యుధ్యతాం హి తథా రాజన్విశేషో న వ్యదృశ్యత । యతతాం శత్రునాశాయ కృతప్రతికృతైషిణామ్
రాజా, వారు అలా యుద్ధం చేస్తుండగా, ఎవరు ఎవరో తేల్చుకోలేనంతగా సమానంగా పోరాడారు. ప్రతి ఒక్కరూ శత్రువును నాశనం చేయాలని, ప్రతిదానికి ప్రతిస్పందన ఇస్తూ పోరాడారు.
యుధామన్యుస్తతో రాజన్ననువిన్దస్య సాయకైః । చతుర్భిశ్చతురో వాహాననయద్యమసాదనమ్
అప్పుడు రాజా, యుధామన్యుడు నాలుగు బాణాలతో అనువిందుని నాలుగు గుర్రాలను యమలోకానికి పంపించాడు.
భల్లాభ్యాం చ సుతీక్ష్ణాభ్యాం ధనుః కేతుం చ మారిష । చిచ్ఛేద సమరే రాజంస్తదద్భుతమివాభవత్
మరియు రెండు పదునైన విస్తృత తలల బాణాలతో యుధామన్యుడు యుద్ధంలో అనువిందుని ధనుస్సును, పతాకాన్ని తెంచాడు. అది అద్భుతంగా కనిపించింది.
త్యక్త్వాఽనువిన్దోఽథ రథం విన్దస్య రథమాస్థితః। ధనుర్గృహీత్వా పరమం భారసాధనముత్తమమ్
తర్వాత అనువిందుడు తన రథాన్ని వదిలి, విందుని రథంపైకి ఎక్కి, గొప్ప బరువు కలిగిన ఉత్తమ ధనుస్సును పట్టుకున్నాడు.
తావేకస్థౌ రణే వీరావావన్త్యౌ రథినాం వరౌ। శరాన్ముముచతుస్తూర్ణం యుధామన్యౌ మహాత్మని
అవంతి దేశానికి చెందిన ఆ ఇద్దరు వీరులు, రథయోధులలో శ్రేష్ఠులు, ఒకే రథంపై నిలబడి, మహాత్ముడైన యుధామన్యునిపై వేగంగా బాణాలు వదిలారు.
తాభ్యాం ముక్తా మహావేగాః శరాః కాఞ్చనభూషణాః । దివాకరపథం ప్రాప్య చ్ఛాదయామాసురమ్బరమ్
వారిద్దరూ వదిలిన బంగారు అలంకారాలతో కూడిన బాణాలు, మహా వేగంతో సూర్యుని మార్గాన్ని చేరి, ఆకాశాన్ని కప్పేశాయి.
యుధామన్యూ రణే క్రుద్ధో భ్రాతరౌ తౌ మహారథౌ । వవర్ష శరవర్షేణ సారథిం చాప్యపాతయత్
యుద్ధంలో కోపంతో ఉన్న యుధామన్యుడు, ఆ ఇద్దరు మహారథులను బాణాల వర్షంతో ముంచెత్తి, వారి సారథిని కూడా కూల్చేశాడు.
తస్మింస్తు పతితే భూమౌ గతసత్వే తు సారథౌ । రథః ప్రదుద్రావ దిశః సముద్ధాన్తహయస్తతః
ఆ సారథి ప్రాణం కోల్పోయి నేలపై పడిపోవడంతో, గుర్రాలు నియంత్రణ లేకుండా పోయి, ఆ రథం అన్ని దిశలకూ పరుగెత్తింది.
తౌ స జిత్వా మహారాజ యజ్ఞసేనసుతః ప్రభుః। పౌరుషం ఖ్యాపయంస్తూర్ణం వ్యధమత్తవ వాహినీమ్
మహారాజా, ఆ ఇద్దరిని ఓడించిన యజ్ఞసేనుని కుమారుడు, తన పరాక్రమాన్ని చూపిస్తూ, వేగంగా నీ సైన్యాన్ని చెల్లాచెదురుగా చేసాడు.
సా వధ్యమానా సమరే ధార్తరాష్ట్రీ మహాచమూః । వేగాన్బహువిధాంశ్చక్రే విషం పీత్వేన మానవః
ఆ ధృతరాష్ట్రుని గొప్ప సైన్యం యుద్ధంలో సంహరించబడుతూ, విషం తాగిన మనిషిలా, అనేక విధాలుగా పరుగులు పెట్టింది.
