కౌన్తేయేనాగ్రతః సృష్టా న్యపతన్పృష్ఠతః శరాః। తూర్ణాత్తూర్ణతరం హ్యశ్వాః ప్రావహన్వాతరంహసః
కౌంతేయుడు ముందునుంచి బాణాలను వదిలాడు, అవి వెనుక పడిపోయాయి; గుర్రాలు గాలికంటే వేగంగా, వారిని ఇంకా వేగంగా ముందుకు తీసుకెళ్లాయి.
తతో నృపతయః క్రుద్ధాః పరివవ్రుర్ధనఞ్జయమ్। క్షత్రియా బహవశ్చాన్యే జయద్రథవధైషిణమ్
అప్పుడే కోపంతో ఉన్న రాజులు, మరికొంతమంది క్షత్రియులు, జయద్రథుని సంహారానికి సిద్ధమైన ధనంజయుని చుట్టుముట్టారు.
సైన్యేషు విప్రయాతేషు ధిష్ఠితం పురుషర్షభమ్। దుర్యోధనోఽత్వయాత్పార్థం త్వరమాణో మహాహవే
సైన్యాలు చెల్లాచెదురైపోయినప్పుడు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడైన పార్థుడు యుద్ధరంగంలో నిలబడగా, దుర్యోధనుడు అతని వైపు తొందరగా వచ్చాడు.
వాతోద్ధూతపతాకం తం రథం జలదనిఃస్వనమ్। ఘోరం కపిధ్వజం దృష్ట్వా విషణ్ణా రథినోఽభవన్
గాలిలో ఊగిపోతున్న జెండాతో, మేఘంలా గర్జిస్తున్న, భయంకరమైన వానరధ్వజంతో ఉన్న ఆ రథాన్ని చూసి, రథసారథులు మనసులో నిరుత్సాహపడ్డారు.
దివాకరేఽథ రజసా సర్వతః సంవృతే భృశమ్। శరార్తాశ్చరణే యోధాః శేకుః కృష్ణౌ న వీక్షితుమ్
సూర్యుడు ధూళితో పూర్తిగా కప్పబడినప్పుడు, బాణాల బాధతో ఉన్న యోధులు, ముందుకు వస్తున్న కృష్ణుడు, అర్జునుణ్ణి చూడలేకపోయారు.
యద్యస్య సమరే గోప్తా శక్రో దేవగణైః సహ। తథాప్యేనం నిహంస్యావ ఇతి కృష్ణావభాషతామ్
యుద్ధంలో అతనికి ఇంద్రుడు దేవతలతో కలసి రక్షకుడైనా, మేము అతన్ని తప్పక సంహరిస్తాం — అని కృష్ణుడు, అర్జునుడు అన్నారు.
ఇతి కృష్ణౌ మహాబాహూ మిథః కథయతాం తదా। సిన్ధురాజమవేక్షన్తౌ త్వత్పుత్రా బహు చుక్రుశుః
అలా ఆ మహాబాహువులు ఇద్దరూ పరస్పరం మాట్లాడుకుంటూ, సింధు రాజుని గమనిస్తూ ఉండగా, నీ కుమారులు పెద్ద శబ్దం చేశారు.
అతీత్య మరుధన్వానం ప్రయాన్తౌ తృషితౌ గజౌ। పీత్వా వారి సమాశ్వస్తౌ తథైవాస్తామరిన్దమౌ
మరుద్భూమిని దాటి, రెండు ఏనుగులు దాహంతో నీరు తాగి విశ్రాంతి పొందినట్లు, ఆ శత్రునాశకులు ఇద్దరూ కూడా అలాగే విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.
వ్యాఘ్రసింహగజాకీర్ణానతిక్రమ్య చ పర్వతాన్। వణిజావివ దృశ్యేతాం హీనమృత్యూ జరాతిగౌ
పులులు, సింహాలు, ఏనుగులతో నిండిన కొండలను దాటి, వారు మరణాన్ని దాటి, ముసలితనాన్ని అధిగమించి ప్రయాణించే వాణిజ్యుల్లా కనిపించారు.
తథాహి ముఖవర్ణోఽయమనయోరితి మేనిరే। తావకా వీక్ష్య ముక్తౌ తౌ విక్రోశన్తి స్మ సర్వశః
అలాగె, వారి ముఖంలో వర్ణం చూసి, నీవారు 'ఇద్దరూ తప్పించుకున్నారు' అని అనుకున్నారు; అందరూ గట్టిగా అరవసాగారు.
