తతో రాత్రౌ వ్యతీతాయాం ప్రతిబుద్ధోఽస్మి భారత । తతః సంచిన్త్య వై స్వప్నమవాపం హర్షముత్తమమ్
ఆ రాత్రి గడిచిన తర్వాత, నేను మేల్కొని, ఆ కలను ఆలోచించి, అత్యంత ఆనందాన్ని పొందాను, ఓ భారత.
తతః సమభవద్యుద్ధం మమ తస్య చ భారత । తుములం సర్వభూతానాం రోమహర్షణమద్భుతమ్
ఆ తరువాత, నా మధ్య, అతని మధ్య ఘోరమైన యుద్ధం జరిగింది, ఓ భారత. అది భయంకరంగా, ఆశ్చర్యకరంగా, అందరికీ రోమాలు నిక్కబొడిచేలా జరిగింది.
తతో బాణమయం వర్షం వవర్ష మయి భార్గవః। న్యవారయమహం తచ్చ శరజాలేన భారత
ఆ సమయంలో భార్గవుడు నాపై బాణ వర్షాన్ని కురిపించాడు. నేను కూడా బాణాల వలయంతో దాన్ని అడ్డుకున్నాను, ఓ భారత.
తతః పరమసంక్రుద్ధః పునరేవ మహాతపాః । హ్యస్తనేన చ కోపేన శక్తిం వై ప్రాహిణోన్మయి
అప్పుడతడు తీవ్రమైన కోపంతో, ఎడమ చేతితో, మహా తపస్వి అయిన రాముడు, నాపై ఒక శక్తిని విసిరాడు.
ఇన్ద్రాశనిసమస్పర్శాం యమదణ్డసమప్రభామ్ । జ్వలన్తీమగ్నివత్సఙ్ఖ్యే లేలిహానాం సమన్తతః
ఆ శక్తికి ఇంద్రుని వజ్రంలా తాకిడి, యమధర్మరాజు దండంలా ప్రకాశం, యుద్ధంలో అగ్నిలా మండుతూ, చుట్టూ జ్వాలలు పుట్టించేది.
తతో భరతశార్దూల ధిష్ణ్యమాకాశగం యథా। సా మమాభ్యవధీత్తూర్ణం జత్రుదేశే కురూద్వహ
ఓ భారతవంశ సింహా, ఆ శక్తి ఆకాశంలో నుంచి పడ్డ ఉల్కలా, వెంటనే నా భుజసంధి దగ్గర నన్ను గట్టిగా తాకింది, ఓ కురువంశశ్రేష్ఠా.
అథాస్రమస్రవద్ధోరం గిరేర్గైరికధాతువాత్ । రామేణ సుమహాబాహో క్షతస్య క్షతజేక్షణ
అప్పుడు, ఓ బలవంతుడా, ఆ పర్వతంపై రాముడు గాయపడి, అతని కళ్లలో బాధతో ఎర్రదనం తలెత్తగా, గాయంలోంచి గైరికపు రంగుతో కలిసిన రక్తం ప్రవహించసాగింది.
తతోఽహం జామదగ్న్యాయ భృశం క్రోధసమన్వితః । చిక్షేప మృత్యుసంకాశం బాణం సర్పవిషోపమమ్
ఆ తరువాత నేను, తీవ్రమైన కోపంతో, జామదగ్ని కుమారుడి మీద, పాము విషంలా భయంకరమైన మరణాన్ని తలపించే బాణాన్ని విసిరాను.
స తేనాభిహతో వీరో లలాటే ద్విజసత్తమః । అశోభత మహారాజ శశ్రృఙ్గ ఇవ పర్వతః
ఆ బాణం అతని నుదుటిపై తగిలినప్పుడు, ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుడు, ఓ రాజా, చంద్రకాంతి తాకిన పర్వతంలా ప్రకాశించాడు.
స సంరబ్ధః సమావృత్య శరం కాలాన్తకోపమమ్ । సందధే బలవత్కృష్య ఘోరం శత్రనిబర్హణమ్
ఆ కోపంతో రగిలిపోయిన రాముడు, శత్రువును నాశనం చేయాలనే ఉద్దేశంతో, మరణాన్ని తలపించే ఘోరమైన బాణాన్ని బలంగా వెనక్కి లాగి విల్లులో పెట్టాడు.
