గన్తుం నేచ్ఛతి కల్యాణీ తస్మాత్తాత వహస్వ వై। శక్తస్త్వం ప్రతిగన్తుం చ మునిభిః సహ పౌరవ
కాబట్టి బిడ్డా, నువ్వు ఆమెను తీసుకెళ్లాలి. నువ్వు మహర్షులతో కలిసి తిరిగి రావడానికి సమర్థుడవు, పురువంశజుడా.
ఇత్యుక్త్వా సర్వదమనం కణ్వః శిష్యానథాబ్రవీత్। శకున్తలామిమాం శీగ్రం సపుత్రామాశ్రమాదితః
ఇలా సర్వదమనునితో చెప్పి, కన్వ మహర్షి తన శిష్యులతో ఇలా అన్నాడు: 'శకుంతలతో పాటు ఆమె కుమారుణ్ణి వెంట తీసుకుని వెంటనే ఆశ్రమం నుంచి తీసుకెళ్లండి.'
భర్తుః ప్రాపయతాభ్యాశం సర్వలక్షణపూజితామ్। నారీణాం చిరవాసో హి బాన్ధవేషు న రోచతే
అన్ని శుభ లక్షణాలతో అలంకరించబడిన ఆమెను భర్త దగ్గరకు తీసుకెళ్లండి. ఎందుకంటే, స్త్రీలకు బంధువుల ఇంట్లో ఎక్కువ కాలం ఉండటం ఇష్టం ఉండదు.
కీర్తిచారిత్రధర్మ్నస్తస్మాన్నయత మా చిరమ్
కీర్తి, మంచి నడవడి, ధర్మం కోసం ఆలస్యం చేయకుండా ఆమెను వెంటనే తీసుకెళ్లండి.
ధర్మాభిపూజితం పుత్రం కాశ్యపేన నిశామ్య తు। కాశ్యపాత్ప్రాప్య చానుజ్ఞాం ముముదే చ శకున్తలా
ధర్మపరుడు అయిన కాశ్యపుడు తన కుమారుడిని గౌరవించాడని విని, కాశ్యపుని అనుమతి కూడా పొంది, శకుంతలకి ఎంతో ఆనందం కలిగింది.
కణ్వస్య వచనం శ్రుత్వా ప్రతిగచ్ఛేతి చాసకృత్। తథేత్యుక్త్వా తు కణ్వం చ మాతరం పౌరవోఽబ్రవీత్। కిం చిరాయసి మాతస్త్వం గమిష్యామో నృపాలయమ్
కణ్వుడు చెప్పిన మాటలు విని, పదే పదే వెళ్లమని చెప్పగా, పౌరవ వంశస్థుడు కణ్వుని, తల్లిని చూసి, 'తల్లి, మీరు ఎందుకు ఆలస్యం చేస్తున్నారు? మనం రాజమహలానికి వెళ్దాం' అని అన్నాడు.
ఏవముక్త్వా తు తాం దేవీం దుష్యన్తస్య మహాత్మనః। అభివాద్య మునేః పాదౌ గన్తుమైచ్ఛత్స పౌరవః
అలా చెప్పి, మహాత్ముడు దుశ్యంతుని భార్య అయిన ఆ దేవిని నమస్కరించి, పౌరవుడు మునివర్యుని పాదాలకు వందనం చేసి వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యాడు.
శకున్తలా చ పితరమభివాద్య కృతాఞ్జలిః। ప్రదక్షిణీకృత్య తదా పితరం వాక్యమబ్రవీత్
శకుంతల తన తండ్రికి చేతులు జోడించి నమస్కరించి, ఆయన చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి ఇలా చెప్పింది.
అజ్ఞానాన్మే పితా చేతి దురుక్తం వాపి చానృతమ్। అకార్యం వాప్యనిష్టం వా క్షన్తుమర్హతి తద్భవాన్
తండ్రి కాదని తెలియకపోయి, లేదా ఏదైనా కఠినంగా, అసత్యంగా, అనుచితంగా, ఇష్టంకాని మాటలు మాట్లాడినట్లయితే, దయచేసి వాటిని క్షమించాలి.
ఏవముక్తో నతశిరా మునిర్నోవాచ కించన। మనుష్యభావాత్కణ్వోఽపి మునిరశ్రూణ్యవర్తయత్
ఆమె ఇలా అడిగిన తరువాత, ముని తలవంచి ఏమీ చెప్పలేదు. మానవత్వం వల్ల కణ్వుడు కూడా కన్నీళ్లు ఆపుకోలేకపోయాడు.
