సముత్సృజ్యాథ శైనేయో గౌతమం రథినాం వరః । అభ్యద్రవద్రణే ద్రౌణిం రాహుః ఖే శశినం యథా
తర్వాత శైనేయుడు రథయోధులలో శ్రేష్ఠుడైన గౌతముడిని వదిలిపెట్టి, రాహువు ఆకాశంలో చంద్రుడిని ఎలా తాకెడతాడో అలా యుద్ధంలో ద్రౌణిని ఎదుర్కొని దాడికి వెళ్లాడు.
తస్య ద్రోణసుతశ్చాపం ద్విధా చిచ్ఛేద భారత। అథైనం ఛిన్నధన్వానం తాడయామాస సాయకైః
భారతా! అప్పుడే ద్రోణుని కుమారుడు శైనేయుని విల్లు రెండు ముక్కలు చేసి, ఆయుధం లేకుండా నిలిచిన అతడిని బాణాలతో గాయపరిచాడు.
సోఽన్యత్కార్ముకమాదాయ శత్రుఘ్నం భారసాధనమ్ । ద్రౌణిం షష్ట్యా మహారాజ బాహ్వోరురసి చార్పయత్
అతడు మరో శత్రువులను సంహరించగల బలమైన విల్లు తీసుకుని, రాజా! ద్రౌణిని అరవై బాణాలతో చేతులు, ఛాతీ మీద గాయపరిచాడు.
స విద్ధో వ్యథితశ్చైవ ముహూర్తం కశ్మలాయుతః। నిషసాద రథోపస్థే ధ్వజయష్టిం సమాశ్రితః
ఆ గాయాలతో బాధపడి, కొంతసేపు మూర్ఛతో కలవరపడి, తన రథంలో జెండా దండను పట్టుకుని కూర్చున్నాడు.
ప్రతిలభ్య తతః సంజ్ఞాం ద్రోణపుత్రః ప్రతాపవాన్ । వార్ష్ణేయం సమరే క్రుద్ధో నారాచేన సమార్పయత్
తర్వాత ద్రోణుని ధైర్యవంతుడైన కుమారుడు, స్ఫూర్తి తిరిగి పొందిన తరువాత, యుద్ధంలో కోపంతో వృష్ణికుల వీరుడిని పదునైన బాణంతో గాయపరిచాడు.
శైనేయం స తు నిర్భిద్య ప్రావిశద్ధరణీతలమ్ । వసన్తకాలే బలవాన్బిలం సర్పశిశుర్యథా
ఆ బాణం శైనేయుని దాటి, వసంతకాలంలో బలమైన పాము తన బిలంలోకి ప్రవేశించినట్లుగా భూమిలోకి ప్రవేశించింది.
అథాపరేణ భల్లేన మాధవస్య ధ్వజోత్తమమ్ । చిచ్ఛేద సమరే ద్రౌణిః సింహనాదం ముమోచ హ
తర్వాత ద్రౌణి మరో విశాలమైన బాణంతో మాధవుని రథంపై ఉన్న ప్రధాన జెండాను కోసి పడగొట్టి, సింహంలా గర్జించాడు.
పునశ్చైనం శరైర్ఘోరైశ్ఛాదయామాస భారత। నిదాఘాన్తే మహారాజ యథా మేఘో దివాకరమ్
భారతా! తరువాత అతడు మళ్లీ భయంకరమైన బాణాలతో అతడిని కప్పివేశాడు, వేసవి చివర్లో మేఘాలు సూర్యుని కప్పినట్లుగా.
సాత్యకోఽపి మహారాజ శరజాలం నిహత్య తత్। ద్రౌణిమభ్యాకిరత్తూర్ణం శరజాలైరనేకధా
రాజా! సాత్యకి ఆ బాణవర్షాన్ని ఛేదించి, వెంటనే అనేక బాణాలతో ద్రౌణిని మళ్లీ ముంచెత్తాడు.
తాపయామాస చ ద్రౌణిం శైనేయః పరవారహా । విముక్తో మేఘజాలేన యథైవ తపనస్తథా
శత్రువులను సంహరించే శైనేయుడు, మేఘాలు తొలగిన తర్వాత సూర్యుడు ఎలా వేడెక్కిస్తాడో అలా ద్రౌణిని బాధించాడు.