ద్రోణాదాశీవిషాకారాజ్జ్వలితాదివ పావకాత్। అన్యేభ్యః పార్థివేభ్యశ్చ భాస్వన్తావివ భాస్కరౌ
ద్రోణుడు విషసర్పంలా భయంకరంగా, అగ్నిలా జ్వలిస్తూ ఉండగా, ఆ ఇద్దరూ మిగతా రాజుల మధ్య రెండు ప్రకాశవంతమైన సూర్యుల్లా మెరిసారు.
విముక్తౌ సాగరప్రఖ్యాద్రోణానీకాదర్రిదమౌ। అదృశ్యేతాం ముదా యుక్తౌ సముత్తీర్యార్ణవం యథా
సముద్రంలా విస్తారంగా ఉన్న ద్రోణుని సేనను దాటి, ఆ ఇద్దరూ ఆనందంతో, గొప్ప సముద్రాన్ని దాటి వచ్చినవారిలా కనిపించారు.
అస్త్రౌఘాన్మహతో ముక్తౌ ద్రోణహార్దిక్యరక్షితాత్। రోచమానావదృశ్యేతామిన్ద్రాగ్న్యోః సదృశౌ రణే
ద్రోణుడు, కృతవర్మా ఇద్దరూ కాపాడుతున్న గొప్ప ఆయుధవర్షాన్ని తప్పించుకుని, ఆ ఇద్దరూ యుద్ధంలో ఇంద్రుడు, అగ్ని దేవుడిలా ప్రకాశించారు.
ఉద్భిన్నరుధిరౌ కృష్ణౌ భారద్వాజస్య సాయకైః। శితైశ్చితౌ వ్యరోచేతాం కర్ణికారైరివాచలౌ
భారద్వాజుని పదునైన బాణాలతో గాయపడి, రక్తంతో తడిసి, ఆ ఇద్దరు కృష్ణులు కర్ణికారపువ్వులతో అలంకరించిన కొండల్లా మెరిశారు.
ద్రోణగ్రాహహూదాన్ముక్తౌ శక్త్యాశీవిషసఙ్కటాత్। అయఃశరోగ్రమకరాత్క్షత్రియప్రవరామ్భసః
ద్రోణుని పట్టు నుంచి, విషపూరితమైన శక్తుల భయం నుంచి, క్షత్రియుల ఉక్కు బాణాల వాన నుంచి బయటపడి, ఆ ఇద్దరూ ఆ ప్రళయపు ప్రవాహాన్ని దాటి బయటపడ్డారు.
జ్యాఘోషతలనిర్హాదాద్గదానిస్త్రింశవిద్యుతః। ద్రోణాస్త్రమేఘాన్నిర్ముక్తౌ సూర్యేన్దూ తిమిరాదివ
పిల్లనివ్వడాల గుంజులు, గదల మోగుడు, ఖడ్గాల మెరుపులు మధ్య, ద్రోణుని ఆయుధమేఘాన్ని దాటి, ఆ ఇద్దరూ చీకటిలోంచి సూర్యుడు, చంద్రుడు వెలువడినట్లుగా బయటపడ్డారు.
బాహుభ్యామివ సన్తీర్ణౌ సిన్ధుషష్ఠాః సముద్రగాః। తపాన్తే సరితః పూర్ణా మహాగ్రాహసమాకులాః
వేసవి చివర్లో, పెద్ద మొసళ్లతో నిండిన నదులు తమ బలంతో సముద్రాన్ని చేరినట్లుగా, ఆ ఇద్దరూ తమ బాహుబలంతో ఆ యుద్ధాన్ని దాటి ముందుకు వెళ్లారు.
మహాశైలోచ్చయాం ఘోరాం లఙ్ఘయిత్వా మహానదీమ్। నిస్తీర్ణావధ్వగౌ యద్వత్తద్వత్తౌ తారితౌ రణే
ఎవరైనా ఇద్దరు ప్రయాణికులు భయంకరంగా, ఎత్తైన ఒడ్డులతో ఉన్న నదిని దాటి వెళ్ళినట్లే, ఆ ఇద్దరూ భయానకమైన యుద్ధ ప్రవాహాన్ని దాటి ముందుకు సాగారు.
ఇతి కృష్ణౌ మహేష్వాసౌ ప్రశస్తౌ లోకవిశ్రుతౌ। సర్వభూతాన్యమన్యన్త ద్రోణాస్త్రబలవారణాత్
ఇలా ఆ ఇద్దరు కృష్ణులు, మహాశూరులు, లోకంలో ప్రసిద్ధిపొందినవారు, ద్రోణుని బలాన్ని దాటి వచ్చినందుకు సమస్త ప్రాణులు వారిని ప్రశంసించాయి.
