హీమన్తః సర్వశాస్త్రజ్ఞా జ్ఞానతృప్తా జితేన్ద్రియాః। యాం గతిం సాధవో యాన్తి తాం గతిం వ్రజ పుత్రక
అన్ని శాస్త్రాలు తెలిసి, జ్ఞానంతో తృప్తిగా ఉండి, ఇంద్రియాలను జయించిన సద్గుణులు చేరే స్థితిని నీవు కూడా పొందు, బిడ్డా.
ఏవం విలపతీం దీనాం సుభద్రాం శోకకర్శితామ్। అన్వపద్యత పాఞ్చాలీ వైరాటిసహితాం తదా
ఆ సమయంలో, తీవ్ర శోకంతో కృశించిపోయిన సుభద్రను, ద్రౌపది మరియు విరాటునందనితో కలిసి అనుసరించింది.
సా ప్రకామం రుదిత్వా చ విలప్య చ సుదుఃఖితా। ఉన్మత్తవత్తదా రాజన్విసంజ్ఞా పతితా క్షితౌ
ఆమె తీవ్రమైన దుఃఖంతో బాగా ఏడ్చి, విలపించి, మూర్ఛించినవారిలా హుషారు కోల్పోయి భూమిపై పడిపోయింది, రాజా.
సోపచారస్తు కృష్ణస్తాం దుఃఖితాం భృశదుఃఖితః। సిక్త్వామ్భసా సమాశ్వాస్య తత్తదుక్త్వా హితం వచః
కృష్ణుడు, ఆమె బాధను చూసి ఎంతో విచారంతో, ఆమెకు నీళ్లు చల్లి, ఓదార్చి, శాంతివాక్యాలు చెప్పాడు.
విసంజ్ఞకల్పాం రుదతీమపవిద్ధాం ప్రవేపతీమ్। భగినీం పుణ్డరీకాక్ష ఇదం వచనమబ్రవీత్
తన అక్కను ఏడుస్తూ, మూర్ఛించిపోయినట్టు, వణుకుతూ, నిరాశతో ఉన్నదాన్ని చూసి, కమలనేత్రుడు కృష్ణుడు ఇలా అన్నాడు.
సుభద్రే మా శుచః పుత్రం పాఞ్చాల్యాశ్వాసయోత్తరామ్। గతోఽభిమన్యుః ప్రథితాం గతిం క్షత్రియపుఙ్గవః
సుభద్రా, నీకు శోకం అవసరం లేదు. ద్రౌపదికి కోడలు అయిన ఉత్తరను ఓదార్చు. అభిమన్యుడు, క్షత్రియులలో శ్రేష్ఠుడు, గొప్ప స్థితిని పొందాడు.
యే చాన్యేఽపి కులే సన్తి పురుషా నో వరాననే। సర్వే న తే గతిం యాన్తి యాఽభిమన్యోర్యశస్వినః
అందమైన ముఖమున్నవాడా, మన వంశంలో ఉన్న ఇతర పురుషులు కూడా అభిమన్యునికి లభించిన స్థితిని పొందలేరు.
కుర్యామ తద్వయం కర్మ కుర్యుర్యుత్సుహృదశ్చ నః। కృతవాన్యాదృగద్యైకస్తవ పుత్రో మహారథః
మనమూ, మన యుద్ధ మిత్రులూ, నీవు చెప్పిన విధంగా నీ కుమారుడు నేడు చేసిన గొప్ప కార్యాన్ని చేయగలిగితే, అది మన అదృష్టం.
ఏవమాశ్వాస్య భగినీం ద్రౌపదీమపి చోత్తరామ్। పార్థస్యైవ మహాబాహుః పార్శ్వమాగాదరిన్దమః
ఇలా తన అక్కను, ద్రౌపదిని, ఉత్తరను ఓదార్చి, మహాబాహువు, శత్రువులను సంహరించేవాడు కృష్ణుడు, అర్జునుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తతోఽభ్యనుజ్ఞాయ నృపాన్కృష్ణో బన్ధూంస్తథాఽర్జునమ్। వివేశాన్తః పురే రాజంస్తే చ జగ్ముః స్వమాలయమ్
తర్వాత కృష్ణుడు, రాజులు, బంధువులు, అర్జునుని అనుమతి తీసుకుని, నగరంలోకి ప్రవేశించాడు. వారు కూడా తమ ఇళ్లకు వెళ్లారు.