స వక్షసి పాపతోగ్రః శరో వ్యాల ఇవ శ్వసన్ । మహీం రాజంస్తతశ్చాహమగమం రుధిరావిలః
ఆ భయంకరమైన బాణం, పాము ఊపిరాడినట్టు శబ్దం చేస్తూ, నా ఛాతీలో తగిలింది, ఓ రాజా. వెంటనే నేనూ రక్తంతో మునిగిపోయి భూమిపై పడిపోయాను.
సంప్రాప్య తు పునః సంజ్ఞాం జామదఘ్న్యాయ ధీమతే । ప్రాహిణ్వం విమలాం శక్తిం జ్వలన్తీమశనీమివ
తిరిగి స్పృహ వచ్చాక, జామదగ్ని కుమారుడికి నేను, తెలివిగా, మెరిసే మేఘంలా మండుతున్న నిర్మలమైన శక్తిని పంపించాను.
సా తస్య ద్విజముఖ్యస్య నిపపాత భుజాన్తరే । విహ్వలశ్చాభవద్రాజన్వేపథుశ్చైనమావిశత్
ఆ ఆయుధం ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుని చేతుల మధ్యలో పడింది. అతడు అయోమయంగా, వణుకుతూ ఉండిపోయాడు, ఓ రాజా.
తత ఏనం పరిష్వజ్య సఖా విప్రో మహాతపాః । అకృతవ్రణః శుభైర్వాక్యైరాశ్వాసయదనేకధా
ఆ సమయంలో అతని స్నేహితుడు, గొప్ప తపస్సు గల బ్రాహ్మణుడు, అతడిని ఆలింగనం చేసి, తాను గాయపడకపోయినా, శుభమైన మాటలతో అనేక రకాలుగా ధైర్యం చెప్పాడు.
సమాశ్వస్తస్తతో రామః క్రోధామర్షసమన్వితః । ప్రాదుశ్చక్రే తదా బ్రాహ్మం పరమాస్త్రం మహావ్రతః
అలా ధైర్యం పొందిన రాముడు, కోపంతో, మనసులో ఆగ్రహంతో, ఆ సమయంలో బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రదర్శించాడు. అతడు మహావ్రతుడుగా నిలిచాడు.
తతస్తత్ప్రతిఘాతార్థం బ్రాహ్మమేవాస్త్రముత్తమమ్ । మయా ప్రయుక్తం జజ్వాల యుగాన్తమివ దర్శయత్
ఆ ఆయుధాన్ని ఎదుర్కొనడానికి, నేను కూడా బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాను. అది యుగాంతాన్ని చూపించేలా మండిపడింది.
తయోర్బ్రహ్మాస్త్రయోరాసీదన్తరా వై సమాగమః । అసంప్రాప్యైవ రామం చ మాం చ భారతసత్తమ
ఆ రెండు బ్రహ్మాస్త్రాల మధ్యలో, ఓ భరతశ్రేష్ఠుడా, ఒక మధ్యస్థానం ఏర్పడింది. అవి రాముడిని గానీ, నన్ను గానీ తాకలేదు.
తతో వ్యోమ్ని ప్రాదురభూత్తేజ ఏవ హి కేవలమ్ । భూతాని చైవ సర్వాణి జగ్మురార్తిం విశాంపతే
ఆ తరువాత, ఓ నరపతీ, ఆకాశంలో కేవలం తేజస్సే కనిపించింది. అన్ని జీవులు భయంతో బాధపడిపోయాయి.
ఋషయశ్చ సగన్ధర్వా దేవతాశ్చైవ భారత। సంతాపం పరమం జగ్మురస్త్రతేజోభిపీడితాః
ఓ భరతా, ఋషులు, గంధర్వులు, దేవతలు అందరూ ఆ ఆయుధాల తేజస్సుతో తీవ్రమైన బాధను అనుభవించారు.
తతశ్చచాల పృథివీ సపర్వతవనద్రుమా। సంతప్తాని చ భూతాని విషాదంక జగ్మురుత్తమమ్
ఆ తరువాత భూమి, పర్వతాలు, అరణ్యాలు, చెట్లు అన్నీ కంపించాయి. అన్ని జీవులు కాలిపోయి, తీవ్ర నిరాశలో పడిపోయాయి.
