ధ్వజమేకేన వివ్యాధక సారథిం చాస్య పఞ్చభిః । ధనురేకేషుణాఽవిధ్యత్తత్రాక్రుధ్యద్ద్విజర్షభః
ఒక బాణంతో ఆయన ధ్వజాన్ని కొట్టాడు, ఐదు బాణాలతో సారథిని గాయపరిచాడు. ఇంకొక బాణంతో విల్లును తాకాడు. అప్పుడు ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు కోపంతో మండిపడ్డాడు.
తస్య ద్రోణోఽవధీదశ్వాఞ్శరైః సన్నతపర్వభిః। అష్టాభిర్భరతశ్రేష్ఠ సూతమేకేన పత్రిణా
ఆ తరువాత ద్రోణుడు పదునైన బాణాలతో అతని గుర్రాలను చంపాడు, ఓ భారతశ్రేష్ఠా! ఒక బాణంతో అతని సారథిని కూడా సంహరించాడు.
స హతాశ్వాదవప్లుత్య స్యన్దనాద్ధతసారథిః। ఆరురోహ రథం తూర్ణం పుత్రస్య రథినాం వరః
గుర్రాలు, సారథి లేని ఆ యోధుడు తన రథం నుంచి దిగి, వెంటనే తన కుమారుని రథంపైకి ఎక్కాడు.
తతస్తు తౌ పితాపుత్రౌ భారద్వాజం రథే స్థితౌ । మహతా శరవర్షేణ వారయామాససతుర్బలాత్
ఆ తర్వాత తండ్రి కుమారులు ఇద్దరూ రథంపై నిలబడి, గొప్ప బాణవర్షంతో భరద్వాజుని ధైర్యంగా ఎదుర్కొన్నారు.
భారద్వాజస్తతః క్రుద్ధః శరమాశీవిషోపమమ్ । చిక్షేప సమరే తూర్ణం శఙ్ఖం ప్రతి జనేశ్వరః
ఆ సమయంలో భరద్వాజుడు కోపంతో, సమరంలో శంఖుడిపైకి విషసర్పంలాంటి బాణాన్ని వేగంగా విసిరాడు, ఓ జనేశ్వరా!
స తస్య హృదయం భిత్త్వా పీత్త్వా శోణితమాహవే। జగామ ధరణీం బాణో లోహితార్ద్రవరచ్ఛదః
ఆ బాణం అతని హృదయాన్ని ఛేదించి, రక్తాన్ని పీల్చి, యుద్ధరంగంలో బంగారు రెక్కలు రక్తంతో తడిసి భూమిపై పడిపోయింది.
స పపాత రణే తూర్ణం భారద్వాజశరాహతః। ధనుస్త్యక్త్వా శరాంశ్చైవ పితురేవ సమీపతః
భరద్వాజుని బాణానికి తగిలి, అతడు తన విల్లు, బాణాలను వదిలేసి, తండ్రి పక్కనే యుద్ధంలో వేగంగా పడిపోయాడు.
హతం తమాత్మజం దృష్ట్వా విరాటః ప్రాద్రవద్భయాత్। ఉత్సృజ్య సమరే ద్రోణం వ్యాత్తాననమివాన్తకమ్
తన కుమారుడు హతమయ్యాడని చూసి, విరాటుడు భయంతో ద్రోణుణ్ణి యుద్ధంలో వదిలేసి, తెరిచిన నోరు కలిగిన యమధర్మరాజును చూసినట్టు పారిపోయాడు.
భారద్వాజస్తతస్తూర్ణం పాణ్డవానాం మహాచమూమ్। దారయామాస సమరే శతశోఽథ సహస్రశః
ఆ తరువాత భరద్వాజుడు వెంటనే పాండవుల మహాసేనను వందల, వేల సంఖ్యలో యుద్ధంలో చీల్చాడు.
శిఖణ్డీ తు మహారాజ ద్రౌణిమాసాద్య సంయుగే। ఆజఘాన భ్రవోర్మధ్యే నారాచైస్త్రిభిరాశుగైః
అయ్యా మహారాజా! శిఖండీ యుద్ధంలో ద్రోణుని కుమారుడిని ఎదుర్కొని, మూడు పదునైన బాణాలతో అతని కనుబొమల మధ్యలో గాయపరిచాడు.
