తతోఽభ్యయాత్స త్వరితో యుద్ధాకాఙ్క్షీ మహాబలః। తేన చక్రే మహద్యుద్ధమభిమన్యురరిన్దమః
ఆ తరువాత, మహాబలుడు యుద్ధానికి తహతహలాడుతూ వేగంగా వచ్చాడు; అరిచేత్తిని సంహరించే అభిమన్యుడు అతనితో ఘోరమైన యుద్ధం చేశాడు.
పౌరవస్త్వథ సౌభద్రం శరవ్రాతైరవాకిరత్। తస్యార్జునిర్ధ్వజం ఛత్రం ధనుశ్చోర్వ్యామపాతయత్
అప్పుడు పౌరవుడు సౌభద్రుడిపై బాణాల వర్షం కురిపించాడు; అర్జునుని కుమారుడు అతని ధ్వజాన్ని, ఛత్రాన్ని, ధనుస్సును నేలపై పడగొట్టాడు.
సౌభద్రః పౌరవం త్వన్యైర్విద్ధ్వా సప్తభిరాశుగైః। పఞ్చభిస్తస్య వివ్యాధ హయాన్సూనం చ సాయకైః
సౌభద్రుడు పౌరవుని ఏడుగురు వేగవంతమైన బాణాలతో గాయపరిచాడు; ఐదు బాణాలతో అతని గుర్రాలను, రథసారథిని కూడా గాయపరిచాడు.
తతః ప్రహర్షయన్సేనాం సింహవద్వినదన్ముహుః। సమాదత్తార్జునిస్తూర్ణం పౌరవాన్తకరం శరమ్
ఆ తరువాత, సింహంలా గర్జిస్తూ సైన్యాన్ని ఉల్లాసపరిచిన అర్జునుని కుమారుడు వేగంగా పౌరవుని సంహరించేందుకు ఘోరమైన బాణాన్ని తీసుకున్నాడు.
తం తు సన్ధితమాజ్ఞాయ సాయకం ఘోరదర్శనమ్। ద్వాభ్యాం శరాభ్యాం హార్దిక్యశ్చిచ్ఛేద సశరం ధనుః
అభిమన్యుడు బాణాన్ని విల్లులో పెట్టి సంధించగా, హార్దిక్యుడు రెండు బాణాలతో ఆ బాణాన్ని, విల్లును కూడా కోసేశాడు.
తదుత్సృజ్య ధనుశ్ఛిన్నం సౌభద్రః పరవీరహా। ఉద్బబర్హ సితం ఖఙ్గమాదదనాః శరావరమ్
విల్లు తెగిపోవడంతో, శత్రువులను సంహరించే సౌభద్రుడు దాన్ని వదిలేసి మెరిసే ఖడ్గాన్ని, అద్భుతమైన కవచాన్ని చేతబట్టాడు.
స తేనానేకతారేణ చర్మణా కృతహస్తవత్। భ్రాన్తాసినా చరన్మార్గాన్దర్శయన్వీర్యమాత్మనః
ఆ అనేక పట్టీలతో కూడిన కవచాన్ని చేతబట్టి, అభిమన్యుడు ఖడ్గాన్ని తిప్పుతూ తిరుగుతూ తన శౌర్యాన్ని చూపించాడు.
భ్రామితం పునరుద్ధాన్తమాధూతం పునరుత్థితమ్। చర్మనిస్త్రింశయో రాజన్నిర్విశేషమదృశ్యత
రాజా! ఆ కవచం, ఖడ్గం తిరుగుతూ, పైకి లేచి, ఊగిపోతూ ఒకదానితో ఒకటి కలిసిపోయినట్టు కనిపించాయి.
స పౌరవరథస్యేషామాప్లుత్య సహసా నదన్। పౌరవం రథమాస్థాయ కేశపక్షే పరామృశత్
అభిమన్యుడు ఒక్కసారిగా గర్జిస్తూ పౌరవుని రథంపైకి ఎక్కి, అతని జుట్టు పట్టుకున్నాడు.
జఘానాస్య పదా సూతమసినా పాతయద్ధృజమ్। విక్షోభ్యామ్భోనిధిం తార్క్ష్యస్తం నాగమివ చాక్షిపత్
అతడు తన కాలితో రథసారథిని తన్నాడు, ఖడ్గంతో అతన్ని కూల్చేశాడు; తర్వాత గరుడుడు సముద్రాన్ని కలకలం చేయడంలా, పౌరవుని రథం నుంచి విసిరేశాడు.
