ఏతస్మాత్కారణాద్రాజన్పాణిగ్రహణమిష్యతే। యదాప్నోతి పతిర్భార్యామిహ లోకే పరత్ర చ
ఈ కారణంతోనే, ఓ రాజా, పెళ్లి అనేది సమ్మతించబడింది. భర్త ఈ లోకంలో లేదా పరలోకంలో ఏది పొందినా, భార్య కూడా దానిని పంచుకుంటుంది.
పోషణార్థం శరీరస్య పాథేయం స్వర్గతస్య వై।' ఆత్మాఽఽత్మనైవ జనితః పుత్ర ఇత్యుచ్యతే బుధైః
శరీర పోషణ కోసం, స్వర్గంలో కూడా ఆహారం అవసరం. తనలోనుంచి పుట్టిన కుమారుడిని, జ్ఞానులు 'ఆత్మ' అని అంటారు.
తస్మాద్భార్యాం పతిః పశ్యేన్మాతృవత్పుత్రమాతరమ్। `అన్తరాత్మైవ సర్వస్య పుత్రో నామోచ్యతే సదా
అందువల్ల భర్త తన భార్యను తల్లి లాగా, తన కుమారుని తల్లిగా చూడాలి. అందరిలోనూ అంతరాత్మే కుమారుడిగా ఎప్పుడూ పిలవబడుతుంది.
గతీ రూపం చ చేష్టా చ ఆవర్తా లక్షణాని చ। పితౄణాం యాని దృశ్యన్తే పుత్రాణాం సన్తి తాని చ
తండ్రుల్లో కనిపించే నడక, రూపం, ప్రవర్తన, అలవాట్లు, లక్షణాలు అన్నీ కుమారుల్లో కూడా ఉంటాయి.
తేషాం శీలగుణాచారాస్తత్సంపర్కాచ్ఛుభాశుభాత్।' భార్యాయాం జనితం పుత్రమాదర్శే స్వమివాననమ్
తండ్రుల స్వభావం, గుణాలు, ఆచారాలు—వాటితో కలిసినప్పుడు, శుభమైనా, అశుభమైనా, భార్యలో పుట్టిన కుమారునిలో అద్దంలో ముఖం చూసినట్టు ప్రతిబింబిస్తాయి.
జనితా మోదతే ప్రేక్ష్య స్వర్గం ప్రాప్యేవ పుణ్యకృత్। `పతివ్రతారూపధరాః పరబీజస్య సంగ్రహాత్
తండ్రి తన కుమారునిని చూసి, పుణ్యాత్ముడు స్వర్గాన్ని పొందినట్టు ఆనందిస్తాడు. కాని, పతివ్రత రూపంలో ఉండి, పరపురుషుని బీజాన్ని స్వీకరించే వారు—
కులం వినాశ్య భర్తౄణాం నరకం యాన్తి దారుణమ్। పరేణ జనితాః పుత్రాః స్వభార్యాయాం యథేష్టతః
తమ భర్తల వంశాన్ని నాశనం చేసి, భయంకరమైన నరకానికి వెళ్తారు. పరపురుషుని బీజంతో, తన భార్యలో పుట్టిన కుమారులు—
మమ పుత్రా ఇతి మతాస్తే పుత్రా అపి శత్రవః। ద్విషన్తి ప్రతికుర్వన్తి న తే వచనంకారిణః
'ఇవే నా కుమారులు' అని భావించినా, వారు నిజంగా శత్రువులే. వారు ద్వేషిస్తారు, ఎదురు పడతారు, తండ్రి మాట వినరు.
ద్వేష్టి తాంశ్చ పితా చాపి స్వబీజే న తథా నృప। న ద్వేష్టి పితరం పుత్రో జనితారమథాపి వా
తండ్రి కూడా వారిని ద్వేషిస్తాడు, కాని తన సంతానాన్ని అలా ద్వేషించడు, ఓ రాజా. కుమారుడు తన తండ్రిని లేదా జనకుడిని ద్వేషించడు.
