తస్య ప్రాగ్జ్యోతిషః క్రుద్ధస్తోమరాంశ్చ చతుర్దశ । ప్రేషయామాస సమరే తాంశ్చిచ్ఛేద స రాక్షసః
అప్పుడు ప్రాగ్జ్యోతిషపుర రాజు కోపంతో పద్నాలుగు శక్తులను విసిరాడు, కానీ ఆ రాక్షసుడు వాటిని నరికేశాడు.
స తాంశ్ఛిత్త్వా మహాబాహుస్తోమరాన్నిశితైః శరైః । భగదత్తం చ వివ్యాధ సప్తత్యా కఙ్కపత్రిభిః
ఆ మహాబాహువు ఆ శక్తులను పదునైన బాణాలతో నరికేసి, భగదత్తుడిని డబ్బర పక్షాలతో వచ్చిన డబ్బర బాణాలతో డెబ్బదిసార్లు గాయపరిచాడు.
తతః ప్రాగ్జ్యోతిషో రాజా ప్రహసన్నివ భారత। తస్యాశ్వాంశ్చతురః సఙ్ఖ్యే పాతయామాస సాయకైః
తర్వాత ప్రాగ్జ్యోతిషపుర రాజు నవ్వుతున్నట్టు, యుద్ధంలో అతని నాలుగు గుర్రాలను బాణాలతో పడగొట్టాడు.
స హతాశ్వే రథే తిష్ఠన్రాక్షసేన్ద్రః ప్రతాపవాన్ । శక్తిం చిక్షేప వేగేన ప్రగ్జ్యోతిషగజం ప్రతి
అతని గుర్రాలు పడిపోయినా, ఆ రాక్షసేంద్రుడు తన రథంపై నిలబడి, వేగంగా శక్తిని భగదత్తుడి ఏనుగుపై విసిరాడు.
తామాపతన్తీం సహసా హేమదణ్డాం సువేగినీమ్ । త్రిధా చిచ్ఛేద నృపతిః సా వ్యకీర్యత మేదినీం
ఆ బంగారు దండుతో ఉన్న శక్తి వేగంగా దూసుకొస్తుండగా, రాజు దాన్ని మూడు ముక్కలుగా నరికేశాడు; అవి భూమిపై చెల్లాచెదురయ్యాయి.
శక్తిం వినిహతాం దృష్ట్వా హైడిమ్బః ప్రాద్రవద్భయాత్ । యథేన్ద్రస్య రణాత్పూర్వం నముచిర్దైత్యసత్తమః
తన శక్తి నాశనం అయినదాన్ని చూసి, హిడింబుడు భయంతో పరుగెత్తాడు. ఇంతకుముందు యుద్ధంలో నముచి ఇంద్రుని నుంచి పారిపోయినట్లే.
తం విజిత్య రణే శూరం విక్రాన్తం ఖ్యాతపౌరుషమ్ । అజయ్యం సమరే వీరం యమేన వరుణేన చ
యముడు, వరుణుడు కూడా ఓడించలేని, పరాక్రమశాలి, ప్రసిద్ధుడైన ఆ వీరుడిని యుద్ధంలో జయించి, రాజు విజయం సాధించాడు.
పాణ్డవీం సమరే సేనాం సంమమర్ద స కుఞ్జరః । యథా వనగజో రాజన్మృద్గశ్చరతి పద్మినీమ్
ఆ ఏనుగు పాండవుల సైన్యాన్ని యుద్ధంలో నలిపేసింది, రాజా! అడవి ఏనుగు పద్మవనం నడిచినట్లు.
మద్రేశ్వరస్తు సమరే యమాభ్యాం సమసఞ్జత । స్వస్త్రీయౌ ఛాదయాంచక్రే శరౌఘైః పాణ్డునన్దనౌ
మద్రదేశపు రాజు యుద్ధంలో యముని ఇద్దరు కుమారులతో సమానంగా పోరాడుతూ, తన భార్యలతో కలిసి పాండవులను బాణవర్షంతో కప్పేశాడు.
సహదేవస్తు సమరే మాతులం దృశ్య సంగతమ్ । అవారయచ్ఛరౌఘేణ మేఘో యద్వద్దివాకరమ్
అప్పుడు సహదేవుడు, తన మామగారు యుద్ధంలో చేరినదాన్ని చూసి, మేఘం సూర్యుని కప్పినట్లు బాణవర్షంతో అతన్ని ఆపేశాడు.