శరాణాం చ సహస్రేణ పునరేవ సముద్యతః । సాత్యకిశ్ఛాదయామాస ననాద చ మహాబలః
పునః సాత్యకి మహాబలుడు, వెయ్యి బాణాలను ఎక్కుపెట్టి గర్జిస్తూ అతడిని కప్పివేశాడు.
దృష్ట్వా పుత్రం చ తం గ్రస్తం రాహుణేవ నిశాకరమ్ । అభ్యద్రవత శైనేయం భారద్వాజః ప్రతాపవాన్
తన కుమారుడు రాహువు చంద్రుడిని పట్టుకున్నట్లుగా శత్రువిచేత పట్టుబడినదాన్ని చూసి, పరాక్రమశాలి భారద్వాజుడు శైనేయుని వైపు దూకాడు.
వివ్యాధ చ సుతీక్ష్ణేన పృషత్కేన మహామృధే । పరీప్సన్ఖసుతం రాజన్వార్ష్ణేయేనాభిపీడితమ్
మహాయుద్ధంలో, వృష్ణికుల వీరుడు తన కుమారుడిని బాధిస్తున్నాడని గమనించి, అతడిని రక్షించాలనే ఉద్దేశంతో భారద్వాజుడు పదునైన బాణంతో గాయపరిచాడు.
సాత్యకిస్తు రణే హిత్వా గురుపుత్రం మహారథమ్ । ద్రోణం వివ్యాధ వింశత్యా సర్వపారశవైః శరైః
సాత్యకి, గురుపుత్రుడైన మహారథిని వదిలిపెట్టి, ద్రోణుని ఇరవై ఉక్కు అంచుతో ఉన్న బాణాలతో గాయపరిచాడు.
తదన్తరమమేయాత్మా కౌన్తేయః శత్రుతాపనః । అభ్యద్రవద్రణే క్రుద్ధో ద్రోణం ప్రతి మహారథః
అప్పుడు అగాధమైన మనస్సు కలిగిన కౌంతేయుడు, శత్రువులకు భయంకరుడు, కోపంతో మహారథుడైన ద్రోణుని యుద్ధంలో వేగంగా ఎదుర్కొనడానికి దూసుకెళ్లాడు.
తతో ద్రోణశ్చ పార్థశ్చ సమేయాతాం మహామృధే । యథా బుధశ్చ శుక్రశ్చ మహారాజ నభస్తలే
తర్వాత ద్రోణుడు, పార్థుడు ఇద్దరూ ఆ మహాయుద్ధంలో కలిసారు, రాజా! ఆకాశంలో బుధుడు, శుక్రుడు కలిసినట్లు.
కథం ద్రోణో మహేష్వాసః పాణ్డవశ్చ ధనఞ్జయః । సమీయతూ రణే యత్తౌ తావుభౌ పురుషర్షభౌ
ద్రోణుడు, గొప్ప విలువిద్యలో నిపుణుడు, పాండవుడు ధనంజయుడు — ఈ ఇద్దరు పురుషోత్తములు యుద్ధంలో ఎలా ఎదుర్కొన్నారు?
ప్రియో హి పాణ్డవో నిత్యం భారద్వాజస్య ధీమతః । ఆచార్యశ్చ రణే నిత్యం ప్రియః పార్థస్య సఞ్జయ
భరద్వాజుడు, ఆ జ్ఞానవంతుడు, ఎప్పుడూ పాండవుని ఎంతో ప్రేమగా చూసేవాడు. అలాగే గురువు కూడా యుద్ధంలో పార్థునికి ఎప్పుడూ ప్రియుడే, సంజయా!
తావుభౌ రథినో సఙ్ఖ్యే హృష్టౌ సింహావివోత్కటౌ । కథం సమీయతుర్యత్తౌ భారద్వాజధనఞ్జయౌ
ఆ ఇద్దరూ రథాలపై యుద్ధరంగంలో సింహాల్లా ఉత్సాహంగా, భయంకరంగా నిలిచారు. భరద్వాజుడు, ధనంజయుడు ఎలా ఎదుర్కొన్నారు?
న ద్రోణః సమరే పార్థం జానీతే ప్రియమాత్మనః । క్షత్రధర్మం పురస్కృత్య పార్థో వా గురుమాహవే
యుద్ధంలో ద్రోణుడు పార్థుని తన ప్రియుడిగా గుర్తించడు, అలాగే పార్థుడు కూడా గురువుని యుద్ధంలో గురువుగా చూడడు; ఇద్దరూ క్షత్రియధర్మాన్ని ముందుకు ఉంచుతారు.
