ద్రోణాదాశీవిషాకారాజ్జ్వలితాదివ పావకాత్। అన్యేభ్యః పార్థివేభ్యశ్చ భాస్వన్తావివ భాస్కరౌ
ద్రోణుడు విషసర్పంలా భయంకరంగా, అగ్నిలా జ్వలిస్తూ ఉండగా, ఆ ఇద్దరూ మిగతా రాజుల మధ్య రెండు ప్రకాశవంతమైన సూర్యుల్లా మెరిసారు.
విముక్తౌ సాగరప్రఖ్యాద్రోణానీకాదర్రిదమౌ। అదృశ్యేతాం ముదా యుక్తౌ సముత్తీర్యార్ణవం యథా
సముద్రంలా విస్తారంగా ఉన్న ద్రోణుని సేనను దాటి, ఆ ఇద్దరూ ఆనందంతో, గొప్ప సముద్రాన్ని దాటి వచ్చినవారిలా కనిపించారు.
అస్త్రౌఘాన్మహతో ముక్తౌ ద్రోణహార్దిక్యరక్షితాత్। రోచమానావదృశ్యేతామిన్ద్రాగ్న్యోః సదృశౌ రణే
ద్రోణుడు, కృతవర్మా ఇద్దరూ కాపాడుతున్న గొప్ప ఆయుధవర్షాన్ని తప్పించుకుని, ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో ఇంద్రుడు, అగ్ని దేవుడిలా ప్రకాశించారు.
ఉద్భిన్నరుధిరౌ కృష్ణౌ భారద్వాజస్య సాయకైః। శితైశ్చితౌ వ్యరోచేతాం కర్ణికారైరివాచలౌ
భారద్వాజుని పదునైన బాణాలతో గాయపడి, రక్తంతో తడిసి, ఆ ఇద్దరు కృష్ణులు కర్ణికారపువ్వులతో అలంకరించిన కొండల్లా మెరిశారు.
ద్రోణగ్రాహహూదాన్ముక్తౌ శక్త్యాశీవిషసఙ్కటాత్। అయఃశరోగ్రమకరాత్క్షత్రియప్రవరామ్భసః
ద్రోణుని పట్టు నుంచి, విషపూరితమైన శక్తుల భయం నుంచి, క్షత్రియుల ఉక్కు బాణాల వాన నుంచి బయటపడి, ఆ ఇద్దరూ ఆ ప్రళయపు ప్రవాహాన్ని దాటి బయటపడ్డారు.
జ్యాఘోషతలనిర్హాదాద్గదానిస్త్రింశవిద్యుతః। ద్రోణాస్త్రమేఘాన్నిర్ముక్తౌ సూర్యేన్దూ తిమిరాదివ
పిల్లనివ్వడాల గుంజులు, గదల మోగుడు, ఖడ్గాల మెరుపులు మధ్య, ద్రోణుని ఆయుధమేఘాన్ని దాటి, ఆ ఇద్దరూ చీకటిలోంచి సూర్యుడు, చంద్రుడు వెలువడినట్లుగా బయటపడ్డారు.
బాహుభ్యామివ సన్తీర్ణౌ సిన్ధుషష్ఠాః సముద్రగాః। తపాన్తే సరితః పూర్ణా మహాగ్రాహసమాకులాః
వేసవి చివర్లో, పెద్ద మొసళ్లతో నిండిన నదులు తమ బలంతో సముద్రాన్ని చేరినట్లుగా, ఆ ఇద్దరూ తమ బాహుబలంతో ఆ యుద్ధాన్ని దాటి ముందుకు వెళ్లారు.
మహాశైలోచ్చయాం ఘోరాం లఙ్ఘయిత్వా మహానదీమ్। నిస్తీర్ణావధ్వగౌ యద్వత్తద్వత్తౌ తారితౌ రణే
ఎవరైనా ఇద్దరు ప్రయాణికులు భయంకరంగా, ఎత్తైన ఒడ్డులతో ఉన్న నదిని దాటి వెళ్ళినట్లే, ఆ ఇద్దరూ భయానకమైన యుద్ధ ప్రవాహాన్ని దాటి ముందుకు సాగారు.
ఇతి కృష్ణౌ మహేష్వాసౌ ప్రశస్తౌ లోకవిశ్రుతౌ। సర్వభూతాన్యమన్యన్త ద్రోణాస్త్రబలవారణాత్
ఇలా ఆ ఇద్దరు కృష్ణులు, మహాశూరులు, లోకంలో ప్రసిద్ధిపొందినవారు, ద్రోణుని బలాన్ని దాటి వచ్చినందుకు సమస్త ప్రాణులు వారిని ప్రశంసించాయి.