న ద్వేష్టి జనితా పుత్రం తస్మాదాత్మా సుతో భవేత్।' దహ్యమానా మనోదుఃఖైర్వ్యాధిభిస్తుములైర్జనః
జనకుడు కూడా తన కుమారునిని ద్వేషించడు. అందువల్ల కుమారుడు నిజంగా తన ఆత్మ. మనస్సులో బాధలు, తీవ్రమైన వ్యాధులతో బాధపడినా—
హ్లాదన్తే స్వేషు దారేషు ఘర్మార్తాః సలిలేష్వివ। `విప్రవాసకృశా దీనా నరా మలినవాససః
తీవ్రమైన వేడి బాధపడేవారు నీటిలో ఆనందించేలా, తన భార్యలోనే ఆనందాన్ని పొందుతాడు. దేశాంతరంలో క్షీణించినవారు, దుఃఖంతో, మురికి వస్త్రాలు ధరించినవారు కూడా—
తేఽపి స్వదారాంస్తుష్యన్తి దరిద్రా ధనలాభవత్।' అప్రియోక్తోపి దారాణాం న బ్రూయాదప్రియం బుధః
వారు కూడా తమ భార్యలతో సంతృప్తిగా ఉంటారు. దరిద్రులు ధనం లభించినప్పుడు ఆనందిస్తారు. భార్యలు అప్రీతిగా మాట్లాడినా, జ్ఞానులు తిరిగి అప్రీతిగా మాట్లాడరు.
రతిం ప్రీతిం చ ధర్మం చ తదాయత్తమవేక్ష్య చ। `ఆత్మనోఽర్ధమితి శ్రౌతం సా రక్షతి ధనం ప్రజాః
ఆనందం, ప్రేమ, ధర్మం అన్నీ ఆమెపై ఆధారపడి ఉన్నాయని, శాస్త్రాల ప్రకారం ఆమె తనకు అర్ధాంగి అని తెలుసుకుని, ఆమె ధనం, సంతానాన్ని కాపాడుతుంది.
శరీరం లోకయాత్రాం వై ధర్మం స్వర్గమృషీన్పితౄన్।' ఆత్మనో జన్మనః క్షేత్రం పుణ్యా రామాః సనాతనాః
శరీరం, జీవన ప్రయాణం, ధర్మం, స్వర్గం, ఋషులు, పితృదేవతలు, తన జన్మస్థలం—ఇవి అన్నీ పుణ్యవంతులైన, శాశ్వతమైన స్త్రీల వల్ల నిలబడతాయి.
ఋషీణామపి కా శక్తిః స్రష్టుం రామామృతే ప్రజా-। `దేవానామపి కా శక్తిః కర్తుం సంభవమాత్మనః
స్త్రీలు లేకుండా సంతానాన్ని సృష్టించడానికి ఋషులకు కూడా శక్తి లేదు. తమ జననం కోసం దేవతలకు కూడా శక్తి లేదు.
పణ్డితస్యాపి లోకేషు స్త్రీషు సృష్టిః ప్రతిష్ఠితా। ఋషిభ్యో హ్యృషయః కేచిచ్చణ్డాలీష్వపి జజ్ఞిరే
పండితుడికైనా సృష్టి స్త్రీలలోనే స్థిరంగా ఉంది. కొంతమంది ఋషులు ఋషుల నుండే, మరికొందరు చండాల స్త్రీల నుండీ జన్మించారు.
పరిసృత్య యథా సూనుర్ధరణీరేణుకుణ్ఠితః। పితురాలిఙ్గతేఽఙ్గాని కిమస్త్యభ్యధికం తతః
భూమి ధూళిలో తడిసిన కుమారుడు పరుగెత్తి తండ్రిని ఆలింగనం చేసుకున్నట్టు, దానికంటే మించిన ఆనందం ఇంకేదీ లేదు.
స త్వం సూనుమనుప్రాప్తం సాభిలాషం మనస్వినమ్। ప్రేక్షమాణం కటాక్షేణ కిమర్థమవమన్యసే
నీకు తెలివైన, ఆశతో నిండిన కుమారుడు లభించి, పక్క చూపులతో నిన్ను చూస్తున్నప్పుడు, నువ్వు ఎందుకు అతన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నావు?
అణ్డాని బిభ్రతి స్వాని న త్యజన్తి పిపీలికాః। కిం పునస్త్వం న మన్యేథాః సర్వథా పుత్రమీదృశమ్
చీమలు తమ గుడ్లను మోసుకుంటూ ఎప్పుడూ వదలవు. అలాంటప్పుడు, ఇలాంటి కుమారుని నువ్వు ఎందుకు అంగీకరించకూడదు?
న భరేథాః కథం ను త్వం మయి జాతం స్వమాత్మజమ్। `మమాణ్డానీతి వర్ధ్తే కోకిలాణ్డాని వాయసాః
నువ్వు నాకు పుట్టిన నీ కుమారుని పోషించకపోవడం ఎలా సాధ్యం? కోయిలలు తమ గుడ్లను పెంచుకుంటాయి, కాకులు కూడా అలాగే చేస్తాయి.