న క్షత్రియా రణే రాజన్వర్జయన్తి పరస్పరమ్ । నిర్మర్యాదం హి యుధ్యన్తే పితృభిర్భ్రాతృభిః సహ
రాజా! క్షత్రియులు యుద్ధంలో ఒకరిని ఒకరు తప్పించుకోరు. వారు తండ్రులతో, అన్నదమ్ములతో కూడి ఎలాంటి నియమం లేకుండా యుద్ధం చేస్తారు.
రణే భారత పార్థేన ద్రోణో విద్ధస్త్రిభిః శరైః । నాచిన్తయచ్చ తాన్బాణాన్పార్థచాపచ్యుతాన్యుధి
భారతా! యుద్ధంలో పార్థుడు మూడు బాణాలతో ద్రోణుని గాయపరిచాడు. అయినా, పార్థుని విల్లుతో వచ్చిన ఆ బాణాలను ద్రోణుడు ఏమాత్రం పట్టించుకోలేదు.
శరవృష్ట్యా పునః పార్థశ్ఛాదయామాస తం రణే । స ప్రజజ్వాల రోషేణ గహనేఽగ్నిరివోర్జితః
మళ్లీ పార్థుడు బాణవర్షంతో ద్రోణుని పూర్తిగా కప్పేశాడు. ద్రోణుడు అరణ్యంలో అగ్ని మండినట్లు కోపంతో దహించిపోయాడు.
తతోఽర్జునం రణే ద్రోణః శరైః సన్నతపర్వభిః । ఛాదయామాస రాజేన్ద్ర నచిరాదేవ భారత
తర్వాత రాజేంద్ర! ద్రోణుడు వంకర తలలున్న బాణాలతో అర్జునుని యుద్ధంలో కప్పేశాడు. ఆ వ్యవధి ఎక్కువ కాలం కాదు, భారతా!
తతో దుర్యోధనో రాజా సుశర్మాణమచోదయత్ । ద్రోణస్య సమరే రాజన్పార్ష్ణిగ్రహణకారణాత్
అప్పుడే రాజు దుర్యోధనుడు, యుద్ధంలో ద్రోణుని వెనుక నుంచి దాడి చేయాలని సుశర్మణిని ప్రేరేపించాడు, రాజా!
త్రిగర్తరాడపి క్రుద్ధో భృశమాయమ్య కార్ముకమ్ । ఛాదయామాస సమరే పార్థం బాణైరయోముఖైః
త్రిగర్తుల రాజు కోపంతో తన విల్లును బలంగా ఎక్కి, యుద్ధంలో పార్థుని ఐరన్ తలలున్న బాణాలతో కప్పేశాడు.
తాభ్యాం ముక్తాః శరా రాజన్నన్తరిక్షే విరేజిరే । హంసా ఇవ మహారాజ శరత్కాలే నభస్తలే
ఆ ఇద్దరి నుంచి వచ్చిన బాణాలు ఆకాశంలో శరదృతువులోని హంసలవలె మెరిసిపోయాయి, మహారాజా!
తే శరాః ప్రాప్య కౌన్తేయం సమన్తాద్వివిశుః ప్రభో । ఫలభారనతం యద్వత్స్వాదువృక్షం విహంగమాః
ఆ బాణాలు అన్ని వైపులా కౌంతేయుని చేరి, ఫలభారం తలవంచిన తీపి చెట్టులోకి పక్షులు ప్రవేశించినట్లు అతనిలోకి ప్రవేశించాయి, ప్రభూ!
అర్జునస్తు రణే నాదం వినద్య రథినాం వరః। త్రిగర్తరాజం సమరే సపుత్రం వివ్యధే శరైః
కానీ రథసారథులలో శ్రేష్ఠుడైన అర్జునుడు యుద్ధంలో గర్జించి, త్రిగర్తుల రాజును, అతని కుమారులను బాణాలతో గాయపరిచాడు.
తే వధ్యమానాః పార్థేన కాలేనేవ యుగక్షయే । పార్థమేవాభ్యవర్తన్త మరణే కృతనిశ్చయాః । ముముచుః శరవృష్టిం చ పాణ్డవస్య రథం ప్రతి
పార్థుడు వారిని కాలం అంత్యములో కాలమూ సంహరించినట్లు సంహరిస్తూ ఉండగా, వారు మరణానికి నిర్ణయించుకొని పార్థుని వైపే తిరిగి, పాండవుని రథంపై బాణవర్షాన్ని వదిలారు.