బాఢమిత్యేవముక్త్వా తు తాన్యనీకాని సర్వశః । నరేన్ద్రాణాం మహారాజ సమాజగ్ముః పితామహమ్
'అలాగే' అని సమాధానం ఇచ్చి, మహారాజా! ఆ రాజుల సర్వసేనలు అన్నీ పెద్దవారి చుట్టూ చేరాయి.
తతః ప్రయాతః సహసా భీష్మః శాన్తనవోఽర్జునమ్ । రణే భారతమాయాన్తమాససాద మహాబలః
తర్వాత అకస్మాత్తుగా శాంతనువు కుమారుడు భీష్ముడు, మహాబలశాలి, యుద్ధంలోకి వస్తున్న అర్జునుడి దగ్గరకు వెళ్లాడు.
మహాశ్వేతాశ్వయుక్తేన భీమవానరకేతునా । మహతా మేఘనాదేన రథేనాతివిరాజతా
అర్జునుడు తెల్లగడ్డెలతో జోడించిన, భయంకరమైన వానరధ్వజంతో, మేఘగర్జన లాంటి శబ్దంతో, అత్యంత ప్రకాశవంతంగా ఉన్న రథంపై వచ్చాడు.
సమరే సర్వసైన్యానాముపయానం ధనఞ్జయమ్। అభవత్తుములో నాదో భయాద్దృష్ట్వా కిరీటినమ్
ధనంజయుడు, కిరీటధారి, యుద్ధంలో అన్ని సైన్యాలవైపు వచ్చేటప్పుడు, అతడిని చూసి భయంతో గొప్ప గోల వినిపించింది.
అభీశుహస్తం కృష్ణం చ దృష్ట్వాదిత్యమివాపరమ్ । మధ్యందినగతం సఙ్ఖ్యే న శేకుః ప్రతివీక్షితుమ్
అభీషుహస్తుడైన కృష్ణుణ్ని, మధ్యాహ్న సూర్యుడిలా యుద్ధంలో చూసినప్పుడు, వారు ఆయనను చూడలేకపోయారు.
తథా శాన్తనవం భీష్మం శ్వేతాశ్వం శ్వేతకార్ముకమ్ । న శేకుః పాణ్డవా ద్రష్టుం శ్వేతం గ్రహమివోదితమ్
అలాగే, పాండవులు కూడా శాంతనువు కుమారుడు భీష్ముడిని, తెల్లగడ్డెలు, తెల్ల విల్లు కలిగి ఉన్నవాడిని, ఉదయించిన తెల్ల గ్రహంలా చూడలేకపోయారు.
స సర్వతః పరివృతస్త్రిగర్తైః సుమహాత్మభిః । భ్రాతృభిః సహ పుత్రైశ్చ తథాఽన్యైశ్చ మహారథైః
ఆయన చుట్టూ త్రిగర్తులు, అతని సోదరులు, కుమారులు, ఇతర మహారథులు కలిసి అన్ని వైపులా వలయమేశారు.
భారద్వాజస్తు సమరే మత్స్యం వివ్యాధ పత్రిణా। ధ్వజం చాస్య శరేణాజౌ ధనుశ్చైకేన చిచ్ఛిదే
భారద్వాజుడు యుద్ధంలో మత్స్యరాజును పక్షిరేకాలతో కూడిన బాణంతో గాయపరిచాడు. మరో బాణంతో అతని జెండాను, మరో బాణంతో విల్లును కోసేశాడు.
తదపాస్య ధనుశ్ఛిన్నం విరాటో వాహినీపతిః । అన్యదాదత్త వేగేన ధనుర్భారసహం దృఢమ్
విరాటుడు తన కోసిన విల్లును పారేసి, వెంటనే మరొక బలమైన, భారాన్ని తట్టుకునే కొత్త విల్లు తీసుకున్నాడు.
శరాంశ్చాశీవిషాకారాజ్జ్వలితాన్పన్నగానివ । ద్రోణం త్రిభిశ్చ వివ్యాధ చతుర్భిశ్చాస్య వాజినః
అతడు మూడు అగ్నిలా ప్రకాశించే పాములవంటి బాణాలతో ద్రోణుణ్ని, నాలుగు బాణాలతో అతని గడ్డెలను గాయపరిచాడు.