జయద్రథం సమీపస్థమవేక్షన్తౌ జిఘాంసయా। రురుం వనాన్తే లిప్సన్తౌ వ్యాఘ్రవత్తావతిష్ఠతామ్
జయద్రథుడు దగ్గరగా ఉన్నాడని చూసి, అతన్ని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో, ఆ ఇద్దరూ అడవిలో వేట కోసం ఎదురు చూస్తున్న పులుల్లా నిలబడ్డారు.
యథా హి ముఖవర్ణోఽయమనయోరితి మేనిరే। తవ యోధా మహారాజ హతమేవ జయద్రథమ్
వారి ముఖంలో కనిపించిన ఉత్సాహాన్ని చూసి, ఓ రాజా! నీ సైనికులు జయద్రథుడు ఇప్పటికే చనిపోయాడని భావించారు.
లోహితాక్షౌ మహాబాహూ సంయుక్తౌ కృష్ణపాణ్డవౌ। సిన్ధురాజమభిప్రేక్ష్య హృష్టౌ వ్యనదతాం ముహుః
రక్తవర్ణమైన కళ్లతో, బలమైన చేతులతో, కృష్ణుడు, అర్జునుడు సింధు రాజును చూసి ఆనందంతో మళ్లీ మళ్లీ గర్జించారు.
శౌరేరభీషుహస్తస్య పార్థస్య చ ధనుష్మతః। తయోరాసీత్ప్రభా రాజన్సూర్యపావకయోరివ
శౌరి చేతిలో ఆయుధం, పార్థుడు ధనుస్సుతో ఉన్నప్పుడు, వారి నుండి సూర్యుడు, అగ్ని వెలుగు లాంటి ప్రకాశం వెలువడింది, ఓ రాజా!
హర్ష ఏవ తయోరాసీద్ద్రోణానీకప్రముక్తయోః। సమీపే సైన్ధవం దృష్ట్వా శ్యేనయోరామిషం యథా
ద్రోణుని సేనను దాటి వచ్చిన ఆ ఇద్దరిలో, సమీపంలో మాంసాన్ని చూసిన గద్దలవలె, ఆనందం పుట్టింది.
తౌ తు సైన్ధవమాలోక్య వర్తమానమివాన్తికే। సహసా పేతతుఃక్రుద్ధౌ క్షిప్రం శ్యేనావివామిపమ్
సింధు రాజు దగ్గరగా ఉన్నాడని గమనించిన ఆ ఇద్దరూ, కోపంతో, ఆకస్మాత్తుగా గద్దలు మాంసాన్ని ఎగరిపడినట్లుగా దూకారు.
తౌ దృష్ట్వా తు వ్యతిక్రాన్తౌ హృషీకేశధనఞ్జయౌ। సిన్ధురాజస్య రక్షార్థం పరాక్రాన్తః సుతస్తవ
హృషీకేశుడు, ధనంజయుడు దాటి వస్తున్నారని చూసి, నీ కుమారుడు సింధు రాజును రక్షించేందుకు ధైర్యంగా ముందుకు వచ్చాడు.
ద్రోణేనాబద్ధకవచో రాజా దుర్యోధనస్తతః। యయావేకరథేనాజౌ హయసంస్కరావిత్ప్రభో
ద్రోణుడు కవచాన్ని కట్టిన తర్వాత, రాజు దుర్యోధనుడు ఒక్కడే, బాగా శిక్షణ పొందిన గుర్రాలపై యుద్ధానికి బయలుదేరాడు, ఓ ప్రభూ!
కృష్ణపార్థౌ మహేష్వాసౌ వ్యతిక్రమ్యాథ తే సుతః। అగ్రతః పుణ్డరీకాక్షం ప్రతీయాయ నరాధిప
కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఆ మహాశూరులు దాటి వెళ్ళిన తరువాత, నీ కుమారుడు ముందుకు వెళ్లి, పద్మనేత్రుడైన కృష్ణుని వైపు ఎదురుగా పోయాడు, ఓ నరాధిపా!
తతః సర్వేషు సైన్యేషు వాదిత్రాణి ప్రహృష్టవత్। ప్రావాద్యన్త వ్యతిక్రాన్తే తవ పుత్రే ధనఞ్జయమ్
అప్పుడు నీ కుమారుడు ధనంజయుడిని ఎదుర్కొనగా, మొత్తం సేనలో ఆనందంగా వాద్యాలు మోగాయి.
సింహనాదరవాశ్చాసఞ్శఙ్ఖశబ్దవిమిశ్రితాః। దృష్ట్వా దుర్యోధనం తత్ర కృష్ణయోః ప్రముఖే స్థితమ్
కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఎదుట దుర్యోధనుడు నిలుచున్నాడని చూసి, శింఖాల ధ్వనితో కలిసిన సింహగర్జనలు అక్కడ వినిపించాయి.