ఛాద్యమానః శరౌఘేణ హృష్టరూపతరోఽభవత్ । తయోశ్చాప్యభవత్ప్రీతిరతులా మాతృకారణాత్
బాణాల వర్షం మీద పడుతున్నప్పటికీ అతని ముఖంలో ఆనందం మరింత పెరిగింది. ఇద్దరి మధ్య తల్లిదండ్రుల బంధం వల్ల అపూర్వమైన ప్రేమ కలిగింది.
తతః ప్రహస్య సమరే నకులస్య మహారథః। ` ధ్వజం చిచ్ఛేద బాణేన ధనుశ్చైకేన మారిష
ఆ సమరంలో నవ్వుతూ, నకులుని మహారథి తన బాణంతో అతని ధ్వజాన్ని కోసాడు, మరొక బాణంతో అతని విల్లు విరిగిపోయింది.
అథైనం ఛిన్నధన్వానం ఛాదయామాస భారత। నిజఘాన రణే తం తు సూతం చాస్య న్యపాతయత్
అతని విల్లు విరిగిపోవడంతో, ఓ భారతా, అతడిని బాణాలతో ముంచెత్తారు. యుద్ధంలో అతని సారథిని గాయపరిచి నేలపై పడేసాడు.
తతః ప్రసహ్య సమరే నకులస్య మహారథః । అశ్వాంశ్చ చతురో రాజంశ్చతుర్భిః సాయకోత్తమైః
ఆ తర్వాత, నకులుని మహారథి బలంగా యుద్ధంలో నాలుగు ఉత్తమమైన బాణాలతో అతని నాలుగు గుర్రాలను వధించాడు.
ప్రేషయామాస సమరే యమస్య సదనం ప్రతి। హతాశ్వాత్తు రథాత్తూర్ణమవప్లుత్య మహారథః
యుద్ధంలో ఆ గుర్రాలను యముని లోకానికి పంపాడు. గుర్రాలు చనిపోవడంతో ఆ మహారథి తన రథం నుండి త్వరగా దిగి వచ్చాడు.
ఆరురోహ తతో యానం భ్రాతురేవ యశస్వినః । ఏకస్థౌ తు రణే శూరౌ దృఢే విక్షిప్య కార్ముకే
ఆ తర్వాత అతను తన ప్రతిష్టాత్మకమైన అన్నయ్య రథంపై ఎక్కాడు. ఇద్దరూ ధైర్యవంతులు, బలంగా విల్లు పట్టుకొని యుద్ధంలో నిలబడ్డారు.
మద్రరాజరథం తూర్ణం చ్ఛాదయామాసతుః క్షణాత్। స చ్ఛాద్యమానో బహుభిః శరైః సన్నతపర్వభిః
ఇద్దరూ కలసి మద్రదేశ రాజు రథాన్ని ఒక్క క్షణంలో బాణాలతో కప్పేశారు. అతను కూడా మెరిసే బాణాలతో ముంచెత్తబడ్డాడు.
స్వస్త్రీయాభ్యాం నరవ్యాఘ్రో నాకమ్పత యథాఽచలః। ప్రహసన్నివ తాం చాపి శస్త్రవృష్టిం జఘాన హ
ఆ మానవ సింహుడు తన సొంత బంధువులతో కూడి, కొండలా కదలకుండా నిలిచాడు. నవ్వుతున్నట్టు కనిపిస్తూ, ఆ ఆయుధ వర్షాన్ని చెదరగొట్టాడు.
సహదేవస్తతః క్రుద్ధః శరముద్గృహ్య వీర్యవాన్। మద్రరాజమభిప్రేక్ష్య ప్రేషయామాస భారత
తర్వాత సహదేవుడు కోపంతో, పరాక్రమంతో కూడిన బాణాన్ని ఎత్తి, మద్రదేశ రాజును చూస్తూ దాన్ని విసిరాడు.
స శరః ప్రేషితస్తేన గరుడానిలవేగవాన్ । మద్రరాజం వినిర్భిద్య నిపపాత మహీతలే
ఆ బాణం గరుడుడు, గాలి వేగంతో దూసుకెళ్లి, మద్రదేశ రాజును గాయపరిచి భూమిపై పడిపోయింది.
