యది మాం నాధిగచ్ఛేథా యుద్ధాయ కృతనిశ్చయః । శపేయం త్వాం మహారాజ పరీభావాయ వై రణే
ఓ మహారాజా! నీవు యుద్ధానికి పक्का నిర్ణయం తీసుకుని నన్ను పొందకపోతే, యుద్ధంలో నీకు అవమానం కలగాలని నిన్ను శపిస్తాను.
తుష్టోఽస్మి పూజితశ్చాస్మి యత్కాఙ్క్షసి తదస్తు తే । అనుజానామి చైవ త్వాం యుధ్యస్వ జయమాప్నుహి
నీవు నాకు గౌరవం చూపించావు, నన్ను సంతృప్తిపర్చావు. నీకు కావలసినది ఏదైనా కలగనీ. నేను నీకు అనుమతి ఇస్తున్నాను—యుద్ధం చేసి విజయాన్ని సాధించు.
బ్రూహి చైష పరం వీర కేనార్థః కిం దదామి తే। ఏవం గతే మహారాజ యుద్ధాదన్యత్కిమిచ్ఛసి
ఓ వీరుడా! నీకు అత్యంత కావలసినది ఏమిటో చెప్పు. నేను నీకు ఏమివ్వగలను? యుద్ధం కాకుండా ఇంకేమైనా కోరుకుంటున్నావా, మహారాజా?
అర్థస్య పురుషో దాసో దాసస్త్వర్థో న కస్యచిత్। ఇతి సత్యం మహారాజ బద్ధోస్మ్యర్థేన కౌరవైః
ఓ మహారాజా! మనిషి ధనానికి దాసుడు, కానీ ధనం ఎవరికీ దాసుడు కాదు. ఇదే నిజం. నేను కౌరవుల ధనానికి బంధించబడ్డాను.
కరిష్యామి హి తే కామం భాగినేయ యథేప్సితమ్। బ్రవీమ్యతః క్లీబవత్త్వాం యుద్ధాదన్యత్కిమిచ్ఛసి
ఓ మేనల్లుడా! నీకు నచ్చినది ఏదైనా నేను చేస్తాను. అందుకే, యుద్ధం కాకుండా ఇంకేమైనా కావాలంటే చెప్పు—అదే నీకు పురుషోచితంగా ఉంటుంది.
మన్త్రయస్వ మహారాజ నిత్యం మద్ధితముత్తమమ్। కామం యుద్ధ్య పరస్యార్థే వరమేతం వృణోమ్యహమ్
ఓ మహారాజా! నీవు ఎప్పుడూ నా మేలు కోరి ఆలోచించు. నీవు ఇతరుల కోసం యుద్ధం చేయాలనుకుంటే చేసుకో. ఇదే నేను కోరుతున్న వరం.
కిమత్ర బ్రూహి సాహ్యం తే కరోమి నృపసత్తమ। కామం యోత్స్యే పరస్యార్థే బద్ధోఽస్మ్యర్థేన కౌరవైః
ఇక్కడ నీకు సహాయం కావాలంటే చెప్పు, ఓ రాజులలో శ్రేష్ఠుడా! నేను ఇతరుల కోసం యుద్ధం చేయగలను. కానీ కౌరవుల ధనానికి నేను బంధించబడ్డాను.
స ఏవ మే వరః శల్య ఉద్యోగే యస్త్వయా కృతః। సూతపుత్రస్య సంగ్రామే కార్యస్తేజోవధస్త్వయా
ఓ శల్యా! యుద్ధానికి ముందు నీవు ఇచ్చిన అదే వరం నాకు కావాలి. యుద్ధంలో రథికుని కుమారుడి విక్రమాన్ని నీవు అణచివేయాలి—అదే నీ పని.
సంపత్స్యత్యేష తే కామః కున్తీపుత్ర యథేప్సితమ్ । గచ్ఛ యుధ్యస్వ విస్రబ్ధః ప్రతిజానే వచస్తవ
ఓ కుంతీ కుమారా! నీ కోరిక నీకు కావలసినట్లే నెరవేరుతుంది. ధైర్యంగా వెళ్లి యుద్ధం చేయు. నేను నీ మాటకు హామీ ఇస్తున్నాను.
అనుమాన్యాథ కౌన్తేయో మాతులం మద్రకేశ్వరమ్ । నిర్జగామ మహాసైన్యాద్భ్రతృభిః పరివారితః
తర్వాత కుంతీ కుమారుడు తన మామ మద్రదేశాధిపతిని వీడుకుని, తన అన్నదమ్ములతో కూడి ఆ మహాసైన్యాన్ని విడిచిపెట్టాడు.