అబ్భక్షాన్వాయుభక్షాంశ్చ శీర్ణపర్ణాశనాన్మునీన్। ఫలమూలాశినో దాన్తాన్కృశాన్ధమనిసంతతాన్
నీరు లేదా గాలి మాత్రమే తినే వారు, ఎండిన ఆకులు తినేవారు, పళ్ళు, మూలికలు భక్షించే వారు, నియమంగా ఉండే, క్షీణించి, శిరా స్పష్టంగా కనిపించే asceticsను ఆయన పిలిపించాడు.
వ్రతినో జటిలాన్ముణ్డాన్వల్కలాజినసంవృతాన్। సమాహూయ మునిః కణ్వః కారుణ్యాదిదమబ్రవీత్
వ్రతాలు పాటించే, జటలు వేసుకున్న, గుండు చేసుకున్న, వల్కలాలు లేదా మృగచర్మాలు ధరించిన asceticsను కణ్వుడు పిలిపించి, దయతో ఇలా అన్నాడు.
మయా తు లాలితా నిత్యం మమ పుత్రీ యశస్వినీ। వనే జాతా వివృద్ధా చ న చ జానాతి కించన
ఈ యశస్సుగల నా కుమార్తె అరణ్యంలో పుట్టి, పెరిగి, ఎప్పుడూ నా చేత ప్రేమగా పెంచబడింది. ఆమెకు ప్రపంచ విషయాలు ఏమీ తెలియవు.
ఆశ్రమాత్తు పథా సర్వైర్నీయతాం క్షత్రియాలయమ్। ద్వితీయయోజనే విప్రాః ప్రతిష్ఠానం ప్రతిష్ఠితమ్
మీ అందరూ ఆమెను ఆశ్రమం నుంచి క్షత్రియుని ఇంటికి తీసుకెళ్లండి. రెండో యోజన దూరంలో ప్రతిష్ఠాన నగరం ఉంది.
ప్రతిష్ఠానే పురే రాజా శాకున్తలపితామహః। అధ్యువాస చిరం కాలముర్వశ్యా సహితః పురా
ప్రతిష్ఠాన నగరంలో, శకుంతల తాతగారు ఒకప్పుడు ఉర్వశితో కలిసి చాలా కాలం నివసించారు.
అనూపజాఙ్గలయుతం ధనధాన్యసమాకులమ్। ప్రతిష్ఠితం పురవరం గఙ్గాయామునసఙ్గమే
గంగా, యమునా నదుల సంగమంలో ఉన్న ప్రతిష్ఠాన నగరం, మడుగులు, అడవులు సమృద్ధిగా ఉండి, ధనం, ధాన్యంతో నిండిన గొప్ప పట్టణం.
తత్ర సఙ్గమమాసాద్య స్నాత్వా హుతహుతాశనాః। శాకమూలఫలాహారా నివర్తధ్వం తపోధనాః। అన్యథా తు భవేద్విప్రా అధ్వనో గమనే శ్రమః
మీరు అందరూ అక్కడ సంగమానికి చేరుకుని, స్నానం చేసి, అగ్నికి హోమాలు చేసి, ఆకులు, మూలికలు, పళ్ళు తినాక తిరిగి రావాలి. లేదంటే, బ్రాహ్మణులారా, ప్రయాణంలో మీరు అలసిపోతారు.
తథేత్యుక్త్వా చ తే సర్వే ప్రాతిష్ఠన్త మహౌజసః। `శకున్తలాం పురస్కృత్య దుష్యన్తస్య పురం ప్రతి
'అలా జరుగుతుంది' అని అందరూ అంగీకరించి, శకుంతలను ముందుగా ఉంచుకుని, దుశ్యంతుని పట్టణం వైపు బయలుదేరారు.
గృహీత్వా చామరప్రఖ్యం పుత్రం కమలలోచనమ్। ఆజగ్ముశ్చ పురం రమ్యం దుష్యన్తాధ్యుషితం వనాత్
కమలాకళ్ళు కలిగిన, చామరపు పంకా వలె ప్రకాశించే కుమారుడిని తీసుకుని, వారు అరణ్యం నుంచి దుశ్యంతుడు నివసించే అందమైన పట్టణానికి వచ్చారు.
శకున్తలాం సమాదాయ మునయో ధర్మవత్సలాః। తే వనాని నదీః శైలాన్గిరిప్రస్రవణాని చ
ధర్మాన్ని ప్రేమించే ఆ మునులు, శకుంతలను తీసుకుని, అడవులు, నదులు, కొండలు, కొండల వాగులు దాటి వెళ్లారు.