తమాగలితకేశాన్తం దదృశుః సర్వపార్థివాః। ఉక్షాణమివ సింహేన పాత్యమానమచేతసమ్
అతని జుట్టు చెదిరిపోయి, స్పృహ కోల్పోయి, సింహం దాడిచేసిన ఎద్దు లా పడిపోతున్న పౌరవుని అన్ని రాజులు చూశారు.
తమార్జునివశం ప్రాప్తం కృష్యమాణమనాథవత్। పౌరవం పాతితం దృష్ట్వా నామృష్యత జయద్రూథః
అర్జునుని అధీనంలో, సహాయంలేకుండా లాగబడుతున్న పౌరవుని చూసి, జయద్రథుడు తట్టుకోలేకపోయాడు.
స బర్హిబర్హావతతం కిఙ్కిణీశతజాలవత్। చర్మ చాదాయ ఖఙ్గం చ నదన్పర్యపతద్రథాత్
పావురపు ఈకలు, గంటలతో అలంకరించిన కవచాన్ని, ఖడ్గాన్ని తీసుకుని, గర్జిస్తూ జయద్రథుడు తన రథం నుంచి దూకాడు.
తతః సైన్ధవమాలోక్య కార్ష్ణిరుత్సృజ్య పౌరవమ్। ఉత్పపాత రథాత్తూర్ణం శ్యేనవన్నిపపాత చ
ఆ సమయంలో సైంధవుని చూసిన కృష్ణుని కుమారుడు పౌరవుని వదిలేసి, తన రథం నుంచి పక్షిలా వేగంగా దూకాడు.
ప్రాసపట్టిశనిస్త్రింశాఞ్ఛత్రుభిః సమ్ప్రచోదితాన్। చిచ్ఛేద చాసినా కార్ష్ణిశ్చర్మణా సంరురోధ చ
కృష్ణుని కుమారుడు శత్రువులు విసిరిన భుజబలంతో, కటారులు, ఖడ్గాలు, ఆయుధాలను తన ఖడ్గంతో కోసి, కవచంతో అడ్డుకున్నాడు.
స దర్శయిత్వా సైన్యానాం స్వబాహుబలమాత్మనః। తముద్యమ్య మహాఖఙ్గం చర్మ చాథ పునర్బలీ
తన బాహుబలాన్ని సైన్యానికి చూపించిన అనంతరం, ఆ బలవంతుడు మళ్లీ గొప్ప ఖడ్గాన్ని, కవచాన్ని పైకి ఎత్తాడు.
వృద్ధక్షత్రస్య దాయాదం పితురత్యన్తవైరిణమ్। ససారాభిముఖః శూరః శార్దూల ఇవ కుఞ్జరమ్
ధైర్యవంతుడు వృద్ధక్షత్రుని కుమారుడైన తన తండ్రికి పరమ శత్రువును ఎదిరిస్తూ, పులి ఏనుగును ఎలా ఎదుర్కుంటుందో అలా ముందుకు సాగాడు.
తౌ పరస్పరమాసాద్య ఖహ్గదన్తనఖాయుధౌ। హృష్టవత్సమ్ప్రజహాతే వ్యాఘ్రకేసరిణావివ
ఆ ఇద్దరూ ఖడ్గాలు, దంతాలు, గోరు ఆయుధాలతో ఒకరినొకరు ఎదుర్కొని, యుద్ధంలో ఆనందంగా, పులి సింహాలు పోట్లాడినట్లు పోరాడారు.
సమ్పాతేష్వభిఘాతేషు నిపాతేష్వసిచర్మణోః। న తయోరన్తరం కశ్చిద్దదర్శ నరసింహయోః
వారిద్దరూ ఒకరిపై ఒకరు దెబ్బలు కొడుతూ, కవచాలను కొట్టుకుంటూ ఉండగా, ఆ ఇద్దరు నరసింహుల మధ్య ఎలాంటి ఖాళీ ఎవ్వరూ చూడలేకపోయారు.
అవక్షేపోఽసినిర్హాదః శస్త్రాన్తరనిదర్శనమ్। బాహ్యాన్తరనిపాతశ్చ నిర్విశేమదృశ్యత
వారి కిందపడే దెబ్బలు, ఖడ్గాల మోగుడు, ఆయుధ నైపుణ్య ప్రదర్శన, బయటపడ్డ దెబ్బలు, లోపలపడ్డ దెబ్బలు — ఇవన్నీ స్పష్టంగా కనిపించాయి.