కిం పునస్త్వం న మన్యేథాః సర్వజ్ఞః పుత్రమీదృశమ్। మలయాచ్చన్దనం జాతమతిశీతం వదన్తి వై
అందరినీ తెలిసిన నువ్వు ఇలాంటి కుమారుని ఎందుకు అంగీకరించకూడదు? మలయ పర్వతంలో పుట్టిన గంధపు చెక్క ఎంతో చల్లగా ఉంటుందని అంటారు.
శిశోరాలిఙ్గనం తస్మాచ్చన్దనాదధికం భవేత్।' న వాససాం న రామాణాం నాపాం స్పర్శస్తథావిధః
బాలుడిని ఆలింగనం చేయడం గంధపు చెక్క కంటే మిన్న. దుస్తులు, స్త్రీలు, నీరు — ఏదీ అలాంటి మృదుత్వాన్ని ఇవ్వవు.
శిశునాలిఙ్గ్యమానస్య స్పర్శః సూనోర్యథా సుఖః। పుత్రస్పర్శాత్ప్రియతరః స్పర్శో లోకే న విద్యతే
బిడ్డను ఆలింగనం చేసుకున్నప్పుడు వచ్చే ఆనందం వర్ణించలేనిది. ఈ లోకంలో కుమారుని తాకే ఆనందానికి సమానమైనది మరొకటి లేదు.
స్పృశతు త్వాం సమాలిఙ్గ్య పుత్రోఽయం ప్రియదర్శనః। బ్రాహ్మణో ద్విపదాం శ్రేష్ఠో గౌర్వరిష్ఠా చతుష్పదామ్
ఈ ప్రియమైన కుమారుడు నిన్ను ఆలింగనం చేయనివ్వు. రెండు కాళ్లవాళ్లలో బ్రాహ్మణుడు శ్రేష్ఠుడు, నాలుగు కాళ్లవాళ్లలో ఆవు మేలు.
మురుర్గరీయసాం శ్రేష్ఠః పుత్రః స్పర్శవతాం వరః।। త్రిషు వర్షేషు పూర్ణేషు ప్రజాతోఽయమరిన్దమః
భారమైన వాటిలో మురురు శ్రేష్ఠుడు, తాకే ఆనందాన్ని ఇచ్చేవారిలో కుమారుడు మిన్న. ఈ శత్రుజిత్ మూడు సంవత్సరాల తర్వాత జన్మించాడు.
అద్యాయం మన్నియోగాత్తు తవాహ్వానం ప్రతీక్షతే। కుమారో రాజశార్దూల తవ శోకప్రణాశనః
ఈరోజు నా today ఆజ్ఞతో ఈ కుమారుడు నీ పిలుపు కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు, రాజులలో సింహమా! నీ దుఃఖాన్ని తొలగించేవాడు ఇతడు.
ఆహర్తా వాజిమేధస్య శతసఙ్ఖ్యస్య పౌరవః। `రాజసూయాదికానన్యాన్క్రతూనమితదక్షిణాన్
పౌరవ వంశజుడు వంద అశ్వమేధ యాగాలు నిర్వహిస్తాడు. రాజసూయాది ఇతర మహాయజ్ఞాలు అపారమైన దానాలతో చేయగలడు.
ఇతి గౌరన్తరిక్షే మాం సూతకే హ్యవదత్పురా। హన్త స్వమఙ్కమారోప్య స్నేహాద్గ్రామాన్తరం గతాః
పూర్వం ప్రసవ సమయంలో ఆకాశంలో ఆవు నాతో ఇలా చెప్పింది: 'అయ్యో! నా దూడను ఒడిలో వేసుకుని ప్రేమతో మరో గ్రామానికి వెళ్లిపోయాను.'
మూర్ధ్ని పుత్రానుపాఘ్రాయ ప్రతినన్దన్తి మానవాః। వేదేష్వపి వదన్తీమం మన్త్రగ్రామం ద్విజాతయః
మనుషులు తమ కుమారుల తలలు వాసించి ఆనందిస్తారు. వేదాలలో కూడా ద్విజులు ఈ మంత్ర సమూహాన్ని పఠిస్తారు.
జాతకర్మణి పుత్రాణాం తవాపి విదితం ధ్రువమ్। అఙ్గాదఙ్గాత్సంభవసి హృదయాదధిజాయసే
కుమారుల జన్మకర్మ నువ్వు తప్పక తెలుసు. అవయవం నుంచి అవయవంగా పుట్టి, హృదయం నుంచే జన్మిస్తావు.