కన్దరాణి నితమ్బాంశ్చ రాష్ట్రాణి నగరాణి చ। ఆశ్రమాణి చ పుణ్యాని గత్వా చైవ గతశ్రమాః
పర్వత లోయలు, నదీ తీరాలు, రాజ్యాలు, పట్టణాలు, పవిత్రమైన ఆశ్రమాలు అన్నీ దాటి, వారు అలసట లేకుండా ముందుకు సాగారు.
శనైర్మధ్యాహ్నవేలాయాం ప్రతిష్ఠానం సమాయయుః। తాం పురీం పురుహూతేన ఐలస్యార్థే వినిర్మితామ్
కొంతసేపు నడిచిన తర్వాత, మధ్యాహ్న సమయానికి వారు ప్రతిష్ఠాన నగరానికి చేరుకున్నారు. ఆ నగరాన్ని పురుహూతుడు ఇళ కుమారుని కోసం నిర్మించాడు.
పరిఘాట్టాలకైర్ముఖ్యైరుపకల్పశతైరపి। శతఘ్నీచక్రయన్త్రైశ్చ గుప్తామన్యైర్దురాసదామ్
బలమైన గేట్లు, కోటలు, అనేక రక్షణ ఏర్పాట్లు, రాళ్లు విసిరే యంత్రాలు, ఇతర రక్షణ పరికరాలతో ఆ నగరం శత్రువులకు చేరలేనిదిగా ఉండేది.
హర్మ్యప్రసాదసంబాధాం నానాపణ్యవిభూషితామ్। మణ్టపైః ససభై రమ్యైః ప్రపాభిశ్చ సమావృతామ్
ఆ నగరం కోటలు, భవనాలతో నిండిపోయి, రకరకాల వస్తువులతో అలంకరించబడి, అందమైన మండపాలు, సభలు, నీటి మంటపాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉండేది.
రాజమార్గేణ మహతా సువిభక్తేన శోభితామ్। కైలాసశిఖరాకారైర్గోపురైః సమలఙ్కృతామ్
ఆ నగరాన్ని విశాలమైన రాజమార్గం అలంకరించగా, కైలాస శిఖరాలను పోలిన గోపురాలతో అందంగా ముస్తాబు చేయబడింది.
ద్వారతోరణనిర్యూహైర్మఙ్గలైరుపశోభితామ్। ఉద్యానామ్రవణోపేతాం మహతీం సాలమేఖలామ్
శుభప్రదమైన ద్వారాలు, తోరణాలు, ప్రవేశ ద్వారాలతో అలంకరించబడి, ఉద్యానవనాలు, మామిడి తోటలు, పెద్ద సాల వృక్షాలతో ఆ నగరం చుట్టూ ఉండేది.
సర్వపుష్కరిణీభిశ్చ ఉద్యానైశ్చ సమావృతామ్। వర్ణాశ్రమైః స్వధర్మస్థైర్నిత్యోత్సవసమాహితైః
అన్ని రకాల పద్మసరోవరాలు, తోటలు చుట్టూ ఉండగా, అన్ని వర్ణాశ్రమాలకు చెందిన వారు తమ తమ ధర్మంలో స్థిరంగా ఉండి, ఎప్పుడూ ఉత్సవాలలో పాల్గొనేవారు.
ధనధాన్యసమృద్ధైశ్చ సంతుష్టై రత్నపూజితైః। కృతయజ్ఞైశ్చ విద్వద్భిరగ్నిహోత్రపరైః సదా
ఆ నగరంలో ధనం, ధాన్యం సమృద్ధిగా ఉండి, ప్రజలు సంతోషంగా, రత్నాలతో సత్కరించబడి, యజ్ఞాలు చేసిన పండితులు, అగ్నిహోత్రంలో నిమగ్నమైన వారు ఎప్పుడూ ఉండేవారు.
వర్జితా కార్యకరణైర్దానశీలైర్దయాపరైః। అధర్మభీరుభిః సర్వైః స్వర్గలోకజిగీషుభిః
తప్పు చేసే వారు లేని ఆ నగరంలో, అందరూ దానశీలులు, దయగలవారు, అధర్మాన్ని భయపడి, స్వర్గాన్ని కోరేవారు.
ఏవంవిధజనోపేతమిన్ద్రలోకమివాపరమ్। తస్మిన్నగరమధ్యే తు రాజవేశ్మ ప్రతిష్ఠితమ్
ఇలాంటి ప్రజలతో నిండిన ఆ నగరం, ఇంకొక ఇంద్ర లోకంలా కనిపించేది. ఆ నగర మధ్యలో రాజమహలు నిలిచి ఉండేవి.