ధ్వజమేకేన వివ్యాధక సారథిం చాస్య పఞ్చభిః । ధనురేకేషుణాఽవిధ్యత్తత్రాక్రుధ్యద్ద్విజర్షభః
ఒక బాణంతో ఆయన ధ్వజాన్ని కొట్టాడు, ఐదు బాణాలతో సారథిని గాయపరిచాడు. ఇంకొక బాణంతో విల్లును తాకాడు. అప్పుడు ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు కోపంతో మండిపడ్డాడు.
తస్య ద్రోణోఽవధీదశ్వాఞ్శరైః సన్నతపర్వభిః। అష్టాభిర్భరతశ్రేష్ఠ సూతమేకేన పత్రిణా
ఆ తరువాత ద్రోణుడు పదునైన బాణాలతో అతని గుర్రాలను చంపాడు, ఓ భారతశ్రేష్ఠా! ఒక బాణంతో అతని సారథిని కూడా సంహరించాడు.
స హతాశ్వాదవప్లుత్య స్యన్దనాద్ధతసారథిః। ఆరురోహ రథం తూర్ణం పుత్రస్య రథినాం వరః
గుర్రాలు, సారథి లేని ఆ యోధుడు తన రథం నుంచి దిగి, వెంటనే తన కుమారుని రథంపైకి ఎక్కాడు.
తతస్తు తౌ పితాపుత్రౌ భారద్వాజం రథే స్థితౌ । మహతా శరవర్షేణ వారయామాససతుర్బలాత్
ఆ తర్వాత తండ్రి కుమారులు ఇద్దరూ రథంపై నిలబడి, గొప్ప బాణవర్షంతో భరద్వాజుని ధైర్యంగా ఎదుర్కొన్నారు.
భారద్వాజస్తతః క్రుద్ధః శరమాశీవిషోపమమ్ । చిక్షేప సమరే తూర్ణం శఙ్ఖం ప్రతి జనేశ్వరః
ఆ సమయంలో భరద్వాజుడు కోపంతో, సమరంలో శంఖుడిపైకి విషసర్పంలాంటి బాణాన్ని వేగంగా విసిరాడు, ఓ జనేశ్వరా!
స తస్య హృదయం భిత్త్వా పీత్త్వా శోణితమాహవే। జగామ ధరణీం బాణో లోహితార్ద్రవరచ్ఛదః
ఆ బాణం అతని హృదయాన్ని ఛేదించి, రక్తాన్ని పీల్చి, యుద్ధరంగంలో బంగారు రెక్కలు రక్తంతో తడిసి భూమిపై పడిపోయింది.
స పపాత రణే తూర్ణం భారద్వాజశరాహతః। ధనుస్త్యక్త్వా శరాంశ్చైవ పితురేవ సమీపతః
భరద్వాజుని బాణానికి తగిలి, అతడు తన విల్లు, బాణాలను వదిలేసి, తండ్రి పక్కనే యుద్ధంలో వేగంగా పడిపోయాడు.
హతం తమాత్మజం దృష్ట్వా విరాటః ప్రాద్రవద్భయాత్। ఉత్సృజ్య సమరే ద్రోణం వ్యాత్తాననమివాన్తకమ్
తన కుమారుడు హతమయ్యాడని చూసి, విరాటుడు భయంతో ద్రోణుణ్ణి యుద్ధంలో వదిలేసి, తెరిచిన నోరు కలిగిన యమధర్మరాజును చూసినట్టు పారిపోయాడు.
భారద్వాజస్తతస్తూర్ణం పాణ్డవానాం మహాచమూమ్। దారయామాస సమరే శతశోఽథ సహస్రశః
ఆ తరువాత భరద్వాజుడు వెంటనే పాండవుల మహాసేనను వందల, వేల సంఖ్యలో యుద్ధంలో చీల్చాడు.
శిఖణ్డీ తు మహారాజ ద్రౌణిమాసాద్య సంయుగే। ఆజఘాన భ్రవోర్మధ్యే నారాచైస్త్రిభిరాశుగైః
అయ్యా మహారాజా! శిఖండీ యుద్ధంలో ద్రోణుని కుమారుడిని ఎదుర్కొని, మూడు పదునైన బాణాలతో అతని కనుబొమల మధ్యలో గాయపరిచాడు.