బాహ్యమాభ్యన్తరం చైవ చరన్తౌ మార్గముత్తమమ్। దదృశాతే మహాత్మానౌ సపక్షావివ పర్వతౌ
బయట, లోపల రెండింటిలోనూ ఉత్తమమైన మార్గాన్ని అనుసరిస్తూ, ఆ మహాత్ములు రెక్కలతో ఉన్న రెండు కొండల్లా కనిపించారు.
తతో విక్షిపతః ఖఙ్గం సౌభద్రస్య యశస్వినః। శరావరణపక్షాన్తే ప్రజహార జయద్రథః
ఆ సమయంలో, ఖ్యాతిగాంచిన సౌభద్రుడు ఖడ్గాన్ని ఊపుతుండగా, జయద్రథుడు బాణాలతో కప్పబడ్డ తన కవచపు అంచున దాన్ని కొట్టాడు.
రుక్మపత్రాన్తరే సక్తస్తస్మింశ్చర్మణి భాస్వరే। సిన్ధురాజబలోద్ధూతః సోఽభజ్యత మహానసిః
ఆ మెరిసే కవచంలోని బంగారు పలకల మధ్య చిక్కుకున్న ఆ గొప్ప ఖడ్గాన్ని సింధు రాజు బలంతో కొట్టడంతో అది విరిగిపోయింది.
భగ్నమాజ్ఞాయ నిస్త్రింశమవప్లుత్య పదాని షట్। అదృశ్యత నిమేషేణ స్వరథం పునరాస్థితః
తన ఖడ్గం విరిగిపోయినదని గ్రహించి, ఆరు అడుగులు వెనక్కి దూకి, క్షణంలోనే మళ్లీ తన రథంపై నిలబడి కనిపించాడు.
తం కార్ష్ణిం సమరాన్ముక్తమాస్థితం రథముత్తమమ్। సహితాః సర్వరాజానః పరివవ్రుః సమన్తతః
అప్పుడు యుద్ధం నుంచి బయటపడిన కృష్ణుని కుమారుడిని, తన గొప్ప రథంపై నిలిచిన వానిని, చుట్టూ ఉన్న రాజులు అందరూ అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టారు.
తతశ్చర్మ చ ఖఙ్గం చ సముత్క్షిప్య మహాబలః। ననాదార్జునదాయాదః ప్రేక్షమాణో జయద్రథమ్
తర్వాత అర్జునుని వారసుడు మహాబలుడు తన కవచం, ఖడ్గాన్ని పైకి ఎత్తి, జయద్రథుని చూశాడు. ఆ సమయంలో గర్జించాడు.
సిన్ధురాజం పరిత్యజ్య సౌభద్రః పరవీరహా। తాపయామాస తత్సైన్యం భువనం భాస్కరో యథా
తర్వాత సౌభద్రుడు సింధు రాజును వదిలిపెట్టి, శత్రు వీరులను సంహరించేవాడు, ఆ సైన్యాన్ని సూర్యుడు లోకాన్ని కాల్చినట్లు బాధించసాగాడు.
తస్య సర్వాయసీం శక్తిం శల్యః కనకభూషణామ్। చిక్షేప సమరే ఘోరాం దీప్తామగ్నిశిఖామివ
ఆ సమయంలో శల్యుడు బంగారు అలంకారాలతో అలంకరించిన, అగ్ని జ్వాలలా మెరిసే, భయంకరమైన ఇనుప శక్తిని యుద్ధంలో అతనిపై విసిరాడు.
తామవప్లుత్య జగ్రాహ వికోశం చాకరోదసిమ్। వైనతేయో యథా కార్ష్ణిః పతన్తమురగోత్తమమ్
అతడు పక్కకు దూకి, ఆ శక్తిని పట్టుకుని, ఖడ్గాన్ని దూసాడు. అది వైనతేయుడు పడుతున్న గొప్ప పామును పట్టుకున్నట్లు ఉండింది.
తస్య లాషవమాజ్ఞాయ సత్వం చామితతేజసః। సహితాః సర్వరాజానః సింహనాదమథానదన్
ఆ అమిత తేజస్సుతో ఉన్న వాడి శౌర్యాన్ని, ధైర్యాన్ని చూసి, అక్కడున్న రాజులందరూ సింహాలు గర్జించినట్లు గర్జించారు.