యే చ తే సిన్ధురాజస్య గోప్తారః పావకోపమాః। తే ప్రాహృష్యన్త సమరే దృష్ట్వా పుత్రం తవ ప్రభో
సింధు రాజును కాపాడే వారు, అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, యుద్ధంలో నీ కుమారుణ్ణి చూసి ఎంతో ఆనందించారు.
దృష్ట్వా దుర్యోధనం కృష్ణో వ్యతిక్రాన్తం సహానుగమ్। అబ్రవీదర్జునం రాజన్ప్రాప్తకాలమిదం వచః
దుర్యోధనుడు తన అనుచరులతో ముందుకు వస్తున్నాడని గమనించిన కృష్ణుడు, రాజా! అర్జునునికి సమయానుకూలమైన మాటలు చెప్పాడు.
దిష్ట్యా జానాతి సఙ్గ్రామే యోద్ధవ్యం హి త్వయా సహ। దిష్ట్యా చ సఫలాః పార్థ సర్వే కామా హ్యకామితాః
అతడు యుద్ధంలో నిన్ను ఎదుర్కొనాల్సిన అవసరం తెలుసుకున్నాడు, అది అదృష్టం. పార్థా! నీకు నెరవేరని కోరికలు అన్నీ ఇప్పుడు ఫలించబోతున్నాయి.
తస్మాజ్జహి రణే పార్థ ధార్తరాష్ట్రం కులాధమమ్। యథేన్ద్రేణ హతః పూర్వం జమ్భో దేవాసురే మృధే
కాబట్టి పార్థా! యుద్ధంలో ధృతరాష్ట్ర కుమారుడైన దుర్యోధనుడిని, ఇంద్రుడు దేవాసుర సంగ్రామంలో జంభాసురుణ్ణి సంహరించినట్లు, నీవు సంహరించు.
అస్మిన్హతే త్వయా సైన్యమనాథం భిద్యతామిదమ్। వైరస్య దిష్ట్యా సహజం మూలం ఛిన్ధి దురాత్మనామ్
నీవు అతన్ని సంహరించిన తరువాత, ఈ నాయకులేని సేన చెల్లాచెదురవ్వాలి. దుర్మార్గుల సహజమైన శత్రుత్వాన్ని మూలమూతదాకా నశింపజేయు.
తం తథేత్యబ్రవీత్పార్థః కృత్యరూపమిదం మమ। సర్వమన్యదనాదృత్య గచ్ఛ యత్ర సుయోధనః
పార్థుడు ఇలా అన్నాడు: 'అలా జరుగుతుంది. ఇది నా కర్తవ్యం. మిగతా అన్నిటినీ పక్కన పెట్టి, నేను సుయోధనుడు ఉన్న చోటికి వెళ్తాను.'
యేనైతద్దీర్ఘకాలం నో భుక్తం రాజ్యమకణ్టకమ్। అప్యస్య యుధి విక్రమ్య చ్ఛిన్ద్యాం మూర్ధానమాహవే
'ఎంతో కాలంగా మన రాజ్యాన్ని నిర్బంధం లేకుండా అనుభవించిన వాడిని యుద్ధంలో నా పరాక్రమంతో సంహరించి, అతని తలను నరికిపారేయాలని కోరుకుంటున్నాను.'
అపి తస్య హ్యనర్హాయాః పరిక్లేశస్య మాధవ। కృష్ణాయాః శక్నుయాం గన్తుం పదం కేశప్రధర్షణే
'అర్హత లేని బాధను అనుభవించిన కృష్ణా కోసం, ఆమె జుట్టు లాగినప్పుడు, ఓ మాధవా! నేను ఒక్క అడుగు అయినా వేయగలనని ఆశిస్తున్నాను.'
అప్యహం తాని దుఃఖాని పూర్వవృత్తాని మాధవ। దుర్యోధనం రణే హత్వా ప్రతిమోక్ష్యే కథఞ్చన
'మాధవా! గతంలో జరిగిన ఆ బాధలనుండి, నేను దుర్యోధనుణ్ణి యుద్ధంలో సంహరించి, ఏదో విధంగా విముక్తి పొందాలని కోరుకుంటున్నాను.'
ఇత్యేవంవాదినౌ కృష్ణౌ హృష్టౌ శ్వేతాన్హయోత్తమాన్। ప్రేషయామాసతుః సఙ్ఖ్యే ప్రేప్సన్తౌ తం నరాధిపమ్
ఇలా మాట్లాడుకుంటూ, ఆనందంతో ఇద్దరు కృష్ణులు తమ శ్వేత అశ్వాలను ముందుకు నడిపించారు, ఆ రాజును వెతుకుతూ యుద్ధంలోకి పోయారు.