కుమారస్తు తతో ద్రోణం సాయకేన మహాహవే। వివ్యాధోరసి సఙ్క్రుద్ధః సింహవచ్చ నదన్ముహుః
అప్పుడా యువరాజు కోపంతో, గొప్ప యుద్ధంలో ద్రోణుని ఛాతీలో బాణంతో కొట్టి, సింహంలా మళ్లీ మళ్లీ గర్జించాడు.
సంవార్య చ రణే ద్రోణం కుమారస్తు మహాబలః। శరైరనేకసాహస్రైః కృతహస్తో జితశ్రమః
ఆ మహాబలుడు యువరాజు యుద్ధంలో ద్రోణుని అడ్డగించి, తన చేతులు నైపుణ్యంగా వాడుతూ, అలసట లేకుండా, వేలాది బాణాలతో వర్షంలా వదిలాడు.
తం శూరమార్యవ్రతినం మన్త్రాస్త్రేషు కృతశ్చమమ్। చక్రరక్షతం పరామృద్రాత్కుమారం ద్విజపుఙ్గవః
ఆ ధైర్యవంతుడు, మంచి ఆచారాలు పాటించే యువరాజు, మంత్రాస్త్రాలలో నిపుణుడు, చక్రరక్షణతో ఉన్నవాడిని, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు ద్రోణుడు భీకరంగా దాడిచేశాడు.
స మధ్యం ప్రాప్య సైన్యానాం సర్వాః ప్రవిచరన్దిశః। తవ సైన్యస్య గోప్తాసీద్భారద్వాజో ద్విజర్షభః
ఆయన సైన్యాల మధ్యలోకి చేరి, అన్ని దిశల్లో సంచరిస్తూ, భరద్వాజుని అనే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు నీ సైన్యానికి రక్షకుడిగా నిలిచాడు.
శిఖణ్డినం ద్వాదశభిర్వింశత్యా చోత్తమౌజసమ్। నకులం పఞ్చభిర్విద్ధ్వా సహదేవం చ సప్తభిః
ద్రోణుడు శిఖండిని పన్నెండు బాణాలతో, ఉత్తమౌజసును ఇరవై బాణాలతో, నకులుని ఐదు బాణాలతో, సహదేవుని ఏడు బాణాలతో తాకాడు.
యుధిష్ఠిరం ద్వాదశభిర్ద్రౌపదేయాంస్త్రిభిస్త్రిభిః। సాత్యకిం పఞ్చభిర్విద్ధ్వా మత్స్యం చ దశభిః శరైః
అతడు యుదిష్ఠిరుని పన్నెండు బాణాలతో, ద్రౌపదీ కుమారులను ఒక్కొక్కరిని మూడు బాణాలతో, సాత్యకిని ఐదు బాణాలతో, మత్స్యరాజును పది బాణాలతో గాయపరిచాడు.
వ్యక్షోభయద్రణే యోధాన్యథాముఖ్యమభిద్రవన్। అభ్యవర్తతం సమ్ప్రేప్సుః కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్
అతడు యుద్ధంలో యోధులను కలవరపెట్టాడు, ముఖ్యులను ఎదుర్కొంటూ, కుంతీ కుమారుడు యుదిష్ఠిరుని చేరాలని ఉత్సాహంగా ముందుకు సాగాడు.
యుగన్ధరస్తతో రాజన్భారద్వాజం మహారథమ్। వారయామాస సఙ్క్రుద్వం వాతోద్ధతమివార్ణవమ్
అప్పుడే రాజా, యుగంధరుడు కోపంతో, మహారథుడైన భరద్వాజుని ఎదుర్కొని, గాలి సముద్రాన్ని అలరించునట్లు అతన్ని అడ్డుకున్నాడు.
యుధిష్ఠిరం స విద్ధ్వా తు శరైః సన్నతపర్వభిః। యుగన్ధరం తు భల్లనే రథనీడాదపాతయత్
ద్రోణుడు యుదిష్ఠిరుని మెత్తని బాణాలతో గాయపరిచాడు. యుగంధరుని విస్తృత తలబాణాలతో రథం మీద నుంచి కింద పడేశాడు.
తం విజిత్య మహాతేజా భారద్వాజో మహామనాః। అభ్యవర్తత సమ్ప్రేప్సుః కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్
ఆ మహాతేజస్వి, మహామనస్కుడు భరద్వాజుడు యుగంధరుని జయించి, కుంతీ కుమారుడు యుదిష్ఠిరుని చేరాలని ముందుకు సాగాడు.
