ఛాద్యమానః శరౌఘేణ హృష్టరూపతరోఽభవత్ । తయోశ్చాప్యభవత్ప్రీతిరతులా మాతృకారణాత్
బాణాల వర్షం మీద పడుతున్నప్పటికీ అతని ముఖంలో ఆనందం మరింత పెరిగింది. ఇద్దరి మధ్య తల్లిదండ్రుల బంధం వల్ల అపూర్వమైన ప్రేమ కలిగింది.
తతః ప్రహస్య సమరే నకులస్య మహారథః। ` ధ్వజం చిచ్ఛేద బాణేన ధనుశ్చైకేన మారిష
ఆ సమరంలో నవ్వుతూ, నకులుని మహారథి తన బాణంతో అతని ధ్వజాన్ని కోసాడు, మరొక బాణంతో అతని విల్లు విరిగిపోయింది.
అథైనం ఛిన్నధన్వానం ఛాదయామాస భారత। నిజఘాన రణే తం తు సూతం చాస్య న్యపాతయత్
అతని విల్లు విరిగిపోవడంతో, ఓ భారతా, అతడిని బాణాలతో ముంచెత్తారు. యుద్ధంలో అతని సారథిని గాయపరిచి నేలపై పడేసాడు.
తతః ప్రసహ్య సమరే నకులస్య మహారథః । అశ్వాంశ్చ చతురో రాజంశ్చతుర్భిః సాయకోత్తమైః
ఆ తర్వాత, నకులుని మహారథి బలంగా యుద్ధంలో నాలుగు ఉత్తమమైన బాణాలతో అతని నాలుగు గుర్రాలను వధించాడు.
ప్రేషయామాస సమరే యమస్య సదనం ప్రతి। హతాశ్వాత్తు రథాత్తూర్ణమవప్లుత్య మహారథః
యుద్ధంలో ఆ గుర్రాలను యముని లోకానికి పంపాడు. గుర్రాలు చనిపోవడంతో ఆ మహారథి తన రథం నుండి త్వరగా దిగి వచ్చాడు.
ఆరురోహ తతో యానం భ్రాతురేవ యశస్వినః । ఏకస్థౌ తు రణే శూరౌ దృఢే విక్షిప్య కార్ముకే
ఆ తర్వాత అతను తన ప్రతిష్టాత్మకమైన అన్నయ్య రథంపై ఎక్కాడు. ఇద్దరూ ధైర్యవంతులు, బలంగా విల్లు పట్టుకొని యుద్ధంలో నిలబడ్డారు.
మద్రరాజరథం తూర్ణం చ్ఛాదయామాసతుః క్షణాత్। స చ్ఛాద్యమానో బహుభిః శరైః సన్నతపర్వభిః
ఇద్దరూ కలసి మద్రదేశ రాజు రథాన్ని ఒక్క క్షణంలో బాణాలతో కప్పేశారు. అతను కూడా మెరిసే బాణాలతో ముంచెత్తబడ్డాడు.
స్వస్త్రీయాభ్యాం నరవ్యాఘ్రో నాకమ్పత యథాఽచలః। ప్రహసన్నివ తాం చాపి శస్త్రవృష్టిం జఘాన హ
ఆ మానవ సింహుడు తన సొంత బంధువులతో కూడి, కొండలా కదలకుండా నిలిచాడు. నవ్వుతున్నట్టు కనిపిస్తూ, ఆ ఆయుధ వర్షాన్ని చెదరగొట్టాడు.
సహదేవస్తతః క్రుద్ధః శరముద్గృహ్య వీర్యవాన్। మద్రరాజమభిప్రేక్ష్య ప్రేషయామాస భారత
తర్వాత సహదేవుడు కోపంతో, పరాక్రమంతో కూడిన బాణాన్ని ఎత్తి, మద్రదేశ రాజును చూస్తూ దాన్ని విసిరాడు.
స శరః ప్రేషితస్తేన గరుడానిలవేగవాన్ । మద్రరాజం వినిర్భిద్య నిపపాత మహీతలే
ఆ బాణం గరుడుడు, గాలి వేగంతో దూసుకెళ్లి, మద్రదేశ రాజును గాయపరిచి భూమిపై పడిపోయింది.
