చర్మభిశ్చామరైశ్చిత్రైః పతాకాభిశ్చ మారిష । ఛత్రైః సితైర్హేమదణ్డైశ్చామరైశ్చ సమన్తతః
చర్మాలు, అలంకరించిన పంకాలు, జెండాలు, బంగారు కడ్డీలతో తెల్ల గొడుగులు, చుట్టూ చుట్టూ పంకాలతో, ఓ ప్రియుడా,
విశీర్ణైర్విప్రధావన్తో దృశ్యన్తే స్మ దిశో దశ। నవమేఘప్రతీకాశా జలదోపమనిఃస్వనాః
వారి జెండాలు విరిగిపోవడంతో, వారు పది దిశలకూ పారిపోతూ, నల్ల మేఘాల్లా కనిపించి, మేఘగర్జనలాంటిది శబ్దం చేశారు.
తథైవ దన్తిభిర్హీనా గజారోహా విశాంపతే। ప్రధావన్తోఽన్వదృశ్యన్త తవ తేషాం చ సంకులే
అలాగే, ఓ ప్రజలాధిపతీ, ఏనుగులను కోల్పోయిన ఏనుగు సారథులు, నీవైపు వారిలోనూ, వాళ్లవైపు వారిలోనూ గందరగోళంలో పరుగెడుతూ కనిపించారు.
నానాదేశసముత్థాంశ్చ తురగాన్హేమభీషితాన్ । వాతాయమానానద్రాక్షం శతశోఽథ సహస్రశః
వివిధ దేశాలనుండి వచ్చిన, బంగారంతో అలంకరించబడిన వందలాది, వేలాది గుర్రాలు గాలిలో ఎగురుతున్నట్లు నేను చూశాను.
అశ్వారోహాన్హతైరశ్వైర్గృహీతాసన్సమన్తతః । ద్రవమాణానపశ్యామ ద్రావ్యమాణాంశ్చ సంయుగే
యుద్ధంలో గుర్రాలు చనిపోవడంతో, గుర్రస్వారులు చుట్టూ పట్టుబడుతూ, కొందరు పారిపోతూ, మరికొందరు తరిమిపెట్టబడుతూ కనిపించారు.
గజో గజం సమాసాద్య ద్రవమాణం మహాహవే । యయౌ ప్రమృద్య తరసా పాదాతాన్వాజినస్తథా । తథైవ చ రథాన్రాజన్ప్రమమర్ద రణే గజః
ఆ గొప్ప యుద్ధంలో, ఒక ఏనుగు పారిపోతున్న మరో ఏనుగును ఎదుర్కొని బలంగా తొక్కింది. అలాగే గుర్రస్వారులు పాదాటులను తొక్కారు. ఓ రాజా, యుద్ధంలో ఏనుగులు రథాలను కూడా నలిపేశాయి.
రథాశ్చైవ సమాసాద్య పతితాంస్తురగాన్భువి। వ్యమృద్గన్సమరే రాజంస్తురగాంశ్చ నరాన్రమే
రథాలు నేలపై పడిపోయిన గుర్రాలను తడబడుతూ, యుద్ధంలో వాటిని త్రొక్కి వేసాయి, రాజా. అలాగే గుర్రాలు, మనుషులను కూడా త్రొక్కాయి.
ఏవం తే బహుధా రాజన్ప్రత్యమృద్గన్పరస్పరమ్। `దృశ్యన్తేస్మ మహాబాహో తత్రతత్ర మహాబలాః
అలా వారు పరస్పరం ఎన్నో విధాలుగా ఒకరిని ఒకరు త్రొక్కుకుంటూ పోయారు, మహాబాహువంతులైన యోధులు అక్కడక్కడా తమ బలాన్ని చూపుతూ కనిపించారు.
తస్మిన్రౌద్రే తథా యుద్ధే వర్తమానే మహాభయే। ప్రావర్తత నదీ ఘోరా శోమితాన్త్రతరఙ్గిణీ
ఆ భయంకరమైన యుద్ధంలో, మహా భయానికి మధ్య, రక్తపు అలలతో ఒక భయానక నది ప్రవహించడం మొదలైంది.
అస్థిసఙ్ఘాతసంబాధా కేశశైవలాద్వలా । రథహ్రదా శరావర్తా హయమీనా దురాసదా
ఆ నది ఎముకల గుట్టలతో నిండిపోయి, జుట్టు నీటిలో పెరిగే మొక్కల్లా అల్లుకుపోయి, రథాలు చెరువుల్లా, బాణాలు తుఫానుల్లా, గుర్రాలు చేపల్లా ఉండి, దరిచేరలేని విధంగా మారింది.