న శక్యమనృతాం కర్తుం ప్రతిజ్ఞాం విజయేన హి। `మహద్ధి సాహసం పార్థః కృతవాచ్ఛోకమోహితః
ఒకసారి ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని, విజయం కోసం అయినా, తిరస్కరించడం సాధ్యం కాదు. అర్జునుడు శోకంతో, మోహంతో, గొప్ప సాహసం చేయడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
ధర్మపుత్రః కథం రాజా భవిష్యతి మృతేఽర్జునే। తస్మిన్హి విజయః కృత్స్నః పాణ్డవేన సమాహితః
అర్జునుడు చనిపోతే, ధర్మరాజు యుధిష్ఠిరుడు ఎలా రాజు అవుతాడు? ఎందుకంటే, విజయమంతా అర్జునుని మీదే ఆధారపడి ఉంది.
యది నోఽస్తి కృతం కిఞ్చిద్యది దత్తం హుతం యది। ఫలేన తస్య సర్వస్య సవ్యసాచీ జయత్వరీన్
మేము ఏదైనా పుణ్యకార్యాన్ని చేసినా, దానం ఇచ్చినా, హోమం చేసినా, వాటి ఫలితంతో సవ్యసాచీ అర్జునుడు తన శత్రువులను జయించాలి.
ఏవం కథయతాం తేషాం జయమాశంసతాం ప్రభో। కృచ్ఛ్రేణ మహతా రాజన్రజనీ వ్యత్యవర్తత
వారు ఇలా మాట్లాడుకుంటూ, విజయాన్ని ఆశిస్తూ ఉండగా, రాజా, ఆ రాత్రి ఎంతో కష్టంగా గడిచింది.
తస్యా రజన్యా మధ్యే తు ప్రతిబుద్ధో జనార్దనః। స్మృత్వా ప్రతిజ్ఞాం పార్థస్య దారుకం ప్రత్యభాషత
ఆ రాత్రి మధ్యలో జనార్దనుడు మేలుకుని, అర్జునుని ప్రతిజ్ఞను గుర్తు చేసుకుని, దారుకుడితో మాట్లాడాడు.
అర్జునేన ప్రతిజ్ఞాతమార్తేన హతబన్ధునా। జయద్రథం వధిష్యామి శ్వోభూత ఇతి దారుక
దారుకా, అర్జునుడు తన బంధువులను కోల్పోయి బాధతో, 'రేపు జయద్రథుని చంపుతాను' అని ప్రతిజ్ఞ చేశాడు.
తత్తు దుర్యోధనః శ్రుత్వా మన్త్రిభిర్మన్త్రయిష్యతి। యథా జయద్రథం పార్థో న హన్యాదితి సంయుగే
దుర్యోధనుడు ఇది విని, తన మంత్రులతో కలిసి, యుద్ధంలో అర్జునుడు జయద్రథుని చంపకుండా ఉండేందుకు ఆలోచనలు చేస్తాడు.
అక్షౌహిణ్యో హి తాః సర్వా రక్షిష్యన్తి జయద్రథమ్। ద్రోణశ్చ సహపుత్రేణ సర్వాస్త్రవిధిపారగః
అక్కడ ఉన్న అన్ని సేనలు జయద్రథుని కాపాడతాయి. ఆయుధాల్లో నిపుణుడైన ద్రోణుడు తన కుమారుడితో కలిసి అతనిని రక్షిస్తాడు.
ఏకో వీరః సహస్రాక్షో దైత్యదానవదర్పహా। సోఽపి తం నోత్సహేతాజౌ హన్తుం ద్రోణేన రక్షితమ్
వెయ్యి కళ్ళు ఉన్న గొప్ప వీరుడు, దానవ, దైత్యుల గర్వాన్ని నాశనం చేసినవాడైనా, ద్రోణుడు రక్షిస్తుండగా యుద్ధంలో జయద్రథుని చంపలేడు.
సోఽహం శ్వస్తత్కరిష్యామి యథా కున్తీసుతోఽర్జునః। అప్రాప్తేఽస్తం దినకరే హనిష్యతి జయద్రథమ్
కాబట్టి, రేపు నేను అలాంటి చర్యలు తీసుకుంటాను, కుంటీ కుమారుడు అర్జునుడు సూర్యుడు అస్తమించకముందే జయద్రథుని చంపగలుగుతాడు.