స బభౌ రథశార్దూలో లలాటే సంస్థితైస్త్రిభిః । శిఖరైః కాఞ్చనమయైర్మేరుస్త్రిభిరివోచ్ఛ్రితైః
ఆ రథయోధుడు, తన నుదుటిపై మూడు బంగారు తలలు గల బాణాలతో మెరిసిపోతూ, మూడు ఎత్తైన శిఖరాలతో ఉన్న మెరు పర్వతంలా కనిపించాడు.
అశ్వత్థామ తతః క్రుద్ధో నిమేషార్ధాచ్ఛిఖణ్డినః । ధ్వజం సూతమథో రాజంస్తురగానాయుధాని చ
ఆ తరువాత అశ్వత్థాముడు కోపంతో, క్షణంలోనే శిఖండిని ధ్వజాన్ని, సారథిని, రాజును, గుర్రాలను, ఆయుధాలను బాణాలతో తాకాడు.
శరైర్బహుభిరాచ్ఛిద్య పాతయామాస సంయుగే ష। స హతాశ్వాదవప్లుత్య రథాద్వై రథినాం వరః
అతడు అనేక బాణాలతో వాటిని కోసి యుద్ధంలో పడగొట్టాడు. గుర్రాలు లేని ఆ రథయోధుడు తన రథం నుంచి దిగి వచ్చాడు.
ఖఙ్గమాదాయ సుశితం విమలం చ శరావరమ్ । శ్యేనవద్వ్యచరత్క్రుద్ధః శిఖణ్డీ శత్రుతాపనః
శిఖండీ పదునైన, నిర్మలమైన ఖడ్గాన్ని, మెరిసే కవచాన్ని తీసుకుని, శత్రువులకు భయంకరంగా, కోపంతో గద్దపక్షిలా సంచరించాడు.
సఖఙ్గస్య మహారాజ చరతస్తస్య సంయుగే । నాన్తరం దదృశే ద్రౌణిస్తదద్భుతమివాభవత్
ఖడ్గంతో యుద్ధంలో సంచరిస్తున్న శిఖండీకి ద్రోణుని కుమారుడు ఎక్కడా అవకాశం దొరకలేదు. అది నిజంగా ఆశ్చర్యంగా కనిపించింది, మహారాజా!
తతః శరసహస్రాణి బహూని భరతర్షభ । ప్రేషయామాస సమరే ద్రౌణిః పరమకోపనః
అప్పుడే ద్రోణుని కుమారుడు, మహాకోపంతో, యుద్ధంలో వేలాది బాణాలను పంపాడు, ఓ భారతవంశశ్రేష్ఠా!
తామాపతన్తీం సమరే శరవృష్టిం సుదారుణామ్। అసినా తీక్ష్ణధారేణ చిచ్ఛేద బలినాం వరః
ఆ భయంకరమైన బాణవర్షం యుద్ధంలో అతనిపై దూసుకొస్తుండగా, శక్తివంతులలో శ్రేష్ఠుడు తన పదునైన ఖడ్గంతో వాటిని కోసేశాడు.
తతోఽస్య విమలం ద్రౌణిః శతచన్ద్రం మనోరమమ్। చర్మాచ్ఛినదసిం చాస్థ ఖణ్డయామాస సంయుగే
ఆ తరువాత యుద్ధంలో ద్రోణుని కుమారుడు, శిఖండీ ధరించిన శతచంద్రాల కవచాన్ని, ఖడ్గాన్ని కూడా ఛిద్రం చేశాడు.
శితైస్తు బహుశో రాజంస్తం చ వివ్యాధ పత్రిభిః । శిఖణ్డీ తు తతః ఖఙ్గం ఖణ్డితం తేన సాయకైః
ఓ రాజా, అతడిని పదే పదే పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు. అప్పుడు శిఖండి, తన ఖడ్గం ఆ బాణాలతో విరిగిపోవడంతో,
ఆవిధ్య వ్యసృజత్తూర్ణం జ్వలన్తమివ పన్నగమ్ । తమాపతన్తం సహసా కాలానలసమప్రభమ్
తన విల్లు బలంగా లాగి, పాములా మండుతున్న ఒక ఆయుధాన్ని వేగంగా వదిలాడు. ఆ ఆయుధం అకస్మాత్తుగా దూసుకొచ్చి, కాలాగ్ని వంటి ప్రకాశంతో మెరిసింది.