శీర్షోపలసమాకీర్ణా హస్తిగ్రాహసమాకులా । కవచోష్ణీషఫేనౌఘా ధనుర్వేగాసికచ్ఛపా
కట్టిన తలలతో రాళ్లలా, ఏనుగులతో మొసళ్లలా నది నిండిపోయింది. కవచాలు, తలపాగాలు నదిలో నురగల్లా, ధనుస్సులు, ఖడ్గాలు ఆ నదిలో తాబేళ్ళలా తేలుతూ ఉన్నాయి.
శఙ్ఖనక్రౌఘసంకీర్ణా ఛత్రకూర్మరథోడుపా।' పతాకాధ్వజవృక్షాఢ్యా మర్త్యకూలాపహారిణీ । క్రవ్యాదహంససంకీర్ణా యమరాష్ట్రవివర్ధనీ
శంఖాలు, మొసళ్ళు కలిసిపోయి, గొడుగులు, కవచాలు, రథాలు, నక్షత్రాలు అన్నీ కలిసిపోయాయి. పతాకలు, జెండాలు వృక్షాల్లా అలంకరించబడి, నది ఒడ్డులు మృతదేహాలతో నిండిపోయి, మృతులను కొట్టుకుపోతూ, గద్దలు, హంసలు కలిసిపోయి, యమలోకాన్ని పెంచింది.
తాం నదీం క్షత్రియాః శూరా రథనాగహయప్లవైః । ప్రతేరుర్బహవో రాజన్భయం త్యక్త్వా మహారథాః
ఆ నదిని ధైర్యవంతమైన క్షత్రియులు, రథాలు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, పడవలతో, భయాన్ని వదిలేసి, పెద్ద సంఖ్యలో దాటి వెళ్లారు, రాజా.
అపోవాహ రణే భీరూన్కశ్మలేనాభిసంవృతాన్। యథా వైతరణీ ప్రేతాన్ప్రేతరాజపురం ప్రతి
ఆ నది యుద్ధంలో భయపడినవారిని, అయోమయంతో నిండినవారిని, వైతరణి నది మృతులను యమపురికి తీసుకెళ్లినట్లే, కొట్టుకుపోయింది.
ప్రాక్రోశన్క్షత్రియాస్తత్ర దృష్ట్వా తద్వైశసం మహత్। దుర్యోధనాపరాధేన గచ్ఛన్తి క్షత్రియాః క్షయమ్
అక్కడ క్షత్రియులు ఆ మహా వినాశాన్ని చూసి, 'దుర్యోధనుడి తప్పు వల్ల క్షత్రియులు నశిస్తున్నారు' అని అరవసాగారు.
గుణవత్సు కథం ద్వేషం ధృతరాష్ట్రో జనేశ్వరః । కృతవాన్పాణ్డుపుత్రేషు పాపాత్మా లోభమోహితః
ధృతరాష్ట్రుడు, జనులలో అధిపతి, పాండుపుత్రులపై ద్వేషాన్ని ఎలా పెంచుకున్నాడు? పాపాత్ముడై, లోభంతో మోహించి, మంచి వారిపై అన్యాయం చేశాడు.
ఏవం బహువిధా వాచః శ్రూయన్తే స్మ పరస్పరమ్ । పాణ్డవస్తవసంయుక్తాః పుత్రాణాం తే సుదారుణాః
అలా అనేక రకాల మాటలు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటూ వినిపించాయి, నీ కుమారులు పాండవులతో కలసి చేసిన దుర్మార్గాలను తీవ్రంగా నిందిస్తూ మాట్లాడారు.
తా నిశమ్య తతో వాచః సర్వయోధైరుదాహృతాః। ఆగస్కృత్సర్వలోకస్య పుత్రో దుర్యోధనస్తవ
అన్ని యోధులు చెప్పిన ఆ మాటలు విని, నీ కుమారుడు దుర్యోధనుడు, మొత్తం లోకానికి అపకారం చేసినవాడయ్యాడు.
భీష్మం ద్రోణం కృపం చైవ శల్యం చోవాచ భారత। యుధ్యధ్వమనహంకరాః కిం చిరం కురుథేతి చ
భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కృపుడు, శల్యుడు వీరిని ఉద్దేశించి, 'అహంకారం లేకుండా యుద్ధం చేయండి! ఇంకా ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తున్నారు?' అని అన్నాడు.