న హి దారా న మిత్రాణి జ్ఞాతయో న చ బాన్ధవాః। కశ్చిదన్యః ప్రియతరః కున్తీపుత్రాన్మమార్జునాత్
నా భార్యలు, స్నేహితులు, బంధువులు, ఇతరులు—వారిలో ఎవ్వరూ కుంటీ కుమారుడు అర్జునుని కన్నా నాకు ప్రియమైనవారు లేరు.
అనర్జునమిమం లోకం ముహూర్తమపి దారుక। ఉదీక్షితుం న శక్తోఽహం భవితా న చ తత్తథా
అర్జునుడు లేకుండా, దారుకా, నేను ఈ లోకాన్ని ఒక్క క్షణమైనా చూడలేను; అలాంటి పరిస్థితి ఎప్పటికీ రాదు.
అహం విజిత్య తాన్సర్వాన్సహసా సహయద్విపాన్। అర్జునార్థే హనిష్యామి సకర్ణాన్ససుయోధనాన్
వారు ఎంతటి గజసైన్యాలతో ఉన్నా, వారిని త్వరగా జయించి, అర్జునుని కోసం కర్ణుడు, దుర్యోధనుడు మరియు వారి అనుచరులను నేను సంహరిస్తాను.
శ్వో నిరీక్షన్తు మే వీర్యం త్రయో లోకా మహాహవే। ధనఞ్జయార్థే సమరే పరాక్రాన్తస్య దారుక
దారుకా, రేపు నా పరాక్రమాన్ని మూడు లోకాలు మహాయుద్ధంలో చూస్తాయి; ధనంజయుని కోసం నేను ఎంతగా శ్రమిస్తున్నానో అందరికీ తెలుస్తుంది.
శ్వో నరేన్ద్రసహస్రాణి రాజపుత్రశతాని చ। సాశ్వద్విపరథాన్యాజౌ విద్రవిష్యామి దారుక
దారుకా, రేపు వేలాది రాజులు, వందలాది యువరాజులు, వారి గుర్రాలు, ఏనుగులు, రథాలతో యుద్ధంలో పరుగెత్తిపోతారు.
శ్వస్తాం చక్రప్రమథితాం ద్రక్ష్యసే నృపవాహినీమ్। మయా క్రుద్ధేన సమరే పాణ్డవార్థే నిపాతితామ్
రేపు నా చక్రంతో నరపతుల సైన్యాన్ని నాశనం చేస్తూ, పాండవుల కోసం కోపంతో నేను వారిని యుద్ధంలో పడగొడతానని నీవు చూస్తావు.
శ్వః సదేవాః సగన్ధర్వాః పిశాచోరగరాక్షసాః। జ్ఞాస్యన్తి లోకాః సర్వే మాం సుహృదం సవ్యసాచినః
రేపు దేవతలు, గంధర్వులు, పిశాచులు, నాగులు, రాక్షసులు—అందరు లోకాలు—సవ్యసాచికి నేను స్నేహితుడినని తెలుసుకుంటారు.
యస్తం ద్వేష్టి స మాం ద్వేష్టి యస్తం చాను స మామను। ఇతి సఙ్కల్ప్యతాం బుద్ధ్యా శరీరార్ధం మమార్జునః
అతనిని ద్వేషించేవాడు నన్ను ద్వేషిస్తాడు; అతన్ని అనుసరించేవాడు నన్ను అనుసరిస్తాడు. నీ మనసులో ఇదే స్థిరంగా ఉంచు: అర్జునుడు నా శరీరార్థమే.
యథా త్వం మే ప్రభాతాయామస్యాం నిశి రథోత్తమమ్। కల్పయిత్వా యథాశాస్త్రమాదాయ వ్రజ సంయతః
ఈ రాత్రి ముగిసిన వెంటనే, ఉదయం అయ్యాక, నీవు శాస్త్రోక్తంగా నా ఉత్తమ రథాన్ని సిద్ధం చేసి, అదిని తీసుకుని సమయంగా రావాలి.
గదాం కౌమోదకీం దివ్యాం శక్తిం చక్రం ధనుః శరాన్। ఆరోప్య వై రథే సూత సర్వోపకరణాని చ
దారుకా, రథంపై కౌమోదకీ అనే గద, దివ్యశక్తి, చక్రం, ధనుస్సు, బాణాలు మరియు అన్ని ఆయుధాలను అమర్చు.