స బభౌ రథశార్దూలో లలాటే సంస్థితైస్త్రిభిః । శిఖరైః కాఞ్చనమయైర్మేరుస్త్రిభిరివోచ్ఛ్రితైః
ఆ రథయోధుడు, తన నుదుటిపై మూడు బంగారు తలలు గల బాణాలతో మెరిసిపోతూ, మూడు ఎత్తైన శిఖరాలతో ఉన్న మెరు పర్వతంలా కనిపించాడు.
అశ్వత్థామ తతః క్రుద్ధో నిమేషార్ధాచ్ఛిఖణ్డినః । ధ్వజం సూతమథో రాజంస్తురగానాయుధాని చ
ఆ తరువాత అశ్వత్థాముడు కోపంతో, క్షణంలోనే శిఖండిని ధ్వజాన్ని, సారథిని, రాజును, గుర్రాలను, ఆయుధాలను బాణాలతో తాకాడు.
శరైర్బహుభిరాచ్ఛిద్య పాతయామాస సంయుగే ష। స హతాశ్వాదవప్లుత్య రథాద్వై రథినాం వరః
అతడు అనేక బాణాలతో వాటిని కోసి యుద్ధంలో పడగొట్టాడు. గుర్రాలు లేని ఆ రథయోధుడు తన రథం నుంచి దిగి వచ్చాడు.
ఖఙ్గమాదాయ సుశితం విమలం చ శరావరమ్ । శ్యేనవద్వ్యచరత్క్రుద్ధః శిఖణ్డీ శత్రుతాపనః
శిఖండీ పదునైన, నిర్మలమైన ఖడ్గాన్ని, మెరిసే కవచాన్ని తీసుకుని, శత్రువులకు భయంకరంగా, కోపంతో గద్దపక్షిలా సంచరించాడు.
సఖఙ్గస్య మహారాజ చరతస్తస్య సంయుగే । నాన్తరం దదృశే ద్రౌణిస్తదద్భుతమివాభవత్
ఖడ్గంతో యుద్ధంలో సంచరిస్తున్న శిఖండీకి ద్రోణుని కుమారుడు ఎక్కడా అవకాశం దొరకలేదు. అది నిజంగా ఆశ్చర్యంగా కనిపించింది, మహారాజా!
తతః శరసహస్రాణి బహూని భరతర్షభ । ప్రేషయామాస సమరే ద్రౌణిః పరమకోపనః
అప్పుడే ద్రోణుని కుమారుడు, మహాకోపంతో, యుద్ధంలో వేలాది బాణాలను పంపాడు, ఓ భారతవంశశ్రేష్ఠా!
తామాపతన్తీం సమరే శరవృష్టిం సుదారుణామ్। అసినా తీక్ష్ణధారేణ చిచ్ఛేద బలినాం వరః
ఆ భయంకరమైన బాణవర్షం యుద్ధంలో అతనిపై దూసుకొస్తుండగా, శక్తివంతులలో శ్రేష్ఠుడు తన పదునైన ఖడ్గంతో వాటిని కోసేశాడు.
తతోఽస్య విమలం ద్రౌణిః శతచన్ద్రం మనోరమమ్। చర్మాచ్ఛినదసిం చాస్థ ఖణ్డయామాస సంయుగే
ఆ తరువాత యుద్ధంలో ద్రోణుని కుమారుడు, శిఖండీ ధరించిన శతచంద్రాల కవచాన్ని, ఖడ్గాన్ని కూడా ఛిద్రం చేశాడు.
శితైస్తు బహుశో రాజంస్తం చ వివ్యాధ పత్రిభిః । శిఖణ్డీ తు తతః ఖఙ్గం ఖణ్డితం తేన సాయకైః
ఓ రాజా, అతడిని పదే పదే పదునైన బాణాలతో గాయపరిచాడు. అప్పుడు శిఖండి, తన ఖడ్గం ఆ బాణాలతో విరిగిపోవడంతో,
ఆవిధ్య వ్యసృజత్తూర్ణం జ్వలన్తమివ పన్నగమ్ । తమాపతన్తం సహసా కాలానలసమప్రభమ్
తన విల్లు బలంగా లాగి, పాములా మండుతున్న ఒక ఆయుధాన్ని వేగంగా వదిలాడు. ఆ ఆయుధం అకస్మాత్తుగా దూసుకొచ్చి, కాలాగ్ని వంటి ప్రకాశంతో మెరిసింది.