ఇతి దుర్యోధనోత్సృష్టాః సర్వే యుయుధిరే నృపాః' తతః ప్రవవృతే యుద్ధం కురూణాం పాణ్డవైః సహ। అక్షద్యూతకృతం రాజన్సుఘోరం వైశసం తదా
అలా దుర్యోధనుడు ఆజ్ఞ ఇచ్చిన వెంటనే అన్ని రాజులు యుద్ధానికి దిగారు. అప్పుడు కౌరవులు, పాండవులతో కూడిన ఘోరమైన, వినాశకరమైన యుద్ధం మొదలైంది. అది అక్షయద్యూతం వల్ల సంభవించింది, రాజా.
యత్పురా న నిగృహ్ణాసి వార్యమాణో మహాత్మభిః । వైచిత్రవీర్య తస్యేదం ఫలం పశ్య సుదారుణమ్
పూర్వం మాన్యులు నిన్ను ఆపాలని చెప్పినప్పుడు నువ్వు వినకపోయావు, వైచిత్రవీర్యా! ఇప్పుడు దాని భయంకరమైన ఫలితాన్ని చూడు.
న హి పాణ్డుసుతా రాజన్ససైన్యాః సపదానుగాః । రక్షన్తి సమరే ప్రాణాన్కౌరవా వాపి సంయుగే
పాండవ కుమారులు, వారి సైన్యాలు, అనుచరులు, కౌరవులు యుద్ధంలో తమ ప్రాణాలను కాపాడుకోవడం లేదు, రాజా.
ఏతస్మాత్కారణాద్ధోరో వర్తతే స్వజనక్షయః । దైవాద్వా పురుషవ్యాఘ్ర తవ చాపనయాన్నృప
ఈ కారణంగా, భయంకరమైన బంధువుల వినాశనం జరుగుతోంది, నరశార్దూలా! అది దైవకృప వల్లా, లేక నీ దోషాల వల్లా జరిగినదో, రాజా.
అర్జునస్తాన్నరవ్యాఘ్రః సుశర్మానుచరాన్నృపాన్ । అనయత్ప్రేతరాజస్య సదనం సాయకైః శితైః
అర్జునుడు, నరశార్దూలుడు, సుశర్మను అనుసరించిన రాజులను పదునైన బాణాలతో యమధర్మరాజు ఇంటికి పంపించాడు.
సుశర్మాపి తతో బాణైః పార్థం వివ్యాధ సంయుగే। వాసుదేవం చ సప్తత్యా పార్థం చ నవభిః పునః
అప్పుడు సుశర్ముడు యుద్ధంలో అర్జునుడిని బాణాలతో గాయపరిచాడు. వాసుదేవుడిని డబ్బయి బాణాలతో, అర్జునుడిని మరలా తొమ్మిది బాణాలతో తాకాడు.
తం నివార్య శరౌఘేణ సక్రుసూనుర్మహారథః । సుశర్మణో రణే యోధాన్ప్రాహిణోద్యమసాదనమ్
కుంతీ కుమారుడు అర్జునుడు బాణాల వర్షంతో సుశర్ముడిని అడ్డగించి, యుద్ధంలో సుశర్ముని సైనికులను ఓడిపోయేలా చేశాడు.
తే వధ్యమానాః పార్థేన కాలేనేవ యుగక్షయే। వ్యద్రవన్త రణే రాజన్భయే జాతే మహారథాః
పార్ధుడు కాలం అంత్యములో ధ్వంసం చేసేలా వారిని సంహరించగా, ఆ మహారథులు భయంతో యుద్ధరంగంలో పారిపోయారు, ఓ రాజా!
ఉత్సృజ్య తురగాన్కేచిద్రథాన్కేచిచ్చ మారిష। గజానన్యే సముత్సృజ్య ప్రాద్రవన్త దిశో దశ
కొంతమంది తమ గుర్రాలను, మరికొంతమంది రథాలను వదిలేసి, ఇంకొందరు ఏనుగులను విడిచిపెట్టి, పది దిక్కులకూ పరుగెత్తారు.
అపరే తు తదాదాయ వాజినాగరథాన్రణే । త్వరయా పరయా యుక్తాః ప్రాద్రవన్త విశాంపతే
ఇంకొందరు తమ గుర్రాలు, ఏనుగులు, రథాలు తీసుకొని, ఎంతో వేగంగా యుద్ధరంగం నుంచి పారిపోయారు, ఓ ప్రజలాధిపతి!
పాదాతాశ్చాపి శస్త్రాణి సముత్సృజ్య మహారణే । నిరపేక్షా వ్యధావన్త తేనతేన స్మ భారత
పాదసేనికులు కూడా యుద్ధంలో ఆయుధాలు వదిలేసి, ఎటు చూసినా నిర్లక్ష్యంగా పరుగెత్తారు, ఓ భారతా!