తేషాం దదృశిరే కోపాద్వపూమ్ష్యమితతేజసామ్। యుయుత్సూనామివాకాశే పతత్త్రివరభోగినామ్
అపారమైన శక్తి కలిగిన వారిలో, కోపంతో ఉన్న వారి శరీరాలు ఆకాశంలో ఉత్తమ పక్షిరాజుల్లా, యుద్ధానికి సిద్ధంగా కనిపించాయి.
భీమకర్ణకృపద్రోణద్రౌణిపార్షతసాత్యకైః। బభాసే స రణోద్దేశః కాలసూర్యైరివోదితైః
భీముడు, కర్ణుడు, కృప, ద్రోణుడు, ద్రౌణి, పార్థుడు, సాత్యకిలతో ఆ యుద్ధ ప్రదేశం కాలసూర్యులు ఉదయించినట్లు ప్రకాశించింది.
ప్రజానాం సంక్షయే ఘోరే యథా సూర్యోదయో భవేత్। శూరాణాముదయస్తద్వదాసీత్పురుషసత్తమ
ప్రాణులంతా ఘోరంగా నాశనం అయిన తర్వాత సూర్యుడు ఉదయించేలా, ఆ వీరుల ఉద్భవం కూడా అలా జరిగింది, ఓ మనుష్యులలో శ్రేష్ఠుడా!
తదాసీత్తుములం యుద్ధం నిఘ్నతామితరేతరమ్। మహాబలానాం బలిభిర్దానవానాం యథా సురైః
అప్పుడు మహాబలులు పరస్పరం ఒకరిని ఒకరు చంపుకుంటూ, దేవతలు రాక్షసులతో యుద్ధం చేసినట్టు, ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది.
తతో యుధిష్ఠిరానీకముద్ధూతార్ణవనిఃస్వనమ్। త్వదీయమవధీత్సైన్యం సంప్రద్రుతమహారథమ్
ఆ తరువాత, యుధిష్ఠిరుని సైన్యం ఉప్పెనలా గర్జిస్తూ, నీ సైన్యాన్ని ఛిన్నాభిన్నం చేసి, మహారథులు పారిపోవేలా చేసింది.
తత్ప్రభగ్నం బలం దృష్ట్వా శత్రుభిర్భృశమర్దితమ్। అలం ద్రుతేన వః శూరా ఇతి ద్రోణోఽభ్యభాషత
శత్రువుల చేతిలో దెబ్బతిని, పూర్తిగా పగులగొట్టబడిన ఆ సైన్యాన్ని చూసి, ద్రోణుడు, 'పారిపోవడం చాలూ వీరులారా!' అని అన్నాడు.
భారద్వాజమమర్షశ్చ విక్రమశ్చ సమావిశత్। సముద్ధృత్య నిషఙ్గాచ్చ ధనుర్జ్యామవమృజ్య చ। మహాశరధనుష్పాణిర్యన్తారమిదమబ్రవీత్
భారద్వాజుని కుమారుడైన ద్రోణునికి కోపం, ధైర్యం పెరిగాయి. తన కవరులోంచి విల్లు తీసి, దాని తంతిని బిగించి, గొప్ప విల్లు, బాణాలు పట్టుకుని తన రథసారధిని ఇలా అన్నాడు.
సారథే యాహి యత్రైష పాణ్డరేణ విరాజతా। ధ్రియమాణేన చ్ఛేణ రాజా తిష్ఠతి ధర్మరాట్
సారధీ, ఆ తెల్ల గొడుగు మెరిసిపోతూ, రాజచిహ్నాన్ని పట్టుకుని ధర్మరాజు నిలబడి ఉన్న చోటికి రథాన్ని తీసుకెళ్ళు.
తదేతద్దీర్యతే సైన్యం ధార్తరాష్ట్రమనేకధా। ఏతత్సంస్తమ్భయిష్యామి ప్రతివార్య యుధిష్ఠిరమ్
ఈ ధృతరాష్ట్రుని సైన్యం అనేక చోట్ల విరిగిపోతుంది. యుధిష్ఠిరుని ఎదుర్కొని, దీన్ని నేను నిలబెడతాను.
న హి మామభివర్షన్తం సంయుగే తాత పాణ్డవాః। మాత్స్యపాఞ్చాలరాజానః సర్వే చ సహసోమకాః
ఓ కుమారా, యుద్ధంలో నేను ఆయుధాలు వర్షంలా కురిపిస్తే, పాండవులు, మత్స్య, పాంచాల రాజులు, సోమకులు ఎవ్వరూ నన్ను ఎదుర్కొలేరు.