హైడిమ్బో రాక్షసేన్ద్రస్తు భగదత్తం సమాద్రవత్। రథేనాదిత్యవర్ణేన సధ్వజేన మహాబలః
అప్పుడు హిడింబుడి కుమారుడు, రాక్షసాధిపతి, సూర్యుడిలా ప్రకాశించే, పతాకం కలిగిన తన రథంతో మహాబలశాలి భగదత్తుడిపై దూసుకొచ్చాడు.
తతః ప్రాగ్జ్యోతిషో రాజా నాగరాజం సమాస్థితఃక । యథా వజ్రధరః పూర్వం సంగ్రామే తారకామయే
తర్వాత ప్రాగ్జ్యోతిషపురి రాజు, నాగరాజుని ఎక్కి, పూర్వం వజ్రాయుధుడు తారకాసురునిపై యుద్ధానికి వెళ్లినట్లుగా సిద్ధమయ్యాడు.
తత్ర దేవాః సగన్ధర్వా ఋషయశ్చ సమాగతాః । విశేషం న స్మ వివిదుర్హైడిమ్బభగదత్తయోః
అక్కడ దేవతలు, గంధర్వులు, ఋషులు అందరూ కూడి ఉన్నా, హిడింబుడు, భగదత్తుడు ఇద్దరినీ వేరుచేయలేకపోయారు.
యథా సురపతిః శక్రస్త్రాసయామాస దానవాన్। తథైవ సమరే రాజా ద్రావయామాస పాణ్డవాన్
ఎలా ఇంద్రుడు దానవులను భయపెట్టి తరిమేశాడో, అలాగే ఆ రాజు యుద్ధంలో పాండవులను పరుగెత్తించాడు.
తేన విద్రావ్యమాణాస్తే పాణ్డవాః సర్వతో దిశమ్। త్రాతారం నాభ్యగచ్ఛన్తః స్వేష్వనీకేషు భారత
ఆయన చేతిలో అన్ని వైపులా తరిమిపోబడిన పాండవులు, తమవారిలో ఎవరూ రక్షించేవాళ్లు లేరు అని నిరాశపడ్డారు.
భైమసేనిం రథస్థం తు తత్రాపశ్యామ భారత । శేషా విమనసో భూత్వా ప్రాద్రవన్త మహారథాః
అక్కడ భీమసేనుని కుమారుడు తన రథంపై నిలబడి ఉన్నాడు, మిగతా మహారథులు మనసు తెగిపోయి పరుగెత్తారు.
నివృత్తేషు తు పాణ్డూనాం పునః సైన్యేషు భారత । ఆసీన్నిష్ఠానకో ఘోరస్తవ సైన్యస్య సంయుగే
పాండవుల సైన్యం వెనక్కు తగ్గిన తర్వాత, నీ సైన్యంలో మళ్లీ భయంకరమైన గందరగోళం మొదలైంది.
ఘటోత్కచస్తతో రాజన్భగదత్తం మహారణే। శరైః ప్రచ్ఛాదయామాస మేరుం గిరిమివామ్బుదః
రాజా! ఆ సమయంలో ఘటోత్కచుడు యుద్ధంలో భగదత్తుడిని బాణాలతో మేఘం మెరుపు పర్వతాన్ని కప్పినట్లు కప్పేశాడు.
నిహత్య తాఞ్శరాన్రాజా రాక్షసస్య ధనుశ్ర్యుతాన్। భైమసేనిం రణే తూర్ణం సర్వమర్మస్వతాడయత్
రాజు, రాక్షసుని విల్లుతో వచ్చిన ఆ బాణాలను తిప్పికొట్టి, యుద్ధంలో భీమసేనుని కుమారుడిని అన్ని ప్రాణస్థానాల్లో గాయపరిచాడు.
స తాడ్యమానో బహుభిః శరైః సన్నతపర్వభిః । న వివ్యథే రాక్షసన్ద్రో భిద్యమాన ఇవాచలః
పలుచోట్ల నుండి పదునైన బాణాలతో కొట్టబడ్డా, ఆ రాక్షసుడు కొండలా కదలకుండా నిలబడ్డాడు.