ప్రజజ్వాల నభో రాజన్ధూమాయన్తే దిశో దశ। న స్థాతుమన్తరిక్షే చ శేకురాకాశగాస్తదా
ఆకాశం మండిపడింది, ఓ రాజా. పది దిశలు పొగతో నిండిపోయాయి. ఆకాశంలో ఉన్న జీవులు అక్కడ నిలవలేకపోయాయి.
తతో హాహాకృతే లోకే సదేవాసురరాక్షసే । ఇదమన్తరమిత్యేవం మోక్తుకామోఽస్మి భారత
అప్పుడు, దేవతలు, అసురులు, రాక్షసులతో కూడిన లోకంలో హాహాకారం మోగింది. అప్పుడు నేను, ఓ భరతా, ఆ ఆయుధాలను ఉపసంహరించాలనుకున్నాను.
ప్రస్వాపమస్త్రం త్వరితో వచనాద్బ్రహ్మవాదినామ్ । చిన్తితం చ తదస్త్రం మే మనసి ప్రత్యభాత్తదా
బ్రాహ్మణులు చెప్పినట్లు, నేను త్వరగా ప్రస్వాపాస్త్రాన్ని గుర్తుపట్టి, నా మనసులో ఆ ఆయుధాన్ని ఆలోచించగానే అది ప్రత్యక్షమైంది.
తతో హలహలాశబ్దో దివి రాజన్మహానభూత్। ప్రస్వాపం భీష్మ మా స్రాక్షీరితి కౌరవనన్దన
ఆ తరువాత, ఓ కౌరవ కుమారా, ఆకాశంలో గొప్ప హల్లాహల్లా శబ్దం వినిపించింది. 'భీష్ముడు ప్రస్వాపాస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు!' అని అందరూ అరవడం మొదలుపెట్టారు.
అయుఞ్జమేవ చైవాహం తదస్త్రం భృగునన్దనే । ప్రస్వాపం మాం ప్రయుజ్జానం నారదో వాకయమబ్రవీత్
భృగునందన, నేను ఆ ఆయుధాన్ని ప్రయోగించబోతూ, నిద్రపెట్టే అస్త్రాన్ని జపించుతున్న సమయంలో, నారదుడు నన్ను చూచి ఇలా అన్నాడు.
ఏతే వియతి కరవ్య దివి దేవగణాః స్థితాః। తే త్వాం నివారయన్త్యద్య ప్రస్వాపం మా ప్రయోజయ
ఆకాశంలో దేవతల సమూహం నిలబడి ఉంది; ఇవాళ నిన్ను ఆపుతున్నారు. నిద్రపెట్టే అస్త్రాన్ని ప్రయోగించవద్దు.
రామస్తపస్వీ బ్రహ్మణ్యో బ్రాహ్మణశ్చ గురుశ్చ తే। తస్యవమానం కౌరవ్య మాస్మ కార్షీః కథఞ్చన
రాముడు తపస్వి, బ్రహ్మణుడూ, నీ గురువు కూడా. కౌరవా, అతనిని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అవమానించకూడదు.
తతోఽపశ్యం దివిష్ఠాన్వై తానష్టౌ బ్రహ్మవాదినః । తే మాం స్మయన్తో రాజేన్ద్ర శనకైరిదమబ్రువన్
ఆ తర్వాత నేను ఆకాశంలో బ్రహ్మజ్ఞానులు అయిన ఎనిమిది మహర్షులను చూశాను. రాజేంద్ర, వారు చిరునవ్వుతో నన్ను చూచి మెల్లగా ఇలా అన్నారు.
యథాఽఽహ భరతశ్రేష్ఠ నారదస్తత్తథా కురు । ఏతద్ధి పరమం శ్రేయో లోకానాం భరతర్షభ
భరతశ్రేష్ఠ, నారదుడు చెప్పినట్టు నీవు చేయాలి. ఇదే అన్ని లోకాలకూ గొప్ప మేలు, భరతవీర్యా.
తతశ్చ ప్రతిసంహృత్య తదస్త్రం స్వాపనం మహత్। బ్రహ్మాస్త్రం దీపయాఞ్చక్రే తస్మిన్యుధి యథావిధి
అప్పుడే నేను ఆ గొప్ప నిద్రపెట్టే అస్త్రాన్ని ఉపసంహరించి, యుద్ధంలో నియమానుసారం బ్రహ్మాస్త్రాన్ని సిద్ధం చేసాను.