తతో విరాటద్రుపదౌ కేకయాః సాత్యకిః శిబిః। వ్యాఘ్రదత్తశ్చ పాఞ్చల్యః సింహసేనశ్చ వీర్యవాన్
ఆ తరువాత విరాటుడు, ద్రుపదుడు, కేకయులు, సాత్యకి, శిబి, పాంచాలుడైన వ్యాఘ్రదత్తుడు, పరాక్రమశాలి సింహసేనుడు
ఏతే చాన్యే చ బహవః పరీప్సన్తో యుధిష్ఠిరమ్। ఆవవ్రుస్తస్య పన్థానం కిరన్తః సాయకాన్బహూన్
ఇంకా మరెందరో యోధులు యుదిష్ఠిరుని రక్షించాలనే తపనతో, అతని దారిని అడ్డగించి, అనేక బాణాలను వర్షంలా వదిలారు.
వ్యాఘ్రదత్తస్తు పాఞ్చాల్యో ద్రోణం వివ్యాధ మార్గణైః। పఞ్చాశతా శితై రాజంస్తత ఉచ్చుక్రుశుర్జనాః
పాంచాలుడైన వ్యాఘ్రదత్తుడు ద్రోణుని యాభై పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు. రాజా! అప్పుడు జనాలు పెద్దగా అరవడం మొదలుపెట్టారు.
త్వరితం సింహసేనస్తు ద్రోణం విద్ధ్వా మహారథమ్। ప్రాహసత్సహసా హృష్టస్త్రాసయన్వై మహారథాన్
తర్వాత సింహసేనుడు వేగంగా ద్రోణుని గాయపరిచి, ఆనందంతో పెద్దగా నవ్వి, మహారథులను భయపెట్టాడు.
తతో విష్ఫార్య నయనే ధనుర్జ్యామవమృజ్య చ। తలశబ్దం మహత్కృత్వా ద్రోణస్తం సముపాద్రవత్
అప్పుడు ద్రోణుడు తన ధనుస్సును బిగించి, ధనుర్జ్యను కన్ను వద్దకు తీసుకొని, చేతితో గొప్ప శబ్దం చేసి, అతని మీద దూసుకొచ్చాడు.
తతస్తు సింహసేనస్య శిరః కాయాత్సకుణ్డలమ్। వ్యాఘ్రదత్తస్య చాక్రమ్య భల్లాభ్యామాహరద్బలీ
తర్వాత, శక్తివంతుడైన ద్రోణుడు సింహసేనుని తలని కుండలాలతో సహా శరీరం నుండి వేరు చేసి, వ్యాఘ్రదత్తుని విస్తృత తలబాణాలతో గాయపరిచాడు.
తాన్ప్రమృజ్య శరవ్రాతైః పాణ్డవానాం మహారథాన్। యుధిష్ఠిరరథాభ్యాశే తస్థౌ మృత్యురివాన్తకః
పాండవుల మహారథులను బాణవర్షాలతో తొలగించి, ద్రోణుడు యుదిష్ఠిరుని రథం దగ్గర మరణదేవుడిలా నిలిచాడు.
తతోఽభవన్మహాశబ్దో రాజన్యౌధిష్ఠిరే బలే। హృతో రాజేతి యోధానాం సమీపస్థే యతవ్రతే
ఆ సమయంలో యుదిష్ఠిరుని సైన్యంలో గొప్ప అరుపు వినిపించింది: 'రాజు పట్టుబడ్డాడు!' అని సమీపంలో ఉన్న, వ్రతాన్ని పాటించే యోధులు అరవసాగారు.
అబ్రువన్సైనికాస్తత్ర దృష్ట్వా ద్రోణస్య విక్రమమ్। అద్య రాజా ధార్తరాష్ట్రః కృతార్థో వై భవిష్యతి
అక్కడ ద్రోణుని పరాక్రమాన్ని చూసిన సైనికులు, "ఈ రోజు ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడు తన కోరిక నెరవేర్చుకుంటాడు," అని అన్నారు.
అస్మిన్మహూర్తే ద్రోణస్తు పాణ్డవం గృహ్య హర్షితః। ఆగమిష్యతి నో నూనం ధార్తరాష్ట్రస్య సంయుగే
"ఈ క్షణంలోనే ద్రోణుడు ఆనందంతో పాండవుణ్ణి పట్టుకుని యుద్ధంలో మన దగ్గరకు తిరిగి వస్తాడు," అని వారు అన్నారు.
