తతః కృష్ణవచః శ్రుత్వా సంస్పృశ్యామ్భో ధనఞ్జయః। భూమావాసీన ఏకాగ్రో జగామ మనసా భవమ్
కృష్ణుని మాటలు విని, ధనంజయుడు నీటిని తాకి, భూమిపై ఏకాగ్రతతో కూర్చుని, తన మనసుతో భగవంతుని చేరుకున్నాడు.
తతః ప్రణిహితో బ్రాహ్మే ముహూర్తే శుభలక్షణే। ఆత్మానమర్జునోఽపశ్యద్గనే సహకేశవమ్
ఆ తర్వాత, శుభమయమైన బ్రాహ్మముహూర్తంలో, అర్జునుడు కేశవునితో కలిసి మేఘాల మధ్య తనను తాను దర్శించాడు.
పుణ్యం హిమవతః పాదం మణిమన్తం చ పర్వతమ్। జ్యోతిర్భిశ్చ సమాకీర్ణం సిద్ధచారణసేవితమ్
హిమవంతుని పవిత్రమైన అడుగు భాగాన్ని, మణులతో అలంకరించిన పర్వతాన్ని, ప్రకాశించే వెలుగులతో నిండినదాన్ని, సిద్ధులు, చరణులు సేవించే ప్రదేశాన్ని చూశారు.
వాయువేగగతిః పార్థః ఖం భేజే సహకేశవః। కేశవేన గృహీతః స దక్షిణే విభునా భుజే
పార్థుడు వాయువులా వేగంగా, కేశవునితో కలిసి ఆకాశంలోకి ప్రవేశించాడు. కేశవుడు తన బలమైన కుడి భుజంలో అతన్ని పట్టుకున్నాడు.
ప్రేక్షమాణో బహూన్భావాఞ్జగామాద్భుతదర్శనాన్। ఉదీచ్యాం దిశి ధర్మాత్మా సోపశ్యచ్ఛ్వేతపర్వతమ్
ధర్మాత్ముడు అనేక ఆశ్చర్యకరమైన దృశ్యాలను చూస్తూ, ఉత్తర దిశగా ప్రయాణించి, తెల్లగా మెరిసే శ్వేతపర్వతాన్ని దర్శించాడు.
కుబేరస్య విరాహే చ నలినీం పద్మభూషితామ్। సరిచ్ఛ్రేష్ఠాం చ తాం గఙ్గాం వీక్షమాణో బహూదకామ్
అతడు కుబేరుని పద్మాలతో అలంకరించిన అందమైన సరస్సును, నీటితో నిండిన గంగా నదిని, నదులలో శ్రేష్ఠమైనదాన్ని చూశాడు.
సదా పుష్పఫలైర్వృక్షైరుపేతాం స్ఫటికోపలామ్। సింహవ్యాఘ్రసమాకీర్ణాం నానామృగసమాకులామ్
ఎప్పుడూ పుష్పాలు, ఫలాలతో ఉన్న వృక్షాలతో, స్ఫటికపు రాళ్లతో, సింహాలు, పులులతో నిండినదాన్ని, ఎన్నో జంతువులతో కదలాడే ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
పుణ్యాశ్రమవతీం రమ్యాం మనోజ్ఞాణ్డజసేవితామ్। మన్దరస్య ప్రదేశాంశ్చ కిన్నరోద్గీతనాదితాన్
పవిత్రమైన ఆశ్రమాలతో, అందమైన, ఆకర్షణీయమైన పక్షులు సందర్శించే ప్రదేశాలతో, కిన్నరులు పాడే పాటలతో మారుమోగే మందర పర్వత ప్రాంతాలను చూశాడు.
హేమరూప్యమయైః శృఙ్గైర్నానౌషధివిదీపితాన్। తథా మన్దారవృక్షైశ్చ పుష్పితైరుపశోభితాన్
బంగారం, వెండి శిఖరాలతో, విభిన్నమైన ఔషధాలతో ప్రకాశించే పర్వతాలను, పుష్పాలతో అలంకరించిన మందార వృక్షాలతో కూడిన ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
స్నిగ్ధాఞ్జనచయాకారం సమ్ప్రాప్తః కాలపర్వతమ్। బ్రహ్మతుఙ్గం నదీశ్చాన్యాస్తథా జనపదానపి
నలుపు రంగులో మెరిసే కాలపర్వతాన్ని, బ్రహ్మను పోలిన ఎత్తైన పర్వతాన్ని, ఇతర నదులను, జనులతో నిండిన ప్రాంతాలను చేరుకున్నాడు.