స గాఢవిద్ధో వ్యథితో రథోపస్థే మహారథః । నిషసాద మహారాజ కశ్మలం చ జగామ హ
ఆ మహారథి బలంగా గాయపడి, బాధతో తన రథంలో కూర్చున్నాడు. ఓ రాజా, అతడు మూర్ఛకు లోనయ్యాడు.
తం విసంజ్ఞం నిపతితం సూతః సంప్రేక్ష్య సంయుగే। అపోవాహ రథేనాజౌ యమాభ్యామభిపీడితమ్
యుద్ధంలో అతడు మూర్ఛపోయి పడిపోవడాన్ని చూసిన సారథి, యముని కుమారుల చేతిలో బాధపడుతూ, అతడిని రథంలో తీసుకెళ్లాడు.
దృష్ట్వా మద్రేశ్వరరథం ధార్తరాష్ట్రాః పరాఙ్భుఖమ్। సర్వే విమనసో భూత్వా నేదమస్తీత్యచిన్తయన్
మద్రదేశ రాజు రథం తిరిగి పోతున్నదాన్ని చూసి, ధృతరాష్ట్రుని పుత్రులు అందరూ నిరుత్సాహపడ్డారు. 'ఇది జరగదు' అని అందరూ అనుకున్నారు.
నిర్జిత్య మాతులం సఙ్ఖ్యే మాద్రీపుత్రౌ మహారథౌ । దధ్యతుర్ముదితౌ శఙ్ఖౌ సింహనాదం చ నేదతుః
యుద్ధంలో తమ మామను జయించిన మాద్రీ కుమారులు, ఆనందంతో తమ శంఖాలను ఊదుతూ, సింహంలా గర్జించారు.
అభిదుద్రువతుర్హృష్టౌ తవ సైన్యం విశాంపతే । యథా దైత్యచమూం రాజన్నిన్ద్రోపేన్ద్రావివామరౌ
ఆనందంతో వారు నీ సైన్యంపై దూసుకెళ్లారు, ఓ రాజా! ఇంద్రుడు, ఉపేంద్రుడు దానవ సైన్యంపై దాడిచేసినట్టు వారు వచ్చారు.
తతో యుధిష్ఠిరో రాజా మధ్యం ప్రాప్తే దివాకరే। శ్రుతాయుపమభిప్రేక్ష్య ప్రేషయామాస వాజినః
ఆ సమయంలో సూర్యుడు మధ్యాహ్నానికి చేరుకున్నప్పుడు, యుధిష్ఠిరుడు శృతాయువును చూస్తూ తన గుర్రాలను ముందుకు నడిపించాడు.
తతస్తు త్వరితో రాజఞ్శ్రుతాయుషమరిన్దమన్ । నిజఘ్నే సాయకైస్తీక్ష్ణైర్నవభిర్నతపర్వభిఃక
తర్వాత, ఓ రాజా, శత్రువులను సంహరించే యుధిష్ఠిరుడు తొందరగా వెళ్లి, పదునైన తొమ్మిది బాణాలతో శృతాయువును గాయపరిచాడు.
స సంవార్య రమే రాజా ప్రేషితాన్ధర్మసూనునా । శరాన్సప్త మహేష్వాసః కౌన్తేయాయా సమార్షయత్
ఆయన యుద్ధంలో తనను నియంత్రించుకొని, గొప్ప విలువాడు, ధర్మపుత్రుడు పంపిన ఏడు బాణాలను తిప్పికొట్టాడు.
తే తస్వ కవచం భిత్త్వా పపుః శోణితమాహవే। అసూనివ విచిన్వన్తో దేహే తస్య మహాత్మనః
యుద్ధంలో వారు అతని కవచాన్ని ఛేదించి, ఆ మహాత్ముడి శరీరంలో ప్రాణాన్ని వెతుకుతున్నట్టు అతని రక్తాన్ని పీల్చారు.
పాణ్డవస్తు భృశం క్రుద్ధో విద్ధస్తేన మహాత్మనా । రణే వరాహకర్ణేన రాజానం హృద్యవిధ్యతా
అయితే పాండవుడు, ఆ మహాత్ముని చేత బాగా కోపంతో గాయపడి, వరాహకర్ణ బాణంతో యుద్ధంలో రాజును గుండెల్లో గాయపరిచాడు.