ఏవం సఞ్జల్పతాం తేషాం తావకానాం మహారథః। ఆయాజ్జవేన కౌన్తేయో రథఘోషేణ నాదయన్
వారు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, కుంతీ కుమారుడు మహాశక్తివంతుడు తన రథం ఘోషంతో ప్రతిధ్వనిస్తూ వేగంగా అక్కడికి వచ్చాడు.
శోణితోదాం రథావర్తాం కృత్వా విశసనే నదీమ్। శూరాస్థిచయసఙ్కీర్ణాం ప్రేతకూలాపహారిణీమ్
రక్తపు ప్రవాహాలతో, వీరుల ఎముకల మేడలు నిండిన, మృతుల ఒడ్డులను కొట్టుకుపోతున్న భయంకరమైన నదిని అతడు సృష్టించాడు.
తాం శరౌఘమహాఫేనాం ప్రాసమత్స్యసమాకులామ్। నదీముత్తీర్య వేగేన కురూన్విద్రావ్య పాణ్డవః
బాణాల ప్రవాహాలతో నిండిన, కటారులు, చేపలు కలిసిన ఆ నదిని వేగంగా దాటి, పాండవుడు కౌరవులను చెల్లాచెదురుగా చేసాడు.
తతః కిరీటి సహసా ద్రోణానీకముపాద్రవత్। ఛాదయన్నిషుజాలేన మహతా మోహయన్నివ
అప్పుడే కిరీటధారి అర్జునుడు అకస్మాత్తుగా ద్రోణుని సైన్యంపై దూసుకెళ్లి, గొప్ప బాణవర్షంతో వారిని ముంచి, మాయలో పడేసినట్లు చేశాడు.
శీఘ్రమభ్యస్యతో బాణాన్సన్దధానస్య చానిశమ్। నాన్తరం దదృశే కశ్చిత్కౌన్తేయస్య యశస్వినః
అతడు వేగంగా బాణాలు ఎక్కిస్తూ, విడిచిపెడుతూ ఉండగా, కుంతీ కుమారుని చేతుల్లో ఎలాంటి విరామం ఎవరికీ కనబడలేదు.
న దిశో నాన్తరిక్షం చ న ద్యౌర్నైవ చ మేదినీ। అదృశ్యన్త మహారాజ బాణభూతా ఇవాభవన్
ఓ రాజా! దిక్కులు, ఆకాశం, స్వర్గం, భూమి ఏదీ కనిపించలేదు — అన్నీ బాణాలతో కలిసిపోయినట్లయ్యాయి.
నాదృశ్యత తదా రాజంస్తత్ర కిఞ్చన సంయుగే। బాణాన్ధకారే మహతి కృతే గాణ్డీవధన్వనా
ఆ సమయంలో, ఓ రాజా! ఆ యుద్ధంలో ఏదీ కనిపించలేదు; గాండీవధారి అర్జునుడు గొప్ప బాణాంధకారాన్ని సృష్టించాడు.
సూర్యే చాస్తమనుప్రాప్తే తమసా చాభిసంవృతే। నాజ్ఞాయత తదా శత్రుర్న సుహృన్న చ కశ్చన
సూర్యుడు అస్తమించగా, చీకటి వ్యాపించినప్పుడు, అప్పుడు శత్రువు ఎవరో, మిత్రుడు ఎవరో ఎవరికీ తెలియలేదు.
తతోఽవహారం చక్రుస్తే ద్రోణదుర్యోధనాదయః। తాన్విదిత్వా పునస్త్రస్తా న యుద్ధమనసః పరాన్
అప్పుడు ద్రోణుడు, దుర్యోధనుడు మరియు ఇతరులు వెనక్కు వెళ్లిపోయారు; అది తెలుసుకున్న పాండవుల పక్షం కూడా భయంతో యుద్ధానికి మనసు లేకుండా వెనుదిరిగింది.
స్వాన్యనీకాని బీభత్సుః శనకైరవహారయత్। తతోఽభితుష్టువుః పార్థం ప్రహృష్టాః పాణ్డుసృఞ్జయాః
అర్జునుడు తన సైన్యాలను మెల్లగా వెనక్కు తీసుకెళ్లాడు; ఆ తరువాత పాండవులు, శ్రీంజయులు ఆనందంతో పార్థుణ్ణి స్తుతించారు.