తస్మాదహం గృహ్య రథాఙ్గముగ్రం ప్రాణం హరిష్యామి మహావ్రతస్య। నిహత్య భీష్మం సగణం తథాజౌ ద్రోణం చ శైనేయ రథప్రవీరౌ
"అందుకే నేను భయంకరమైన చక్రాన్ని పట్టుకుని, ఆ మహావ్రతుడి ప్రాణాన్ని తీయబోతున్నాను. భీష్ముడిని అతని సేనతో సహా, అలాగే యుద్ధంలో ద్రోణుడిని కూడా, ఓ శినిపుత్రుడా, వీరు రథయోధులలో శ్రేష్ఠులు అయినా, నేనే సంహరిస్తాను."
సంపాదయిష్యామ్యహమద్య హృష్టః
"ఈ రోజు నేను ఆనందంతో ఇదంతా సాధించిపెడతాను!"
ఇతీదముక్త్వా స మహానుభావః సస్మార చక్రం నిశితం పురాణమ్। సుదర్శనం చిన్తితమాత్రమేవ తస్యాగ్రహస్తం స్వయమారురోహ
ఇలా అన్న తరువాత, ఆ మహానుభావుడు పురాతనమైన, పదునైన సుదర్శన చక్రాన్ని మనసులో ఆలోచించగానే, అది తన చేతిలో ప్రత్యక్షమైంది.
తచ్చక్రపద్మం ప్రగృహీతమాజౌ రరాజ నారాయణబాహునాలమ్। యథాదిపద్మం తరుణార్కవర్ణం రరాజ నారాయణనాభిజాతమక్
ఆ చక్రం, నారాయణుని బలమైన భుజంలో, తేజోమయమైన పద్మంలా మెరిసింది. అది నారాయణుని నాభి నుండి పుట్టిన పద్మంలా, ఉదయించే సూర్యుని వర్ణంతో ప్రకాశించింది.
తత్కృష్ణకోపోదయసూర్యబుద్ధం క్షురాన్తతీక్ష్ణాగ్రసుజాతపత్రమ్। తేస్యైవ దేహోరుసరఃప్రరూఢం రరాజ నారాయణబాహునాలమ్
కృష్ణుని కోపంతో మండుతున్న ఆ చక్రం, పదునైన అంచుతో, అందమైన రేకులతో, అతని స్వయంస్వరూపం నుండి పుట్టినదిగా, నారాయణుని బలమైన భుజంలో ప్రకాశించింది.
వేగేన కృష్మః ప్రససార భీష్మమ్
ఆ తర్వాత కృష్ణుడు వేగంగా భీష్ముడి వైపు పరిగెత్తాడు.
ఘనో యథా ఖే తడితావనద్ధః
ఆయన మెరుపులతో కూడిన మేఘంలా ఆకాశంలో దూసుకెళ్లాడు.
తమాత్తచక్రం ప్రణదన్తముచ్చైః క్రుద్ధం మహేన్ద్రావరజం సమీక్ష్య । సర్వాణి భూతాని భృశం వినేదుః క్షయం కురూణామివ చిన్తయిత్వా
చక్రాన్ని చేతిలో పట్టుకుని, గట్టిగా అరుస్తూ, కోపంతో ఉన్న మహేంద్రుని తమ్ముడిని చూసి, సమస్త భూతాలు కౌరవుల వినాశనం ఊహించి భయంతో విలపించాయి.
స వాసుదేవః ప్రగృహీతచక్రః సంవర్తయిష్యన్నివ సర్వలోకమ్। అభ్యుత్పతఁల్లోకగురుర్బభాసే భూతాని ధక్ష్యన్నివ ధూమకేతుః
వాసుదేవుడు చక్రాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని, అన్ని లోకాలను నాశనం చేయబోతున్నట్టు ప్రకాశించాడు. లోకగురువు ఆకాశంలో ఎగిరిపోతూ, అన్ని భూతాలను కాల్చివేయబోయే ధూమకేతువులా కనిపించాడు.
గోవిన్దమాజావవిమూఢచేతాః
యుద్ధంలో, మూర్ఖతతో ఉన్న వారు గోవిందుడి మీద దూకారు.
ఏహ్యేహి దేవేశ జగన్నివాస నమోస్తు తే మాధవ చక్రపాణే। ప్రసహ్య మాం పాతయ లోకనాథ రథోత్తమాత్సర్వశరణ్య సఙ్ఖ్యే
రా రా దేవేశా, జగత్తుకు ఆధారమైనవాడా! నీకు నమస్కారం మాధవా, చక్రపాణీ! లోకనాథా, యుద్ధంలో నన్ను బలవంతంగా రథం మీద నుంచి పడవేయి, అందరికీ ఆశ్రయమైనవాడా!
త్వయా హతస్యాపి మమాఽద్య కృష్ణ శ్రేయః పరిస్మిన్నిహ చైవ లోకే। సంభావితోఽస్మ్యన్ధకవృష్ణినాథ లోకైస్త్రిభిర్వీర తవాభియానాత్
కృష్ణా! నీవు నన్ను ఈ రోజు చంపినా, ఈ లోకంలోను పరలోకంలోను నాకు మేలు జరుగుతుంది. అందక వృష్ణుల అధిపతివైన నీవు నన్ను గౌరవించావు, నీ దాడివల్ల మూడు లోకాల్లోనూ నాకు గౌరవం లభించింది.
రథాదవప్లుత్య తతస్త్వరావాన్ పార్థోఽప్యనుద్రుత్య యదుప్రవీరమ్। జగ్రాహ పీనోత్తమలమ్బబాహుం బాహ్వోర్హరిం వ్యాయతపీనబాహుః
ఆ సమయంలో, పార్థుడు వేగంగా రథం నుంచి దూకి, యాదవులలో శ్రేష్ఠుడైన హరిని వెంబడించి, తన బలమైన, పొడవైన చేతులతో పీడించి పట్టుకున్నాడు.
నిగృహ్యమణాశ్చ తదాఽఽదిదేవో భృశ సరోషః కిల నామ యోగీ । ఆదాయ వేగేన జగామ విష్ణు- ర్జిష్ణుం మహావాత ఇవైకవృక్షమ్
ఆ సమయంలో, అర్జునుడు పట్టుకున్నందుకు కోపంతో ఉన్న ఆ మహాదేవుడు, యోగశక్తితో వేగంగా జిష్ణువైపు వాయువులా దూసుకెళ్లాడు.
పార్థస్తు విష్టభ్య బలేన పాదౌ భీష్మాన్తికం తూర్ణమభిద్రవన్తమ్। బలాన్నిజగ్రాహ హరిం కిరీటీ పదేఽథ రాజన్దశమే కథంచిత్
పార్థుడు తన పాదాలను బలంగా నేలపై మోపి, వేగంగా భీష్ముని వైపు పరుగెత్తుతున్న కిరీటధారి హరిని బలవంతంగా పది అడుగుల దగ్గర పట్టుకున్నాడు, రాజా!
అవస్థితం చ ప్రణిపత్య కృష్ణం ప్రీతోఽర్జునః కాఞ్చనచిత్రమాలీ। ఉవాచ కోపే ప్రతిసంహరేతి గతిర్భవాన్కేశవ పాణ్డవానామ్
అర్జునుడు బంగారు అలంకారములతో అలంకరించబడి, స్థిరంగా నిలబడి ఉన్న కృష్ణుని పాదాలకు వందనం చేసి, సంతోషంతో కూడిన కోపంతో, 'కేశవా, పాండవులకు నీవే ఆశ్రయం, వెనక్కి తగ్గు' అని అన్నాడు.
న హాస్యతే కర్మ యథాప్రతిజ్ఞం పుత్రైః శపే కేశవ సోదరైశ్చ । అన్తం కరిష్యామి యథా కురూణాం త్వయాఽహమిన్ద్రానుజసంప్రయుక్తః
కేశవా! నేను నా కుమారులు, సోదరుల మీద ప్రమాణం చేస్తూ చెబుతున్నాను — నేను చెప్పినట్టు పని తప్పకుండా జరుగుతుంది. నీ సహాయంతో, ఇంద్రుని తమ్ముడా, నేను కురువంశానికి అంతం తెస్తాను.
తతః ప్రతిజ్ఞాం సమయం చ తస్య జనార్దనః ప్రీతమనా నిశమ్య। స్థితః ప్రియే కౌరవసత్తమస్య రథం సచక్రః పునరారురోహ
తర్వాత జనార్దనుడు, అతని ప్రతిజ్ఞను, మాటను వినిపించి హర్షంతో, ప్రియమైన కౌరవశ్రేష్ఠుని పక్కన నిలబడి, చక్రాన్ని తీసుకుని మళ్లీ రథంపై ఎక్కాడు.
తతః ప్రతిజ్ఞాం సమవాప్య భీష్మః కృతాఞ్చలిః స్తుత్యమథాకరోద్వై । త్రైవిక్రమే యస్య వపుర్బభాసే తథైవ దృష్ట్వా తు సముఞ్జ్వలన్తమ్
తర్వాత భీష్ముడు తన ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చిన తరువాత, చేతులు జోడించి, అతడిని స్తుతించసాగాడు. మూడు అడుగులతో ప్రకాశించిన రూపాన్ని చూసినట్టు, అతడిని అద్భుతంగా వెలిగిపోతూ చూశాడు.
ప్రగృహ్య శఙ్ఖం ద్విషతాకం నిహన్తా స తానభూషూన్పునరాదదానః । భీష్మం శరైః సంపరివార్య సఙ్ఖ్యే చిచ్ఛేద భూరిశ్రవసశ్చ చాపమ్
శత్రువులను సంహరించే వాడు తన శంఖాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని, ఆయుధాలను మళ్లీ తీసుకున్నాడు. యుద్ధంలో భీష్ముని బాణాలతో చుట్టుముట్టి, భూరిశ్రవసు ధనుస్సును కోసేశాడు.
శల్యం చ విద్ధ్వా నవభిః పృషత్కై- ర్దుర్యోధం వక్షసి నిర్బిభేద।' వినాదయామాస తతో దిశశ్చ స పాఞ్చజన్యస్య రవేణ శౌరిః
అతడు శల్యుడిని తొమ్మిది బాణాలతో గాయపరిచి, దుర్యోధనుడిని ఛాతీలో గట్టిగా తాకాడు. ఆ తరువాత శౌరి, పాంచజన్య శంఖాన్ని ఊదుతూ, దిక్కులను మారుమోగించాడు.
వ్యావిద్ధనిష్కాఙ్గదకుణ్డలం తం రజోవికీర్ణాఞ్చితపద్మనేత్రమ్ । విశుద్ధదంష్ట్రం ప్రగృహీతశఙ్ఖం విచుక్రుశుః ప్రేక్ష్య కురుప్రవీరాః
కిరీటంతో, కంకణాలతో, కుండలాలతో అలంకరించబడి, పద్మాకారమైన కళ్లతో, స్వచ్ఛమైన పళ్లతో, శంఖాన్ని పట్టుకుని ఉన్న వాడిని చూసి, కురు వీరులు భయంతో అరవసాగారు.
మృదఙ్గభేరీపణవప్రణాదా నేమిస్వనా దున్దుభినిఃస్వనాశ్చ। ససింహనాదాశ్చ బభూవురుగ్రాః సర్వేష్వనీకేషు తతః కురూణామ్
ఆ సమయంలో, మృదంగాలు, బేరీలు, పణవాలు, చక్రాల గర్జనలు, దుండుభి మేళాలు, సింహపు అరుపులు — ఇవన్నీ కురువంశపు సైన్యాల్లో ఘోరంగా మారుమోగాయి.
గాణ్డీవఘోషః స్తనయిత్నుకల్పో జగామ పార్థస్య నభో దిశశ్చ। జగ్ముశ్చ బాణా విమలాః ప్రసన్నాః సర్వా దిశః పాణ్డవచాపముక్తాః
పార్థుని గాండీవ ధనుస్సు మేఘగర్జనలా ఆకాశాన్ని, దిక్కులను మారుమోగించింది. పాండవుని ధనుస్సు నుంచి విడిచిన స్వచ్ఛమైన, ప్రకాశవంతమైన బాణాలు అన్ని దిక్కులకూ వెళ్ళాయి.
తం కౌరవాణామధిపో జవేన భీష్మేణ భూరిశ్రవసా చ సార్ధమ్। అభ్యుద్యయావుద్యతబాణపాణిః కక్షం దిధక్షన్నివ ధూమకేతుః
కౌరవాధిపతి, భీష్ముడు, భూరిశ్రవసుతో కలిసి, చేతిలో ఆయుధాలు ఎత్తుకుని, అరణ్యాన్ని కాల్చే ధూమకేతువులా వేగంగా ముందుకు వచ్చాడు.
అథార్జునాయ ప్రజిఘాయ భల్లాన్ భూరిశ్రవాః సప్త సువర్ణపుఙ్ఖాన్। దుర్యోదనస్తోమరముగ్రవేగం శల్యో గదాం శాన్తనవశ్చ శక్తిమ్
ఆ సమయంలో, భూరిశ్రవుడు అర్జునుని మీద బంగారు రెక్కలతో ఉన్న ఏడుసార్లు బాణాలను సంధించాడు. దుర్యోధనుడు ఉగ్రవేగంతో ఒక కటారి విసిరాడు, శల్యుడు గదను, శాంతనువు కుమారుడు శక్తిని విసిరాడు.
స సప్తభిః సప్త శరప్రవేకాన్ సంవార్య భీరిశ్రవసా విసృష్టాన్ । శితేన దుర్యోధనబాహుముక్తం క్షురేణ తత్తోమరమున్మమాథ
భూరిశ్రవసు వదిలిన ఏడు బాణాల ప్రవాహాన్ని, అతడు తన ఏడు బాణాలతో అడ్డగించి, దుర్యోధనుడు విసిరిన పదునైన కత్తిపెట్టిన కటారి బాణంతో ఆ కటారిని粉చేశాడు.
తతః శుభామాపతతీం స శక్తిం విద్యుత్ప్రభాం శాన్తనవేన ముక్తామ్। గదాం చ మద్రాధిపబాహుముక్తాం ద్వాభ్యాం శరాభ్యాం నిచర్త వీరః
తర్వాత శాంతనువు వదిలిన మెరుపులా మెరిసే గొప్ప శక్తిని, మద్రదేశాధిపతి చేతి నుండి వచ్చిన గదను, ఆ వీరుడు రెండు బాణాలతో నరికివేశాడు.
తతో భుజాభ్యాం బలవద్వికృష్య చిత్రం ధనుర్గాణ్డివమప్రమేయమ్ । మాహేన్ద్రమస్రం విధివత్సుఘోరం ప్రాదుశ్చకారాద్భుతమన్తరిక్షే
తర్వాత అతడు తన రెండు భుజాలతో గాండీవాన్ని బలంగా లాగి, మహేంద్రాస్త్రాన్ని నియమంగా వదిలాడు. ఆ అస్త్రం ఆకాశంలో ఆశ్చర్యంగా మెరిసింది.
తేనోత్తమాస్త్రేణ తతో మహాత్మా సర్వాణ్యనీకాని మహాధనుష్మాన్। శరౌఘజాలైర్విమలాగ్నివర్ణై- ర్నివారయామాస కిరీటమాలీ
ఆ పరమాస్త్రంతో, మహాశక్తిశాలి, కిరీటధారి ఆ అర్జునుడు, అగ్నిలా మెరిసే బాణవర్షాలతో అన్ని సేనలను తిప్పికొట్టాడు.