స తుఙ్గం శతశృఙ్గం చ శర్యాతివనమేవ చ। పుణ్యమశ్వశిరస్థానం స్థానమాథర్వణస్య చ
ఎత్తైన, వంద శిఖరాల పర్వతాన్ని, శర్యాతి అరణ్యాన్ని, పవిత్రమైన అశ్వశిర ప్రదేశాన్ని, అథర్వణుని నివాసాన్ని చూశాడు.
వృషదంశం చ శైలేన్ద్రం మహామన్దరమేవ చ। అప్సరోభిః సమాకీర్ణం కిన్నరైశ్చోపశోభితమ్
వృషదంష అనే పర్వతాధిపతిని, మహా మందరాన్ని, అప్సరసలతో నిండినదాన్ని, కిన్నరులు అలంకరించిన ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
తస్మిఞ్శైలే వ్రజన్పార్థః సకృష్ణః సమవైక్షత। శుభైః ప్రస్రవణైర్జుష్టాం హేమధాతువిభూషితామ్
ఆ పర్వతంపై, పార్థుడు కృష్ణునితో కలిసి, స్వచ్ఛమైన నీటితో కూడిన ప్రవాహాలను, బంగారు ధాతువులతో మెరిసే ప్రవాహాలను చూశాడు.
చన్ద్రరశ్మిప్రకాశాఙ్గీం పృథివీం పురమాలినీమ్। సముద్రాంశ్చాద్భుతాకారానపశ్యద్బహులాకరాన్
చంద్రకాంతి వంటి వెలుగుతో మెరిసే భూమిని, నగరాలతో అలంకరించబడినదాన్ని, ఆశ్చర్యకరమైన రూపాలతో విస్తారమైన సముద్రాలను చూశాడు.
వియద్ద్యాం పృథివీం చైవ తథా విష్ణుపదం వ్రజన్। విస్మితః సహ కృష్ణేన క్షిప్తో బాణ ఇవాభ్యగాత్
ఆకాశం, భూమి, విష్ణుపథాన్ని ప్రయాణిస్తూ, కృష్ణునితో కలిసి ఆశ్చర్యపడి, బాణంలా వేగంగా వెళ్ళాడు.
గ్రహనక్షత్రసోమానాం సూర్యాగ్న్యోశ్చ సమత్విషమ్। అపశ్యత తదా పార్థో జ్వలన్తమివ పర్వతమ్
అక్కడ పార్థుడు గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు, అగ్ని వంటి ప్రకాశంతో మెరిసే, వేలాది సూర్యుల్లా జ్వలించే పర్వతాన్ని చూశాడు.
సమాసాద్య తు తం శైలం శైలాగ్రే సమవస్థితమ్। తపోనిత్యం మహాత్మానమపశ్యద్వౄషభధ్వజమ్
ఆ పర్వతాన్ని చేరుకొని, పర్వత శిఖరంపై నిలబడి, ఎప్పుడూ తపస్సులో లీనమైన మహాత్ముడైన వృషభధ్వజుడిని చూశాడు.
సహస్రమివ సూర్యాణాం దీప్యమానం స్వతేజసా। శూలినం జటిలం గౌరం వల్కలాజినవాససమ్
వేలాది సూర్యుల వెలుగుతో మెరిసే, త్రిశూలాన్ని ధరించిన, జటాజూటంతో, తెల్లగా, వల్కలంతో, మృగచర్మంతో ఉన్న దేవుని చూశాడు.
నయనానాం సహస్రైశ్చ విచిత్రాఙ్గం మహౌజసమ్। పార్వత్యా సహితం దేవం భూతసఙ్ఘైశ్చ భాస్వరైః
వెయ్యి కన్నులతో, విచిత్రమైన రూపంతో, మహాశక్తితో, పార్వతితో కలిసి, ప్రకాశించే భూతగణాలతో కూడిన దేవుని చూశాడు.
గీతవాదిత్రసన్నాదైర్హాస్యలాస్యసమన్వితమ్। వగ్లితాస్ఫోటితోత్క్రుష్టైః పుణ్యైర్గన్ధైశ్చ సేవితమ్
పాటలు, వాద్యాల ధ్వనులతో, నవ్వులు, నృత్యాలతో, అరుపులు, చప్పట్లు, పవిత్రమైన సుగంధాలతో నిండిన ప్రదేశాన్ని చూశాడు.