స గాఢవిద్ధో వ్యథితో రథోపస్థే మహారథః । నిషసాద మహారాజ కశ్మలం చ జగామ హ
ఆ మహారథి బలంగా గాయపడి, బాధతో తన రథంలో కూర్చున్నాడు. ఓ రాజా, అతడు మూర్ఛకు లోనయ్యాడు.
తం విసంజ్ఞం నిపతితం సూతః సంప్రేక్ష్య సంయుగే। అపోవాహ రథేనాజౌ యమాభ్యామభిపీడితమ్
యుద్ధంలో అతడు మూర్ఛపోయి పడిపోవడాన్ని చూసిన సారథి, యముని కుమారుల చేతిలో బాధపడుతూ, అతడిని రథంలో తీసుకెళ్లాడు.
దృష్ట్వా మద్రేశ్వరరథం ధార్తరాష్ట్రాః పరాఙ్భుఖమ్। సర్వే విమనసో భూత్వా నేదమస్తీత్యచిన్తయన్
మద్రదేశ రాజు రథం తిరిగి పోతున్నదాన్ని చూసి, ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులు అందరూ నిరుత్సాహపడ్డారు. 'ఇది జరగదు' అని అందరూ అనుకున్నారు.
నిర్జిత్య మాతులం సఙ్ఖ్యే మాద్రీపుత్రౌ మహారథౌ । దధ్యతుర్ముదితౌ శఙ్ఖౌ సింహనాదం చ నేదతుః
యుద్ధంలో తమ మామను జయించిన మాద్రీ కుమారులు, ఆనందంతో తమ శంఖాలను ఊదుతూ, సింహంలా గర్జించారు.
అభిదుద్రువతుర్హృష్టౌ తవ సైన్యం విశాంపతే । యథా దైత్యచమూం రాజన్నిన్ద్రోపేన్ద్రావివామరౌ
ఆనందంతో వారు నీ సైన్యంపై దూసుకెళ్లారు, ఓ రాజా! ఇంద్రుడు, ఉపేంద్రుడు దానవ సైన్యంపై దాడిచేసినట్టు వారు వచ్చారు.
తతో యుధిష్ఠిరో రాజా మధ్యం ప్రాప్తే దివాకరే। శ్రుతాయుపమభిప్రేక్ష్య ప్రేషయామాస వాజినః
ఆ సమయంలో సూర్యుడు మధ్యాహ్నానికి చేరుకున్నప్పుడు, యుధిష్ఠిరుడు శృతాయువును చూస్తూ తన గుర్రాలను ముందుకు నడిపించాడు.
తతస్తు త్వరితో రాజఞ్శ్రుతాయుషమరిన్దమన్ । నిజఘ్నే సాయకైస్తీక్ష్ణైర్నవభిర్నతపర్వభిఃక
తర్వాత, ఓ రాజా, శత్రువులను సంహరించే యుధిష్ఠిరుడు తొందరగా వెళ్లి, పదునైన తొమ్మిది బాణాలతో శృతాయువును గాయపరిచాడు.
స సంవార్య రమే రాజా ప్రేషితాన్ధర్మసూనునా । శరాన్సప్త మహేష్వాసః కౌన్తేయాయా సమార్షయత్
ఆయన యుద్ధంలో తనను నియంత్రించుకొని, గొప్ప విలువాడు, ధర్మపుత్రుడు పంపిన ఏడు బాణాలను తిప్పికొట్టాడు.
తే తస్వ కవచం భిత్త్వా పపుః శోణితమాహవే। అసూనివ విచిన్వన్తో దేహే తస్య మహాత్మనః
యుద్ధంలో వారు అతని కవచాన్ని ఛేదించి, ఆ మహాత్ముడి శరీరంలో ప్రాణాన్ని వెతుకుతున్నట్టు అతని రక్తాన్ని పీల్చారు.
పాణ్డవస్తు భృశం క్రుద్ధో విద్ధస్తేన మహాత్మనా । రణే వరాహకర్ణేన రాజానం హృద్యవిధ్యతా
అయితే పాండవుడు, ఆ మహాత్ముని చేత బాగా కోపంతో గాయపడి, వరాహకర్ణ బాణంతో యుద్ధంలో రాజును గుండెల్లో గాయపరిచాడు.