అర్జునో మత్ప్రసాదాద్ధి మహాస్త్రాణి సమాప్తవాన్। న మాముత్సహతే తాత న భీమో న చ సాత్యకిః
అర్జునుడు నా అనుగ్రహంతో గొప్ప ఆయుధ విద్యను నేర్చుకున్నాడు. అయినా, ఓ కుమారా, అతడూ, భీముడూ, సత్యకియూ నన్ను ఎదుర్కొలేరు.
మత్ప్రసాదాద్ధి బీభత్సుః పరమేష్వాసతాం గతః। మమైవాస్త్రం విజానాతి ధృష్టద్యుమ్నోఽపి పార్షతః
నా కృప వల్ల అర్జునుడు అత్యుత్తమ ధనుర్విద్యలో నిపుణుడయ్యాడు. నా ఆయుధాన్ని అర్జునుడూ, ప్రిషతుని కుమారుడైన ధృష్టద్యుమ్నుడూ మాత్రమే తెలుసారు.
నాయం సంరక్షితుం కాలః ప్రాణాంస్తాత జయైషిణా। యాహి సర్గం పురస్కృత్య యశసే చ జయాయ చ
ఓ కుమారా, విజయాన్ని కోరేవారికి ఇప్పుడు ప్రాణాలను కాపాడుకునే సమయం కాదు. కీర్తి, విజయం కోసం ముందుకు పో.
ఏవం సఞ్చోదితో యన్తా ద్రోణమభ్యవహత్తతః
ఇలా ప్రేరేపించబడిన సారధి, ద్రోణుని ముందుకు తీసుకెళ్లాడు.
తదాఽశ్వహృదయేనాశ్వానభిమన్త్ర్యాశు హర్షయన్। రథేన సవరూథేన భాస్వరేణ విరాజతా
అప్పుడు సారధి, గుర్రాలను నైపుణ్యంగా నడిపిస్తూ, ఉత్సాహపరిచి, జెండాతో మెరిసే రథాన్ని వేగంగా నడిపించాడు.
తం కరూశాశ్చ మాత్స్యాశ్చ చేదయశ్చ ససాత్వతాః। పాణ్డవాశ్చ సపాఞ్చాలాః సహితాః పర్యవారయన్
అప్పుడు కరూశులు, మత్స్యులు, చేదులు, సాత్వతులు, పాండవులు, పాంచాళులు అందరూ కలసి అతన్ని చుట్టుముట్టారు.
తతః శోణహయః క్రుద్ధశ్చతుర్దన్త ఇవ ద్విపః। ప్రవిశ్య పాణ్డవానీకం యుధిష్ఠిరముపాద్రవత్
తర్వాత ఎర్ర గుర్రాలు కలిగి, కోపంతో ఉన్న ద్రోణుడు, నాలుగు దంతాలు ఉన్న ఏనుగు లా, పాండవుల సైన్యంలోకి ప్రవేశించి యుధిష్ఠిరుని వైపు దూసుకెళ్లాడు.
తమావిధ్యచ్ఛితైర్బాణైః కఙ్కపత్రైర్యుధిష్ఠిరః। తస్య ద్రోణో ధనుశ్ఛిత్వా తం ద్రుతం సముపాద్రవత్
యుధిష్ఠిరుడు, గద్దపక్షి రెక్కలతో చేసిన పదునైన బాణాలతో ద్రోణుని గాయపరిచాడు. ద్రోణుడు అతని విల్లు కోసి, వేగంగా అతని దగ్గరకు వచ్చాడు.
చక్రరక్షః కుమారస్తు పాఞ్చాలానాం యశస్కరః। దధార ద్రోణమాయాన్తం వేలేవ సరితాం పతిమ్
పాంచాళులలో కీర్తిగాంచిన యువరాజు, నదులను ఆపే తీరంలా, ద్రోణుడు ముందుకు రావడాన్ని అడ్డుకున్నాడు.
ద్రోణం నివారితం దృష్ట్వా కుమారేణ ద్విజర్షభమ్। సింహనాదరవో హ్యాసీత్సాధుసాధ్వితి భాషితమ్
బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠుడైన ద్రోణుని యువరాజు అడ్డుకున్నాడని చూసి, అక్కడ సింహగర్జనలు, 'బాగుంది! బాగుంది!' అనే అరుపులు వినిపించాయి.