స్తూయమానం స్తవైర్దివ్యైర్ఋషిభిర్బ్రహ్మవాదిభిః। గోప్తారం సర్వభూతానామీశానం వరదం శివమ్
బ్రహ్మజ్ఞానంలో నిష్ణాతులైన ఋషులు దివ్యమైన స్తోత్రాలతో whom స్తుతిస్తూ, సమస్త జీవులకు రక్షకుడైన, సర్వాధిపతియైన, వరదాత అయిన, మంగళకరుడైన ఆ పరమేశ్వరుని స్తుతించారు.
వాసుదేవస్తు తం దృష్ట్వా జగామ శిరసా క్షితిమ్। పార్థేన సహ ధర్మాత్మా గృణన్బ్రహ్మ సనాతనమ్
వాసుదేవుడు, ఆ పరమేశ్వరునిని చూసి, అర్జునుడితో కలిసి భూమికి తల వంచి నమస్కరించాడు. ధర్మాత్ముడైన ఆయన, శాశ్వతమైన బ్రహ్మను స్తుతిస్తూ వందనాలు చేశాడు.
లోకాదిం విశ్వకర్మాణమజమీశానమవ్యయమ్। మనసః పరమం యోనిం ఖం వాయుం జ్యోతిషాం నిధిమ్
ప్రపంచాల ఆది, సమస్త సృష్టికర్త, జన్మరహితుడు, సర్వాధిపతి, నశించని వాడు, మనస్సుకు పరమ మూలమైన వాడు, ఆకాశం, గాలి, జ్యోతుల నిలయం అయిన వాడు ఆయన.
స్రష్టారం వారిధారాణాం భువశ్చ ప్రకృతిం పరామ్। దేవదానవయక్షాణాం మానవానాం చ శాసకమ్
నీటిని సృష్టించేవాడు, భూమికి పరమ స్వరూపమైన వాడు, దేవతలు, దానవులు, యక్షులు, మనుష్యులందరికీ పాలకుడు ఆయన.
యోగానాం చ పరం ధామ దృష్టం బ్రహ్మవిదాం నిధిమ్। చారచరస్య స్రష్టారం ప్రతిహర్తారమేవ చ
యోగాలకు పరమ నిలయం, బ్రహ్మజ్ఞులకూ ప్రత్యక్షమైన ధనమయిన వాడు, చరాచర జగత్తును సృష్టించేవాడు, నశింపజేసేవాడూ ఆయనే.
కాలకోపం మహాత్మానం శక్రసూర్యగుణోదయమ్। వవన్దతుస్తదా కృష్ణౌ వాఙ్మనోబుద్ధికర్మభిః
కాలకోప స్వరూపుడైన మహాత్ముడు, ఇంద్రుని, సూర్యుని గుణాలకు మూలమైన వాడిని, అప్పుడు కృష్ణుడు, అర్జునుడు వాక్కుతో, మనసుతో, బుద్ధితో, కర్మలతో ఆరాధించారు.
యం ప్రపద్యన్తి విద్వాంసః సూక్ష్మాధ్యాత్మపదైషిణః। తమజం కారమాత్మానం జగ్మతుః శరణం భవమ్
సూక్ష్మమైన ఆధ్యాత్మిక స్థితులను కోరుతూ, జ్ఞానులు ఆశ్రయించే, జన్మరహితుడు, కారణ స్వరూపుడు, ఆత్మ అయిన భవాన్ని వారు శరణు కోరారు.
అర్జునశ్చాపి తం దేవం భూయో భూయోఽప్యవన్దత। జ్ఞాత్వా తం సర్వభూతాదిం భూతభవ్యభవోద్భవమ్
అర్జునుడు, ఆ దేవుడిని సమస్త భూతాలకు ఆదిగా, గత, వర్తమాన, భవిష్యత్తు కాలాలకు మూలంగా తెలుసుకుని, పునఃపునః నమస్కరించాడు.
శరణ్యం శరణం దేవమీశానం పరమేశ్వరమ్। జగామ జగతాం నాథమర్జునః సజనార్దనః
శరణ్యుడు, శరణు దాయకుడు, పరమేశ్వరుడు, జగత్తుకు అధిపతి అయిన ఆ దేవుని వద్దకు అర్జునుడు, జనార్దనుడితో కలిసి వెళ్లాడు.
తతస్తావాగతౌ దృష్ట్వా నరనారాయణావుభౌ। సుప్రసన్నమనాః శర్వః ప్రోవాచ ప్రహసన్నివ
ఆ సమయంలో నరుడు, నారాయణుడు ఇద్దరూ వచ్చినట్లు చూసి, శర్వుడు హర్షంతో, చిరునవ్వుతో మాటలాడాడు.