తయోర్యుద్ధం సమభవన్నాగయోర్భీమరూపయోః। సపక్షయోః పర్వతయోర్యథా సద్రుమయోః పురా
ఆ ఇద్దరు భయంకరమైన రూపమున్న ఏనుగుల మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది. అది చెట్లతో నిండిన రెండు రెక్కల పర్వతాలు పోరాడినట్లుగా కనిపించింది.
ప్రాగ్జ్యోతిషపతేర్నాగః సన్నివృత్త్యాపసృత్య చ। పార్శ్వే దశార్ణాధిపతేర్భిత్త్వా నాగమపాతయత్
ప్రాఘ్యోతిషపతి ఏనుగు తిరిగి వెనక్కు వెళ్లి, దశార్ణాధిపతి ఏనుగు పక్కను గట్టిగా ఢీకొట్టి నేలకూల్చింది.
తోమరైః సూర్యరశ్మ్యాభైర్భగదత్తోఽథ సప్తభిః। జఘాన ద్విరదస్థం తం శత్రుం ప్రచలితాసనమ్
ఆ తరువాత భగదత్తుడు, సూర్యకిరణాల్లా మెరిసే ఏడు తోమరాలతో, తన శత్రువు అయిన ఏనుగుపై కూర్చున్నవాడిని గట్టిగా కొట్టి, అతని సీటు నుంచి జారిపోయేలా చేసాడు.
వ్యవచ్ఛిద్య తు రాజానం భగదత్తం యుధిష్ఠిరః। రథానీకేన మహతా సర్వతః పర్యవారయత్
కానీ యుదిష్ఠిరుడు భగదత్తుని ఆ రాజు నుండి వేరు చేసి, గొప్ప రథాల సమూహంతో అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టాడు.
స కుఞ్జరస్థో రథిభిః శుశుభే సర్వతో వృతః। పర్వతే వనమధ్యస్థో జ్వలన్నివ హుతాశనః
ఆయన ఏనుగుపై కూర్చుని, చుట్టూ రథయోధులతో ఉన్నప్పుడు, పర్వతంలో అడవిలో వెలిగే అగ్నిలా ప్రకాశించాడు.
మణ్డలం సర్వతః శ్లిష్టం రథినాముగ్రధన్వినామ్। కిరతాం శరవర్షాణి స నాగః పర్యవర్తత
ప్రమాదకరమైన విలువీరులు చుట్టూ గట్టి వలయంగా ఏర్పడి, బాణవర్షం కురిపించగా, ఆ ఏనుగు అన్ని వైపులా తిరుగుతూ నిలిచింది.
తతః ప్రాగ్జ్యోతిషో రాజా పరిగృహ్య మహాగజమ్। ప్రేషయామాస సహసా యుయుధానరథం ప్రతి
ఆ తరువాత ప్రాఘ్యోతిష రాజు తన గొప్ప ఏనుగును పట్టుకుని, ఒక్కసారిగా యుయుధానుని రథాన్ని ఎదుర్కొనడానికి దూసిపంపాడు.
ఆపతన్తం చ సమ్ప్రేక్ష్య నాగం సాత్వతపుఙ్గవః। అవిధ్యత్పఞ్చభిర్బాణైః శితైరాశీవిషోపమైః
ఆ ఏనుగు దూసుకొస్తున్నదని చూసి, సాత్వతులలో అగ్రగామి ఐనవాడు, ఆ ఐదు పదునైన, పాములవంటి బాణాలతో దానిని గాయపరిచాడు.
శినేః పౌత్రస్య తు రథం పరిగృహ్య మహాద్విపః। అభిచిక్షేప వేగేన యుయుధానస్త్వపాక్రమత్
కాని ఆ గొప్ప ఏనుగు, శినిపౌత్రుని రథాన్ని పట్టుకుని, బలంగా విసిరింది. యుయుధానుడు వెంటనే దిగి తప్పించుకున్నాడు.
బృహతః సైన్ధవానశ్వాన్సముత్థాప్యథ సారథిః। తస్థౌ సాత్యకిమాసాద్య సమ్ప్లుతస్తం రథం ప్రతి
ఆ సమయంలో సారథి, పెద్ద సింధు కుదిరిన గుర్రాలను పరుగెత్తించి, సాత్యకిని చేరి, దూకి ఆ రథం వద్ద నిలిచాడు.