వాసుదేవస్తు రాధేయమాహవేఽభిజగామ వై। తత ఏనమువాచేదం పాణ్డవార్థే గదాగ్రజః
వాసుదేవుడు యుద్ధరంగంలో రాధేయుని దగ్గరకు వచ్చాడు. అప్పుడు గదాధారులలో పెద్దవాడు పాండవుల కోసం అతనితో ఇలా అన్నాడు.
శ్రుతం మే కర్ణ భీష్మస్య ద్వోషాత్కిల న యోత్స్యసే। అస్మాన్వరయ రాధేయ యావద్భీష్మో న హన్యతే
ఓ కర్ణా! భీష్ముడు నిన్ను నిందించాడని విన్నాను. అందువల్ల నువ్వు యుద్ధం చేయడం లేదు. కాబట్టి, భీష్ముడు మరణించే వరకు మేము నీకు వరం ఇస్తాము—దాన్ని కోరుకో.
హతే తు భీష్మే రాధేయ పునరేష్యసి సంయుగమ్ । ధార్తరాష్ట్రస్య సాహాయ్యం యది పశ్యసి చేత్సమమ్
భీష్ముడు మరణించిన తర్వాత, ఓ రాధేయా! నీకు అనుకూలంగా ఉంటే, ధృతరాష్ట్రుని కుమారునికి సహాయం చేయడానికి మళ్లీ యుద్ధానికి రావచ్చు.
న విప్రియం కరిష్యామి ధార్తరాష్ట్రస్య కేశవ । త్యక్తప్రాణం హి మాం విద్ధి దుర్యోధనహితైషిణమ్
ఓ కేశవా! నేను ధృతరాష్ట్రుని కుమారుడికి ఇష్టం లేని పని చేయను. దుర్యోధనుని మేలు కోసం ప్రాణం కూడా త్యాగం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నవాడిని అని తెలుసుకో.
తచ్ఛ్రుత్వా వచనం కృష్ణః సంన్యవర్తత భారత । యుధిష్ఠిరపురోగైశ్చ పాణ్డవైః సహ సంగతః
ఆ మాటలు విని కృష్ణుడు వెనక్కు వెళ్లి, యుధిష్ఠిరుడు ముందుండగా పాండవులతో కలిసిపోయాడు.
అథ సైన్యస్య మధ్యే తు ప్రాక్రోశత్పాణ్డవాగ్రజః । యోఽస్మాన్వృణోతి తమహం వరయే సాహ్యకారణాత్
ఆ తర్వాత, సైన్యంలో మధ్యలో పెద్ద పాండవుడు ఇలా ప్రకటించాడు: 'మనవైపు రావాలనుకునేవారిని నేను కూడా సహాయార్థంగా ఎంచుకుంటాను.'
అథ తాన్సమభిప్రేక్ష్య యుయుత్సురిదమబ్రవీత్ । ప్రీతాత్మా ధర్మరాజానం కున్తీపుత్రం యుధిష్ఠిరమ్
అప్పుడు వారిని చూసి యుయుత్సు హర్షంతో ధర్మరాజైన కుంతీ కుమారుడు యుధిష్ఠిరునితో ఇలా అన్నాడు.
అహం యోత్స్యామి భవతః సంయుగే ధృతరాష్ట్రజాన్ । యుష్మదర్థం మహారాజ యది మాం వృణుషేఽనఘ
ఓ మహారాజా! నీవు నన్ను ఎంచుకుంటే, నేను నీ కొరకు ధృతరాష్ట్రుని కుమారులపై యుద్ధంలో పోరాడతాను.
ఏహ్యేహి సర్వే యోత్స్యామస్తవ భ్రాతౄనపణ్డితాన్। యుయుత్సో వాసుదేవశ్చ వయం చ బ్రూమ సర్వశః
రా, మనమందరం కలసి నీ అజ్ఞానమైన అన్నదమ్ముల మీద యుద్ధం చేద్దాం. యుయుత్సు, వాసుదేవుడు, మేమందరం ఇదే మనస్ఫూర్తిగా చెబుతున్నాము.
వృణోమి త్వాం మహాబాహో యుధ్యస్వ మమ కారణాత్। త్వయి పిణ్డశ్చ తన్తుశ్చ ధృతరాష్ట్రస్య దృశ్యతే
మహాబాహువా, నేను నిన్ను ఎన్నుకున్నాను. నా కోసం యుద్ధం చేయు. నీలోనే ధృతరాష్ట్ర వంశం, వారసత్వం రెండూ కనిపిస్తున్నాయి.