చిచ్ఛేద సమరే ద్రౌణిర్దర్శయన్పాణిలాఘవమ్ । శిఖణ్డినం చ వివ్యాధ శరైర్బహుభిరాయసైః
ద్రౌణి యుద్ధంలో తన చేతి నైపుణ్యాన్ని చూపిస్తూ ఆ ఆయుధాన్ని నరికివేశాడు. ఆ తరువాత శిఖండిని ఎన్నో ఇనుపబాణాలతో గాయపరిచాడు.
శిఖణ్డీ తు భృశం రాజంస్తడ్యమానః శితైః శరైః । ఆరురోహ రథం తూర్ణం మాధవస్య మహాత్మనః
శిఖండి పదునైన బాణాల దెబ్బలకు బాగా బాధపడుతూ, వెంటనే మహాత్ముడైన మాధవుని రథంపైకి ఎక్కాడు.
సాత్యకిశ్చాపి సంక్రుద్ధో రాక్షసం క్రూరమాహవే। అలమ్బుసం శరైస్తీక్ష్ణైర్వివ్యాధ బలినాం వరః
అప్పుడే సత్యకి కోపంతో, యుద్ధంలో బలవంతుల్లో శ్రేష్ఠుడైన క్రూరమైన రాక్షసుడు అలంబుసుడిని పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు.
రాక్షసేన్ద్రస్తతస్తస్య ధనుశ్చిచ్ఛేద భారత। అర్ధచన్ద్రేణ సమరే తం చ వివ్యాధ సాయకైః
ఆ తరువాత రాక్షసుల అధిపతి, ఓ భారతా, యుద్ధంలో అర్ధచంద్రాకార బాణంతో అతని విల్లును నరికివేశాడు. తరువాత మరో బాణాలతో అతడిని గాయపరిచాడు.
మాయాం చ రాక్షసీం కృత్వా శరవర్షైరవాకిరత్। తత్రాద్భుతమపశ్యామ శైనేయస్య పరాక్రమమ్
రాక్షస మాయను ప్రదర్శించి, బాణవర్షంతో అతడిని కప్పేశాడు. అక్కడ శైనేయుని అద్భుతమైన పరాక్రమాన్ని మేము చూశాము.
అసంభ్రమస్తు సమరే వధ్యమానః శితైః శరైః । ఐన్ద్రమస్త్రం చ వార్ష్ణేయో యోజయామాస భారత
యుద్ధంలో పదునైన బాణాలతో గాయపడుతున్నా, ఏమాత్రం గబ్బిలకాకుండా వృష్ణివంశీయుడు ఇంద్రాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు, ఓ భారతా.
విజయాద్యదనుప్రాప్తం మాధవేన యశస్వినా। తదస్త్రం భస్మాసాత్కృత్వా మాయాం తాం రాక్షసీం తదా
మహాత్ముడైన మాధవుడు విజయుని నుండి పొందిన ఆ ఆయుధం, ఆ రాక్షస మాయను పూర్తిగా బూడిదగా మార్చింది.
అలమ్బుసం శరైరన్యైరభ్యాకిరత సర్వతః। పర్వతం వారిధారాభిః ప్రావృషీవ బలాహకః
తర్వాత మిగతా బాణాలతో అన్ని వైపులా అలంబుసుడిపై వర్షంలా కురిపించాడు. వర్షకాలంలో మేఘాలు పర్వతాన్ని నీటివర్షాలతో కప్పినట్లు అతడిని చుట్టుముట్టాడు.
తత్తథా పీడితం తేన మాధవేన యశస్వినా । ప్రదుద్రావ భయాద్రక్షస్త్యక్త్వా సాత్యకిమాహవే
అలా మహాత్ముడైన మాధవుడు అతడిని బాగా బాధించగా, ఆ రాక్షసుడు భయంతో యుద్ధభూమిలో సత్యకిని వదిలేసి పారిపోయాడు.
........ మాఘవతా జిత్వా భారత సాత్యకిః। శైనేయః ప్రాణద?జ్జిత్వా యోధానాం తవ పశ్యతామ్
ఓ భారతా, సత్యకి ఆ మహాబలుడిని జయించి, నీ యోధులందరూ చూస్తుండగా విజయాన్ని సాధించాడు.