కుమారస్తు తతో ద్రోణం సాయకేన మహాహవే। వివ్యాధోరసి సఙ్క్రుద్ధః సింహవచ్చ నదన్ముహుః
అప్పుడా యువరాజు కోపంతో, గొప్ప యుద్ధంలో ద్రోణుని ఛాతీలో బాణంతో కొట్టి, సింహంలా మళ్లీ మళ్లీ గర్జించాడు.
సంవార్య చ రణే ద్రోణం కుమారస్తు మహాబలః। శరైరనేకసాహస్రైః కృతహస్తో జితశ్రమః
ఆ మహాబలుడు యువరాజు యుద్ధంలో ద్రోణుని అడ్డగించి, తన చేతులు నైపుణ్యంగా వాడుతూ, అలసట లేకుండా, వేలాది బాణాలతో వర్షంలా వదిలాడు.
తం శూరమార్యవ్రతినం మన్త్రాస్త్రేషు కృతశ్చమమ్। చక్రరక్షతం పరామృద్రాత్కుమారం ద్విజపుఙ్గవః
ఆ ధైర్యవంతుడు, మంచి ఆచారాలు పాటించే యువరాజు, మంత్రాస్త్రాలలో నిపుణుడు, చక్రరక్షణతో ఉన్నవాడిని, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు ద్రోణుడు భీకరంగా దాడిచేశాడు.
స మధ్యం ప్రాప్య సైన్యానాం సర్వాః ప్రవిచరన్దిశః। తవ సైన్యస్య గోప్తాసీద్భారద్వాజో ద్విజర్షభః
ఆయన సైన్యాల మధ్యలోకి చేరి, అన్ని దిశల్లో సంచరిస్తూ, భరద్వాజుని అనే బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు నీ సైన్యానికి రక్షకుడిగా నిలిచాడు.
శిఖణ్డినం ద్వాదశభిర్వింశత్యా చోత్తమౌజసమ్। నకులం పఞ్చభిర్విద్ధ్వా సహదేవం చ సప్తభిః
ద్రోణుడు శిఖండిని పన్నెండు బాణాలతో, ఉత్తమౌజసును ఇరవై బాణాలతో, నకులుని ఐదు బాణాలతో, సహదేవుని ఏడు బాణాలతో తాకాడు.
యుధిష్ఠిరం ద్వాదశభిర్ద్రౌపదేయాంస్త్రిభిస్త్రిభిః। సాత్యకిం పఞ్చభిర్విద్ధ్వా మత్స్యం చ దశభిః శరైః
అతడు యుదిష్ఠిరుని పన్నెండు బాణాలతో, ద్రౌపదీ కుమారులను ఒక్కొక్కరిని మూడు బాణాలతో, సాత్యకిని ఐదు బాణాలతో, మత్స్యరాజును పది బాణాలతో గాయపరిచాడు.
వ్యక్షోభయద్రణే యోధాన్యథాముఖ్యమభిద్రవన్। అభ్యవర్తతం సమ్ప్రేప్సుః కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్
అతడు యుద్ధంలో యోధులను కలవరపెట్టాడు, ముఖ్యులను ఎదుర్కొంటూ, కుంతీ కుమారుడు యుదిష్ఠిరుని చేరాలని ఉత్సాహంగా ముందుకు సాగాడు.
యుగన్ధరస్తతో రాజన్భారద్వాజం మహారథమ్। వారయామాస సఙ్క్రుద్వం వాతోద్ధతమివార్ణవమ్
అప్పుడే రాజా, యుగంధరుడు కోపంతో, మహారథుడైన భరద్వాజుని ఎదుర్కొని, గాలి సముద్రాన్ని అలరించునట్లు అతన్ని అడ్డుకున్నాడు.
యుధిష్ఠిరం స విద్ధ్వా తు శరైః సన్నతపర్వభిః। యుగన్ధరం తు భల్లనే రథనీడాదపాతయత్
ద్రోణుడు యుదిష్ఠిరుని మెత్తని బాణాలతో గాయపరిచాడు. యుగంధరుని విస్తృత తలబాణాలతో రథం మీద నుంచి కింద పడేశాడు.
తం విజిత్య మహాతేజా భారద్వాజో మహామనాః। అభ్యవర్తత సమ్ప్రేప్సుః కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్
ఆ మహాతేజస్వి, మహామనస్కుడు భరద్వాజుడు యుగంధరుని జయించి, కుంతీ కుమారుడు యుదిష్ఠిరుని చేరాలని ముందుకు సాగాడు.