భజస్వాస్మాన్రాజపుత్ర భజమానాన్మహాద్యుతే । న భవిష్యతి దుర్బుద్ధిర్ధార్తరాష్ట్రోఽత్యమర్షణః
రాజకుమారా, మేము నిన్ను ఆశ్రయించినట్లే నువ్వు కూడా మమ్మల్ని ఆశ్రయించు. మహాతేజస్వీ, ధృతరాష్ట్రుని దుర్మార్గుడు, కోపంతో ఉన్న కుమారుడు గెలవలేడు.
తతో యుయుత్సుః కౌరవ్యాన్పరిత్యజ్య సుతాంస్తవ। జగామ పాణ్డుపుత్రాణాం సేనాం విశ్రావ్య దున్దుభిం
ఆ సమయంలో యుయుత్సు, కౌరవుడా, నీ కుమారులను వదిలిపెట్టి, డుండుభి మ్రోగిస్తూ, పాండవుల సైన్యంలో చేరాడు.
తతో యుధిష్ఠిరో రాజా సంప్రహృష్టఃక సహానుజః । జగ్రాహ కవచం భూయో దీప్తిమత్కనకోఞ్జ్వలమ్
అప్పుడే రాజు యుధిష్ఠిరుడు తన అన్నదమ్ములతో ఆనందంతో, మళ్లీ బంగారు అలంకారాలతో మెరిసే కవచాన్ని ధరించాడు.
ప్రత్యపద్యన్త తే సర్వే స్వరథాన్పురుషర్షభాః । తతో వ్యూహం యథాపూర్వం ప్రత్యవ్యూహన్త తే పునః
ఆ మహాపురుషులందరూ తమ తమ రథాలలోకి ఎక్కారు. తరువాత మునుపటి విధంగా మళ్లీ సైన్యాన్ని అమర్చారు.
అవాదయన్దున్దుభీంశ్చ శతశశ్చైవ పుష్కరాన్ । సింహనాదాంశ్చ వివిధాన్వినేదుః పురుషర్షభాః
వందలాది డుండుభులు, అనేక రకాల పీలలు మ్రోగించారు. ఆ మహాపురుషులు సింహగర్జనలు చేస్తూ ఉత్సాహంగా నినదించారు.
రథస్థాన్పురుషవ్యాఘ్రాన్పాణ్డవాన్ప్రేక్ష్య పార్థివాః । ధృష్టద్యుమ్నాదయః సర్వే పునర్జహృషిరే తదా
పాండవులు రథాలపై నిలబడి ఉన్న దృశ్యం చూసి, ధృష్టద్యుమ్నుడు మొదలైన నాయకులందరూ మళ్లీ ఆనందంతో ఉల్లాసించారు.
గౌరవం పాణ్డుపుత్రాణాం మాన్యాన్మానయతాం చ తాన్। దృష్ట్వా మహీక్షితస్తత్ర పూజయాంచక్రిరే భృశమ్
అక్కడ, పాండవులకు గౌరవం, మర్యాద చూపుతున్న వారిని చూసి, రాజులందరూ వారిని ఎంతో గౌరవంగా సత్కరించారు.
సౌహృదం చ కృపాం చైవ ప్రాప్తకాలం మహాత్మనామ్ । దయాం చ జ్ఞాతిషు పరాం కథయాంచక్రిరే నృపాః
ఆ మహాత్ముల మధ్య ఉన్న స్నేహం, కరుణ, సమయానుకూలమైన దయను రాజులు ప్రశంసిస్తూ మాట్లాడారు.
సాధుసాధ్వితి సర్వత్ర నిశ్చేరుః స్తుతిసంహితాః। వాచః పుణ్యాః కీర్తిమతాం మనోహృదయహర్షణాః
ప్రతి చోటా 'బాగుంది, బాగుంది' అని ప్రశంసలు వినిపించాయి. ఆ పవిత్రమైన మాటలు, మహిమను చాటేలా, హృదయాలను ఆనందింపజేశాయి.
మ్లేచ్ఛాశ్చార్యాశ్చ యే తత్ర దదృశుః శుశ్రువుస్తథా । వృత్తం తత్పాణ్డుపుత్రాణాం రురుదుస్తే సగద్గదాః
అక్కడ ఉన్న మ్లేచ్ఛులు, ఆశ్చర్యపోయిన వారు పాండవుల ప్రవర్తనను చూసి, విని, గొంతు దడదడలాడుతూ కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారు.