తతః శక్తిం మహావేగాం స్వర్ణవైడూర్యభూషితామ్ । ద్రోణస్య నిధనాకాఙ్క్షీ చిక్షేప స పరాక్రమీ
తర్వాత ధైర్యవంతుడైన ధృష్టద్యుమ్నుడు, ద్రోణుని సంహరించాలనే కోరికతో, బంగారు, వైడూర్య రత్నాలతో అలంకరించిన గొప్ప శక్తిని విసిరాడు.
తామాపతన్తీం సహసా శక్తిం కనకభూషితామ్। త్రిధా చిచ్ఛేద సమరే భారద్వాజో హసన్నివ
ఆ బంగారు అలంకారాలున్న శక్తి వేగంగా వచ్చేటప్పుడు, భరద్వాజుడు నవ్వుతూ, యుద్ధంలో దాన్ని మూడు ముక్కలుగా నరికేశాడు.
శక్తిం వినిహతాం దృష్ట్వా ధృష్టద్యుమ్నః ప్రతపవాన్ । వవర్ష శరవర్షాణి ద్రోణం ప్రతి జనేశ్వరః
తన శక్తిని కూల్చివేయబడినదాన్ని చూసి, ధైర్యవంతుడైన ధృష్టద్యుమ్నుడు, మానవులలో శ్రేష్ఠుడు, ద్రోణుని మీద బాణాల వర్షం కురిపించాడు.
శరవర్షం తతస్తత్తు సన్నివార్య మహాయశాః। ద్రోణో ద్రుపదపుత్రస్య మధ్యే చిచ్ఛేద కార్ముకమ్
ఆ బాణవర్షాన్ని అడ్డుకుని, మహాప్రతిష్ఠ కలిగిన ద్రోణుడు, యుద్ధమధ్యంలో ద్రుపదుని కుమారుని విల్లును కోసేశాడు.
స చ్ఛిన్నధన్వా సమరే గదాం గుర్వీ మహాయశాః । ద్రోణాయ ప్రేషయామాస గిరిసారమయీం బలీ
విల్లు తెగిపోవడంతో, మహాప్రతాపశాలి ధృష్టద్యుమ్నుడు, కొండ ఇనుపంతో తయారైన బరువైన గదను తీసుకుని ద్రోణుని మీద విసిరాడు.
సా గదా వేగవన్ముక్తా ప్రాయాద్ద్రోణజిఘాంసయా । తత్రాద్భుతమపశ్యామ భారద్వాజస్య పౌరుషమ్
ఆ గదను ద్రోణుని సంహరించాలనే ఉద్దేశంతో వేగంగా విసిరాడు. అక్కడ భరద్వాజుని కుమారుని అద్భుతమైన శౌర్యాన్ని మనం చూశాము.
లాఘవాద్వ్యంసయామాస గదాం హేమవిభూషితామ్। వ్యంసయిత్వా గదాం తాం చ ప్రేషయామాస పార్షతమ్
ద్రోణుడు తన చపలతతో ఆ బంగారు అలంకారాలున్న గదను తప్పించేశాడు. ఆ గదను తిప్పి మరలా పార్థుని కుమారుని వైపు పంపాడు.
భల్లాన్సునిశితాన్పీతాతాన్రుక్మపుఙ్ఖాన్సుదారుణాన్। తే తస్య కవచం భిత్త్వా పపుః శోణితమాహవే
తర్వాత, పసుపు రంగు రెక్కలు, బంగారు తుదులు కలిగిన పదునైన భల్లాలతో, ధృష్టద్యుమ్నుని కవచాన్ని ఛేదించి, యుద్ధరంగంలో అతని రక్తాన్ని పీల్చేశాయి.
అథాన్యద్ధనురాదాయ ధృష్టద్యుమ్నో మహారథః । ద్రోణం యుధి పరాక్రమ్య శరైర్వివ్యాధ పఞ్చభిః
అప్పుడే ధృష్టద్యుమ్నుడు మరో విల్లు తీసుకుని, మహారథుడై, యుద్ధంలో ద్రోణుని ఎదిరించి, అయిదు బాణాలతో అతనిని గాయపరిచాడు.
రుధిరాక్తౌ తతస్తౌ తు శుశుభాతే నరర్షభౌ । వసన్తసమయే రాజన్పుష్పితావివ కింశుకౌ
రక్తంలో తడిసి, ఆ ఇద్దరు మానవ సింహాలు, వసంతకాలంలో పుష్పించిన కింశుక వృక్షాలవలె ప్రకాశించిపోయారు, ఓ రాజా!
అమర్షితస్తతో రాజన్పరాక్రమ్య చమూముఖే । ద్రోణో ద్రుపదపుత్రస్య పునశ్చిచ్ఛేద కార్ముకమ్
ఆ కోపంతో, ఓ రాజా, ద్రోణుడు సైన్యపు ముందుబాగంలో దూసుకెళ్లి, మళ్లీ ద్రుపదుని కుమారుని విల్లును కోసేశాడు.
అథైనం ఛిన్నధన్వానం శరైః సన్నతపర్వభిః । అభ్యవర్షదమేయాత్మా వృష్ట్యా మేఘ ఇవాచలమ్
విల్లు విరిగిపోయిన ధృష్టద్యుమ్నుని మీద, ద్రోణుడు బాగా వంగిన ముళ్లతో కూడిన బాణాలను వర్షంలా కురిపించాడు. అది పర్వతంపై మేఘం వర్షించడంలా కనిపించింది.
సారథిం చాస్య భల్లేన రథనీజాదపాతయత్ । అథాస్య చతురో వాహాంశ్చతుర్భిర్నిశితైః శరైః
తర్వాత, ఒక భల్లంతో అతని సారథిని రథం మీద నుంచి పడగొట్టాడు. ఆ తర్వాత నాలుగు పదునైన బాణాలతో అతని నాలుగు గుర్రాలను చంపేశాడు.
పాతయామాస సమరే సింహనాదం ననాద చ। తతోఽపరేణ భల్లేన హస్తాచ్చాపమథాచ్ఛినత్
వాటిని యుద్ధంలో నేలకూల్చి, సింహంలా గర్జించాడు. ఆ తర్వాత మరో భల్లంతో అతని చేతిలోని విల్లును కోసేశాడు.
స చ్ఛిన్నధన్వా విరథో హతాశ్వో హతసారథిః । గదాపాణిరవారోహత్స్వ్యాపయన్పౌరుషం మహత్
విల్లు తెగిపోవడం, రథం ధ్వంసమవడం, గుర్రాలు, సారథి చనిపోవడం వల్ల, ధృష్టద్యుమ్నుడు గదను పట్టుకుని, తన గొప్ప పరాక్రమాన్ని చూపిస్తూ రథం నుంచి దిగాడు.
తామస్య విశిస్వైస్తూర్ణం పాతయామాస భారత । రథాదనవరూఢస్య తదద్భుతమివాభవత్
ఆ సమయంలో, ఓ భారతా, ద్రోణుడు ప్రత్యేకంగా ఎంచుకున్న బాణాలతో, నేలపై నిలబడి ఉన్న ధృష్టద్యుమ్నుని త్వరగా కూల్చేశాడు. అది ఒక అద్భుతంగా అనిపించింది.
తతః స విపులం చర్మ శతచన్ద్రం చ భానుమత్। ఖఙ్గం చ విపులం దివ్యం ప్రగృహ్య సుభుజో బలీ
తర్వాత, బలమైన భుజాలు కలిగిన ధృష్టద్యుమ్నుడు, వంద చంద్రుల్లా మెరిసే విశాలమైన కవచాన్ని, గొప్ప దివ్య ఖడ్గాన్ని పట్టుకున్నాడు.
అభిదుద్రావ వేగేన ద్రోణస్య వధాకాఙ్క్షయా। ఆమిషార్థీ యథా సింహో వనే మత్తమివ ద్విపమ్
ద్రోణుని సంహరించాలనే తపనతో, అతడు వేగంగా దూసుకెళ్లాడు. అడవిలో మాంసం కోసం పరిగెత్తే సింహంలా, మత్తులో ఉన్న ఏనుగును ఎదుర్కొన్నట్టు దాడి చేశాడు.
తత్రాద్భుతమపశ్యామ భారద్వాజస్య పౌరుషమ్ । లాఘవం చాస్త్రయోగం చ బలం బాహ్వోశ్చ భారత
అక్కడ భరద్వాజుని కుమారుని అద్భుతమైన శౌర్యాన్ని చూశాము, అతని చపలత, ఆయుధ నైపుణ్యం, భుజబలం అన్నీ మనకు ఆశ్చర్యంగా కనిపించాయి, ఓ భారతా!
యదేనం శరవర్షేణ వారయామాస పార్షతమ్ । న శశాక తతో గన్తుం బలవానపి సంయుగే
ద్రోణుడు బాణవర్షంతో పార్థుని కుమారుని అడ్డుకున్నాడు. అందువల్ల, ధైర్యవంతుడైన అతను కూడా యుద్ధంలో ముందుకు పోవలేకపోయాడు.
నివారితస్తు ద్రోణేన ధృష్టద్యుమ్నో మహారథః । న్యావారయచ్ఛరౌఘాంస్తాంశ్చర్మణా కృతహస్తవత్
ధృష్టద్యుమ్నుడు, మహారథుడు, ద్రోణుని చేత ఆపబడినా, తన చేతిలోని కవచాన్ని నైపుణ్యంగా ఊపుతూ, ఆ బాణవర్షాన్ని అడ్డుకున్నాడు.
తతో భీమో మహాబాహుః సహసాఽభ్యపతద్బలీ । సాహాయ్యకారీ సమరే పార్షతస్య మహాత్మనః
ఆ వెంటనే భీముడు, బలవంతుడు, గొప్ప భుజాలు కలవాడు, పరాక్రమంతో పాంచాలుడైన మహాత్ముడికి యుద్ధంలో తోడుగా వేగంగా ముందుకు వచ్చాడు.
స ద్రోమం నిశితైర్బాణై రాజన్వివ్యాధ సప్తభిః । పార్షతం చ రథం తూర్ణం స్వకమారోహయత్తదా
రాజా! భీముడు ఏడుగురి పదునైన బాణాలతో ద్రోణుని గాయపరిచాడు. వెంటనే పాంచాలుడిని తన రథంపైకి ఎక్కించుకున్నాడు.
తతో దుర్యోధనో రాజన్కలిఙ్గం సమచోదయత్। సైన్యేన మహతా యుక్తం భారద్వాజస్య రక్షణే
అప్పుడే దుర్యోధనుడు, రాజా, భారద్వాజుని రక్షణ కోసం, గొప్ప సైన్యంతో కూడిన కలింగ సేనను ముందుకు నడిపించాడు.
తతః సా మహతీ సేన కలిఙ్గానాం జనేశ్వర । భీమమభ్యుద్యయౌ తూర్ణం తవ పుత్రస్య శాసనాత్
అప్పటికి, జనాధిపతి, కలింగుల ఆ విస్తారమైన సేన, నీ కుమారుని ఆజ్ఞతో, భీముడిపై వేగంగా దాడికి వచ్చింది.
పాఞ్చాల్యమథ సంత్యజ్య ద్రోణోఽపి రథినాం వరః। విరాటద్రుపదౌ వృద్ధౌ వారయామాస సంయుగే
ద్రోణుడు, రథయోధుల్లో శ్రేష్ఠుడు, పాంచాలుని వదిలి, యుద్ధంలో వృద్ధులైన విరాటుడు, ద్రుపదుని అడ్డుకున్నాడు.
ధృష్టద్యుమ్నోఽపి సమరే ధర్మరాజానమభ్యయాత్। తతః ప్రవవృతే యుద్ధం తుములం రోమహర్షణమ్
ధృష్టద్యుమ్నుడు కూడా యుద్ధంలో ధర్మరాజుని దగ్గరకు వెళ్లాడు. అప్పుడు అక్కడ భయంకరమైన, రోమాంచకరమైన యుద్ధం మొదలైంది.
కలిఙ్గానాం చ సమరే భీష్మస్య చ మహాత్మనః । జగతః ప్రక్షయకరం ఘోరరూపం భయావహమ్
కలింగులకూ, మహాత్ముడైన భీష్ముడికీ మధ్య, లోకాన్ని నాశనం చేసే విధంగా, భయానకమైన, ఉగ్రరూపమైన యుద్ధం ప్రారంభమైంది.
మమ పుత్రసమాదిష్టః కలిఙ్గోః వాహినీపతిః। కథమద్భుతకర్మాణం భీమసేనం మహాబలమ్
నా కుమారుడు ఆజ్ఞ ఇచ్చినప్పుడు, కలింగ సేనాధిపతి, అద్భుత కార్యాలు చేసే మహాబలుడు భీమసేనుడిని ఎలా ఎదుర్కొన్నాడు?
చరన్తం గదయా వీర దణ్డహస్తమివాన్తకమ్ । యోధయామాస సమరే కలిఙ్గః సహ సేనయా
వీరుడు అయిన భీముడు, తన గదను చేతబట్టి, యమధర్మరాజు దండంతో ఉన్నట్టు కనిపిస్తూ, యుద్ధంలో కలింగ రాజు తన సేనతో కలిసి అతన్ని ఎదుర్కొన్నాడు.