అథాపరేణ భల్లేన కేతుం తస్య మహాత్మనః । రథశ్రేష్ఠో రథాత్తూర్ణం భూమౌ పార్థో న్యపాతయత్
తర్వాత మరో విశాలమైన బాణంతో, రథాలలో అగ్రగణ్యుడైన అర్జునుడు, ఆ మహాత్ముడైన రాజుని జెండాను రథం మీద నుంచి నేలపై పడగొట్టాడు.
కేతు నిపతితం దృష్ట్వా శ్రుతాయుః స తు పార్థివః । పాణ్డవం విశిఖైతీక్ష్ణై రాజన్వివ్యాధ సప్తభిః
తన జెండా పడిపోయినదాన్ని చూసి, శ్రుతాయుశు అనే ఆ రాజు, పాండవుని ఏడుగురు పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు, ఓ రాజా.
తతః క్రోఘాత్ప్రజజ్వల ధర్మపుత్రో యుధిష్ఠిరః । యథా యుగాన్తే భూతాని దిధక్షురివ పావకః
అప్పుడే ధర్మపుత్రుడు యుదిష్ఠిరుడు కోపంతో మండిపడి, యుగాంతంలో అన్నీ భూతాలను కాల్చే అగ్నిలా ప్రకాశించాడు.
క్రుద్ధం తు పాణ్డవం దృష్ట్వా దేవగన్ధర్వరాక్షసాః । ప్రవివ్యధుర్మహారాజ వ్యాకులం జాప్యభూజ్జగత్
పాండవుడు కోపంతో ఉన్నాడని చూసి, దేవతలు, గంధర్వులు, రాక్షసులు—all కలవరపడి, ఓ మహారాజా, లోకం అంతా గందరగోళంగా మారింది.
సర్వేషాం చైవ భూతానామిదమాసీన్మనోగతమ్ । త్రీంల్లోకాన్మ సంక్రుద్ధో నృపోఽయం ధక్ష్యతీతి వై
అన్ని జీవుల మనసుల్లో ఇదే ఆలోచన వచ్చింది—ఈ రాజు ఈ కోపంతో ఆపకుండా ఉంటే మూడు లోకాలను కాల్చేస్తాడేమో.
ఋష..... దేవాశ్చ చక్రుః స్వస్త్యయనం మహత్। లోకానాం నృపాశాన్త్యర్థం క్రోధితే పాణ్డవే తదా
అప్పుడు ఋషులు, దేవతలు, పాండవుడు కోపంగా ఉన్నప్పుడు, లోకాల శాంతికోసం గొప్ప మంగళకార్యాలు చేశారు.
స చ క్రోధసమావిష్టః సృక్విణీ పరిసంలిహన । ఇవారాత్సవపుర్ఘోరం యుగాన్తాదిత్యసన్నిభమ్
అతడు కోపంతో నిండిపోయి, పెదవుల చుట్టూ నాలుకతో తుడుచుకుంటూ, యుగాంత సూర్యుడిలా భయంకరంగా కనిపించాడు.
తతః సైన్యాని సర్వాణి తావకాని విశాంపతే । నిరాశాన్యభవంస్తత్ర జీవితం ప్రతి భారత
అప్పుడు, ఓ రాజా, అక్కడ నీ సైన్యాలన్నీ తమ ప్రాణాల మీద ఆశ కోల్పోయాయి, ఓ భారత.
స తు ధైర్యేణ తం కోపం సన్నివార్య మహాయశాః । శ్రుతాయుషః ప్రచిచ్ఛేద ముష్టిదేశే మహాధనుః
కానీ ఆ మహాకీర్తివంతుడు, తన ధైర్యంతో కోపాన్ని అదుపు చేసుకుని, శ్రుతాయుశుని గొప్ప విల్లును ముష్టిపట్టులోనే కోసేశాడు.
అథైనం ఛిన్నధన్వానం నారాచేన స్తనాన్తరే । నిర్బిభేద రణే రాజా సర్వసైన్యస్య పశ్యతః
అన్నిసైన్యం చూస్తుండగా, రాజు, అతని విల్లు తెగిపోయినవాడిని యుద్ధంలో నారాచ బాణంతో ఛాతీ మధ్య గాయపరిచాడు.