన్నపుడే అది చేశావు.'
బాలో హి ద్వాదశాద్వర్షాజ్జన్మతో యత్కరిష్యతి। న భవిష్యత్యధర్మోఽత్ర న ప్రజ్ఞాస్యతి వై దిశః
'పుట్టిన దగ్గర నుంచి పన్నెండు సంవత్సరాల లోపు పిల్లలు చేసే పనులకు పాపం ఉండదు; వారికి దిక్కులు కూడా తెలియవు.'
అల్పేఽపరాధేఽపి మహాన్మమ దణ్డస్త్వయా ధృతః। గరీయాన్బ్రాహ్మణవధః సర్వభూతవధాదపి
'చిన్న తప్పుకు నీవు నాకు పెద్ద శిక్ష విధించావు; బ్రాహ్మణుని హత్య, అన్ని జీవులను చంపినదానికన్నా గొప్ప పాపం.'
శూద్రయోనావతో ధర్మ మానుషః సంభవిష్యసి। మర్యాదాం స్థాపయామ్యద్య లోకే కర్మఫలోదయామ్
'ఓ ధర్మా, నీవు శూద్ర స్త్రీ గర్భంలో మానవుడిగా పుడతావు. ఈ రోజు నుంచీ లోకంలో కర్మఫలానికి నియమాన్ని స్థాపించాను.'
ఆ చతుర్దశకాద్వర్షాన్న భవిష్యతి పాతకమ్। పరతః కుర్వతామేవ దోష ఏవ భవిష్యతి
'పద్నాలుగు సంవత్సరాల వయస్సు వరకు పాపం ఉండదు; ఆ తర్వాత తప్పు చేసినవారికి దోషం కలుగుతుంది.'
ఏతేన త్వపరాధేన శాపాత్తస్య మహాత్మనః। ధర్మో విదురరూపేణ శూద్రయోనావజాయత
ఆ మహాత్ముని శాపం వల్ల, ఆ తప్పు కారణంగా, ధర్ముడు శూద్ర స్త్రీ గర్భంలో విదురునిగా జన్మించాడు.
ధర్మే చార్థే చ కుశలో లోభక్రోధవివర్జితః। దీర్ఘదర్శీ శమపరః కురూణాం చ హితే రతః
ధర్మంలో, ధనంలో నిపుణుడు, లోభం, కోపం లేని వాడు, దూరదృష్టి కలవాడు, శాంతిని కోరువాడు, కురువంశానికి మేలు కోరేవాడు.
ధృతరాష్ట్రే చ పాణ్డౌ చ విదురే చ మహాత్మని।' ఏషు త్రిషు కుమారేషు జాతేషు కురుజాఙ్గలమ్। కురవోఽథ కురుక్షేత్రం త్రయమేతదవర్ధత
ధృతరాష్ట్రుడు, పాండు, మహాత్ముడు అయిన విదురుడు—ఈ ముగ్గురు కుమారులు జన్మించినప్పుడు, కురుజాంగలం, కురుక్షేత్రం కూడా అభివృద్ధి చెందాయి.
ఊర్ధ్వసస్యాఽభవద్భూమిః సస్యాని ఫలవన్తి చ। యథర్తువర్షీ పర్జన్యో బహుపుష్పఫలా ద్రుమాః
భూమి పుష్కలంగా పంటలు ఇచ్చింది, ధాన్యాలు పండాయి; ఋతువుకి తగినట్లు వాన పడింది, చెట్లు పూలు, పండ్లతో నిండిపోయాయి.
వాహనాని ప్రహృష్టాని ముదితా మృగపక్షిణః। గన్ధవన్తి చ మాల్యాని రసవన్తి ఫలాని చ
వాహనాలు ఆనందంగా ఉన్నాయి, అడవి జంతువులు, పక్షులు సంతోషంగా ఉన్నాయి; మాలలు సువాసనతో, పండ్లు రుచితో నిండిపోయాయి.
వణిగ్భిశ్చాన్వకీర్యన్త నగరాణ్యథ శిల్పిభిః। శూరాశ్చ కృతవిద్యాశ్చ సన్తశ్చ సుఖినోఽభవన్
పట్టణాలు వ్యాపారులు, వృత్తిదారులతో నిండిపోయాయి; వీరులు, విద్యలో నిపుణులు, సద్గుణులు—all సుఖంగా ఉన్నారు.
నాభవన్దస్యవః కేచిన్నాధర్మరుచయో జనాః। ప్రదేశేష్వపి రాష్ట్రాణాం కృతం యుగమవర్తత
దొంగలు ఎవరూ లేరు, పాపానికి మొగ్గు చూపేవారు లేరు; రాజ్యాల ప్రాంతాల్లో కూడా సత్యయుగం వలె శాంతి నెలకొంది.
ధర్మక్రియా యజ్ఞశీలాః సత్యవ్రతపరాయణాః। అన్యోన్యప్రీతిసంయుక్తా వ్యవర్ధన్త ప్రజాస్తదా
ఆ కాలంలో ప్రజలు ధర్మకార్యాలు, యజ్ఞాలు, సత్యవ్రతాలు పాటిస్తూ, పరస్పర ప్రేమతో కలిసి ఆనందంగా అభివృద్ధి చెందారు.
మానక్రోధవిహీనాశ్చ నరా లోభవివర్జితాః। అన్యోన్యమభ్యనన్దన్త ధర్మోత్తరమవర్తత
ఆ మనుషులు అహంకారం, కోపం లేకుండా, లోభం దరిచేరకుండా, ఒకరినొకరు ఆనందంగా ఆహ్వానించుకుంటూ, పరమధర్మాన్ని ఆచరించారు.
తన్మహోదధివత్పూర్ణం నగరం వై వ్యరోచత। ద్వారతోరణనిర్యూహైర్యుక్తమభ్రచయోపమైః
ఆ నగరం మహాసముద్రంలా నిండుగా, మేఘాల వలె కనబడే ద్వారాలు, తోరణాలు, ప్రవేశద్వారాలతో ఎంతో అందంగా మెరిసింది.
ప్రసాదశతసంబాధం మహేన్ద్రపురసన్నిభమ్। నదీషు వనఖణ్డేషు వాపీపల్వలసానుషు। కాననేషు చ రమ్యేషు విజహ్రుర్ముదితా జనాః
వందలాది ప్రాసాదాలతో నిండినది, ఇంద్రపురిని పోలినది. నదుల్లో, అడవి ప్రాంతాల్లో, చెరువుల్లో, మడుగుల్లో, అందమైన వనాల్లో ప్రజలు ఆనందంగా విహరించారు.
ఉత్తరైః కురుభిః సార్ధం దక్షిణాః కురవస్తథా। విస్పర్ధమానా వ్యచరంస్తథా దేవర్షిచారణైః
ఉత్తర కురులతో పాటు దక్షిణ కురులు కూడా పరస్పరం పోటీగా, దేవతలు, ఋషులు లాగా సంచరించేవారు.
నాభవత్కృపణః కశ్చిన్నాభవన్విధవాః స్త్రియః। తస్మిఞ్జనపదే రమ్యే కురుభిర్బహులీకృతే
ఆ అందమైన కురుల దేశంలో ఎవరూ దరిద్రులు లేరు, అక్కడ ఎవరూ విధవలు కాలేదు.