జయద్రథం సమీపస్థమవేక్షన్తౌ జిఘాంసయా। రురుం వనాన్తే లిప్సన్తౌ వ్యాఘ్రవత్తావతిష్ఠతామ్
జయద్రథుడు దగ్గరగా ఉన్నాడని చూసి, అతన్ని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో, ఆ ఇద్దరూ అడవిలో వేట కోసం ఎదురు చూస్తున్న పులుల్లా నిలబడ్డారు.
యథా హి ముఖవర్ణోఽయమనయోరితి మేనిరే। తవ యోధా మహారాజ హతమేవ జయద్రథమ్
వారి ముఖంలో కనిపించిన ఉత్సాహాన్ని చూసి, ఓ రాజా! నీ సైనికులు జయద్రథుడు ఇప్పటికే చనిపోయాడని భావించారు.
లోహితాక్షౌ మహాబాహూ సంయుక్తౌ కృష్ణపాణ్డవౌ। సిన్ధురాజమభిప్రేక్ష్య హృష్టౌ వ్యనదతాం ముహుః
రక్తవర్ణమైన కళ్లతో, బలమైన చేతులతో, కృష్ణుడు, అర్జునుడు సింధు రాజును చూసి ఆనందంతో మళ్లీ మళ్లీ గర్జించారు.
శౌరేరభీషుహస్తస్య పార్థస్య చ ధనుష్మతః। తయోరాసీత్ప్రభా రాజన్సూర్యపావకయోరివ
శౌరి చేతిలో ఆయుధం, పార్థుడు ధనుస్సుతో ఉన్నప్పుడు, వారి నుండి సూర్యుడు, అగ్ని వెలుగు లాంటి ప్రకాశం వెలువడింది, ఓ రాజా!
హర్ష ఏవ తయోరాసీద్ద్రోణానీకప్రముక్తయోః। సమీపే సైన్ధవం దృష్ట్వా శ్యేనయోరామిషం యథా
ద్రోణుని సేనను దాటి వచ్చిన ఆ ఇద్దరిలో, సమీపంలో మాంసాన్ని చూసిన గద్దలవలె, ఆనందం పుట్టింది.
తౌ తు సైన్ధవమాలోక్య వర్తమానమివాన్తికే। సహసా పేతతుఃక్రుద్ధౌ క్షిప్రం శ్యేనావివామిపమ్
సింధు రాజు దగ్గరగా ఉన్నాడని గమనించిన ఆ ఇద్దరూ, కోపంతో, ఆకస్మాత్తుగా గద్దలు మాంసాన్ని ఎగరిపడినట్లుగా దూకారు.
తౌ దృష్ట్వా తు వ్యతిక్రాన్తౌ హృషీకేశధనఞ్జయౌ। సిన్ధురాజస్య రక్షార్థం పరాక్రాన్తః సుతస్తవ
హృషీకేశుడు, ధనంజయుడు దాటి వస్తున్నారని చూసి, నీ కుమారుడు సింధు రాజును రక్షించేందుకు ధైర్యంగా ముందుకు వచ్చాడు.
ద్రోణేనాబద్ధకవచో రాజా దుర్యోధనస్తతః। యయావేకరథేనాజౌ హయసంస్కరావిత్ప్రభో
ద్రోణుడు కవచాన్ని కట్టిన తర్వాత, రాజు దుర్యోధనుడు ఒక్కడే, బాగా శిక్షణ పొందిన గుర్రాలపై యుద్ధానికి బయలుదేరాడు, ఓ ప్రభూ!
కృష్ణపార్థౌ మహేష్వాసౌ వ్యతిక్రమ్యాథ తే సుతః। అగ్రతః పుణ్డరీకాక్షం ప్రతీయాయ నరాధిప
కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఆ మహాశూరులు దాటి వెళ్ళిన తరువాత, నీ కుమారుడు ముందుకు వెళ్లి, పద్మనేత్రుడైన కృష్ణుని వైపు ఎదురుగా పోయాడు, ఓ నరాధిపా!
తతః సర్వేషు సైన్యేషు వాదిత్రాణి ప్రహృష్టవత్। ప్రావాద్యన్త వ్యతిక్రాన్తే తవ పుత్రే ధనఞ్జయమ్
అప్పుడు నీ కుమారుడు ధనంజయుడిని ఎదుర్కొనగా, మొత్తం సేనలో ఆనందంగా వాద్యాలు మోగాయి.
సింహనాదరవాశ్చాసఞ్శఙ్ఖశబ్దవిమిశ్రితాః। దృష్ట్వా దుర్యోధనం తత్ర కృష్ణయోః ప్రముఖే స్థితమ్
కృష్ణుడు, అర్జునుడు ఎదుట దుర్యోధనుడు నిలుచున్నాడని చూసి, శింఖాల ధ్వనితో కలిసిన సింహగర్జనలు అక్కడ వినిపించాయి.