స తు లబ్ధ్వాన్తరం నాగస్త్వరితో రథమణ్డలాత్। నిష్పతన్సతతం సర్వాన్పరిచిక్షేప పార్థివాన్
ఆ ఏనుగు, అవకాశం దొరికిన వెంటనే, రథాల వలయాన్ని వేగంగా విడిచిపెట్టి, అక్కడున్న రాజులను ఎడాపెడా చెల్లాచెదురుగా చేసేసింది.
తే త్వాశుగతినా తేన త్రాస్యమానా నరర్షభాః। తమేకం ద్విరదం సఙ్ఖ్యే మేనిరే శతశో ద్విపాన్
ఆ వేగంగా పరిగెత్తే ఏనుగును చూసి, అక్కడి వీరులు భయంతో ఒక్క ఏనుగును వంద ఏనుగుల్లా భావించారు.
తే గజస్థేన కాల్యన్తే భగదత్తేన పార్థివాః। ఐరావతస్థేన యథా దేవరాజేన దానవాః
భగదత్తుడు తన యానగా గజాన్ని ఎక్కి, రాజులను ఎలా నాశనం చేస్తున్నాడో, దేవేంద్రుడు ఐరావతాన్ని ఎక్కి దానవులను ఎలా సంహరించాడో అలా వారిని సంహరిస్తున్నాడు.
తేషాం ప్రద్రవతాం భీమః పాఞ్చాలానామితస్తతః। గజవాజికృతః శబ్దః సుమహాన్సమజాయత
అక్కడి నుండి ఇక్కడికి పాంచాళులు పరుగెత్తుతుండగా, భీముడు, ఏనుగులు మరియు గుర్రాలు చేసే గొప్ప శబ్దంతో ఆ ప్రాంతం మారుమోగిపోయింది.
భగదత్తేన సమరే కాల్యమానేషు పాణ్డుషు। ప్రాగ్జ్యోతిషమభిక్రుద్ధః పునర్భీమః సమభ్యయాత్
పోరులో భగదత్తుడు పాండవులను బాధించుతుండగా, భీముడు కోపంతో మళ్ళీ ప్రాగ్జ్యోతిషపురాధిపతిని ఎదుర్కొనడానికి ముందుకు వచ్చాడు.
తస్యాభిద్రవతో వాహాన్హస్తముక్తేన వారిణా। సిక్త్వా వ్యత్రాసయన్నాగస్తే పార్థసహరంస్తతః
ఆయన దూసుకొస్తుండగా, ఆ ఏనుగు తన సొండితో నీళ్లు చిమ్మి, పాండవ సైన్యంలో ఉన్న గుర్రాలను భయపెట్టింది.
తతస్తమభ్యయాత్తూర్ణం రుచిపర్వా కృతీసుతః। సమఘ్నఞ్ఛరవర్షేణ రథస్యోఽన్తకసన్నిభః
అప్పుడు కృతివర్ముని కుమారుడు రుచిపర్వా, వెంటనే వచ్చి, శత్రువు రథాన్ని బాణవర్షంతో కొట్టి, యమధర్మరాజుని పోలికగా కనిపించాడు.
తతః స రుచిపర్వాణం శరేణానతపర్వణా। సుపర్వా పర్వతపతిర్నిన్యే వైవస్వతక్షయమ్
తర్వాత, పర్వతాధిపతి సుపర్వా, విడవని భాగాలున్న బాణంతో రుచిపర్వాను యమలోకానికి పంపాడు.
తస్మిన్నిపతితే వీరే సౌభద్రో ద్రౌపదీసుతః। చేకితానో ధృష్టకేతుర్యయుత్సుశ్చార్దయన్ద్విపమ్
ఆ వీరుడు పడిపోవగానే, సౌభద్రుడు, ద్రౌపదీ కుమారుడు, చెకితానుడు, ధృష్టకేతు, యుయుత్సు కలిసి ఆ ఏనుగుపై దాడి చేశారు.
త ఏనం శరధారాభిర్ధారాభిరివ తోయదాః। సిషిచుర్భైరవాన్నాదాన్వినదన్తో జిఘాంసవః
వారు మేఘాలు వర్షం కురిపించినట్లు బాణాల వర్షంతో అతనిని తడిపారు; గర్జిస్తూ, చంపాలని ఉత్సాహంతో ఎదురుదాడి చేశారు.
తతః పార్ష్ణ్యఙ్కుశాఙ్గుష్ఠైః కృతినా చోదితో ద్విపః। ప్రసారితకరః ప్రాయాత్స్తబ్ధకర్ణేక్షణో ద్రుతమ్
తర్వాత, నిపుణుడైన మహుతు పాదంతో, అంకుశంతో, బొటనవేలితో ప్రేరేపించగా, ఆ ఏనుగు తన సొండిని చాచి, చెవులు, కళ్ళు కట్టుగా ఉంచి వేగంగా ముందుకు దూసుకెళ్లింది.