తస్య ప్రాగ్జ్యోతిషః క్రుద్ధస్తోమరాంశ్చ చతుర్దశ । ప్రేషయామాస సమరే తాంశ్చిచ్ఛేద స రాక్షసః
అప్పుడు ప్రాగ్జ్యోతిషపుర రాజు కోపంతో పద్నాలుగు శక్తులను విసిరాడు, కానీ ఆ రాక్షసుడు వాటిని నరికేశాడు.
స తాంశ్ఛిత్త్వా మహాబాహుస్తోమరాన్నిశితైః శరైః । భగదత్తం చ వివ్యాధ సప్తత్యా కఙ్కపత్రిభిః
ఆ మహాబాహువు ఆ శక్తులను పదునైన బాణాలతో నరికేసి, భగదత్తుడిని డబ్బర పక్షాలతో వచ్చిన డబ్బర బాణాలతో డెబ్బదిసార్లు గాయపరిచాడు.
తతః ప్రాగ్జ్యోతిషో రాజా ప్రహసన్నివ భారత। తస్యాశ్వాంశ్చతురః సఙ్ఖ్యే పాతయామాస సాయకైః
తర్వాత ప్రాగ్జ్యోతిషపుర రాజు నవ్వుతున్నట్టు, యుద్ధంలో అతని నాలుగు గుర్రాలను బాణాలతో పడగొట్టాడు.
స హతాశ్వే రథే తిష్ఠన్రాక్షసేన్ద్రః ప్రతాపవాన్ । శక్తిం చిక్షేప వేగేన ప్రగ్జ్యోతిషగజం ప్రతి
అతని గుర్రాలు పడిపోయినా, ఆ రాక్షసేంద్రుడు తన రథంపై నిలబడి, వేగంగా శక్తిని భగదత్తుడి ఏనుగుపై విసిరాడు.
తామాపతన్తీం సహసా హేమదణ్డాం సువేగినీమ్ । త్రిధా చిచ్ఛేద నృపతిః సా వ్యకీర్యత మేదినీం
ఆ బంగారు దండుతో ఉన్న శక్తి వేగంగా దూసుకొస్తుండగా, రాజు దాన్ని మూడు ముక్కలుగా నరికేశాడు; అవి భూమిపై చెల్లాచెదురయ్యాయి.
శక్తిం వినిహతాం దృష్ట్వా హైడిమ్బః ప్రాద్రవద్భయాత్ । యథేన్ద్రస్య రణాత్పూర్వం నముచిర్దైత్యసత్తమః
తన శక్తి నాశనం అయినదాన్ని చూసి, హిడింబుడు భయంతో పరుగెత్తాడు. ఇంతకుముందు యుద్ధంలో నముచి ఇంద్రుని నుంచి పారిపోయినట్లే.
తం విజిత్య రణే శూరం విక్రాన్తం ఖ్యాతపౌరుషమ్ । అజయ్యం సమరే వీరం యమేన వరుణేన చ
యముడు, వరుణుడు కూడా ఓడించలేని, పరాక్రమశాలి, ప్రసిద్ధుడైన ఆ వీరుడిని యుద్ధంలో జయించి, రాజు విజయం సాధించాడు.
పాణ్డవీం సమరే సేనాం సంమమర్ద స కుఞ్జరః । యథా వనగజో రాజన్మృద్గశ్చరతి పద్మినీమ్
ఆ ఏనుగు పాండవుల సైన్యాన్ని యుద్ధంలో నలిపేసింది, రాజా! అడవి ఏనుగు పద్మవనం నడిచినట్లు.
మద్రేశ్వరస్తు సమరే యమాభ్యాం సమసఞ్జత । స్వస్త్రీయౌ ఛాదయాంచక్రే శరౌఘైః పాణ్డునన్దనౌ
మద్రదేశపు రాజు యుద్ధంలో యముని ఇద్దరు కుమారులతో సమానంగా పోరాడుతూ, తన భార్యలతో కలిసి పాండవులను బాణవర్షంతో కప్పేశాడు.
సహదేవస్తు సమరే మాతులం దృశ్య సంగతమ్ । అవారయచ్ఛరౌఘేణ మేఘో యద్వద్దివాకరమ్
అప్పుడు సహదేవుడు, తన మామగారు యుద్ధంలో చేరినదాన్ని చూసి, మేఘం సూర్యుని కప్పినట్లు బాణవర్షంతో అతన్ని ఆపేశాడు.