సోఽధిష్ఠాయ పదా వాహాన్యుయుత్సోః సూతమారుజత్। యుయుత్సుస్తు రథాద్రాజన్నపాక్రామత్త్వరాన్వితః
ఆ ఏనుగు తన కాళ్లతో యుయుత్సు గుర్రాలపై ఎక్కి, అతని రథసారథిని గాయపరిచింది. రాజా! యుయుత్సు వెంటనే తన రథం నుండి దిగి పారిపోయాడు.
తతః పాణ్డవయోధాస్తే నాగరాజం శరైర్ద్రుతమ్। సిషిచుర్భైరవాన్నాదాన్వినదన్తో జిఘాంసవః
అప్పుడు పాండవ యోధులు, గర్జిస్తూ, చంపాలని ఉత్సాహంతో, ఏనుగుల రాజును వేగంగా బాణాలతో తడిపారు.
పుత్రస్తు తవ సమ్భ్రాన్తః సౌభద్రస్యాప్లుతో రథమ్। స కుఞ్జరస్థో విసృజన్నిషూనరిషు పార్థివః। బభౌ రశ్మీనివాదిత్యో భువనేషు సముత్సృజన్
నీ కుమారుడు భయంతో సౌభద్రుని రథంపైకి ఎక్కాడు. ఆ రాజు ఏనుగుపై నిలబడి, శత్రువులపై బాణాలు వదులుతూ, తన కాంతితో లోకాలపై కిరణాలు ప్రసరించే సూర్యునిలా ప్రకాశించాడు.
తమార్జునిర్ద్వాదశభిర్యుయుత్సుర్దశభిః శరైః। త్రిభిస్త్రిభిర్ద్రౌపదేయా ధృష్టకేతుశ్చ వివ్యధుః
అర్జునుడు అతనిని పన్నెండు బాణాలతో, యుయుత్సు పది బాణాలతో, ద్రౌపదీ కుమారులు ముగ్గురు ముగ్గురు బాణాలతో, ధృష్టకేతు కూడా బాణాలతో గాయపరిచారు.
చేకితానః చతుఃషష్ట్యా సోత్తరాయుధికం పునః। ప్రత్యవిధ్యత్తతః సర్వాన్భగదత్తస్త్రిభిస్త్రిభిః
చెకితానుడు పద్నాలుగు బాణాలతో, ప్రతి బాణం పదునైన తలతో, మళ్ళీ అతనిని గాయపరిచాడు. వెంటనే భగదత్తుడు వారందరినీ మూడు మూడు బాణాలతో ప్రతిఘటించాడు.
సోఽతియత్నార్పితైర్బాణైరాచితో ద్విరదో బభౌ। సంస్యూత ఇవ సూర్యస్య రశ్మిభిర్జలదో మహాన్
అత్యంత శ్రమతో వదిలిన బాణాలతో ఆ ఏనుగు పూర్తిగా కప్పబడింది. అది సూర్యుని కిరణాలతో అల్లిన పెద్ద మేఘంలా మెరిసింది.
నియన్తుః శిల్పయత్నాభ్యాం ప్రేరితోఽరిశరార్దితః। పరిచిక్షేప తాన్నాగః స రిపూన్సవ్యదక్షిణమ్
మహుతు నైపుణ్యం, శ్రమతో ప్రేరేపించగా, శత్రువుల బాణాలతో బాధపడుతూ, ఆ ఏనుగు ఎడమ, కుడి వైపులా ఉన్న శత్రువులను దాడి చేసింది.
గోపాల ఇవ దణ్డేన యథా పశుగణాన్వనే। సఙ్కాలయతి తాం సేనాం భగదత్తస్తథా ముహుః
ఎలాగో గోపాలుడు అడవిలో దండుతో పశువులను గుంపుగా చేర్చుతాడో, అలాగే భగదత్తుడు ఆ సైన్యాన్ని పదే పదే చేర్చాడు.
క్షిప్రం శ్యేనాభిప్రన్నానాం వాయసానామివ స్వనః। బభూవ పాణ్డవేయానాం భృశం విద్రవతాం స్వనః
పాండవులు పరుగెత్తుతుండగా, వారి అరుపు వేగంగా దాడిచేసే గద్దకు భయపడి ఎగిరిపోతున్న కాకుల అరుపులా వినిపించింది.